Αλλαγή ρόλων – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

Αλλαγή ρόλων

Συνεχίζοντας, τα αυστηρά μέτρα λιτότητας στη Γερμανία ενέτειναν την οικονομική κρίση, με αποτέλεσμα να ενισχυθούν τα «ριζοσπαστικά» κόμματα της χώρας. Είχαν δε ένα σημαντικό πλεονέκτημα, από το οποίο βοηθήθηκαν πάρα πολύ: το ότι σύνδεσαν τις πολεμικές επανορθώσεις με την οικονομική κρίση, καθώς επίσης με την «υπαγόρευση μέτρων» εκ μέρους των ξένων «εισβολέων».

Εν μέρει είχαν φυσικά δίκιο – αφού, εάν οι σύμμαχοι είχαν μειώσει τις επανορθώσεις έγκαιρα (διαγραφή μέρους του χρέους, «κούρεμα»), όπως είχε προτείνει πολύ σωστά ο Keynes, η Γερμανία θα είχε κάποιες δυνατότητες να ασκήσει μία «αντικυκλική» οικονομική πολιτική, μέσω της οποίας θα καταπολεμούσε ενδεχομένως την κρίση (οι ομοιότητες με την Ελλάδα συνεχίζονται).

Μία άλλη δυνατότητα, εάν οι σύμμαχοι ήθελαν πραγματικά να βοηθήσουν τη Γερμανία, θα ήταν η παροχή μακροπρόθεσμων δανείων εκ μέρους της Γαλλίας – η οποία είχε τότε τη δυνατότητα επειδή, σε αντίθεση με τη Γερμανία ή με πολλές άλλες χώρες, δεν είχε ακόμη «προσβληθεί» από τη Μεγάλη Ύφεση.

Η γαλλική οικονομία βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση, ενώ οι τράπεζες της χώρας ήταν ικανοποιητικά κεφαλαιοποιημένες – το αντίθετο από αυτό που συμβαίνει σήμερα, με τη Γερμανία στη θέση της τότε Γαλλίας (όπως λέγεται, η ιστορία επαναλαμβάνεται, συνήθως όμως σαν φάρσα – από την αντίθετη πλευρά).

Η γαλλική κυβέρνηση όμως δεν έβλεπε κανένα λόγο, για τον οποίο θα έπρεπε να βοηθήσει τη Γερμανία – φοβόταν δε πως τυχόν παραχωρήσεις εκ μέρους της ή εκ μέρους των άλλων κρατών, θα δυνάμωναν τη Γερμανία γρήγορα, με αποτέλεσμα να απειληθεί η ίδια.

Παρά το ότι ο φόβος των Γάλλων ήταν σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένος, αφού ήταν ανέκαθεν (συνεχίζει να είναι) στην πλευρά των ηττημένων, σε σχέση με τη Γερμανία, όσον αφορά την παραγωγική ισχύ, προκάλεσε την έξαρση της οικονομικής κρίσης στη γειτονική χώρα – με αποτέλεσμα να αυξηθεί ραγδαία η εκλογική δύναμη του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας, υπό την ηγεσία του Χίτλερ (γράφημα – με μπλε η ναζιστική παράταξη).

.

Γερμανία 1919 – 1933, η ιστορική συνεχιζόμενη αύξηση της ισχύος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας.

Γερμανία 1919 – 1933, η ιστορική συνεχιζόμενη αύξηση της ισχύος του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος της Γερμανίας.

 .

Προφανώς, το αργότερο εκείνη τη στιγμή, θα έπρεπε η γαλλική κυβέρνηση να βοηθήσει τη Γερμανία – αφού ήταν ολοφάνερη η σύνδεση της οικονομικής κρίσης με την άνοδο της ακροδεξιάς παράταξης, η οποία γινόταν όλο και πιο ισχυρή. Εν τούτοις, δεν συνέβη απολύτως τίποτα – έως ότου ήταν ήδη πολύ αργά.

Ειδικότερα, το καλοκαίρι του 1931 ξέσπασε στη Γερμανία μία τραπεζική, μία δημοσιονομική, καθώς επίσης μία συναλλαγματική κρίση – με αποτέλεσμα να παρασυρθεί ολόκληρη η οικονομία της χώρας στο γκρεμό.

Στα πλαίσια αυτά, η κατάσταση επιδεινώθηκε σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα η γερμανική κυβέρνηση να αναγκασθεί να επιβάλλει νέα μέτρα λιτότητας. Λογικό επακόλουθο ήταν η αναρρίχηση του ναζιστικού κόμματος στην πρώτη θέση της γερμανικής βουλής, τον Ιούλιο του 1932 – με τη συνέχεια του δράματος να είναι γνωστή σε όλους μας.

Βέβαια, το «Εθνικό Μέτωπο» της κυρίας Le Pen δεν μπορεί να συγκριθεί με το κόμμα του Χίτλερ. Από την άλλη πλευρά όμως, η ραγδαία άνοδος του τα τελευταία χρόνια, όπως επίσης αυτή ορισμένων άλλων χωρών (γράφημα), τεκμηριώνει τη σχέση μίας οικονομικής κρίσης με τα «ριζοσπαστικά» κινήματα – ειδικά δε με τα άκρως επικίνδυνα ακροδεξιά.

 .

Ευρωσκεπτικισμός – η αύξηση της δημοτικότητας στα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης.

Ευρωσκεπτικισμός – η αύξηση της δημοτικότητας στα ακροδεξιά κόμματα της Ευρώπης. Οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν τα ποσοστά της καθαρής μεταστροφής απέναντι στα μεγαλύτερα κόμματα της ακροδεξιάς της κάθε χώρας (περίοδος 2009-2014).

 .

Πόσο μάλλον όταν, με βάση τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, εάν γινόταν σήμερα εκλογές στη Γαλλία, η κυρία Le Pen θα γινόταν η νέα πρόεδρος της – με τη Γαλλία να έχει αποδείξει την επιθετικότητα της, κατά την εποχή του Ναπολέοντα, αφού ουσιαστικά διαδέχθηκε τη Μαρία Αντουανέτα (με την οποία παρομοιάζεται σήμερα ο πρόεδρος της Γαλλίας).

Βέβαια, δεν μπορεί κανένας να υποθέσει πως θα επαναληφθεί η ιστορία του ναζισμού στη Γαλλία – λόγω του πολύ μεγάλου δημοκρατικού παρελθόντος της. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να γίνονται πειράματα εκ μέρους της Γερμανίας – η οποία, ενδεχομένως με την πρόθεση εκδίκησης για το παρελθόν, επιμένει στην επιβολή μίας αυστηρότερης πολιτικής λιτότητας στη Γαλλία, παρά το ότι η χώρα αδυνατεί να τα καταφέρει.

.

Επίλογος

Με βάση τις ομοιότητες μεταξύ της Γερμανίας του 1930, καθώς επίσης της Ελλάδας του σήμερα, αδυνατεί κανείς να κατανοήσει τους πρόσφατους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού της χώρας μας, σύμφωνα με τους οποίους το χρέος είναι βιώσιμο!

Αν και ήταν μέχρι σχετικά πρόσφατα βιώσιμο, μετατράπηκε σε «αβίωτο», τουλάχιστον μετά την εγκληματική υπογραφή του PSI – όπου υποθηκεύθηκε η Ελλάδα, χρεοκόπησαν οι τράπεζες της, «κατακρεουργήθηκαν» οι οργανισμοί, καθώς επίσης τα ασφαλιστικά ταμεία, ενώ «εκποιήθηκε», σε τιμή ευκαιρίας, η δυνατότητα του εξωτερικού μας χρέους να «μεταφραστεί» σε δραχμές.

Εκτός αυτού, ο πρωθυπουργός δεν αποσαφηνίζει σε ποιό ακριβώς χρέος αναφέρεται – ενώ, με δεδομένο το ότι, το εξωτερικό χρέος της Ελλάδας είναι υπερδιπλάσιο από το αντίστοιχο της Γερμανίας το 1930, κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί σοβαρά ότι μπορεί ποτέ να πληρωθεί. Εκτός εάν είναι εντελώς ανόητος, αθεράπευτα αισιόδοξος ή πιστός υπηρέτης των ξένων συμφερόντων – κάτι που δεν μπορούμε να θεωρήσουμε πως ισχύει για κανέναν, πόσο μάλλον για τον πρωθυπουργό.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.