Επικίνδυνο πολιτικό κενό – Σελίδα 2 – The Analyst
Παραλογή-μάχη-Εξ.

Επικίνδυνο πολιτικό κενό

140 total views, 2 views today

Το βαθύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση πρέπει να φύγει, αφού δεν έχει σχέδιο, δεν διαθέτει ικανά στελέχη και βουλευτές, υιοθετεί μέτρα που συνεχίζουν την καταστροφή της χώρας, ξεπουλάει τη δημόσια περιουσία, ενώ δρομολογεί τη λεηλασία της ιδιωτικής. Ειδικά όσον αφορά την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, σε εξευτελιστικές τιμές, υπενθυμίζω τα εξής:

«Οι χώρες που κυβερνώνται από την Τρόικα,  διαπραγματεύονται τους όρους με αυτήν, η οποία κλείνει ουσιαστικά ένα συμβόλαιο, με αντισυμβαλλόμενους τα άλλα κράτη δανειστές – το γνωστό μνημόνιο (memorandum of understanding), στο οποίο περιγράφονται αναλυτικά τα μέτρα που, με την υιοθέτηση τους, θα εξυγιανθεί το κράτος, έτσι ώστε να μπορεί να επιστρέψει τα δανεικά. Σε επόμενες αναθεωρήσεις (τρίμηνοι έλεγχοι) τοποθετούνται τα ακριβή νούμερα, ενώ συμφωνείται λεπτομερειακά και το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων – κυρίως αυτό.  

Οι υποχρεώσεις της Ελλάδας εν προκειμένω καταγράφονται ως εξής: «Η κυβέρνηση είναι πρόθυμη να πουλήσει όλα τα μερίδια της στις δημόσιες επιχειρήσεις, εάν αυτό είναι αναγκαίο για να επιτευχθούν οι στόχοι των αποκρατικοποιήσεων. Ο δημόσιος έλεγχος περιορίζεται στους τομείς των κρίσιμων υποδομών«.

Οι απορίες, σχετικά με το τι ακριβώς σημαίνει «κρίσιμες υποδομές», στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνονται παραδόξως τα αεροδρόμια, η ύδρευση, η ηλεκτροδότηση, τα λιμάνια, οι επικοινωνίες, οι σιδηροδρομικές γραμμές κοκ., δεν έχουν απαντηθεί ποτέ από την Τρόικα, σε ερωτήσεις που της απευθύνθηκαν πολλές φορές.

Συνεχίζοντας, η διαδικασία της πώλησης είναι θέμα των εκάστοτε κυβερνήσεων, με εξαίρεση την Ελλάδα, την οποία δεν εμπιστεύθηκε η Τρόικα, υποχρεώνοντας την να μεταφέρει τα περιουσιακά της στοιχεία σε μία ειδική εταιρεία – στην οποία τοποθέτησε μεν η κυβέρνηση τη διοίκηση, χωρίς όμως να μπορεί να επηρεάζει τις αποφάσεις (ΤΑΙΠΕΔ) ούτε αυτή, ούτε φυσικά η Βουλή.

Η μη συμμετοχή στις αποφάσεις εκ μέρους της Ελλάδας αφορά ακόμη και τα «ευαίσθητα» περιουσιακά της στοιχεία, όπως είναι η ύδρευση – ενώ δεν υπάρχουν κανόνες για ορισμένα θέματα, όπως για παράδειγμα απαγόρευση κατασκευών σε περιοχές δίπλα στη θάλασσα. 

Η Πορτογαλία έχει περισσότερη ελευθερία αποφάσεων, όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις – τις οποίες αποφασίζει και εκτελεί η κυβέρνηση της, σε συνεργασία με την Τρόικα. Στο δικό της συμβόλαιο δεν υπάρχει η εξής παράγραφος που επιβλήθηκε στην Ελλάδα: «Εάν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να επιτύχει τις σχεδιαζόμενες αποκρατικοποιήσεις, τότε θα πρέπει να εισπράττει κάθε φορά τουλάχιστον το ήμισυ του ποσού, επιβάλλοντας άλλα μέτρα» – γεγονός που σημαίνει ανάλογη αύξηση των φόρων, μείωση των δαπανών κοκ.» (άρθρο).

Με βάση τα παραπάνω, είναι προφανές πως απαιτείται η απομάκρυνση της κυβέρνησης, πριν ακόμη καταστραφεί εντελώς η Ελλάδα. Ειδικά του υπουργού οικονομικών, ο οποίος προτείνει αύξηση της προσφοράς, όταν η παραγωγική ικανότητα της χώρας απέχει ακόμη πολύ από τα επίπεδα του 2008 (γράφημα).

 .

Ελλάδα – η εξέλιξη της παραγωγικής ικανότητας της χώρας.

 .

Ποιός όμως θα μπορούσε να την αντικαταστήσει, αφού η χώρα δεν μπορεί να μείνει ακυβέρνητη, παρά το ότι η επίσημη κυβέρνηση της είναι η Τρόικα;

.

Το πρόβλημα της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Απαντώντας στην ερώτηση, έχω την άποψη πως δεν υπάρχει αντικαταστάτης της, επειδή η αντιπολίτευση δεν είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να κυβερνήσει – κρίνοντας από το πρόγραμμα της που είναι κάτι περισσότερο από παιδαριώδες, από τα στελέχη της, καθώς επίσης από την ευρύτερη πολιτική της, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα (εξαίρεση η αριστερή πλατφόρμα).

Το σύστημα που πρεσβεύει θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ένας «πορτοκαλί κομμουνισμός» – με την έννοια πως αφενός μεν υιοθετούνται στοιχεία της κεντρικά κατευθυνόμενης οικονομίας (κρατικοποιήσεις τραπεζών, αύξηση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, αναβίωση των εργατικών συνδικάτων, κλιμάκωση της φορολογίας κοκ,), αφετέρου συνεχίζει να επιδιώκεται η χρηματοδότηση του δημοσίου από τις «καπιταλιστικές αγορές», οι οποίες είναι φυσικά αντίθετες με τέτοιου είδους πολιτικές.

Ακόμη όμως και αν δεν ήταν αντίθετες, δεν θα χρηματοδοτούσαν ποτέ μία χώρα που σχεδιάζει να έχει ελλείμματα στον προϋπολογισμό της ή να διαγράψει μονομερώς το δημόσιο χρέος της – επειδή δεν συνηθίζουν να ρισκάρουν τα χρήματα τους, χωρίς καμία προοπτική να τους επιστραφούν.

Στην προκειμένη περίπτωση, το πρόγραμμα του ΚΚΕ είναι πολύ πιο ρεαλιστικό στην εφαρμογή του – επίσης πολύ πιο ειλικρινές, παρά το ότι είμαι εντελώς αντίθετος με το σύστημα που εκπροσωπεί.

.

Επιμύθιο

Όλα τα παραπάνω τεκμηριώνουν πως στην Ελλάδα υπάρχει ένα πολύ επικίνδυνο πολιτικό κενό, το οποίο θα μπορούσε να της στοιχίσει ακόμη και την εδαφική της κυριαρχία – είτε με άμεσους τρόπους, είτε με έμμεσους.

Επίσης πως ελλοχεύουν εσωτερικές αναταραχές και εξεγέρσεις, οι οποίες συνήθως προκαλούνται από τα «κενά εξουσίας» ή από την ολοκληρωτική απώλεια των προοπτικών μίας χώρας – με αφετηρία το 2015, το οποίο θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα εφιαλτικό έτος για την πατρίδα μας. Ολοκληρώνοντας τα εξής:

Εάν υποθέσουμε πως διεξάγονταν οι τρεις ψηφοφορίες για την εκλογή προέδρου, χωρίς να καταλήξουν σε αποτέλεσμα, η Ελλάδα θα έπρεπε να διεξάγει πρόωρες εθνικές εκλογές – όπου, με βάση τις δημοσκοπήσεις, δεν θα μπορούσε να προκύψει κυβερνητική πλειοψηφία. Επομένως, θα έπρεπε να επαναληφθούν – υποθετικά τη δεύτερη φορά με θετικό αποτέλεσμα, υπέρ της κυβέρνησης ή της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στη συνέχεια, η νέα βουλή θα έπρεπε να εκλέξει πρόεδρο – όπου πιθανότατα θα ήταν ξανά πολύ δύσκολο βρεθούν οι απαιτούμενες 180 ψήφοι. Θα ανατρεπόταν λοιπόν και η επόμενη κυβέρνηση, με την όλη διαδικασία να ξεκινάει από την αρχή – εάν υποθέσουμε πως τα δύο αντίπαλα κόμματα θα συνέχιζαν να μην συνεργάζονται μεταξύ τους, ανατροφοδοτώντας το κλίμα εμφυλίου πολέμου που έχουν ήδη πυροδοτήσει.

Με κριτήριο τις πιθανές αυτές εξελίξεις, τις οποίες λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους τόσο οι Ευρωπαίοι, όσο και οι αγορές, δεν πιστεύω να υπάρχει κανένας που να αμφιβάλει για τα αποτελέσματα που θα έχουν στη μελλοντική πορεία της χώρας. Αυτός είναι δυστυχώς ο λόγος που θεωρώ πως η μοναδική λύση της Ελλάδας, είναι η συνεργασία των δύο κομμάτων – η οποία δεν είναι ίσως η καλύτερη δυνατή λύση, αφού δύο κακά δεν κάνουν ένα καλό, αλλά η λιγότερο επικίνδυνη, αφού όλες οι άλλες οδηγούν στο χάος.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.