Η πέμπτη εξουσία – Σελίδα 2 – The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Η πέμπτη εξουσία

Κάτι ανάλογο συνέβη και στον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας, ο οποίος αποτελούσε τη δεύτερη απειλή για την Ευρωζώνη – στην ίδια συνάντηση στις Κάνες, παρουσία του προέδρου των Η.Π.Α., καθώς επίσης του υπουργού οικονομικών της υπερδύναμης. Οι πιέσεις που του ασκήθηκαν κορυφώθηκαν την εβδομάδα που ακολούθησε, με τα επιτόκια των ιταλικών ομολόγων να εκτοξεύονται πάνω από το 7% – κάτι που ασφαλώς θυμίζει την Ελλάδα σήμερα.

Η ΕΚΤ πίεσε επίσης τον κ. Berlusconi, αφού τόσο ο κ. Trichet, όσο και ο διάδοχος του, τότε διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Ιταλίας, συνέταξαν μία απειλητική επιστολή προς τον ιταλό πρωθυπουργό, επιβάλλοντας του τη λήψη οικονομικών και πολιτικών μέτρων – με αντάλλαγμα την αγορά ομολόγων εκ μέρους κεντρικής τράπεζας, έτσι ώστε να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού της χώρας.

Η εμπιστευτική αυτή επιστολή δόθηκε στη δημοσιότητα, πυροδότησε περαιτέρω την κερδοσκοπία και ζημίωσε σε τεράστιο βαθμό τον ιταλό πρωθυπουργό – ενώ θεωρείται πως ακόμη και η κεντρική τράπεζα της χώρας πουλούσε ιταλικά ομόλογα, για να αυξηθούν τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας, έτσι ώστε να αναγκαστεί να παραιτηθεί ο κ. Berlusconi.

Αμέσως μετά τα αγόρασε, έτσι ώστε να μην φανεί η συμμετοχή της στη «συνομωσία των αγορών» – κάτι που φυσικά δεν μπορεί να τεκμηριωθεί, αφού η κεντρική τράπεζα δεν είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύει στοιχεία για το χαρτοφυλάκιο της!

.

Η Ιρλανδία

Η εμπειρία των Ιρλανδών με την πέμπτη εξουσία είναι ίσως η οδυνηρότερη όλων – ενώ έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στον εκβιασμό τους από την ΕΚΤ (άρθρο).

Σε γενικές γραμμές, όταν οι ασύδοτα υπερχρεωμένες ιρλανδικές τράπεζες κινδύνευαν να χρεοκοπήσουν, οι διοικητής της ΕΚΤ έγραψε μία επιστολή στην κυβέρνηση της χώρας, απαιτώντας τη διάσωση τους από τους Πολίτες – γεγονός που, όταν συνέβη, εκτόξευσε το δημόσιο χρέος της Ιρλανδίας, από το 30% του ΑΕΠ στο 100%.

 .

Ιρλανδία – η εξέλιξη του δημόσιου χρέους της Ιρλανδίας, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ της χώρας.

 .

Εάν η κυβέρνηση της χώρας αρνούνταν, ο διοικητής της ΕΚΤ απειλούσε να διακόψει την παροχή ρευστότητας προς την κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας, οπότε και στις εμπορικές – με  επακόλουθο να υποχρεωθεί η χώρα να εγκαταλείψει ανεξέλεγκτα το ευρώ, με το οποίο είναι δεμένα χειροπόδαρα όλα τα κράτη, απειλούμενα με την ποινή του θανάτου, εάν επιχειρήσουν να αποδράσουν.

Στόχος του ήταν να μην χαθούν τα χρήματα των «αγορών», οι οποίες είχαν τοποθετηθεί μαζικά σε ομόλογα των ιρλανδικών τραπεζών – όπου οι αγορές αυτές, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας ή της Κύπρου, ήταν κυρίως οι γερμανικές, καθώς επίσης οι γαλλικές τράπεζες. 

Η κυβέρνηση της Ιρλανδίας συμβιβάσθηκε με τον εκβιασμό, χωρίς φυσικά να ρωτήσει τους Πολίτες της χώρας – οι οποίοι θα πληρώνουν για πολλές δεκαετές τα χρέη των τραπεζών, «επικυρώνοντας» το ετεροβαρές ρίσκο. Επρόκειτο ασφαλώς για ένα ακόμη δείγμα γραφής της πέμπτης εξουσίας, το μεγαλύτερο ίσως μέχρι σήμερα, ακολουθούμενο από τη δολοφονία της Κύπρου, καθώς επίσης από την επερχόμενη λεηλασία της Ελλάδας.

.

Επίλογος

Το βασικό ερώτημα που οφείλει να απασχολεί τους Πολίτες όλου του πλανήτη, ειδικά της Δύσης, είναι το εάν και πώς μπορεί να αντισταθεί κανείς στην απολυταρχική ηγεμονία των αγορών – της «παγκόσμιας ελίτ», όπως συνήθως την αποκαλούμε

Οι περισσότεροι βέβαια, μεταξύ άλλων δυστυχώς και εμείς οι Έλληνες Πολίτες, αποπροσανατολιζόμαστε έντεχνα – θεωρώντας ουτοπικά πως η Πολιτική, με την εκάστοτε διαφοροποιημένη μορφή που μας παρουσιάζεται (δεξιά, κεντρώα, αριστερή, μνημονιακή, αντιμνημονιακή κλπ.), θα μας λύσει το πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν αναλωνόμαστε σε εμφύλιες ουσιαστικά διαμάχες, σε κομματικές πολώσεις, οι οποίες δεν οδηγούν πουθενά – αντίθετα, μας βυθίζουν όλο και περισσότερο στην παγίδα. Δημιουργούν δηλαδή τις κατάλληλες προϋποθέσεις λεηλασίας των ιδιωτικών και δημοσίων περιουσιακών μας στοιχείων, αδυνατίζουν μεθοδικά το στήριγμα της Δημοκρατίας, τη μεσαία τάξη και εδραιώνουν την «πέμπτη εξουσία» – η οποία γίνεται καθημερινά όλο και πιο ισχυρή, μεταξύ άλλων με τη βοήθεια των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες έχουν πείσει τους λαούς πως η λύση των προβλημάτων τους είναι η αθρόα εκτύπωση νέων χρημάτων (άρθρο).

Ελάχιστοι δυστυχώς συνειδητοποιούν πως τα χρήματα αυτά κάνουν συνεχώς ισχυρότερες τις αγορές, αφού δεν καταλήγουν στην πραγματική οικονομία – οπότε δεν δημιουργούν εκείνον τον πληθωρισμό, μέσω του οποίου θα μπορούσαν να μειωθούν τα χρέη, έτσι ώστε να περιορισθεί η εξάρτηση των λαών από την πέμπτη εξουσία.

Μία από τις λύσεις θα μπορούσε ίσως να είναι οι κυβερνήσεις συνεργασίας των ισχυρότερων κομμάτων κάθε χώρας – έτσι ώστε να μην μπορούν πλέον να τις εκβιάζουν οι αγορές ή να τις «εναλλάσσουν» κατά το δοκούν.

Μία άλλη η ενδυνάμωση των Θεσμών (άρθρο), η υιοθέτησης της άμεσης δημοκρατίας, καθώς επίσης η εθνικοποίηση των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες ουσιαστικά είναι το «μακρύ χέρι» των αγορών στα κράτη – ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου στην κεντρική της τράπεζα συμμετέχει το δημόσιο μόλις με 7%.

Ασφαλώς θα υπάρχουν και άλλες λύσεις, ενώ θα πρέπει πλέον να αναρωτηθεί κανείς πόσο τις εμποδίζει η Ευρωζώνη, η οποία έχει την απόλυτη νομισματική κυριαρχία, με ηγέτη κάποιον που αποτελεί την επιλογή των τραπεζών (Juncker) – εναντίον της οποίας δεν μπόρεσε τελικά να τοποθετηθεί ούτε η Γερμανία, ούτε η Μ. Βρετανία, παρά το ότι ήταν αρχικά αντίθετες στην εκλογή του κ. Juncker

Εν τούτοις, το γεγονός πως και η τέταρτη εξουσία, τα ΜΜΕ δηλαδή, υπηρετεί πλέον πιστά τις αγορές, όπως οι περισσότερες άλλες, δυσκολεύει σε μεγάλο βαθμό την συνειδητοποίηση των πολιτών – χωρίς την οποία είναι αδύνατη η αφύπνιση και η εύλογη «επανάσταση». Ίσως όμως υπάρχουν ακόμη ελπίδες – ειδικά από χώρες όπως η Ελλάδα, η Γαλλία και η Ιταλία, οι οποίες διαθέτουν τον «ιό της ελευθερίας».

Μία επόμενη ελπίδα είναι η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μετά από μαζικές αθετήσεις πληρωμών τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού τομέα – μία επώδυνη βέβαια διαδικασία, η οποία όμως δεν παύει να είναι εξυγιαντική. Υπάρχουν φυσικά αρκετές άλλες, οι οποίες ευρίσκονται ήδη σε εξέλιξη – αφού καμία δικτατορία δεν μπόρεσε ποτέ να επικρατήσει για πάντα.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!