Οι σημερινές εξελίξεις
Σύμφωνα με την πρόσφατη ανακοίνωση του κερδοσκοπικού κεφαλαίου «Aurelius Capital Management», το οποίο επιδιώκει την πληρωμή των «γυπών» με τη βοήθεια των τραπεζών της χώρας, τα χρηματοπιστωτικά προβλήματα της Αργεντινής θα συνεχίσουν – επειδή δεν φαίνεται να οδηγείται σε συμφωνία με τους πιστωτές της.
Η ανακοίνωση αυτή, η οποία εντάσσεται στη συνολική προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον της Αργεντινής, είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος της χώρας – σε συνδυασμό με την ξαφνική μείωση των επιτοκίων εκ μέρους της κεντρικής τράπεζας, καθώς επίσης με τη μεγάλη εκροή κεφαλαίων.
Πτωτικά κινήθηκαν επίσης τα ομόλογα λήξης 2033 – στα 84 λεπτά ανά δολάριο, από 86,8 λεπτά την προηγούμενη ημέρα, αν και με πολύ χαμηλό όγκο. Στη μαύρη αγορά, το pesos διαπραγματεύεται 13,15 ανά δολάριο – ένα εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο, από το οποίο υποθέτει κανείς πως ο πληθωρισμός ξεπερνάει ήδη το 50% σε ετήσια βάση. Υπενθυμίζουμε πως η κυβέρνηση υποτίμησε κατά σχεδόν -20% το νόμισμα τον Ιανουάριο, ενώ η επίσημη τιμή του ευρίσκεται στα 8,273.
Στις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες της Αργεντινής συμμετέχουν η J.P. Morgan Chase, η Citigroup, η Credit Suisse και η HSBC – καθώς επίσης πολλές επιχειρήσεις της χώρας, οι οποίες θέλουν να επιλυθεί το πρόβλημα για να μην χρεοκοπήσουν. Εν τούτοις χωρίς καμία επιτυχία μέχρι στιγμής, επειδή οι «γύπες» ζητούν εγγυήσεις για την περίπτωση που η Αργεντινή δεν θα εξοφλήσει τελικά τα ομόλογα που κατέχουν, στο 100% της αξίας τους.
Επί πλέον όλων αυτών, ένα τοπικό δικαστήριο των Η.Π.Α. αποφάσισε την κατάσχεση της περιουσίας ενός επιχειρηματικού συνεταίρου (!) της προέδρου της Αργεντινής – μετά από αίτημα της NML Capital.
Παράλληλα, η Αργεντινή προσπαθεί να καταθέσει αγωγή εναντίον των Η.Π.Α., ενώπιον του διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης, του ανώτατου δικαστηρίου του Ο.Η.Ε., με την αιτιολογία του μη σεβασμού της εθνικής της ανεξαρτησίας. Η αμερικανική κυβέρνηση όμως ανακοίνωσε πως δεν θεωρεί το δικαστήριο αυτό ως κατάλληλο, για την επίλυση των προβλημάτων του χρέους της Αργεντινής!
Η κατάσταση λοιπόν δεν φαίνεται να οδηγείται σε ένα αίσιο αποτέλεσμα – πόσο μάλλον όταν η Ρωσία έχει πάρει το μέρος της Αργεντινής, υποσχόμενη την πλήρη στήριξη της.
.
Επίλογος
Το εάν θα ήταν καλύτερα ή όχι να πτωχεύσει η Ελλάδα το 2010, αντί να οδηγηθεί στην «κυλιόμενη ή με δόσεις χρεοκοπία», την οποία βιώνουμε σήμερα, είναι πολύ δύσκολο να απαντηθεί με υπευθυνότητα.
Εάν βέβαια θα είχε τότε την υποστήριξη των ισχυρών δυνάμεων του πλανήτη, θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό – γεγονός που φαίνεται από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αργεντινή, τα οποία δεν φαίνεται να επιλύονται εάν δεν υποταχθεί πλήρως στην υπερδύναμη, καθώς επίσης στους κανόνες τους οποίους επιβάλλει απολυταρχικά στον πλανήτη.
Σε κάθε περίπτωση όμως, ο κίνδυνος να οδηγηθεί ξανά η πατρίδα μας στο δύσβατο μονοπάτι, το οποίο επιβλήθηκε στην Αργεντινή από το 1998 έως το 2002, δεν είναι καθόλου αμελητέος – γεγονός που οφείλει να θορυβήσει τα μέγιστα όλους τους υγιώς σκεπτόμενους Έλληνες Πολίτες.
.
*Η συναίνεση της Ουάσιγκτον: Έχοντας αναφερθεί πάρα πολλές φορές στο ΔΝΤ, κυρίως δε στην ιστορία του αλλά και στο ότι, εάν δεν εκδιωχθεί από την πατρίδα μας δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ξανά την κριτική, την οποία του άσκησε ο J. Stieglitz – ο οποίος το 1999 όχι μόνο απολύθηκε από τη θέση του, ως ο υπεύθυνος οικονομολόγος του ταμείου, αλλά και του απαγορεύθηκε η είσοδος στο κτίριο (από τις υπηρεσίες ασφαλείας οι οποίες τον εμπόδισαν να λάβει μέρος στη σύσκεψη της Παγκόσμιας τράπεζας με το ΔΝΤ). Σύμφωνα τώρα με τον κ. Stieglitz, το ΔΝΤ ακολουθεί πιστά την παρακάτω στρατηγική των πέντε φάσεων:
(α) Πρώτη φάση, Αποκρατικοποιήσεις: Η διεθνής ελίτ καλωσορίζει ότι πέφτει στα χέρια της – χωρίς να είναι ιδιαίτερα επιλεκτική, αρκεί να αγοράζει τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές. Φυσικά κύριος στόχος της είναι οι κοινωφελείς επιχειρήσεις – αφού, μέσω αυτών, έχει τη δυνατότητα αφενός μεν να κερδοσκοπεί ασύστολα, αφετέρου να ελέγχει την εκάστοτε πολιτική εξουσία (καθώς επίσης τις εργατικές τάξεις, έχοντας καταστρέψει ήδη τη μεσαία).
Συνήθως συμμαχεί με την εκάστοτε τοπική ελίτ, στην οποία παρέχει κάποια ψίχουλα από τη λεία του – ενώ τη διορίζει τις περισσότερες φορές ως «έπαρχο», παραμένοντας στο παρασκήνιο.
(β) Δεύτερη φάση, Απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου: Αν και η μέθοδος αυτή παρουσιάζεται θετικά στα κράτη, στα οποία εισβάλλει το ΔΝΤ, με την έννοια της προσέλκυσης επενδύσεων, μέσω των οποίων θα εξασφαλισθούν νέες θέσεις εργασίας κλπ., ουσιαστικά εξυπηρετεί την έξοδο των κεφαλαίων- αφού λεηλατηθεί εντελώς μία χώρα και ρευστοποιηθεί τόσο η δημόσια, όσο και η ιδιωτική περιουσία της.
(γ) Τρίτη φάση, Πτώση των τιμών των καταναλωτικών και λοιπών προϊόντων: Πρόκειται για ένα από τα εξυπνότερα τεχνάσματα-παγίδες του ΔΝΤ, το οποίο απελευθερώνει δήθεν την αγορά – με αποτέλεσμα να μειώνονται οι τιμές των προϊόντων, λόγω της καλύτερης λειτουργίας του ανταγωνισμού.
Εν τούτοις, η εμπειρία στις χώρες που εισέβαλε το ΔΝΤ έχει τεκμηριώσει ότι, οι τιμές των βασικών προϊόντων, όπως των τροφίμων, του νερού, του ηλεκτρισμού και της ενέργειας, εκτοξεύονται στα ύψη – σκόπιμα συνήθως, για να διευκολυνθεί η επόμενη φάση.
(δ) Τέταρτη φάση, Κοινωνικές αναταραχές και αιματηρές εξεγέρσεις: Αναφέρονται χαρακτηριστικά ως ΔΝΤ-αναταραχές, οι οποίες διευκολύνουν την απορρύθμιση του εκάστοτε συστήματος – μία ύπουλη παγίδα στην οποία, παρά τα όσα λέγονται εναντίον των Ελλήνων, δεν έχουν μέχρι στιγμής πέσει.
Συνεχίζοντας, ο οικονομολόγος περιγράφει την τέταρτη φάση με την εξής πρόταση: “Όταν μία χώρα έχει πέσει στο καναβάτσο, το ΔΝΤ πιέζει να βγει και η τελευταία σταγόνα αίματος από το σώμα της. Γυρίζει το διακόπτη του φούρνου, στον οποίο την έχει τοποθετήσει, μέχρι το τέρμα – έτσι ώστε να πυρακτωθούν και να εκραγούν τα πάντα”. Αναφέρει ως παραδείγματα τη Βολιβία, την Ινδονησία και το Εκουαδόρ – όπου, ακριβώς στο σημείο της υπερθέρμανσης, ξέσπασαν οι αιματηρές κοινωνικές αναταραχές.
Η αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή «Newsnight» έχει επιβεβαιώσει ότι, είδε ένα έγγραφο στην Παγκόσμια τράπεζα, το οποίο προέβλεπε ακριβώς τα παραπάνω: τις μεγάλες κοινωνικές αναταραχές δηλαδή, στα πλαίσια της στρατηγικής του ΔΝΤ για το Εκουαδόρ (Ισημερινός) – με ψυχρή, προμελετημένη ακρίβεια.
Οι κοινωνικές αναταραχές, σύμφωνα με το ΔΝΤ, έχουν ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα για αυτούς που σχεδιάζουν τη λεηλασία μίας χώρας: οι τιμές των μετοχών, των επιχειρήσεων, καθώς επίσης των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων του κράτους, στο οποίο έχει εισβάλλει το ΔΝΤ, καταρρέουν – με αποτέλεσμα η εξαγορά τους από τις πολυεθνικές εταιρείες της διεθνούς ελίτ να είναι μία εξαιρετικά κερδοφόρα διαδικασία.
(ε) Πέμπτη φάση, το ελεύθερο εμπόριο: Η δημιουργία ελευθέρων ζωνών εμπορίου, κάτω από την εποπτεία του ΠΟΕ – η οποία παρομοιάζεται με τους πολέμους του οπίου. Ειδικότερα, το 19ο αιώνα, οι αμερικανοί και οι ευρωπαίοι ξεκίνησαν έναν σκληρό αποικιοκρατικό πόλεμο – με στόχο την ανάπτυξη του παγκοσμίου εμπορίου.
Πρακτικά, ο πόλεμος αυτός έμοιαζε με την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων – όπου οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής υποχρεώθηκαν να ανοίξουν τα σύνορα τους, με στρατιωτικά μέσα, ενώ τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Ευρώπη λειτούργησαν προστατευτικά, διατηρώντας κλειστές τις αγορές τους.
Σήμερα βέβαια δεν χρειάζεται κανείς στρατιωτικές επεμβάσεις – αφού αρκούν οι επιθέσεις με τα χρηματοπιστωτικά όπλα μαζικής καταστροφής, σε συνδυασμό με την εισβολή του ΔΝΤ.
.
Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr
Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.
Βρείτε μας στο Facebook & Twitter:
.
