Στην Αφρική τώρα, όπως έχει ήδη γραφτεί (είδηση), ο πρόεδρος των Η.Π.Α. υποδέχεται στην Ουάσιγκτον, στις αρχές Αυγούστου, την πλειοψηφία των ηγετών των χωρών της – σε μία πρώτη Αμερικανική-Αφρικανική σύνοδο κορυφής, από την οποία έχουν εξαιρεθεί κυρίως τα κράτη, εναντίον των οποίων υφίστανται κυρώσεις (όπως η Ζιμπάμπουε).
Ο αμερικανός θέλει να συζητηθούν επισήμως θέματα με όλους τους ηγέτες μαζί, χωρίς προσωπικές επαφές, τα οποία θα αφορούν ολόκληρη την ήπειρο, σύμφωνα με τη WSJ – ενώ υπενθυμίζεται πως οι Η.Π.Α. έχουν ιδρύσει ένα καινούργιο στρατιωτικό κέντρο στην περιοχή (Africa Corps), στην οποία έχει επεκταθεί τα τελευταία χρόνια η Κίνα, εξαγοράζοντας ενεργειακές πηγές και επενδύοντας σε διάφορα άλλα εγχειρήματα.
Πίσω λοιπόν από τις καλές προθέσεις του «Μεγάλου Αδελφού», κρύβονται ασφαλώς μεγάλα συμφέροντα, αφού η Μαύρη Ήπειρος είναι πλούσια σε ενέργεια και σε πολλά άλλα εμπορεύματα (χάρτης).
.
Αφρική – οι κυριότεροι εκμεταλλεύσιμοι πόροι ανά περιοχή της χώρας.
.
Συνεχίζοντας στην Ιαπωνία, έχω την άποψη πως η «κακέκτυπη» Κεϋνσιανή πολιτική που εφαρμόζει επί δύο σχεδόν χρόνια η κυβέρνηση της, χωρίς την παραμικρή επιτυχία, θα οδηγήσει στη μεγαλύτερη κρίση του παγκοσμίου χρηματοπιστωτικού συστήματος, μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers.
Ειδικότερα, όπως έχει γραφτεί (Αυξήσεις μισθών), “Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, ο οποίος κατηγορείται ότι ρίχνει συνεχώς χρήματα στη μαύρη τρύπα του χρέους, με οδυνηρά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα για την οικονομία της χώρας του (χρεοκοπία), έστρεψε επιτέλους την προσοχή του στις στατιστικές που αφορούν την εξέλιξη των μισθών των εργαζομένων.
Διαπιστώνοντας δε τη συνεχή μείωση τους, ανακοίνωσε ότι θα επιδιώξει μία συντονισμένη προσπάθεια εργαζομένων και εργοδοτών, με στόχο την καταπολέμηση του αποπληθωρισμού των μισθών – έτσι ώστε να γίνει ξανά η Ιαπωνία μία φυσιολογικά εξελισσόμενη καπιταλιστική οικονομία.
Όπως δήλωσε, οι μισθοί θα συνεχίσουν να καθορίζονται από τους συμμετέχοντες «εταίρους» στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά το κράτος μπορεί και πρέπει να επηρεάζει τα αποτελέσματα των συζητήσεων – κατανοώντας ότι, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που βύθισαν την οικονομία της χώρας του στην υπερεικοσαετή ύφεση, ήταν η συνεχής πτώση των αμοιβών των εργαζομένων (οπότε η μείωση της κατανάλωσης, της εσωτερικής ζήτησης, των τιμών κοκ.)“.
Τον Ιούνιο όμως, η αύξηση των μισθών επιβραδύνθηκε ξανά, στο 0,4% σε ετήσια βάση (από 0,6% το Μάη). Αν και οι βασικοί μισθοί δε αυξήθηκαν κάπως, οι υπερωρίες μειώθηκαν, με αποτέλεσμα το πραγματικό εισόδημα των εργαζομένων να πέσει απότομα τον Ιούνιο. Αυτό κάνει αναπόφευκτη τη μείωση του ΑΕΠ του δευτέρου τριμήνου (-9,4% σε τριμηνιαία βάση, λόγω μείωσης του πραγματικού διαθεσίμου εισοδήματος στο -8% τον Ιούνιο και -6% σε ετήσια βάση).
Την ίδια στιγμή, η παραγωγή μειώθηκε κατά -3,3% τον Ιούνιο, ενώ τα αποθέματα αυξήθηκαν απότομα κατά 1,9%. Χωρίς να επεκταθώ σε λεπτομέρειες, η οικονομία της Ιαπωνίας βρίσκεται ξανά στα πρόθυρα της ύφεσης, με ορισμένους οικονομικούς δείκτες της να φαίνονται στο γράφημα που ακολουθεί.
.
Ιαπωνία – το πρώτο διάγραμμα παρουσιάζει την υπολογισμένη πτώση του ΑΕΠ της χώρας το 2ο τρίμηνο του 2014, ενώ τα διαγράμματα από κάτω παρουσιάζουν την ετήσια εξέλιξη των εξαγωγών (μπλε), την εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής (κόκκινο), την εξέλιξη των πωλήσεων λιανικής (πορτοκαλί) και την εξέλιξη του πληθωρισμού από τη πλευρά του παραγωγού – το κόστος δηλαδή των πρώτων υλών και της παραγωγής, που θα περάσει στη συνέχεια στον αγοραστή/καταναλωτή (πράσινο).
.
Αυτό σημαίνει φυσικά πως η πολιτική που εφαρμόσθηκε απέτυχε παταγωδώς, με αποτέλεσμα η χώρα να βαδίζει ταχύτατα προς τη χρεοκοπία. Για το χρηματιστήριο της, το οποίο κινείται πέριξ των 15.500 μονάδων, οι διεθνείς προβλέψεις είναι απογοητευτικές, αφού αναφέρονται σε πτώση του μεταξύ 10% και 20%.
Κλείνοντας, θέλω να τονίσω και εγώ με τη σειρά μου, όπως πολλοί άλλοι ότι, οι κίνδυνοι σήμερα είναι μεγαλύτεροι από ποτέ, ενώ η υποτίμηση του ρίσκου (χρηματοπιστωτικού και γεωπολιτικού), είναι σε πρωτοφανή μέχρι σήμερα επίπεδα.
