Oι εξελίξεις στην Ελλάδα μπορεί να αποτελέσουν τη σπίθα, η οποία θα ενεργοποιήσει το ντόμινο της καταστροφής – ενώ το 2015 θα είναι μάλλον καταλυτικό για το μέλλον ολόκληρου του πλανήτη
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Το 2015 θα είναι μια χρονιά καθοριστική για την Ελλάδα, η οποία θα αποτελέσει ενδεχομένως το κέντρο του κόσμου, όσον αφορά τη διατήρηση ή την καταστροφή του παρόντος χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η μάχη που λαμβάνει χώρα μεταξύ της Αμερικής και της Ρωσίας, αφορά τη διατήρηση της ηγεμονικής θέσης της υπερδύναμης, με τη χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων.
Στα πλαίσια αυτά, οι ΗΠΑ προσπαθούν να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν πριν από δεκαετίες – τη διασφάλιση δηλαδή της ηγεμονικής τους θέσης, μέσω του ελέγχου του μεγαλύτερου μέρους της αγοράς ενέργειας.
Έχοντας καταλάβει σημαντικό μέρος των πηγών ενέργειας στη Μέση Ανατολή και συνάπτοντας ταυτόχρονα στενή σχέση συνεργασίας με τη Σαουδική Αραβία, η υπερδύναμη βαδίζει πλέον στο τελικό στάδιο της επέκτασης: στη διάλυση της Ρωσίας, καθώς επίσης στην αποδυνάμωση της Βενεζουέλας – της χώρας με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στο κόσμο.
Η «νίκη» θα εξαρτηθεί από τη διατήρηση του σύγχρονου νεοφιλελεύθερου χρηματοπιστωτικού καθεστώτος, το οποίο επιτρέπει στις ΗΠΑ να χρηματοδοτούν «εσαεί» τις επιθετικές τους εκστρατείες (εξοπλιστικές και οικονομικές).
Από την άλλη πλευρά, ο κινεζικός γίγαντας έχει να αντιμετωπίσει τα δικά του, εσωτερικά προβλήματα. Αντιμέτωπος με την επιβράδυνση της ανάπτυξης καθώς επίσης με το «σκάσιμο» της φούσκας ακινήτων, προβληματίζεται με το δίλημμα της ποσοτικής διευκόλυνσης.
Στην Ευρώπη, το σοβαρό πρόβλημα χρέους και αποβιομηχανοποίησης της Ιταλίας, σε συνδυασμό με τη τραπεζική κρίση της Ισπανίας (ενώ πλησιάζουν παράλληλα και οι εθνικές εκλογές), δημιουργούν ένα ηφαιστειακό μείγμα, έτοιμο να εκραγεί ανά πάσα στιγμή.
Η Ελλάδα θα μπορούσε να αποτελέσει λοιπόν την αφετηρία μιας αλυσιδωτής καταστροφικής κίνησης, η οποία θα συμπαρέσυρε αρχικά την Ιταλία και την Ισπανία (που διαθέτουν μεγάλο «άνοιγμα» απέναντι στα δάνεια που δόθηκαν στην Ελλάδα, μέσω του EFSF), στη συνέχεια τη Γαλλία και τη Γερμανία (τους μεγαλύτερους δανειστές) και εν τέλει ολόκληρο τον πλανήτη – με την Ιαπωνία να φλέγεται ανεξέλεγκτα και με τις ΗΠΑ να απομονώνονται για πολλά χρόνια.
.
Άρθρο
Η Ελλάδα φαίνεται να αποτελεί για μια ακόμη φορά, το «κέντρο του κόσμου», όπως επιβεβαιώνεται από τις συχνές αναφορές σχετικά με τις επικείμενες εκλογές από τα ξένα ΜΜΕ. Έχουν πληθύνει επίσης τα (καθησυχαστικά) σχόλια ευρωπαίων ηγετών και επιτελαρχών.
Ο μεγάλος φόβος που επικρατεί στην Ευρωζώνη (αλλά και στο κόσμο), είναι η δημιουργία ενός (επιπλέον) ασταθούς πολιτικού κλίματος στην Ελλάδα, μίας κατάστασης που θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την ήδη εύθραυστη ισορροπία της ένωσης – αφού οι χώρες είναι συνδεδεμένες μεταξύ τους, μέσω του μηχανισμού στήριξης EFSM (European financial stability mechanism).
.
Ευρωζώνη – το μερίδιο προσφοράς της κάθε χώρας στον μηχανισμό στήριξης της ένωσης.
.
Στα πλαίσια αυτά, οι «Έλληνες» πολιτικοί, θα πρέπει να κατανοήσουν πως τυχόν λάθος επιλογές τους, μπορεί να επηρεάσουν το σύνολο του δυτικού κόσμου. Επομένως, απαιτείται η μέγιστη ωριμότητα και η αποφυγή εγωκεντρικών αποφάσεων.
Θα πρέπει επίσης να αντιληφθούν ότι, εάν η Ελλάδα δεν «χρηματοδοτούνταν» από τα μέλη της Ευρωζώνης, τότε θα είχε ήδη χρεοκοπήσει εδώ και αρκετό καιρό. Το σίγουρο επίσης είναι πως εάν δεν υπήρχε αυτό το «στήριγμα», τα πολιτικά παιχνίδια που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια δεν θα συνέβαιναν, αφού η αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων, για παράδειγμα (ως αποτέλεσμα της αστάθειας), θα δημιουργούσε άμεσα προβλήματα.
Ας δούμε όμως, τι αποτελέσματα έχουν προκαλέσει ήδη η ανικανότητα εκλογής προέδρου και η ανακοίνωση πρόωρων εκλογών:
α) Πλήρη εξάλειψη του επενδυτικού ενδιαφέροντος. Η κατάσταση αυτή δεν γίνεται μόνο αντιληπτή στο ελληνικό χρηματιστήριο, αλλά και στη πραγματική οικονομία. Δεν είναι λίγες οι επιχειρήσεις που έχουν μεταφέρει την έδρα τους στο εξωτερικό (Coca Cola 3E, Βιοχάλκο κλπ.), ενώ οι υπόλοιπες, κυρίως οι μικρομεσαίες, αδυνατούν να νιώσουν ασφάλεια – έχοντας παράλληλα να αντιμετωπίσουν τη χαμηλή ρευστότητα στην αγορά (μηδενικός δανεισμός).
β) Ολοκληρωτική εξάλειψη της ελπίδας για επιστροφή στη δανειακή ανεξαρτησία (δανεισμός από τις αγορές). Το γεγονός αυτό επιτρέπει για άλλη μια φορά στους κερδοσκόπους (ανάμεσά τους και οι οίκοι αξιολόγησης) να «τραφούν» από τη δική μας απερισκεψία – επιβαρύνοντας παράλληλα τις τράπεζές μας, αφού τις υποχρεώνει να δανείζονται με υψηλότερα επιτόκια (ένας λόγος που η τιμή των μετοχών τους επηρεάζεται διπλά, όταν η χώρα βιώνει αναστάτωση).
γ) Απόλυτη απογοήτευση των Ελλήνων πολιτών στο πολιτικό σύστημα. Το σημείο αυτό τρομοκρατεί περισσότερο τα υπόλοιπα μέλη της Ευρωζώνης, ειδικά επειδή το επίπεδο της απογοήτευσης έχει αυξηθεί δραματικά. Γνωρίζουν δε πως δεν θα αργήσει να εκδηλωθεί κάποιου είδους επανάσταση, η οποία μάλιστα θα μπορούσε να συμβεί στις επικείμενες εκλογές (ψήφος αντίδρασης – τιμωρίας).
Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα και μόνο της ανακοίνωσης για πρόωρες εκλογές, δίνοντας μας να καταλάβουμε πως θα ακολουθήσουν πολύ πιο έντονες καταστάσεις, όσο πλησιάζει η καταλυτική ημερομηνία.
.
.
Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα θα ακολουθήσει έναν από τους δυο παρακάτω δρόμους:
α) Είτε θα διασωθεί (κούρεμα ή επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής) από τους ευρωπαίους εταίρους της, ώστε να μην επεκταθεί η «ασθένεια» και σε άλλες χώρες (ας μην ξεχνάμε επίσης πως η Ισπανία έχει εθνικές εκλογές το 2015),
β) είτε θα αφεθεί στη τύχη της και θα κατασπαραχθεί παραδειγματικά από τις αγορές, έτσι ώστε να αποτελέσει «δείγμα εκφοβισμού» για τις υπόλοιπες χώρες της ένωσης – κάτι που επιλέχθηκε για την Αργεντινή παλαιότερα, σε παγκόσμια κλίμακα.
.
Κόσμος
Ο πλανήτης έχει επίσης στραμμένο το βλέμμα του στα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, με τις ΗΠΑ, λόγου χάρη, να ανησυχούν μήπως επηρεαστεί αρνητικά η πολεμική εκστρατεία που έχουν δρομολογήσει – ενώ η Κίνα να προβληματίζεται μήπως και «χάσει τζίρο», από μια πολλά υποσχόμενη εξαγωγική αγορά.
Αναλυτικότερα, οι ΗΠΑ, προσπαθούν να φέρουν εις πέρας το μακροπρόθεσμο στρατηγικό τους σχέδιο: τη διατήρηση δηλαδή της ηγεμονικής τους θέσης.
Με τις μεγαλύτερες παραγωγικές περιοχές ενέργειας να έχουν ήδη περιέλθει υπό τον έλεγχο τους (Μ. Ανατολή γενικότερα, Σ. Αραβία κα.), στοχεύουν πλέον τα δύο τελικά κομμάτια του πάζλ: τη Ρωσία και τη Βενεζουέλα.
Η Βενεζουέλα, που βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, αν και δεν παράγει σημαντικές ποσότητες πετρελαίου, διατηρεί τα μεγαλύτερα αποθέματα του πολυτίμου αυτού καυσίμου στο κόσμο. Η Ρωσία από την άλλη, διαθέτει επίσης σημαντικά αποθέματα (και παραγωγική δυναμικότητα) πετρελαίου, καθώς και φυσικού αερίου.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες γνωρίζουν πως, εάν καταφέρουν να ελέγξουν τις κυβερνήσεις των δυο αυτών χωρών (ενδεχομένως μέσω δανείων και ανατροπής των εκάστοτε ηγετών), θα είναι πλέον οι αδιαφιλονίκητοι ηγέτες του κόσμου, αφού θα είναι σε θέση να ορίζουν τις τιμές της ενέργειας – του πετρελαίου και του φυσικού αερίου άμεσα, καθώς επίσης των λοιπών μορφών ενέργειας έμμεσα, μέσω της «παραγωγής» ζήτησης και προσφοράς.
Στη προσπάθειά τους να εκτελέσουν το σχέδιο, έχουν (όπως πάντα συνηθίζουν) αναλάβει τρομερά ρίσκα, μειώνοντας τις τιμές ενέργειας παγκοσμίως (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, προπάνιο κα.), επιβαρύνοντας την εγχώρια παραγωγή τους και τα έσοδα εξ αυτής.
Εάν ξεκινούσε λοιπόν μία αλυσιδωτή οικονομική έκρηξη στην Ευρώπη, θα ήταν ίσως αρκετή για να υποστεί μία ήττα η υπερδύναμη, οπότε όλα τα ρίσκα που ανέλαβε θα αποδεικνυόταν μάταια. Παράλληλα, η Αμερική έχει να αντιμετωπίσει και ορισμένα άλλα «αγκάθια», το μεγαλύτερο από τα οποία είναι η Κίνα, που προχώρησε πρόσφατα σε δανεισμό της Βενεζουέλας, ενώ προσφέρθηκε παράλληλα να στηρίξει τη Ρωσία.
Η Κίνα πάντως, όσο «ηγετική» και αν παρουσιάζεται τελευταία, έχει τα δικά της προβλήματα. Όπως μάλιστα καταδεικνύει ο δείκτης «China leading indicator», η χώρα εμφανίζει ενδείξεις γενικότερης οικονομικής αποδυνάμωσης (γράφημα).
.
.
Η Ιαπωνία συνεχίζει επίσης να προβληματίζει, μετά τις συνεχιζόμενες αποτυχίες του ηγέτη της να προσφέρει λύση στο πρόβλημα του χρέους. Παρατηρείται παράλληλα μείωση στις εισροές ξένων κεφαλαίων κατά 96% (!) το 2014, δίνοντας την εντύπωση πως οι αγορές ετοιμάζονται να την «εγκαταλείψουν» στη τύχη της.
.
Επίλογος
Επιστρέφοντας στην Ευρώπη, παρατηρούμε τον σιωπηλό κοινωνικό-πολιτικό «διαμελισμό» της ένωσης, με την κάθε χώρα να διατηρεί πλέον αποστάσεις και να προετοιμάζεται για τυχόν επιστροφή στο εθνικό της νόμισμα.
Χαρακτηριστικές ενδείξεις της κρυφής αυτής προετοιμασίας, αποτελούν οι πρόσφατες «αναλήψεις» χρυσού εκ μέρους της Ολλανδίας και κάποιας άλλης χώρας, η οποία δεν έχει προχωρήσει ακόμη σε δημόσια ανακοίνωση-επιβεβαίωση (γράφημα).
.
.
Όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει στο διάγραμμα, ο «επαναπατρισμός» του χρυσού έχει ξεκινήσει, με τους πρόσφατους 166 τόνους να έχουν ήδη μεταφερθεί.
Τα πράγματα λοιπόν είναι δυσοίωνα και οι εξελίξεις στην Ελλάδα, μπορεί να αποτελέσουν τη σπίθα που θα ενεργοποιήσει το ντόμινο της καταστροφής. Με χώρες όπως η Γερμανία να μιλούν για «παράλληλο» ευρώ (άρθρο), καθώς και για επιστροφές χρυσού, το 2015 θα είναι καταλυτικό για το μέλλον ολόκληρου του κόσμου – όπως καταλυτικές θα είναι και οι εξελίξεις στην Ελλάδα.