Το γεωπολιτικό μέλλον της Ευρώπης – Σελίδα 2 – The Analyst
ΑΠΟΨΕΙΣ & ΔΙΑΦΟΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Το γεωπολιτικό μέλλον της Ευρώπης

Ο ρόλος της Ρωσίας και των Η.Π.Α. στις φλεγόμενες περιοχές

Εκτός από τις περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής, η Ρωσία και οι Η.Π.Α. ανταγωνίζονται μεταξύ τους, όσον αφορά την ισχυρότερη επιρροή στις χώρες της Μέσης Ανατολής – ιδιαίτερα μετά το 2008, το έτος του πολέμου στη Γεωργία. Στα πλαίσια αυτά, όταν η μία ισχυρή δύναμη υποστηρίζει τη μία πλευρά, η άλλη βοηθάει την αντίπαλη – όπως συνήθως συμβαίνει, για να εξισορροπούνται οι εξουσίες.

Παράλληλα, και οι δύο έχουν αναπτύξει τα δικά τους «μπλοκ». όσον αφορά τις περιφερειακές δυνάμεις – με τις Η.Π.Α. να υποστηρίξουν την Τουρκία, καθώς επίσης τη Σαουδική Αραβία, στο θέμα του πολέμου στη Συρία. Ο στόχος είναι να χάσει η Ρωσία, η οποία είναι υπέρ του καθεστώτος της Συρίας, την πρόσβαση της στην περιοχή.

Η Ρωσία τώρα επιδιώκει να αυξήσει την επιρροή του Ιράν στη Μ. Ανατολή, ενώ οι Η.Π.Α. επιθυμούν την απομόνωση του. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Ιράκ, όπου η Ρωσία επιθυμεί τη διατήρηση της σιϊτικής κυβέρνησης της Βαγδάτης, με τη βοήθεια του Ιράν – με αποτέλεσμα να διστάζουν οι Η.Π.Α. να στείλουν μαχητικά αεροσκάφη και όπλα στην κυβέρνηση του Ιράκ.

Με δεδομένες δε τις φιλοδοξίες της Ρωσίας για μεγαλύτερη επιρροή στην περιοχή, οι ενέργειες των Η.Π.Α. όσον αφορά τον εμφύλιο πόλεμο στο Ιράκ, απαιτούν μεγάλη προσοχή – αφού τυχόν λανθασμένες αποφάσεις τους, θα μπορούσαν να προκαλέσουν την απώλεια κρίσιμων σουνητικών συνεργατών, όπως τη Σαουδική Αραβία, η οποία θα μπορούσε να προσχωρήσει στο ρωσικό στρατόπεδο (αν και είναι μάλλον απίθανο να συμβεί).

Στο Αφγανιστάν βέβαια τα πράγματα είναι διαφορετικά – αφού και οι δύο υπερδυνάμεις είναι εναντίον της επικράτησης των Taliban. Στο πεδίο μάχης της Ουκρανίας όμως, η αντιπαράθεση των Η.Π.Α. με τη Ρωσία είναι άμεση και μετωπική. Η Ρωσία υποστηρίζει τις αυτονομιστικές κινήσεις με όπλα και με μαχητές, ενώ οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις συμβουλεύουν τον ουκρανικό στρατό, στον αγώνα του εναντίον των αυτονομιστών.

Περαιτέρω, οι Η.Π.Α, επιθυμούν την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, ενώ η Ρωσία αποκλείεται να αποδεχθεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο – οπότε πιθανότατα επιδιώκει την αποσταθεροποίηση της Ουκρανίας (χρεοκοπία, εμφύλιοι πόλεμοι κλπ.).

Όπως όλα δείχνουν δε, η Ρωσία δεν έχει καμία ωφέλεια από την απ’ ευθείας σύγκρουση με τις Η.Π.Α., ενώ η υπερδύναμη δεν θα έβλεπε αρνητικά μία μεγαλύτερη αντιπαράθεση της ΕΕ με τη Ρωσία – η οποία ενδεχομένως θα την βοηθούσε στην μερική επίλυση των οικονομικών προβλημάτων της (ανάλυση).

Ο Putin βέβαια θα μπορούσε να έχει τους εξής στόχους: να εμποδίσει την Ουκρανία να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, να προσαρτήσει το ανατολικό και νότιο τμήμα της Ουκρανίας (ενισχύοντας τη γεωστρατηγική θέση της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο), καθώς επίσης να υπονομεύσει την πολιτική επιρροή της ΕΕ στην Ευρώπη.

.

Ο ρόλος της ΕΕ

Η ΕΕ εξακολουθεί να είναι μία πολιτική και οικονομική ένωση, στερούμενη στρατιωτικών «εργαλείων» – οπότε το ΝΑΤΟ αποτελεί τη μοναδική δυνατότητα προστασίας της. Με αυτήν την έννοια, η εξωτερική πολιτική της ΕΕ δεν είναι καθόλου αξιόπιστη, χωρίς το ΝΑΤΟ. Η αξιοπιστία αυτής της μορφής βασίζεται ασφαλώς στην στρατιωτική ικανότητα της ΕΕ, να ανταποκριθεί σε μία επιθετική ενέργεια εναντίον της Ευρώπης.

Ενώ λοιπόν η Ευρώπη έχει αφοπλισθεί, αδυνατώντας να αντιμετωπίσει πολεμικές επιθέσεις χωρίς τη συμβολή του ΝΑΤΟ, η Ρωσία, κυρίως τα τελευταία έξι χρόνια, επέκτεινε και εκσυγχρόνισε τις συμβατικές στρατιωτικές της δυνάμεις, αυξάνοντας σημαντικά τον αμυντικό προϋπολογισμό της.

Ουσιαστικά λοιπόν η «ικανότητα αποτροπής» του ΝΑΤΟ, σε σχέση με τη Ρωσία, μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου – με το ΝΑΤΟ να μην μπορεί πλέον να προστατεύσει συμβατικά, για παράδειγμα, τα μικρά κράτη της Βαλτικής. Το γεγονός αυτό έχει αυξήσει την αναξιοπιστία της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ – με πολύ σοβαρά επακόλουθα για το μέλλον της ηπείρου μας.

.

Ο κίνδυνος κοινωνικών αναταραχών

Οι κυρώσεις που επέβαλλαν η ΕΕ και οι Η.Π.Α. εναντίον της Ρωσίας, θα μπορούσαν να βυθίσουν σε μία ακόμη μεγαλύτερη ύφεση την Ευρώπη – η οποία θα αύξανε ακόμη περισσότερο την ανεργία, ιδίως αυτήν των νέων.

Δεν είναι λοιπόν καθόλου απίθανο να ξεσπάσουν μεγάλες κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες θα δημιουργούσαν τεράστια προβλήματα στο εσωτερικό της ΕΕ – όταν την ίδια στιγμή οι κυρώσεις επηρεάζουν σε πολύ μικρότερο βαθμό τη στρατηγική και την πολιτική της Ρωσίας.

.

Η εισβολή των πεινασμένων

Όπως έχει ήδη αναφερθεί σε παλαιότερο άρθρο (Η βιβλική εισβολή), ο κίνδυνος της μαζικής εισόδου μεταναστών από τις φλεγόμενες περιοχές της Μέσης Ανατολής, καθώς επίσης της Β. Αφρικής είναι τεράστιος – ειδικά επειδή έχουν καταστραφεί τα «προπύργια» που δημιούργησαν οι Βρετανοί και οι Γάλλοι στις περιοχές αυτές μετά το 1918. Μέσω αυτών ακριβώς των «προπυργίων» είχαν τη δυνατότητα τα ευρωπαϊκά κράτη να ελέγχουν και να επηρεάζουν τη διαδικασία της μετανάστευσης από την Αφρική και την Ασία προς την Ευρώπη, για πολλά χρόνια.

Επειδή τώρα δεν υπάρχει πια η συγκεκριμένη προστασία, η κοινωνική, η οικονομική, καθώς επίσης η δημογραφική δομή χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Βρετανία, θα επηρεασθεί σε μεγάλο βαθμό από την εισροή Αφρικανών και Ασιατών μεταναστών – κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει εντελώς την εικόνα της Ευρώπης.

Το γεγονός δε ότι, η πλειοψηφία του πληθυσμού των μεταναστών προέρχονται από μουσουλμανικά κράτη, τεκμηριώνει την πιθανότητα να αναδυθεί μία μουσουλμανική πλειοψηφία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες – η οποία θα είναι πολύ πιο επικίνδυνη και «ριζοσπαστική». λόγω των θρησκευτικών πολέμων που διεξάγονται στα κράτη από τα οποία προέρχονται οι μετανάστες.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση, καθώς επίσης με την ρωσική αντιπαράθεση, θα δημιουργήσει τεράστιες εντάσεις στην ΕΕ – ενώ δεν πρέπει να θεωρηθεί απίθανη η μεταφορά της διαμάχης των «εκδικητών του Ισλάμ» (τζιχάντ) εντός της Ευρώπης, με την τρομοκρατία να κορυφώνεται σε χρόνο μηδέν.

.

Επίλογος  

Με κριτήριο όλα τα παραπάνω, είναι προφανής η ανάγκη να μείνει η Ευρώπη ενωμένη, καταπολεμώντας από κοινού όλα τα οικονομικά προβλήματα των κρατών μελών της. Η αύξηση δε των δαπανών για τη στρατιωτική προστασία της, η κοινή μεταναστευτική πολιτική (δίκαιη, έντιμη και μη ρατσιστική φυσικά), καθώς επίσης η ενδυνάμωση των συνοριακών χωρών, μετά την κατάρρευση των «προπυργίων» στη Β. Αφρική και στη Μέση Ανατολή, είναι απαραίτητη – εάν θέλει να αποφύγει την είσοδο μεγάλων μεταναστευτικών κυμάτων από τις χώρες αυτές, λόγω των αιματηρών πολέμων που διεξάγονται.

Απαραίτητη θεωρούμε επίσης την ειρηνική επίλυση της κρίσης της Ουκρανίας, η οποία θα έπρεπε να παραμείνει μη διαμελισμένη, ελεύθερη και ανεξάρτητη – αν και η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία αποτελεί ένα μεγάλο αγκάθι, το οποίο είναι πολύ δύσκολο να εξουδετερωθεί.

Ολοκληρώνοντας, το τελευταίο που χρειάζεται η ήπειρος μας, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, είναι μία οικονομική ή/και πολιτική σύγκρουση – η οποία ουσιαστικά θα εξυπηρετούσε μόνο τις Η.Π.Α., για λόγους που έχουμε αναλύσει με κάθε λεπτομέρεια στο παρελθόν.

Οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι, ενδεχομένως ακόμη μεγαλύτεροι για τις πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού κέντρου, οι οποίες αποτελούν κύριο στόχο των μεταναστών – λόγω των οικονομικών δυνατοτήτων που διαθέτουν. Επομένως, δεν πρέπει να αντιμετωπιστούν με ελαφρότητα – εάν πράγματι δεν θέλουμε να βυθιστεί η Ευρώπη στο σκοτάδι.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!