Γερμανία: ορθολογισμός ή μεσότητα; – The Analyst

Γερμανία: ορθολογισμός ή μεσότητα;

Email this page.

.

Υπάρχει πρόβλημα στον Γερμανικό τρόπο σκέψης, στον «ορθολογισμό» τους, που οδηγεί σε μηχανιστική νοοτροπία, έλλειψη στρατηγικής, αντιφατική δράση, ψυχικές συγκρούσεις και τελικά σε εκδηλώσεις παράνοιας. Στο παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε την οργάνωση συνωμοσίας ολικού στρατηγικού αιφνιδιασμού της κρατούσας Γερμανικής πολιτικής, πάντα σε win-winλογική.

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στο άρθρο «Γερμανία: ορθολογισμός ή παράνοια;» δώσαμε μία πρώτη γεύση βυθοσκόπησης της Γερμανικής σκέψης και των θεμάτων που υπόκεινται διαχρονικώς της προβληματικής Γερμανικής συμπεριφοράς. Και εξέφρασε αρκετούς το εύγλωττο σχόλιο «ορθολογισμός μέχρι παράνοιας».

Είχε προηγηθεί ευθεία επίθεση στη «βαθιά γερασμένη ευρωπαϊκή σκέψη» με το άρθρο «Δολάριο ή καπιταλισμός;». Και στο «Καπιταλισμός ή βαρβαρότητα;» δώσαμε μία ενωτική ερμηνεία της αντίφασης καπιταλισμού και σοσιαλισμού. Εν ολίγοις, ο Γερμανός Καρλ Μαρξ έκρινε το καπιταλιστικό σύστημα από την συμπεριφορά των Γερμανών καπιταλιστών, ή έστω των Δυτικοευρωπαίων. Υπό αυτό το πρίσμα, η μαρξιστική ανάλυση του καπιταλισμού αποκτά άλλη σημασία.

Ήδη ο έγκριτος δημοσιογράφος κ. Μάκης Ανδρονόπουλος σχολίασε το άρθρο μας, εκφράζοντας τη χαρά του για την φιλοσοφική επιβεβαίωση του βιβλίου του «Το γερμανικό σύνδρομο». Σημείωσε ότι αναφέρεται σε «εσχατολογικό ορθολογισμό» και «γερμανικό φονταμενταλισμό».

Στο παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε την οργάνωση συνωμοσίας ολικού στρατηγικού αιφνιδιασμού της κρατούσας Γερμανικής πολιτικής, πάντα σε win-winλογική.

.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Ή ΜΕΣΟΤΗΤΑ;

Το πρόβλημα

Η επιθετικότητα της Γερμανίας. Πρόβλημα για όλους, αλλά και για την ίδια.

.

Η διάγνωση

Υπάρχει πρόβλημα στον Γερμανικό τρόπο σκέψης, στον «ορθολογισμό» τους, που οδηγεί σε μηχανιστική νοοτροπία, έλλειψη στρατηγικής, αντιφατική δράση, ψυχικές συγκρούσεις και τελικά σε εκδηλώσεις παράνοιας.

Όλα αυτά είναι συμπτώματα της ασθένειας «ορθολογισμός χωρίς μεσότητα», πειθαρχία χωρίς κρίση.

.

Ιστορική θεώρηση

Τα Γερμανικά φύλα εκπολιτίσθηκαν περί τα τέλη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Αντέγραψαν τα ρωμαϊκά συστήματα, και με ιδιαίτερη επιμέλεια τα εφάρμοσαν και τα εξέλιξαν. Αν για τους Ρωμαίους duralexsedlex(σκληρός ο νόμος αλλά νόμος), για τους Γερμανούς «όλα απαγορεύονται, εκτός αν επιτρέπει κάποιος νόμος».

Πολλούς αιώνες μετά, ανακάλυψαν – μαζί με όλη την δυτική Ευρώπη – τον Αριστοτέλη. Η «Λογική» του μεγάλου Σταγειρίτη ήταν αναμφισβήτητα η βάση της επιστημονικής και τεχνολογικής επανάστασης. Ο Γάλλος Ντεκάρτ συμπλήρωσε με την «μέθοδο σκέψης», απαραίτητο εργαλείο για όσους δεν διαθέτουν την δεξιότητα της ενόρασης.

Ατυχώς, η Δύση ουδέποτε ασχολήθηκε σοβαρά με την τελεολογική αιτιότητα του μεγάλου μας θετικού φιλόσοφου, και ιδίως με τις αντιλήψεις του περί μεσότητας. Αυτό ακριβώς λείπει από τη Γερμανική σκέψη. Δεν ασχολήθηκαν και πολύ με τα  «ΗΘΙΚΑ ΝΙΚΟΜΑΧΕΙΑ» του, ίσως γιατί εκεί τους «στολίζει» προφητικά με το χαρακτηρισμό «αρχάριοι»…

Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Γραμματεία, την οποία οι Γερμανοί – ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον – μελέτησαν, δεν ασχολείται ιδιαίτερα με το μέτρο. Ο λόγος απλός: ήταν τότε κάτι αυτονόητο για τους Έλληνες. Εξαντλούνταν εν πολλοίς με τα Δελφικά «ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ» και «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ».

Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση της ανισόμετρης σχέσης των Γερμανών με τη μουσική. Μαζικά, εκατομμύρια Γερμανοί ασχολήθηκαν με ιδιαίτερο ζήλο με το καινούργιο «φρούτο». Και – όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο – από έναν τόσο τεράστιο αριθμό ασχολουμένων προέκυψαν ιδιοφυΐες σαν τον Μπαχ και τον Μπετόβεν. Άγγιξαν πράγματι την τελειότητα.

Την ίδια εποχή, ο Αυτοκράτοράς τους Μέγας Φρειδερίκος δήλωνε: «Παρά να έχω Γερμανό αοιδό, προτιμώ να ακούω άλογα να χλιμιντρίζουν».

Με αυτά τα μυαλά, η Γερμανία προκάλεσε επανειλημμένως πολέμους. Και όταν ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έπεισε πολλούς ότι δεν μπορεί να υπάρξει Τρίτος, η Δυτική Ευρώπη ανακάλυψε την συναίνεση και την μετριοπάθεια. Η τότε ΕΟΚ βασίσθηκε στην αρχή της ομοφωνίας.

Η ομοφωνία, όμως δεν είχε παρά σαθρή βάση στα παζάρια και τους συμβιβασμούς – χώρια η υποκρισία και οι αυταπάτες. Η δυτικοευρωπαϊκή σκέψη αδυνατεί να αντιληφθεί την ποιοτική διαφορά μετριοπάθειας και μεσότητας. Πολύ περισσότερο αδυνατεί να αντιληφθεί την διαφορά μεταξύ συμβιβασμού και ολοκλήρωσης. Λύσεις ευφυείς, σε νέα ποιότητα, βάσει ενωτικής ερμηνείας των αντιφάσεων.

Ήδη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ομοφωνία σημαίνει αποδοχή των γερμανικών επιθυμιών. Κάπως έτσι πάμε όλοι από το κακό στο χειρότερο. Όχι;

.

Η διέξοδος

Όλα δείχνουν ότι θα άξιζε – όχι επειδή το είπε ο Αριστοτέλης ! – να διδαχθούν οι Γερμανοί τη μεσότητα. Και γρήγορα θα τους οδηγούσε σε πιό νηφάλια ενατένιση των εγκοσμίων. Δεν είναι μόνο ότι θα γλυτώναμε από τα καμώματά τους…

Αλλά θα ήταν αφέλεια να περιμένει κανείς στις μέρες μας να ξανάρθει η Φιλοσοφία στη μόδα, μετά να πείσει τα πιο αγύριστα κεφάλια της υφηλίου, και κάποτε να επηρεάσει και την γερμανική πολιτική.

Θα ήταν ίσως μάταιο ακόμη και να τους εξηγηθεί ότι δεν έχουν καταλάβει και πολλά από Ομηρικά Έπη και θεϊκές συνωμοσίες. Αλλά πόσοι αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται – με σκοπό φυσικά τη διδαχή – για συμβολική θεοποίηση του ανθρώπου ; Όταν π.χ. μιλάει η Αθηνά στον Οδυσσέα «μιλάει» η σοφία του. Και πόσοι άραγε έδωσαν την δέουσα σημασία στην απόλυτη κατσάδα του θηριώδους Διομήδη στον θεό του πολέμου, τον Άρη;

Χρειάζεται σαφώς – μια και ο λόγος περί Ομήρου – Δούρειος Ίππος. Εφαρμοσμένη Φιλοσοφία και άμεσες στοχευμένες δράσεις. Κερδοφόρες.

.

Η τελεολογική αιτιότητα

Ο γερμανικού ρυθμού μηχανιστικός ορθολογισμός τους οδηγεί σε ανόητα και αναποτελεσματικά μέτρα κατά του βασικού τους προβλήματος, της υπογεννητικότητας. Νομίζουν ότι με προγράμματα, παροχές, επιδόματα, υποδομές και δεν συμμαζεύεται, θα καταφέρουν τη Γερμανίδα να πάει να ξαπλώσει στο μαιευτήριο.

Τους είναι ακατανόητο ότι αυτό που χρειάζεται είναι βάσιμη ελπίδα για ένα ποιοτικά καλύτερο αύριο. Κάθε Γερμανίδα – εκτός των άλλων! – φοβάται υποσυνείδητα μην είναι αυτή που θα γεννήσει τον επόμενο Χίτλερ.

Το παρόν δέλεαρ είναι απλώς ένα ακόμη ανεκτίμητο «δώρο των Δαναών»…

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×