Η γαλλική πολιτική των εντυπώσεων – The Analyst

Η γαλλική πολιτική των εντυπώσεων

Email this page.

Γαλλία κριση οικονομική και πολιτική.

Με τα πρωτοφανή χαμηλά επίπεδα δημοτικότητας, ο πρόεδρος Holland πιθανότατα θα συνεχίσει με παρόμοια επικοινωνιακά παιχνίδια, ενώ δεν αποκλείεται να «ενδώσει» και σε άλλες παρόμοιες πιέσεις – στη προσπάθειά του να διατηρήσει την υποστήριξη της Εθνικής Συνέλευσης (National Assembly).

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Με αφορμή τη δήλωση παραίτησης του πρωθυπουργού της Γαλλίας Manuel Valls (μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, του οποίου προεδρεύει ο Francois Hollande), πολλά διεθνή δίκτυα εκφράζουν έντονο προβληματισμό για το μέλλον της χώρας.

Η κίνηση αυτή του κόμματος έρχεται πιθανότατα ως αποτέλεσμα της πρόσφατης συνέντευξης του υπουργού οικονομικών της χώρας Arnaud Montebourg στη Le Monde. Ο ΥΠΟΙΚ τόνισε μεταξύ άλλων, την πλήρη αντίθεσή του στις πολιτικές λιτότητας κατά τα πρότυπα της Γερμανίας, ενώ θεωρεί παράλληλα πως δεν πρέπει να μειωθούν περαιτέρω οι δημόσιες δαπάνες, «που θα είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της ανεργίας».

Ο Montebourg σημείωσε επίσης πως η ΕΚΤ «θα πρέπει επιτέλους να κάνει τη δουλειά της σωστά. Δεν είναι δυνατόν μια κατακρεουργημένη οικονομία, όπως είναι αυτή της Ευρώπης, να παλεύει με ένα υπερτιμημένο Ευρώ», ενώ συνέχισε λέγοντας πως η ΕΚΤ θα πρέπει να προχωρήσει πιο εντατικά στην αγορά ομολόγων.

Η «ιστορία Montebourg» δεν είναι καινούργια. Ο ίδιος, όπως και ο Francois Hollande, υπήρξαν υποψήφιοι για να κατέβουν στις εκλογές του 2012. Στις «προκριματικές» εκλογές, ο Montebourg υπήρξε ένας από τους πέντε υποψηφίους, αλλά τελικά δεν κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο (κανένας εκ των υποψηφίων δεν έφθασε το απαραίτητο 50% των ψήφων, ώστε να μην είναι απαραίτητος ένας δεύτερο γύρος).

Τελικά, από τους δύο υποψηφίους του δεύτερου γύρου, Francois Hollande και Martine Aubry, ο σημερινός Γάλλος πρόεδρος υπερίσχυσε με 56,57%. Ο Montebourg, που είχε «τερματίσει» τρίτος στον πρώτο γύρο, «υποσχέθηκε» να θέση υποψηφιότητα στις επόμενες εκλογές, το 2017.

Έκτοτε, ο Arnaud Montebourg δημιουργούσε συχνά αντιθέσεις στο εσωτερικό του κυβερνώντος κόμματος, με αποκορύφωμα τη περίοδο της συμφωνίας εξαγοράς της γαλλικής Alstom SA από την αμερικάνικη General Motors.

Ο Montebourg, όπως αρχικά και ο Hollande, υπήρξε θερμός υποστηρικτής της στρατηγικής συνεργασίας Alstom – Siemens. Όταν όμως η συμφωνία της γαλλικής εταιρίας προχώρησε τελικά με την GE (αξίας 12,9 δις ευρώ, με τη Γαλλία σε ρόλο μεγαλομετόχου της τάξεως του 20%), ο σημερινός ΥΠΟΙΚ προσπάθησε να προωθήσει (χωρίς αποτέλεσμα) την άσκηση Veto.

.

Υψηλής τεχνολογίας τουρμπίνα - γενήτρια αερίου τύπου GT13E2 της γαλλικής Alstom

Υψηλής τεχνολογίας τουρμπίνα – γεννήτρια αερίου τύπου GT13E2 της γαλλικής εταιρίας Alstom

.

Συμπερασματικά λοιπόν, μπορούμε σε πρώτη φάση να καταλήξουμε, πως η παραίτηση του πρωθυπουργού της Γαλλίας αποτελεί κίνηση εντυπωσιασμού – μια κίνηση απαραίτητη, ειδικά μετά την ανακοίνωση περί «εγκατάλειψης» των στόχων ανάπτυξης, από τον κ. Hollande στις 14 Αυγούστου (αφότου δηλαδή επισημοποιήθηκαν τα νεότερα οικονομικά στοιχεία που αφορούσαν τον δείκτη ανάπτυξης).

.

Πολιτικό ρίσκο

Στη Γαλλία επικρατεί το (μερικώς) προεδρικό πολιτικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο ο Πρόεδρος (Francois Hollande) αποτελεί το ανώτατο πολιτικό πρόσωπο, ενώ ο πρωθυπουργός (Manuel Valls) ορίζεται από εκείνον. Παράλληλα όμως, το σώμα της «Εθνική Συνέλευσης» (National Assembly) διατηρεί το δικαίωμα να ασκήσει Veto στην επιλογή του πρωθυπουργού.

Η ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο «θέσεων εξουσίας», είναι πως ο πρωθυπουργός είναι υπεύθυνος για τις καθημερινές κυβερνητικές-λειτουργικές ασχολίες, ενώ ο πρόεδρος αναλαμβάνει τα μεγάλα ζητήματα, όπως για παράδειγμα αυτά που αφορούν την εξωτερική πολιτική και την εθνική ασφάλεια.

Ο Hollande, ως πρόεδρος με τα χαμηλότερα ποσοστά δημοτικότητας των τελευταίων δεκαετιών, υποχρεώθηκε να δράσει υπό τις πιέσεις του Montebourg. Πέραν των δυσμενών οικονομικών αποτελεσμάτων και τη φυγή κεφαλαίων (εν μέρει λόγω της υψηλής φορολόγησης των επιχειρήσεων), ο πρόεδρος της Γαλλίας έχει να αντιμετωπίσει και την ανερχόμενη δύναμη Λε Πεν.

Τα ακροδεξιά κόμματα έχουν τα τελευταία χρόνια κερδίσει σημαντικό έδαφος, κυρίως λόγω της αύξησης της ανέχειας στην Ευρώπη. Η δε διαμάχη με τη Ρωσία τους τελευταίους μήνες, έχει κοστίσει ακριβά ακόμη και στη Γερμανία (τη 1η οικονομική δύναμη της Ευρώπης), με τις εξαγωγές ηλεκτρικών ειδών προς τη Ρωσία να έχουν μειωθεί κατά 19,8%.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό κέντρο οικονομικών ερευνών ZEW, το επενδυτικό κλίμα στη Γερμανία, αγγίζει τα χαμηλά επίπεδα του 2012 – μια τάση που γίνεται φανερή και από τη πτώση του δείκτη DAX, που παρουσίασε πτώση περί τα 7%, από τον Ιούλιο (το μήνα που ο δείκτης έφθασε σε νέο ρεκόρ ανόδου).

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×