Site icon The Analyst

Η καναδική οφθαλμαπάτη

Καναδάς,-κεντρική-τράπεζα,-δήμευση-καταθέσεων-Εξ.

Καναδάς,-κεντρική-τράπεζα,-δήμευση-καταθέσεων

Η αδύναμη κεντρική τράπεζα του Καναδά,  οι μηδενικές ρεζέρβες των εμπορικών, τα ελάχιστα εγγυητικά κεφάλαια καταθέσεων, καθώς επίσης η νομοθεσία περί κατασχέσεων κατά το «παράδειγμα της Κύπρου, «θολώνουν» την εικόνα της χώρας

 (To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Η επεκτατική νομισματική πολιτική είναι απλώς ένα εικονικό φάρμακο – δεν έχει καμία απολύτως επίδραση στην πραγματική οικονομική δραστηριότητα και σίγουρα καμία επίδραση στην πορεία ανάπτυξης μίας οικονομίας” (Y. Noguchi).

.

Άρθρο

Ο Καναδάς θεωρείται ως ένα οικονομικά ασφαλές παγκόσμιο καταφύγιο – ενώ ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας εκθειάστηκε από τους συναδέλφους του, κατά τη διάρκεια του πρόσφατου συνεδρίου τους στις Η.Π.Α.

Σε αυτό ακριβώς το συνέδριο, ο διοικητής της ΕΚΤ επέκρινε την πολιτική λιτότητας που επιβάλλει η Γερμανία στην Ευρωζώνη – ενώ αμέσως μετά έσπευσε να «λειάνει» τις εντυπώσεις, τηλεφωνώντας στην καγκελάριο σαν να ήταν υπάλληλος της. Στόχος του ήταν η τυπική διάψευση των «ισχυρισμών» του, έτσι όπως αυτοί δημοσιεύθηκαν στα ΜΜΕ.

Μερικές ημέρες τώρα προηγουμένως, ο διευθύνων σύμβουλος της RBC Wealth Management, του μεγαλύτερου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος του Καναδά δήλωσε ότι, “Ο Καναδάς είναι σήμερα αυτό που ήταν η Ελβετία πριν από είκοσι χρόνια – με τις τράπεζες του να είναι όπως οι ελβετικές, πριν από είκοσι χρόνια“.

Η κατά κάποιον τρόπο «αλαζονική» αυτή δήλωση, θα μπορούσε ενδεχομένως να θεωρηθεί αντικειμενική – με την έννοια πως ο Καναδάς είναι πράγματι ένα τραπεζικά ασφαλές καταφύγιο, ένα αληθινό «νησί σταθερότητας» στον πλανήτη. Όπως αυτό δηλαδή που αναζητούν πολλοί άνθρωποι σήμερα, για να προστατεύσουν τα χρήματα τους από την επερχόμενη καταιγίδα των καταιγίδων (άρθρο).

Άλλωστε, η δημοσιονομική θέση της χώρας είναι υγιής (έλλειμμα στο -1%), διαθέτει πλήθος εμπορευμάτων και πρώτων υλών, ενώ η οικονομική της απόδοση είναι σταθερή – με το ΑΕΠ της να αυξάνεται διαχρονικά (γράφημα), παρά την κρίση. Επομένως, θα μπορούσε να τοποθετηθεί στις λύσεις που αναζητούνται εναγωνίως και όχι στα προβλήματα – από την πληθώρα των οποίων έχει κυριολεκτικά «χορτάσει» η ανθρωπότητα.

 .

 .

Εν τούτοις, πρέπει να είναι κανείς επιφυλακτικός – ειδικά όταν βλέπει τους κεντρικούς τραπεζίτες, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει τη μεγαλύτερη φούσκα όλων των εποχών, να δίνουν δημόσια συγχαρητήρια σε κάποιον συνάδελφό τους. Πόσο μάλλον όταν γνωρίζει πως ο Καναδάς έχει τα πρωτεία, όσον αφορά τα υπερτιμημένα ακίνητα, ξεπερνώντας ακόμη και το Λονδίνο (ανάλυση).

.

Τα οικονομικά μεγέθη του Καναδά

Στα πλαίσια αυτά, οφείλει να εξετάσει κανείς το δημόσιο χρέος της χώρας ως προς το ΑΕΠ της – λαμβάνοντας όμως υπ’ όψιν πως το ΑΕΠ αυξήθηκε εντυπωσιακά, κατά περίπου 35%, σε σχέση με το 2010. Στο γράφημα λοιπόν που ακολουθεί, διαπιστώνεται μία σχεδόν ανάλογη αύξηση του χρέους, από το 2008 όμως, σε σχέση με το ΑΕΠ – γεγονός που δεν μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό ή υγιές.

 .

 .

Στη συνέχεια, δεν είναι λάθος να ερευνήσουμε το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών του Καναδά, γνωρίζοντας τα πλεονεκτήματα του από τις τεράστιες ποσότητες ενέργειας που εξάγει στις Η.Π.Α. Διαπιστώνοντας όμως πως είναι σταθερά αρνητικό (γράφημα), παύουμε να είμαστε εντελώς βέβαιοι, όσον αφορά τα υγιή οικονομικά μεγέθη της χώρας, για τα οποία «εκθειάστηκε» ο κεντρικός τραπεζίτης της.

 .

 .

Ολοκληρώνοντας, είναι φυσιολογικό να ερευνήσει κανείς την ίδια την κεντρική τράπεζα του Καναδά –  η οποία, σε αντίθεση με τη χώρα μας, ανήκει κατά 100% στο δημόσιο. Η έρευνα αιτιολογείται από το ότι, κάθε ισχυρό τραπεζικό σύστημα προϋποθέτει ή απαιτεί μία κεντρική τράπεζα, με υγιή οικονομικά μεγέθη – με μία σημαντική «καθαρή θέση», όπως θα την αποκαλούσαμε, ως ποσοστό επί του ισολογισμού της.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Η κεντρική τράπεζα του Καναδά

Με μία πρώτη ματιά στον ισολογισμό της, φαίνεται αμέσως πως η Τράπεζα του Καναδά είναι στην κυριολεξία η πιο θλιβερά κεφαλαιοποιημένη κεντρική τράπεζα της Δύσης – σε σημείο που ακόμη και η Fed, ο ισολογισμός της οποίας είναι ως γνωστόν σε άθλια κατάσταση, να φαίνεται συγκριτικά υγιής!

Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ, για να τεκμηριωθεί η έννοια της υγείας όσον αφορά μία κεντρική τράπεζα, τα οικονομικά μεγέθη της Νομισματικής Αρχής του Χονγκ Κονγκ – τα κεφαλαιακά αποθεματικά της οποίας (capital reserve) είναι ίσα με το 22% περίπου του ενεργητικού της (30.06.14). Πρόκειται φυσικά για τεράστια, για «επιβλητικά» όπως θα τα χαρακτήριζε κανείς περιθώρια ασφαλείας – τα οποία δεν απαιτούμε να έχει η τράπεζα του Καναδά, για να την θεωρήσουμε υγιή.

Όταν όμως διαπιστώνουμε πως τα αντίστοιχα κεφάλαια της κεντρικής τράπεζας του Καναδά είναι μόλις 0,47% (πηγή: S. Black) μένουμε άφωνοι – αφού είναι πάνω από 45 φορές χαμηλότερα από αυτά του Χονγκ Κονγκ, ενώ ακόμη και η βαριά ασθενής Fed έχει υψηλότερα (1,27%).

Ένα τέτοιο, σχεδόν αμελητέο ποσοστό, δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση υγιές, ασφαλές ή δείγμα σταθερότητας – ειδικά αν λάβουμε υπ’ όψιν την συνεχή αύξηση του εξωτερικού χρέους της χώρας (γράφημα).

 .

 .

Από το γράφημα είναι εμφανής η αύξηση του εξωτερικού χρέους μετά το 2008 – γεγονός που επίσης προβληματίζει τον οποιοδήποτε «ερευνητή» των οικονομικών μεγεθών του Καναδά.

.

Οι εμπορικές τράπεζες

Συνεχίζοντας, οι εμπορικές τράπεζες στον Καναδά έχουν μηδενική υποχρέωση τήρησης ελάχιστων αποθεματικών στην κεντρική τράπεζα, για τα δάνεια που παρέχουν (1% στην Ευρωζώνη, 10% στις Η.Π.Α., 20% στην Κίνα).

Μπορούν δηλαδή, χωρίς να καταθέτουν την παραμικρή εγγύηση στην κεντρική τους τράπεζα, να παρέχουν πιστώσεις – με αποτέλεσμα να αυξάνεται συνεχώς ο δανεισμός του ιδιωτικού τομέα (γράφημα), αλλά και η συνολική ποσότητα χρήματος στη χώρα.

 .

 .

Από την άλλη πλευρά, η καναδική ασφάλεια καταθέσεων (Deposit Insurance Corporation – CDIC), ασφαλίζει τα χρήματα των αποταμιευτών έως και 100.000 $. Εν τούτοις, όταν γνωρίζει κανείς πως υπάρχουν περίπου 646 δις $ ασφαλίσιμων καταθέσεων στο τραπεζικό σύστημα της χώρας, ενώ η CDIC διαθέτει μόλις 2,8 δις $ σε μετρητά διαθέσιμα, σε ποσοστά μόλις 0,43% των ασφαλίσιμων καταθέσεων, δεν μπορεί να είναι σίγουρος πως σε περίπτωση ανάγκης θα αποζημιωθεί πραγματικά – εκτός και αν είναι ο πρώτος που θα προλάβει να μπει στην ουρά, εάν τυχόν συμβεί το αδιανόητο.

Θα ένοιωθε δε ακόμη μεγαλύτερη ανασφάλεια, εάν γνώριζε πως ο Καναδάς έχει νομοθετήσει υιοθετώντας το «παράδειγμα» της Κύπρου, όσον αφορά την κατάσχεση καταθέσεων σε περίπτωση ανάγκης – εάν δηλαδή απαιτηθεί κάτι τέτοιο, για τη διάσωση μίας υπερχρεωμένης συστημικής τράπεζας (Bail-in).

.

Ο χρυσός

Στις αρχές του αιώνα μας, ο Καναδάς είχε στην ιδιοκτησία του 46,19 τόνους χρυσού – μία ποσότητα που έχει περιορισθεί σήμερα στους μόλις 2,99 τόνους. Η μείωση των αποθεμάτων χρυσού κατά 93,5% σε λίγο περισσότερο από μία δεκαετία δεν είναι καθόλου αμελητέα – ενώ δεν κάνει καλύτερη την οικονομική εικόνα μίας χώρας.

Πόσο μάλλον όταν γνωρίζουμε πως ο τελικός συνήθης προορισμός του χρυσού είναι οι χώρες παραγωγής, οι οποίες έχουν πλεονάσματα στα εμπορικά τους ισοζύγια – όπως σήμερα η Κίνα, η Γερμανία, η Ρωσία κοκ.

Η ηγεσία βέβαια της κεντρικής τράπεζας του Καναδά μπορεί να έχει δίκιο, απορρίπτοντας τα πραγματικά περιουσιακά στοιχεία, όπως ο χρυσός και αντικαθιστώντας τα με χάρτινα, χωρίς αντίκρισμα χρήματα. Δύσκολο όμως να θεωρηθεί φερέγγυα μία χώρα, η οποία υιοθετεί μία τέτοια στρατηγική – πόσο μάλλον ασφαλές καταφύγιο «ελβετικού τύπου», όπως θέλουν να πιστεύουν ορισμένοι.

.

Επίλογος

Έχουν δίκιο όλοι αυτοί, οι οποίοι «απαιτούν» την αναφορά σε λύσεις και όχι μόνο σε προβλήματα – όσον αφορά τους ίδιους σε προσωπικό επίπεδο, τους Πολίτες γενικότερα, τη χώρα, την Ευρωζώνη ή τα υπόλοιπα κράτη της γης.

Γνωρίζοντας όμως πως το κυκλοφοριακό σύστημα του πλανήτη (το χρηματοπιστωτικό σύστημα – το οποίο ουσιαστικά ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση και όχι ο καπιταλισμός, με τη μορφή της υγιούς, ελεύθερης αγοράς), είναι βαριά άρρωστο, με την ασθένεια του να είναι αθεράπευτη, καθώς επίσης σε εξαιρετικά προχωρημένο στάδιο, είναι πολύ δύσκολο να διακρίνουμε ρεαλιστικές λύσεις

Μοναδική εξαίρεση θα ήταν ίσως η ριζική αλλαγή του συγκεκριμένου συστήματος – είτε με την επιστροφή στον κανόνα του χρυσού (άρθρο), είτε με την υιοθέτηση των 100% χρημάτων (οι τράπεζες να δανείζουν μόνο αυτά που διαθέτουν), παράλληλα με την κατάργηση των παραγώγων, το διαχωρισμό των τραπεζών σε επενδυτικές και εμπορικές κοκ., είτε με οποιονδήποτε άλλο αποτελεσματικό τρόπο.

.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr

Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.

Βρείτε μας στο Facebook & Twitter:

.

Exit mobile version