(γ) Η κυβέρνηση μπορεί να αθετήσει επιλεκτικά ορισμένες πληρωμές του χρέους: Εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι παγκόσμιες χρηματαγορές θα κατέρρεαν, ενώ θα καταστρεφόταν για πάντα η πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας.
Με δεδομένο δε το ότι η κεντρική της τράπεζα, η οποία κατέχει ένα μεγάλο μέρος των ομολόγων του δημοσίου, δεν είναι κρατική αλλά ιδιωτική, δεν θα μπορούσε καν να παγώσει μέρος του χρέους, μετατρέποντας το σε πληθωριστικά χρήματα – όπως πιθανότατα θα συμβεί στην Ιαπωνία, η οποία διαφορετικά θα χρεοκοπήσει.
(δ) Το καθαρό χρέος έχει σημασία: Εάν μία χώρα οφείλει 100 €, ενώ τα διαθέσιμα χρήματα της είναι επίσης 100 €, τότε το καθαρό χρέος της είναι μηδέν. Οι Η.Π.Α. όμως έχουν ελάχιστα χρηματικά διαθέσιμα, τα οποία πρόσφατα υπολογίσθηκαν στα 71,9 δις $ ή μόλις στο 0,39% του δημοσίου τους χρέους. Η Apple έχει σαφώς υψηλότερα μετρητά στα ταμεία της.
(ε) Το χρέος θα μπορούσε να μειωθεί με την αύξηση των φόρων: Μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα φορολογικά έσοδα των Η.Π.Α. ήταν σταθερά στο 17% – με τη διαφορά πως οι Πολίτες πληρώνουν συνεχώς περισσότερα, ειδικά μετά την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού, καλύπτοντας την τεράστια φοροδιαφυγή των πολυεθνικών.
Όταν η κυβέρνηση αυξάνει τους φορολογικούς συντελεστές, τα έσοδα από τους φόρους παραμένουν πάντοτε τα ίδια, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ – ενώ οι δαπάνες αυξάνονται, με αποτέλεσμα οι Η.Π.Α., κάποια στιγμή, να έχουν το ίδιο τέλος με όλες τις προηγούμενες αυτοκρατορίες, οι οποίες νόμιζαν αλαζονικά ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Το ιστορικό δίδαγμα πάντως είναι σαφές: το χρέος αποδυναμώνει τελικά ένα Έθνος, οδηγώντας το στην κατάρρευση.
.
Η Ρωσία
Σύμφωνα με πολλά ΜΜΕ, ο πρόεδρος της χώρας μπορεί να παρακολουθεί ψύχραιμα την πτώση της τιμής του πετρελαίου, καθώς επίσης την αντίστοιχη του ρουβλίου, χωρίς να προβληματίζεται καθόλου. Ο ίδιος ο κ. Putin ισχυρίζεται ότι, τα μειωμένα έσοδα σε δολάρια από το πετρέλαιο εξισορροπούνται από το ότι εισπράττει 40% περισσότερα ρούβλια για κάθε δολάριο από ότι στην αρχή του έτους – με δεδομένη την πτώση της ισοτιμίας του ρωσικού νομίσματος κατά 40% περίπου.
Εν τούτοις, οι Πολίτες της χώρας πρέπει να πληρώνουν για πολλά εισαγόμενα προϊόντα σημαντικά υψηλότερες τιμές – αφού το υποτιμημένο νόμισμα αυξάνει ραγδαία τον πληθωρισμό. Η κεντρική τράπεζα της Ρωσίας δε έχει πανικοβληθεί, δαπανώντας τεράστιες ποσότητες από τα συναλλαγματικά της αποθέματα (πάνω από 700 εκ. μόνο τη Δευτέρα), για να υποστηρίξει το νόμισμα – ενώ αύξησε τα βασικά επιτόκια στο 9,5% στραγγαλίζοντας τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας.
Την ίδια στιγμή η εκροή συναλλάγματος συνεχίζεται, επειδή πολλοί φοβούνται την επιβολή ελέγχων στη διακίνηση κεφαλαίων, οι ξένες επενδύσεις μηδενίζονται, οι τράπεζες έχουν τρομοκρατηθεί, ενώ το χρηματιστήριο καταρρέει – με τον υπουργό οικονομικών να προειδοποιεί πως η χώρα θα βυθιστεί στην ύφεση, καθώς επίσης με την διοικητή της κεντρικής τράπεζας να εκλιπαρεί τους Πολίτες να μην πανικοβληθούν.
Ειδικά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας ελλοχεύει μία βόμβα μεγατόνων, επειδή οι απαιτήσεις των τραπεζών απέναντι στις εταιρείες είναι ύψους 192 δις $ σε ξένο συνάλλαγμα – με αποτέλεσμα να εκτοξευθούν στα ύψη σε όρους ρουβλίου, εάν συνεχιστεί η υποτίμηση του νομίσματος.
Εάν βέβαια αυξήσει ξανά τα βασικά επιτόκια η κεντρική τράπεζα, τότε η πραγματική οικονομία θα καταρρεύσει – οπότε, εάν συνεχιστεί παράλληλα η πτώση των τιμών του πετρελαίου, δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί η ανατροπή του Ρώσου προέδρου, την οποία επιδιώκουν οι Η.Π.Α. με κάθε μέσον.
.
Επίλογος
Η κατάσταση θυμίζει τον αγώνα δρόμου του παρελθόντος, μεταξύ των Η.Π.Α. και της Σοβιετικής Ένωσης – τη μάχη «μέχρι τελικής πτώσης» καλύτερα, όπου στο παρελθόν επικράτησε πανηγυρικά η υπερδύναμη.
Οι συνθήκες όμως έχουν αλλάξει έκτοτε, έχουν εισέλθει νέοι παίχτες στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, κυρίως βέβαια η Κίνα, ενώ και οι δύο χώρες καταναλώνουν πολύ περισσότερες δυνάμεις, από αυτές που διαθέτουν.
Επομένως, ο κίνδυνος ενός δίδυμου κραχ κλιμακώνεται καθημερινά, εάν υποθέσουμε πως θα αποφευχθεί ένας συμβατικός πυρηνικός πόλεμος – με τον οικονομικό πυρηνικό πόλεμο όμως να εντείνεται σχεδόν καθημερινά, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον πλανήτη.
.
Υστερόγραφο: Μία υπερδύναμη που καταρρέει, είναι εξαιρετικά επιρρεπής στη ληστεία των χωρών, στις οποίες δραστηριοποιείται – γεγονός που αφορά και την Ελλάδα, η οποία είναι υπό την κατοχή του ΔΝΤ. Στα πλαίσια αυτά είναι ίσως σκόπιμο να υπενθυμίσουμε τα εξής:
Η κατάσχεση της δημόσιας περιουσίας της Ελλάδας, από τους δανειστές, γίνεται με τη βοήθεια των αποκρατικοποιήσεων – με τις εκποιήσεις, σε τιμές ευκαιρίας, να οδηγούνται εξ ολοκλήρου στην «εξυπηρέτηση» ενός «αέναου» χρέους.
Οι «μπράβοι» των δανειστών δεν είναι άλλοι από τα στελέχη της Τρόικας – αποκλειστικός σκοπός των οποίων είναι αφενός μεν η καταναγκαστική είσπραξη των οφειλών, αφετέρου η εξαγορά των κερδοφόρων επιχειρήσεων της χώρας, σε εξευτελιστικές τιμές, από τους εντολείς της. Στη συνέχεια αυξάνονται οι τιμές από τους νέους ιδιοκτήτες, ειδικά των κοινωφελών επιχειρήσεων (ύδρευση, ηλεκτροδότηση), οπότε τα κέρδη τους εκτινάσσονται στα ύψη.
Η κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων γίνεται με τη βοήθεια των φόρων, των χαρατσιών, των διοδίων, των τελών, των πλειστηριασμών ακινήτων, της μεταφοράς του κόστους υγείας και παιδείας στους πολίτες κοκ. – ποσά που, μέσω του δημοσίου, κατευθύνονται επίσης στους δανειστές. Οι προσοδοφόροι δε τομείς του δημοσίου, όπως η υγεία, η παιδεία και διάφορα άλλα, ιδιωτικοποιούνται από τους εισβολείς – με τη συνδρομή της ενδοτικής πολιτικής και οικονομικής εγχώριας εξουσίας.
Όταν κατάσχεται βέβαια ολόκληρη η περιουσία σου, χωρίς να αντιδράσεις, δεν αποφεύγεις την πτώχευση αλλά, αντίθετα, εξαθλιώνεσαι και χρεοκοπείς στο διηνεκές. Φυσικά, έχοντας χρεοκοπήσει, παύεις να είσαι μέλος της νομισματικής ένωσης – στην καλύτερη των περιπτώσεων παραμένεις μη ισότιμο μέλος, αποικία μίας ισχυρότερης χώρας, με τους πολίτες σου σκλάβους χρέους.
Οι Πολίτες δεν αντιδρούν επειδή ελπίζουν, έχουν αυτοενοχοποιηθεί, ενώ τους έχουν πείσει, μέσω της διεφθαρμένης ή απλά δειλής πολιτικής, καθώς επίσης της πληρωμένης χειραγώγησης των ΜΜΕ, πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση. Απλούστερα ότι, τα «μέτρα» που τους προτείνουν είναι μονόδρομος – χωρίς να συνειδητοποιούν ότι, είναι πράγματι μονόδρομος, με τελικό προορισμό την κόλαση.
