Ο πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας προειδοποιεί για ένα δεύτερο παγκόσμιο κραχ, εκθετικά μεγαλύτερο του 2008 – ενώ ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της χώρας θεωρεί ότι, ο πλανήτης έχει αποφύγει πλέον το ύπουλο παγόβουνο
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
“Γέφυρα λέγεται στα πλοία η υπερυψωμένη κατασκευή, από την οποία κυβερνώνται. Αυτή μπορεί να είναι στο πρόστεγο (κοντά στη πλώρη), στο μεσόστεγο (στη μέση) ή στο τέλος, στο επίστεγο (κοντά στη πρύμη) – όπως στα δεξαμενόπλοια.
Στα ιστιοφόρα πλοία η θέση αυτή, κατασκευαστικά, ανταποκρινόταν στην ονομασία της ως γέφυρα – αφού εκτεινόταν από τη μια πλευρά του πλοίου στην άλλη, κατά το εγκάρσιο, όπου υπήρχε το τεράστιο τιμόνι (οίακας). Από τις αρχές όμως του προηγούμενου αιώνα, ο όγκος της γέφυρας άρχιζε να αυξάνει – τόσο στα πολεμικά πλοία όσο και στα εμπορικά, έτσι ώστε σήμερα να αποτελεί μια μεγάλη, ενιαία, πολυώροφη υπερκατασκευή που μόνο γέφυρα δεν είναι” (WP).
.
Άρθρο
Οι Η.Π.Α. επιμένουν στην υπογραφή της διατλαντικής συμφωνίας (TTIP), η οποία στοχεύει στην ολοκληρωτική κυριαρχία των πολυεθνικών εις βάρος των Πολιτών, παράλληλα με την TISA – μέσω της οποίας διευκολύνονται οι εγκληματικές ιδιωτικοποιήσεις των κοινωφελών επιχειρήσεων, όπως αυτών της ύδρευσης και της ηλεκτροδότησης.
Οι αμερικανοί πιέζουν όσο περισσότερο μπορούν την Κομισιόν και τη Γερμανία, τις εκβιάζουν με κάθε θεμιτό και αθέμιτο τρόπο, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκουν την κατά μέτωπο σύγκρουση της Ευρώπης με τη Ρωσία – διαισθανόμενοι, μεταξύ άλλων, την πιθανή ένωση τους.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βέβαια, οι οποίοι γνωρίζουν πως η υπογραφή της συμφωνίας θα κοστίσει τουλάχιστον 600.000 θέσεις εργασίας (γράφημα), σε μία εποχή που η ανεργία αυξάνεται κατακόρυφα, προσπαθούν να αντιδράσουν – αν και με δεδομένο το ότι, είναι ήδη «υπηρέτες» του χρηματοπιστωτικού κτήνους και των πολυεθνικών, δύσκολα θα τα καταφέρουν.
.
.
Στο προηγούμενο γράφημα αναφέρονται τα κέρδη και οι ζημίες από την υπογραφή της συμφωνίας, έως το 2025 – αριστερά οι θέσεις εργασίας σε χιλιάδες (Η.Π.Α., Μ. Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, λοιπή Β. Ευρώπη, Ν. Ευρώπη), όπου μόνο οι Η.Π.Α. κερδίζουν, ενώ δεξιά το επί πλέον ή λιγότερο εισόδημα ανά εργαζόμενο, σε χιλιάδες € – όπου ξανά κερδίζουν μόνο οι Η.Π.Α.
Οι ζημίες για τη Νότια Ευρώπη είναι επίσης μεγάλες, ειδικά στην κατάσταση που βρίσκεται – ενώ εμείς οι Έλληνες, βυθισμένοι στα δικά μας προβλήματα, ενδιαφερόμαστε ελάχιστα για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας και αφορούν συνολικά την ήπειρο μας.
Οι Ρώσοι από την άλλη πλευρά προσπαθούν να αμυνθούν – με τον πρόεδρο τους να μιμείται τη διπλωματία του κάποτε υπουργού εξωτερικών της χώρας του, του Ι. Καποδίστρια, ο οποίος ήταν ο πρώτος που εγκαινίασε τον ανοιχτό, δημόσιο διάλογο, στην Αυστρία του Metternich. Στα πλαίσια αυτά ο κ. Putin έδωσε πρόσφατα μία εντυπωσιακή συνέντευξη στη γερμανική τηλεόραση (πηγή), η οποία προβλημάτισε αρκετά τη γερμανίδα καγκελάριο – επιμένοντας στην ανάγκη συνεργασίας της ΕΕ με τη χώρα του.
Η συνάντηση πάντως των G20 στην Αυστραλία δεν είχε κανένα θετικό αποτέλεσμα – αν και επαναλήφθηκαν οι πιέσεις στη Γερμανία, σχετικά με την ανάγκη μείωσης των εμπορικών πλεονασμάτων της, λόγω των οποίων εντείνονται τόσο οι ευρωπαϊκές, όσο και οι παγκόσμιες ασυμμετρίες (στις οποίες έχουμε αναφερθεί ήδη από το 2010 – ανάλυση).
Φυσικά αποφασίσθηκε η περαιτέρω αύξηση της ρευστότητας, πάνω από 2 τρις $, η οποία όμως δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα – κρίνοντας από την Ιαπωνία και γνωρίζοντας πως οι Η.Π.Α. παραποιούν τα στατιστικά τους στοιχεία, ισχυριζόμενες αυθαίρετα, στα χαρτιά, πως έχουν ανάπτυξη.
Όσο τα κράτη δεν κατανοούν πως η μεταφορά πλούτου από κάτω προς τα επάνω, με τα πακέτα στήριξης, επιδεινώνει την κρίση, ενώ η μοναδική δυνατότητα επιστροφής στην ανάπτυξη είναι η αύξηση των μισθών, οι προοπτικές θα παραμένουν δυσοίωνες,
Σε κάθε περίπτωση, η παγκόσμια οικονομία δεν δείχνει σημάδια ανάπτυξης – κρίνοντας μεταξύ άλλων από τις τιμές των Container, με τα οποία μεταφέρονται εμπορεύματα με πλοία, από την Ασία στην Ευρώπη.
Η τιμή ενός Container 20 πόδων (6,10 μέτρων), μειώθηκε κατά 20,5% στα 934 $ τη Δευτέρα, από 1.175 $ προηγουμένως, όταν τιμές κάτω των 1.700 $ για ένα κανονικό Container δεν θεωρούνται βιώσιμες – με το 95% των μεταφορών των προϊόντων να διενεργούνται με το συγκεκριμένο τρόπο.
Επειδή όμως υπάρχει «μεταφορικό κενό» της τάξης του 30%, είναι εύλογη η πτώση των τιμών – η οποία θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση επίσης τις ευρωπαϊκές ναυτιλιακές εταιρείες που είναι καταχρεωμένες, κυρίως στις γερμανικές τράπεζες (οφείλουν περί τα 98 δις € σε αυτές – πηγή).
.
Οι προβλέψεις
Ο πρωθυπουργός τώρα της Μ. Βρετανίας, η οποία ήταν ανέκαθεν εχθρός της Ελλάδας, λόγω της «σύγκρουσης συμφερόντων» (και οι δύο χώρες στηρίζονταν πάντοτε στη ναυτιλία, την οποία δυστυχώς κατάφερε η Βρετανία να μας κλέψει μαζί με τα μάρμαρα του Παρθενώνα, προσφέροντας καλύτερες συνθήκες στους Έλληνες εφοπλιστές), προειδοποίησε πως επίκειται ένα δεύτερο παγκόσμιο κραχ – ο τρίτος κατά σειρά, μετά την κεντρική τράπεζα των κεντρικών τραπεζών, καθώς επίσης την ΕΚΤ (άρθρο).
Αντίθετα, ο Καναδός διοικητής της τράπεζας της Αγγλίας, θεωρεί πως σχεδόν όλα τα προβλήματα, τα οποία οδήγησαν στο κραχ του 2008, έχουν επιλυθεί – ενώ μάλλον δεν συμφωνεί με την άποψη του κ. Cameron, σύμφωνα με την οποία η κρίση της Ευρωζώνης είναι υπεύθυνη για το χαμηλό ρυθμό ανάπτυξης της χώρας του.
Το γεγονός αυτό, οι εκ διαμέτρου αντίθετες τοποθετήσεις δηλαδή των δύο Βρετανών, έχει προβληματίσει την παγκόσμια κοινότητα – η οποία δεν ξέρει ποιόν να πιστέψει. Είναι δε αρκετά παράδοξο να υπάρχουν τέτοιες διαφορές μεταξύ της πολιτικής, καθώς επίσης της οικονομικής εξουσίας μίας χώρας, η οποία θεωρείται εξαιρετικά έμπειρη και στους δύο τομείς.
Η διευθύντρια τώρα του ΔΝΤ, στη σύσκεψη κορυφής (G20) ανέφερε ότι, “η Ευρώπη απειλείται από ένα «ζόμπι-κοκτέιλ» αυξημένων χρεών, μηδενικής ανάπτυξης και σταθερά υψηλής ανεργίας” – από ένα εκρηκτικό μίγμα που θα μπορούσε να παγιωθεί, δημιουργώντας συνθήκες συνεχούς κρίσης στην ήπειρο μας.
Βέβαια δεν μπορεί κανείς να θεωρήσει πως η κυρία Lagarde επιβεβαίωσε τους φόβους του άγγλου πρωθυπουργού – αφού ποτέ μέχρι σήμερα δεν πραγματοποιήθηκαν οι προβλέψεις του ΔΝΤ. Η παγκόσμια οικονομία όμως, η οποία είναι περισσότερο αδύναμη από ποτέ, συνηγορεί υπέρ του Βρετανού – όπως επίσης πολλοί άλλοι διεθνείς οργανισμοί.
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Οι κίνδυνοι διεθνώς
Η Ευρωζώνη, στην καλύτερη περίπτωση, θα παραμείνει στάσιμη, με μηδενικό ρυθμό ανάπτυξης – απειλούμενη με ένα καθοδικό σπειροειδή κύκλο πτωτικών τιμών, επενδύσεων και θέσεων εργασίας. Σύμφωνα με μία νέα δημοσκόπηση, οι απαισιόδοξοι έχουν ανέλθει στο 38% των ερωτηθέντων – ένας διπλάσιος αριθμός, σε σχέση με το προηγούμενο έτος, πολλοί περισσότεροι δε από το 2012.
Μία ανάλογη κατάσταση προβλέπεται και για τις οικονομίες των αναπτυσσομένων κρατών – της Ινδίας, της Κίνας, της Βραζιλίας και της Ρωσίας. Περαιτέρω τα εξής:
.
(α) Η Ρωσία: H χώρα «δοκιμάζεται» από την υποτίμηση του ρουβλίου, η οποία θα προκαλέσει μεγάλο πληθωρισμό, εάν δεν αυξηθούν ξανά τα βασικά επιτόκια εκ μέρους της κεντρικής της τράπεζας – επίσης, από την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου. Η μαζική πώληση δολαρίων εκ μέρους των επιχειρήσεων της χώρας, από την αρχή της εβδομάδας, συγκράτησε την πτώση του νομίσματος – κάτι που όμως δεν είναι βέβαιο πως θα συνεχιστεί.
Ο πρόεδρος της Ρωσίας έχει ουσιαστικά δύο μόνο δυνατότητες στη διάθεση του: είτε να φροντίσει να χαλαρώσει την πολιτική που ακολουθεί στην περίπτωση της Ουκρανίας, έτσι ώστε να αναιρεθούν οι δυτικές κυρώσεις, είτε να σκληρύνει τη στάση του, ενισχύοντας τον εθνικισμό των συμπολιτών του – με στόχο να αποσπασθεί η προσοχή τους από την κρίση. Το γεγονός όμως της αύξησης της κατανάλωσης εκ μέρους των Ρώσων σε εισαγόμενα είδη, λόγω της προβλεπόμενης αύξησης των τιμών τους, θυμίζει συνθήκες μεσοπολέμου – κάτι που είναι μάλλον ανησυχητικό.
Σε κάθε περίπτωση, τυχόν σκλήρυνση της στάσης του κ. Putin θα μπορούσε να προκαλέσει την επιβολή ακόμη περισσότερων κυρώσεων εκ μέρους της Δύσης – με καταστροφικά αποτελέσματα τόσο για το ρυθμό ανάπτυξης της Ρωσίας, όσο και για την Ευρώπη.
.
(β) Η Κίνα: Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η κατάσταση στη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη – όπου οι τιμές των ακινήτων ευρίσκονται σε ελεύθερη πτώση, με αποτέλεσμα να έχουν καταρρεύσει οι τιμές του σιδήρου (-50% το 2014), ενώ η παροχή πιστώσεων εκ μέρους των τραπεζών μειώθηκε κατά -30% τον Οκτώβρη. Η εξέλιξη αυτή παρομοιάζεται με μία «καρδιακή προσβολή» της οικονομίας, η οποία θα αφήσει σημάδια στο ρυθμό ανάπτυξης της χώρας.
Το προηγούμενο χρονικό διάστημα, οι πιστώσεις αυξάνονταν πολύ πιο γρήγορα από την πραγματική οικονομία – με αποτέλεσμα να έχει συσσωρευτεί ένα βουνό προβλημάτων στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα οποία πολύ δύσκολα θα επιλυθούν. Η πτώση δε των τιμών των ακινήτων θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την παροχή δανείων, ενώ πιθανότατα θα αυξηθούν τα επιτόκια, αφού η ζήτηση θα είναι μεγαλύτερη της προσφοράς – οπότε δεν αποκλείεται μία μεγάλη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης.
.
(γ) Το πετρέλαιο: Η μείωση της τιμής του κατά -30% από τα μέσα Ιουνίου, αποτελεί αναμφίβολα ένα επόμενο σήμα κινδύνου – αφού δεν έχει σχέση μόνο με την οικονομική επίθεση εναντίον της Ρωσίας ή με την αυξημένη παραγωγή (εξόρυξη) στις Η.Π.Α. και την Αφρική, αλλά, κυρίως, με το ρυθμό ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος εδώ διαπιστώνεται στις αμερικανικές εταιρείες εξόρυξης πετρελαίου από σχιστόλιθο – οι οποίες λειτουργούν ζημιογόνα, όταν οι τιμές του πετρελαίου είναι χαμηλότερες από 75 $ το βαρέλι. Επειδή έχουν δανεισθεί δε τεράστια ποσά λόγω των χαμηλών επιτοκίων, για να «ανοίξουν» γρήγορα νέα κοιτάσματα, ευρίσκονται σήμερα σε πολύ δύσκολη θέση – αφού οι τιμές μειώνονται, η ζήτηση επίσης, ενώ τα βασικά επιτόκια αναμένεται να αυξηθούν.
Σύμφωνα τώρα με μεγάλη τράπεζα, εάν οι τιμές του πετρελαίου μειωθούν ακόμη κατά 20% στα 60 $ το βαρέλι, κάτι που δεν είναι μη αναμενόμενο, τότε το 30% των πιστώσεων των τραπεζών στις ενεργειακές εταιρείες θα είναι επισφαλές – γεγονός που θα αποτελούσε σοκ για το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
.
(δ) Η Ιταλία: Γνωρίζοντας τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της χώρας, καθώς επίσης αυτά του χρηματοπιστωτικού της τομέα, τα οποία ήλθαν «εν μέρει μόνο» στην επιφάνεια μετά τα καθόλου ακραία τεστ αντοχής της ΕΚΤ (άρθρο), έχουμε την άποψη πως δεν έχει καμία άλλη επιλογή, εκτός από την επιστροφή της στη λιρέτα – κάτι που θα προκαλούσε ίσως τη διάλυση της Ευρωζώνης, ενώ θα έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση το μεγαλύτερο δανειστή της: τη Γαλλία, η οποία επίσης σκέφτεται την επιστροφή στο φράγκο.
Η χώρα είναι βυθισμένη στην ύφεση για περίπου τρία χρόνια, ο νέος πρωθυπουργός της δεν είναι σε θέση να την κυβερνήσει σωστά, ενώ ο πρώην αναπληρωτής υπουργός οικονομικών (S. Fassina) την είχε παρομοιάσει με τον πραγματικό Τιτανικό της Ευρωζώνης – ο οποίος ευρίσκεται σε πορεία σύγκρουσης με το παγόβουνο, εάν δεν αλλάξει ριζικά κατεύθυνση.
Ο ίδιος πολιτικός, ο οποίος είναι σημαντικό στέλεχος του κυβερνώντος δημοκρατικού κόμματος, προτείνει σήμερα «εν ανάγκη» την έξοδο της Ιταλίας από τη νομισματική ένωση – αφού διαφορετικά η χώρα δεν θα αποφύγει τη χρεοκοπία, ενώ δεν πρόκειται να αποδεχθεί την Τρόικα στο εσωτερικό της, όπως η Ελλάδα.
.
Επίλογος
Όπως όλα δείχνουν, ο πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας έχει περισσότερες πιθανότητες να επαληθευτεί, σε σχέση με το διοικητή της κεντρικής τράπεζας. Εν τούτοις, οι κίνδυνοι δεν τρομάζουν καθόλου τις πολυεθνικές, οι οποίες συνεχίζουν να συγχωνεύονται ή να εξαγοράζουν τις μικρότερες, εκμεταλλευόμενες ουσιαστικά την κρίση – με τη βοήθεια της οποίας μπορούν να δανείζονται τεράστιες ποσότητες χρημάτων, με μηδενικό κόστος.
Όπως φαίνεται λοιπόν από το γράφημα που ακολουθεί, το 2014 ήταν πολύ ισχυρό για τις πολυεθνικές – αφού ο συνολικός όγκος των εξαγορών και συγχωνεύσεων (Μ&Α) ξεπέρασε τα 3 τρις $ (3,1 τρις $ παγκοσμίως, εκ των οποίων τα 1,5 τρις $ στις Η.Π.Α.). Στο κάτω μέρος της εικόνας αναγράφονται οι κορυφαίες συγχωνεύσεις – με κριτήριο τα ποσά που διατέθηκαν.
.
Πολυεθνικές – ο συνολικός όγκος των εξαγορών και συγχωνεύσεων (Μ&Α).
.
Κανένας λοιπόν δεν αμφιβάλλει σχετικά με το ποιόν έχουν εξυπηρετήσει τα τρία διαδοχικά πακέτα της Fed – ενώ δικαιολογείται απόλυτα η επιμονή των Η.Π.Α. για την υπογραφή των δύο συμφωνιών (TTIP, TISA).
Συμπεραίνεται δε πολύ εύκολα πως η κρίση εκτρέφει τους ισχυρούς, όπως τη Γερμανία στην Ευρωζώνη ή τις πολυεθνικές παγκοσμίως – γεγονός που σημαίνει πως δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν εύκολα ως «θεωρίες συνομωσίας» όλες εκείνες οι αναφορές, με βάση τις οποίες το κραχ του 2008 προκλήθηκε σκόπιμα.
Για την Ελλάδα πάντως, στη «γέφυρα» της οποίας βασιλεύει επίσης το χάος, τα πράγματα πλησιάζουν στο «απροχώρητο» – σε ένα οδυνηρό τέλος, το οποίο θα καταστήσει αφόρητη τη ζωή της πλειοψηφίας των Πολιτών της. Ευχόμαστε και ελπίζουμε βέβαια να μην επαληθευτούμε, καθώς επίσης να αλλάξει πορεία, αποφεύγοντας τη σύγκρουση με το δικό της παγόβουνο – όπως εύχονται και οι Ιταλοί.
.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
Βρείτε μας στο Facebook & Twitter:
.