Με τα πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας, ο πρόεδρος Holland πιθανότατα θα συνεχίσει με παρόμοια επικοινωνιακά παιχνίδια, ενώ δεν αποκλείεται να «ενδώσει» και σε άλλες παρόμοιες πιέσεις – στη προσπάθειά του να διατηρήσει την υποστήριξη της Εθνικής Συνέλευσης (National Assembly).
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Με αφορμή τη δήλωση παραίτησης του πρωθυπουργού της Γαλλίας Manuel Valls (μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του οποίου προεδρεύει ο Francois Hollande), πολλά διεθνή δίκτυα εκφράζουν έντονο προβληματισμό για το μέλλον της χώρας.
Η κίνηση αυτή του κόμματος έρχεται πιθανότατα ως αποτέλεσμα της πρόσφατης συνέντευξης του υπουργού οικονομικών της χώρας Arnaud Montebourg στη Le Monde. Ο ΥΠΟΙΚ τόνισε μεταξύ άλλων, την πλήρη αντίθεσή του στις πολιτικές λιτότητας κατά τα πρότυπα της Γερμανίας, ενώ θεωρεί παράλληλα πως δεν πρέπει να μειωθούν περαιτέρω οι δημόσιες δαπάνες, «που θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας».
Ο Montebourg σημείωσε επίσης πως η ΕΚΤ «θα πρέπει επιτέλους να κάνει τη δουλειά της σωστά. Δεν είναι δυνατόν μια κατακρεουργημένη οικονομία, όπως είναι αυτή της Ευρώπης, να παλεύει με ένα υπερτιμημένο Ευρώ», ενώ συνέχισε λέγοντας πως η ΕΚΤ θα πρέπει να προχωρήσει πιο εντατικά στην αγορά ομολόγων.
Η «ιστορία Montebourg» δεν είναι καινούργια. Ο ίδιος, όπως και ο Francois Hollande, υπήρξαν υποψήφιοι για να κατέβουν στις εκλογές του 2012. Στις «προκριματικές» εκλογές, ο Montebourg υπήρξε ένας από τους πέντε υποψηφίους, αλλά τελικά δεν κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο (κανένας εκ των υποψηφίων δεν έφθασε το απαραίτητο 50% των ψήφων, ώστε να μην είναι απαραίτητος ένας δεύτερο γύρος).
Τελικά, από τους δύο υποψηφίους του δεύτερου γύρου, Francois Hollande και Martine Aubry, ο σημερινός Γάλλος πρόεδρος υπερίσχυσε με 56,57%. Ο Montebourg, που είχε «τερματίσει» τρίτος στον πρώτο γύρο, «υποσχέθηκε» να θέση υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές, το 2017.
Έκτοτε, ο Arnaud Montebourg δημιουργούσε συχνά αντιθέσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, με αποκορύφωμα τη περίοδο της συμφωνίας εξαγοράς της γαλλικής Alstom SA από την αμερικάνικη General Motors.
Ο Montebourg, όπως αρχικά και ο Hollande, υπήρξε θερμός υποστηρικτής της στρατηγικής συνεργασίας Alstom – Siemens. Όταν όμως η συμφωνία της γαλλικής εταιρίας προχώρησε τελικά με την GE (αξίας 12,9 δις ευρώ, με τη Γαλλία σε ρόλο μεγαλομετόχου της τάξεως του 20%), ο σημερινός ΥΠΟΙΚ προσπάθησε να προωθήσει (χωρίς αποτέλεσμα) την άσκηση Veto.
.
Υψηλής τεχνολογίας τουρμπίνα – γεννήτρια αερίου τύπου GT13E2 της γαλλικής εταιρίας Alstom
.
Συμπερασματικά λοιπόν, μπορούμε σε πρώτη φάση να καταλήξουμε, πως η παραίτηση του πρωθυπουργού της Γαλλίας αποτελεί κίνηση εντυπωσιασμού – μια κίνηση απαραίτητη, ειδικά μετά την ανακοίνωση περί «εγκατάλειψης» των στόχων ανάπτυξης, από τον κ. Hollande στις 14 Αυγούστου (αφότου δηλαδή επισημοποιήθηκαν τα νεότερα οικονομικά στοιχεία που αφορούσαν τον δείκτη ανάπτυξης).
.
Πολιτικό ρίσκο
Στη Γαλλία επικρατεί το (μερικώς) προεδρικό πολιτικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο ο Πρόεδρος (Francois Hollande) αποτελεί το ανώτατο πολιτικό πρόσωπο, ενώ ο πρωθυπουργός (Manuel Valls) ορίζεται από εκείνον. Παράλληλα όμως, το σώμα της «Εθνική Συνέλευσης» (National Assembly) διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει Veto στην επιλογή του πρωθυπουργού.
Η ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο «θέσεων εξουσίας», είναι πως ο πρωθυπουργός είναι υπεύθυνος για τις καθημερινές κυβερνητικές-λειτουργικές ασχολίες, ενώ ο πρόεδρος αναλαμβάνει τα μεγάλα ζητήματα, όπως για παράδειγμα αυτά που αφορούν την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια.
Ο Hollande, ως πρόεδρος με τα χαμηλότερα ποσοστά δημοτικότητας των τελευταίων δεκαετιών, υποχρεώθηκε να δράσει υπό τις πιέσεις του Montebourg. Πέραν των δυσμενών οικονομικών αποτελεσμάτων και τη φυγή κεφαλαίων (εν μέρει λόγω της υψηλής φορολόγησης των επιχειρήσεων), ο πρόεδρος της Γαλλίας έχει να αντιμετωπίσει και την ανερχόμενη δύναμη Λε Πεν.
Τα ακροδεξιά κόμματα έχουν τα τελευταία χρόνια κερδίσει σημαντικό έδαφος, κυρίως λόγω της αύξησης της ανέχειας στην Ευρώπη. Η δε διαμάχη με τη Ρωσία τους τελευταίους μήνες, έχει κοστίσει ακριβά ακόμη και στη Γερμανία (τη 1η οικονομική δύναμη της Ευρώπης), με τις εξαγωγές ηλεκτρικών ειδών προς τη Ρωσία να έχουν μειωθεί κατά 19,8%.
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό κέντρο οικονομικών ερευνών ZEW, το επενδυτικό κλίμα στη Γερμανία, αγγίζει τα χαμηλά επίπεδα του 2012 – μια τάση που γίνεται φανερή και από τη πτώση του δείκτη DAX, που παρουσίασε πτώση περί τα 7%, από τον Ιούλιο (το μήνα που ο δείκτης έφθασε σε νέο ρεκόρ ανόδου).
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Οικονομικό κλίμα
Η Γαλλία είναι η 5η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και η 2η μεγαλύτερη στην Ευρωζώνη. Η χώρα αποτελείται από μια μεγάλη και έντονα διαφοροποιημένη βιομηχανική και γεωργική βάση, με προϊόντα όπως τη κατασκευή αεροπλάνων, τον πολεμικό εξοπλισμό, τα αρώματα, τα φαρμακευτικά προϊόντα, το κρασί, τα κρεατικά είδη και τη παραγωγή σιτηρών.
Παράλληλα, η Γαλλία κατατάσσεται ανάμεσα στα μεγαλύτερα τουριστικά κέντρα, υποδεχόμενη περί τα 80 εκ. τουρίστες κάθε χρόνο. Και ως εκ τούτου, τη μεγαλύτερη μερίδα του ΑΕΠ της χώρας, τη «δεσμεύει» ο κλάδος των υπηρεσιών (79% του συνολικού ΑΕΠ).
Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, η χώρα έχει μειώσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητά της και δυσκολεύεται να προσελκύσει ιδιωτικές επενδύσεις, εν μέρει λόγω των άκαμπτων εργασιακών νόμων και των υψηλών φόρων.
Ως αποτέλεσμα, ο βασικός εξαγωγικός χαρακτήρας της χώρας σταδιακά διαβρώθηκε (από το 2004 και μετά), με το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας να κινείται πλέον αρνητικά (γράφημα) και την ανεργία να αυξάνεται.
.
Γαλλία – η εξέλιξη του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας (σε εκ. Ευρώ).
.
Ο κ. Hollande στις 14 Αυγούστου, υποχρεώθηκε να παραδεχτεί πως η οικονομία δεν βελτιώνεται και πως η πολιτική που ακολούθησε υπήρξε εσφαλμένη. Ο δείκτης ανάπτυξης παρέμεινε σταθερός στο 0% για δεύτερο συνεχόμενο τρίμηνο (flash estimate*), ενώ η ετήσια ανάπτυξη κυμαίνεται στο 0,3%.
Πέραν των σχετικά υψηλών επιπέδων της ανεργίας (10,1% γενικότερα και 22,4% στους νέους), η Γαλλία πιέζεται παράλληλα από αποπληθωριστικές τάσεις, με τον δείκτη πληθωρισμού να έχει μέσα σε ένα χρόνο μειωθεί από 0,9% στο 0,5% (σε ετήσια βάση).
.
Γαλλία – η εξέλιξη του πληθωρισμού της χώρας (σε ετήσια βάση).
.
Καθόλου θετική δεν είναι και η εικόνα της Γαλλίας όσων αφορά το δημόσιο χρέος της, το οποίο συνεχίζει να αυξάνεται συστηματικά. Στη περίπτωση δε, που οι στρατηγικές επιλογές της ΕΚΤ (μείωση επιτοκίων κλπ.) δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα του 2% για τον πληθωρισμό του 2014, η Γαλλία θα κινδυνεύσει με έμμεση αύξηση του χρέους της (αποπληθωρισμός).
.
Γαλλία – χρέος προς ΑΕΠ (ως ποσοστό επί του ΑΕΠ).
.
Με μια πρώτη λοιπόν ματιά στα πολιτικά δρώμενα της Γαλλίας, καθώς και στα νεότερα οικονομικά στοιχεία της, μπορούμε να αντιληφθούμε πως η πολιτική σταθερότητα (αποφυγή πρόωρων εκλογών) θα βασίζεται πλέον από εδώ και πέρα στον αντίκτυπο που θα έχουν οι «εντυπώσεις».
Με τα πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας 17% (δύο μόλις χρόνια μετά την εκλογή του), ο πρόεδρος Holland πιθανότατα θα συνεχίσει με παρόμοια επικοινωνιακά παιχνίδια, ενώ δεν αποκλείεται να «ενδώσει» και σε άλλες παρόμοιες πιέσεις – στη προσπάθειά του να διατηρήσει την υποστήριξη της Εθνικής Συνέλευσης (National Assembly).
.
*Οι τελευταίες ανακοινώσεις του δείκτη ανάπτυξης της Γαλλίας, ορίζονται ως flash estimate. Πιο συγκεκριμένα, οι σχετικές αρχές συλλέγουν τα απαραίτητα στοιχεία 45 ημέρες μετά το «κλείσιμο» ενός τριμήνου και προσπαθούν να εκτιμήσουν την κατεύθυνση της οικονομίας. Ως εκ τούτου, τα flash estimates συχνά υπόκεινται σε μετέπειτα αναθεωρήσεις, με αποτελέσματα που μπορεί να διαφέρουν σημαντικά από τις αρχικές εκτιμήσεις.