Το έτος ολοκληρώθηκε με την κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου, η οποία πυροδότησε την κρίση του ρουβλίου – ενώ για το 2015 θα έλεγα στους Έλληνες: «Προσδεθείτε, η πτήση ξεκινάει και ο καιρός δεν θα είναι καθόλου ήρεμος»
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
“Για εκείνο το χρονικό διάστημα που ο θάνατος της μεσαίας τάξης στις δυτικές οικονομίες θα συνεχίζεται, με τα εισοδήματα του 1% του πληθυσμού να αυξάνονται εις βάρος όλων των υπολοίπων, η Δημοκρατία θα υποχωρεί διαρκώς – ενώ όσο οι Πολίτες δεν εμπιστεύονται τον ίδιο τους τον εαυτό για την ψήφιση των βασικών νόμων και για τον έλεγχο του κράτους, παραδίδοντας την εξουσία στους εκπροσώπους τους, η τάση θα παραμένει καθαρά αρνητική εναντίον τους” (BB).
.
Άρθρο
Όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, στην πλέον αντιπροσωπευτική χώρα της Δύσης, στις Η.Π.Α., οι φτωχοί συνεχίζουν να γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, χωρίς να δρομολογείται η παραμικρή αλλαγή – παρά το ότι οι αιματηρές εσωτερικές εξεγέρσεις, οι οποίες θα ενταθούν στο μέλλον, φαίνονται αναπόφευκτες, έχοντας ήδη ξεκινήσει με αφορμή το Ferguson.
.
.
Η κατάσταση βέβαια στην Ελλάδα είναι πολύ χειρότερη, ενώ δεν πρόκειται να διορθωθεί είτε αλλάξει, είτε όχι η κυβέρνηση – αφού η επόμενη, ακόμη και εάν υποθέσουμε πως θα ήταν η αξιωματική αντιπολίτευση, θα υιοθετήσει τα ίδια μέτρα, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις των αγορών.
Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης το γνωρίζει φυσικά, εφαρμόζοντας όμως την πολιτική του Εφιάλτη του Καστελλόριζου, ο οποίος δεν δίστασε να υπεξαιρέσει την εξουσία, με τη βοήθεια των κενών υποσχέσεων, των χρημάτων που δήθεν υπήρχαν, χωρίς καμία πρόθεση να τις τηρήσει – με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η Ελλάδα σε μία περιπέτεια που κανένας δεν ξέρει πώς θα τελειώσει. Πολύ περισσότερο, συμμαχεί ακόμη και με το διάβολο, για να τα καταφέρει – γεγονός που συμπεραίνεται από τις ετερόκλητες συνεργασίες που συνάπτει, ακόμη και με κόμματα που έχουν την αντίθετη ακριβώς πολιτική ιδεολογία.
Εάν με ρωτούσε κανείς βέβαια για τη λύση του προβλήματος, δεν θα είχα καμία ρεαλιστική απάντηση να του δώσω, αφού η κοινοβουλευτική επιλογή είναι ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη – «εμπρός γκρεμός και πίσω ρέμα», όπως θα έλεγε κανείς διαφορετικά.
Αυτό που προβλέπεται δε είναι μία «χρεοκοπία εν λειτουργία», όπως συμβαίνει σε εκείνες τις επιχειρήσεις που έχουν μεν εντελώς αποτύχει, αλλά κρίνεται ασύμφορο ή αδύνατο να κλείσουν – οπότε επιλέγεται η εκποίηση των παγίων περιουσιακών στοιχείων τους, με τη συνεχή μείωση των αποδοχών των εργαζομένων τους, καθώς επίσης των πάσης φύσεως δαπανών τους, για να εξοφλούνται σταδιακά οι δανειστές τους.
Φυσικά κανένας δεν έχει την πρόθεση να πει την πικρή αλήθεια στους Έλληνες, αφενός μεν επειδή δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να την ακούσουν, αφετέρου λόγω του ότι θα γινόταν αντιπαθής, χαρακτηριζόμενος ως κινδυνολόγος ή αθεράπευτα απαισιόδοξος – οπότε μόνο ο (ανελέητος) χρόνος μπορεί να αναλάβει μία τέτοια ευθύνη.
Σε κάθε περίπτωση, οι μήνες που θα ακολουθήσουν θα είναι αποφασιστικοί για τη μελλοντική πορεία της Ελλάδας η οποία, όσο αισιόδοξος και αν είναι κανείς, δεν φαίνεται στρωμένη με ροδοπέταλα – ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί η έξοδος από την Ευρωζώνη, αν και το πιθανότερο είναι η καταναγκαστική υιοθέτηση ενός παράλληλου ευρώ, οπότε η χρησιμοποίηση της χώρας ξανά σαν πειραματόζωο.
Όπως ακριβώς λέγεται και για τη Ρωσία, ότι δηλαδή οι επιλογές της είναι είτε να χάσει τη μάχη με τη Δύση, είτε να τη χάσει με μία βαριά ήττα, ανάλογες είναι και αυτές της Ελλάδας – με πρώτο «σταθμό» τις προεδρικές εκλογές και με χειρότερο σενάριο αυτό της επαναληπτικής, διπλής προσφυγής στις κάλπες, κατά τα πρότυπα του 2012.
Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, η τρομοκρατία των Ελλήνων από την ξένη τους ηγεσία θα εκτοξευθεί στα ύψη, δίνοντας τους την εντύπωση πως αν δεν επιλέξουν ακριβώς ότι τους υποδειχθεί, θα έλθουν αντιμέτωποι με καταστάσεις που θυμίζουν τη συντέλεια του κόσμου – ενώ φυσικά θα κατανοήσουν πως έχουν πράγματι πολλά να χάσουν, ευρισκόμενοι ακόμη στην αρχή της διαδικασίας.
Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Το 2014
Περαιτέρω, είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα η πορεία του πλανήτη το 2014, έτσι όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (πηγή: Multi Asset Research) – όπου ως βάση του επιλέχθηκαν τα περισσότερο αναγνωσμένα οικονομικά άρθρα παγκοσμίως. Η πράσινη καμπύλη δείχνει την πορεία του χρηματιστηριακού δείκτη «MSCI All Country World Index» σε δολάρια – ο οποίος αυξήθηκε κατά 3% από την αρχή του έτους.
.
Παγκόσμιος δείκτης MSCI – η εξέλιξη του παγκόσμιου δείκτη το 2014 και τα διάφορα σημαντικά γεγονότα που έλαβαν μέρος κατά τη διάρκεια του έτους. Όπως γίνεται αντιληπτό, ειδικά προς το τέλος του έτους, οι διακυμάνσεις κινούνται πλέον πολύ απότομα, ένδειξη πως δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στις αγορές γενικότερα.
(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
Πρώτο γεγονός η είσοδος της Λετονίας στην Ευρωζώνη, ακολουθούμενο από την έξοδο της Ιρλανδίας στις αγορές, με την έκδοση και επιτυχημένη πώληση ομολόγων – με την Πορτογαλία να κάνει κάτι ανάλογο μερικούς μήνες αργότερα, καθώς επίσης με την Ελλάδα αμέσως μετά.
Δυστυχώς για εμάς βέβαια, τόσο η Ιρλανδία, όσο και η Πορτογαλία ξέφυγαν από τα μνημόνια των δανειστών, παρά το ότι ήταν σε πολύ χειρότερη θέση από την Ελλάδα – κυρίως επειδή τα αντίπαλα πολιτικά τους κόμματα βρήκαν μία γραμμή συνεννόησης, την οποία ακολούθησαν από κοινού, χωρίς ανόητες αντιπαραθέσεις. Αργότερα απονεμήθηκε δικαιοσύνη, αφού ο πρώην πρωθυπουργός της Πορτογαλίας, αυτός που την οδήγησε στο ΔΝΤ, προφυλακίστηκε – κάτι που δεν θεωρούμε πιθανό να συμβεί ποτέ στην Ελλάδα.
Συνεχίζοντας, ορισμένα από τα σημαντικότερα γεγονότα ήταν η ανάληψη της διοίκησης της Fed από την κυρία Yellen, χωρίς να συνοδευθεί από την παραδοσιακή κατάρα (άρθρο), οι χειμερινοί Ολυμπιακοί αγώνες στη Ρωσία, η εξαγορά της WhatsApp από τη Facebook έναντι του εξωπραγματικού ποσού των 22 δις $, καθώς επίσης η προσάρτηση της Κριμαίας – η οποία έχει μέχρι σήμερα προκαλέσει στη Ρωσία τεράστια προβλήματα, με πρόσφατο την κατάρρευση του ρουβλίου, στα πλαίσια του πετρελαϊκού πολέμου που συνεχίζεται.
Ακολούθησε η «εξαφάνιση» της πτήσης ΜΗ370 των αερογραμμών της Μαλαισίας, η οποία αποδίδεται στις Η.Π.Α. και στην τεράστια στρατιωτική τους βάση του Ειρηνικού – ενώ ένα ακόμη αεροπλάνο του ιδίου κράτους έπεσε αργότερα στην Ουκρανία (άρθρο), με τους Ρώσους σήμερα να ισχυρίζονται πως μπορούν να τεκμηριώσουν ότι καταρρίφτηκε από την πολεμική αεροπορία της γειτονικής τους χώρας, με τη βοήθεια της υπερδύναμης.
Περαιτέρω είχαμε τις εκλογές στην Ινδία, το πραξικόπημα στην Ταϊλάνδη, καθώς επίσης τη διεξαγωγή του παγκοσμίου κυπέλου ποδοσφαίρου στη Βραζιλία – όπου ήλθαν στην επιφάνεια τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ξανά η μεγαλύτερη χώρα της Λατινικής Αμερικής (άρθρο).
Αμέσως μετά διαπιστώθηκε η αδυναμία της Αργεντινής να εξοφλήσει χρέη της (άρθρο), ενώ ακολούθησε η διαμάχη της με τους κερδοσκοπικούς «γύπες», καθώς επίσης η καταδίκη της από το αμερικανικό δικαστήριο – με τη διάσωση της πορτογαλικής «Τράπεζας του Αγίου Πνεύματος», να αποτελεί το επόμενο σημαντικό γεγονός (άρθρο).
Το δημοψήφισμα της Σκωτίας, η οποία παρέμεινε τελικά στη Μ. Βρετανία, απασχόλησε για πολλές ημέρες την Ευρώπη, λόγω των αποσχιστικών κινημάτων σε πολλές περιοχές της – όπως επίσης οι διαμαρτυρίες στο Χονγκ Κονγκ την Κίνα, η οποία ενοχοποίησε τις Η.Π.Α. πως τις προκάλεσαν, στην προσπάθεια τους να αποσταθεροποιήσουν την περιοχή.
Συνεχίζοντας, είχαμε τα τεστ αντοχής του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού συστήματος από την ΕΚΤ, στην προσπάθεια της να πείσει τις αγορές πως οι τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα – γεγονός που τελικά κατάφερε, παρά τα αντίθετα αποτελέσματα σε πολλές χώρες (άρθρο).
Η Fed ανακοίνωσε το οριστικό τέλος των προγραμμάτων ποσοτικής διευκόλυνσης, βοηθώντας το δολάριο να διατηρήσει την τεχνητή ανοδική του πορεία, ενώ η Τράπεζα της Ιαπωνίας συνέχισε το μεγαλύτερο μονεταριστικό πείραμα όλων των εποχών, αποφασίζοντας να τυπώσει ακόμη περισσότερα χρήματα.
Ενδιάμεσα η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε ανόητα το τέλος των μνημονίων και την εκδίωξη του ΔΝΤ, πυροδοτώντας ξανά την κρίση στη χώρα μας – η οποία ενδυναμώθηκε με τη βοήθεια της αντιπολίτευσης, όταν τοποθετήθηκε εναντίον της εκλογής του προέδρου, προκαλώντας μία πολιτική αστάθεια που οδήγησε τα επιτόκια των ομολόγων στα ύψη, καθώς επίσης το χρηματιστήριο στην κατάρρευση.
Το επόμενο μεγάλο γεγονός ήταν το σκάνδαλο με τη φοροδιαφυγή των πολυεθνικών στο Λουξεμβούργο, το οποίο φυσικά δεν έχει το μονοπώλιο στη συγκεκριμένη διαδικασία – αφού το Βέλγιο εφαρμόζει αντίστοιχες μεθόδους, με πιθανότερο πρωταθλητή την Ολλανδία (άρθρο).
Τέλος, το έτος ολοκληρώθηκε με την κατάρρευση της τιμής του πετρελαίου που πυροδότησε την κρίση του ρουβλίου – με αποτέλεσμα να δαπανήσει η Ρωσία τεράστια ποσά από τα συναλλαγματικά της αποθέματα (πάνω από 100 δις $), να πουλήσει χρυσό, καθώς επίσης να επιβάλλει στις μεγάλες επιχειρήσεις της την πώληση των ξένων νομισμάτων που εισπράττουν (περί το 1 δις $ ημερησίως), για να υποστηρίξει το νόμισμα της.
Αν και φαίνεται πως τα κατάφερε σήμερα, έχω την άποψη πως η κρίση θα επιστρέψει – ενώ δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο πόλεμο, εάν ο πρόεδρος της χώρας «τηρήσει» τις απειλές του. Φυσικά ο στόχος των Η.Π.Α. δεν είναι η Ρωσία, αλλά η Κίνα – η μοναδική δύναμη που μπορεί να διεκδικήσει την ηγεμονία του πλανήτη, αν και θα χρειαστεί πολλά χρόνια ακόμη.
Κλείνοντας, το 2014 θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ένα προπαρασκευαστικό έτος αυτών που θα συμβούν το 2015 – το οποίο προβλέπεται να είναι ταραχώδες, γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές, κυρίως για το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τη Δύση. Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα, θα χαρακτήριζα το 2015 με την έκφραση «Προσδεθείτε, η πτήση ξεκινάει και ο καιρός δεν θα είναι καθόλου ήρεμος».