Οι τιμές του πετρελαίου δεν ακολουθούν τα γεωπολιτικά ρίσκα, δεν επηρεάζονται από τους κινδύνους για τα αμερικανικά συμφέροντα και επεξηγούνται μόνο εάν προβλέπεται ύφεση. Οι χρηματιστηριακοί δείκτες όμως προεξοφλούν ανάπτυξη
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Η απότομη αύξηση των γεωπολιτικών εντάσεων στη Μέση Ανατολή, αρχικά με την εμφάνιση μίας ριζοσπαστικής θυγατρικής της al-Qaeda (ISIS), η οποία ονομάζεται πλέον Ισλαμικό κράτος, η κατάκτηση σημαντικών εδαφών στον μεγάλο παραγωγό πετρελαίου, στο Ιράκ, καθώς επίσης η πρόσφατη κλιμάκωση της στρατιωτικής σύγκρουσης μεταξύ της Hamas και του Ισραήλ, δεν προβλημάτισαν σημαντικά τις παγκόσμιες αγορές.
Παραδόξως, το ίδιο συνέβη και με τις τιμές του πετρελαίου, παρά το ότι η παραγωγή του είναι πολύ περιορισμένη, ενώ οι ποσότητες που υπάρχουν στον πλανήτη βαίνουν μειούμενες. Την ίδια στιγμή, η διαμάχη μεταξύ της Ουκρανίας και της Ρωσίας, ενός από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου παγκοσμίως, έχει φτάσει σε ένα πολύ επικίνδυνο επίπεδο, επίσης χωρίς να επηρεαστούν ανάλογα οι τιμές του πετρελαίου.
.
Κόσμος – Παραγωγή πετρελαίου ανά ευρύτερη περιοχή. Σημαντικοί παράγοντες η Μέση Ανατολή και η Ρωσία.
.
Στην πραγματικότητα, είναι πολύ δύσκολο να εντοπίσει κανείς ένα άλλο χρονικό σημείο στην ιστορία, όπου η κατάσταση στη Μέση Ανατολή ήταν τόσο επισφαλής, όσο σήμερα. Το ίδιο συμβαίνει και με τις σχέσεις των Η.Π.Α. με τη Ρωσία, οι οποίες έχουν επιδεινωθεί ραγδαία, καθώς επίσης με τους κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη, οι οποίοι έχουν αυξηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Τίθενται λοιπόν αυτόματα τα ερωτήματα, γιατί οι τιμές του πετρελαίου δεν αυξάνονται ευθέως ανάλογα με τις γεωπολιτικές εντάσεις στις χώρες παραγωγής του, καθώς επίσης γιατί δεν επηρεάζονται πια οι αγορές από τη σχετικά υψηλή τιμή του ή από τις προοπτικές μίας περαιτέρω αύξησης της. Ειδικά επειδή οι αγορές προεξοφλούν συνήθως τα γεγονότα, πολύ πριν αυτά γίνουν πραγματικότητα.
Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται οι «διαταραχές» στις τιμές του πετρελαίου τα τελευταία 150 χρόνια, όπου τεκμηριώνεται πως η αύξηση τους προκαλούσε υφέσεις.
.
Οι ταλαντώσεις στη τιμή του πετρελαίου – το γράφημα παρουσιάζει τα γεγονότα πίσω από τις ιστορικές αυξήσεις της τιμής του πετρελαίου, από το 1861 έως και σήμερα. Η μπλε γραμμή καταδεικνύει την εξέλιξη της τιμής, ενώ οι γαλάζιες επισκιάσεις τις περιόδους ύφεσης. Ανάμεσα στα γεγονότα που ασκούν την περισσότερη επιρροή στην τιμή του πετρελαίου, είναι οι πόλεμοι (πχ. 1862 έως 1865, εμφύλιος της Αμερικής, 1980 – πόλεμος Ιράν και Ιράκ, 2001-2003 – Πόλεμος Ιράκ με την εισβολή των ΗΠΑ, 2011 – Εμφύλιος πόλεμος στη Μέση Ανατολή, «αραβική άνοιξη»), τα πολιτικά (πχ. 1973 έως 1974 – Οι αραβικές χώρες ασκούν εμπάργκο σε χώρες που υποστηρίζουν το Ισραήλ στον πόλεμο Yom Kippur) και τα τεχνολογικά (πχ. 1920 – η απότομη αύξηση στη χρήση αυτοκινήτων). Παράλληλα, το γράφημα φανερώνει πως μετά από ένα διάστημα υψηλών τιμών, η ύφεση που δημιουργείται επαναφέρει τις τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα.
(*Πατήστε στο διάγραμμα για μεγέθυνση)
.
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Με δεδομένους λοιπόν τους γεωπολιτικούς κινδύνους, από τους οποίους θα έπρεπε να επηρεαστεί τόσο η παραγωγή, όσο και η μεταφορά του πετρελαίου (στενά του Hormuz), με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι τιμές του και να προκληθεί μεγάλη ύφεση, αδυνατεί να κατανοήσει κανείς γιατί οι αγορές δεν λειτουργούν σήμερα προεξοφλητικά ή τι ακριβώς προβλέπουν που εμείς οι υπόλοιποι δεν μπορούμε να διακρίνουμε.
Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνεται η σχέση των τιμών του πετρελαίου (μπλε καμπύλη) με τα «γεωπολιτικά γεγονότα». Τα σκούρα μπλε γράμματα αναφέρονται στην κρίση της Ουκρανίας, τα κόκκινα σε αυτήν του Ιράκ και της ISIS, ενώ τα ανοιχτά μπλε στις συγκρούσεις του Ισραήλ με την Hamas.
.
Η σχέση των τιμών του πετρελαίου (μπλε καμπύλη) με τα «γεωπολιτικά γεγονότα» – η κρίση της Ουκρανίας (σκούρα μπλε γράμματα), οι μάχες του Ιράκ και της ISIS (κόκκινα), οι συγκρούσεις Ισραήλ με την Hamas (ανοιχτά μπλε).
.
Όλα τα παραπάνω και ειδικά οι κίνδυνοι που εμπεριέχουν για τα αμερικανικά συμφέροντα, θα έπρεπε να επηρεάζουν πολύ πιο ισχυρά τόσο τις τιμές του πετρελαίου, όσο και τους δείκτες της Wall Street, οι οποίοι συνεχίζουν απτόητοι την ανοδική τους πορεία.
Ακόμη όμως και αν η περιορισμένη σχετικά αύξηση των τιμών του πετρελαίου οφείλεται στην πιθανότητα μίας παγκόσμιας ύφεσης, έτσι όπως αυτή συμπεραίνεται από διάφορους δείκτες, όπως από τον Baltic Dry (τιμές πλοίων ξηρού φορτίου), τότε οι δείκτες των χρηματιστηρίων θα έπρεπε να είναι «κόκκινοι».
Οι μεγάλες διορθώσεις των αγορών άλλωστε, πόσο μάλλον τα κραχ, συμπίπτουν συνήθως με υφέσεις (γράφημα που ακολουθεί). Βέβαια, οι υφέσεις σχεδόν ποτέ δεν προβλέπονται από τους οργανισμούς που ερευνούν τα οικονομικά δεδομένα, αλλά ούτε και από τους κεντρικούς τραπεζίτες, όπως διαπιστώθηκε στο πρόσφατο παρελθόν (Greenspan, Bernanke).
.
Η εξέλιξη του δείκτη S&P 500 – οι περίοδοι ύφεσης (γκρίζα επισκίαση), το ποσοστό ανάπτυξης του ΑΕΠ (κόκκινη διακεκομμένη γραμμή), τα επιτόκια (ανοιχτό γαλάζιο), ο δείκτης S&P 500 (σκούρο μπλε). Το γράφημα μας φανερώνει πως το ποσοστό ανάπτυξης των ΗΠΑ (κόκκινη διακεκομμένη γραμμή, το αντίστοιχο βέλος αποτελεί τον μέσον όρο) συνεχώς μειώνεται από το 1971, ενώ η FED μειώνει τα επιτόκια (ανοιχτή γαλάζια γραμμή) επίσης συνεχώς από το 1983 περίπου, προσπαθώντας να το στηρίξει. Παρ’ όλα αυτά, ο δείκτης S&P 500 (500 μεγαλύτερες εταιρείες των ΗΠΑ) δεν έχει ανακόψει την άνοδο του από το 1975 (εν μέρη λόγο του πληθωρισμού που προκάλεσαν τα χαμηλά επιτόκια). Από το 2000 και μετά, σε δύο περιόδους ύφεσης, ο δείκτης σημείωσε σημαντικές απώλειες (κρίση του 2000 και του 2008 αντίστοιχα). Σήμερα όμως, ο δείκτης έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, μια κατάσταση που ενδέχεται να προκαλέσει μια κατά πολύ μεγαλύτερη διόρθωση από και τις προηγούμενες μαζί (ειδικά στη περίπτωση τυχόν αποπληθωριστικών πιέσεων).
.
Επομένως, παρά το ότι τόσο η περιορισμένη αύξηση της τιμής του πετρελαίου, καθώς επίσης ορισμένοι άλλοι οικονομικοί δείκτες, αιτιολογούνται μόνο από τις προβλέψεις για ύφεση, το γεγονός ότι ο πλανήτης σήμερα βιώνει μία περιορισμένη μεν, αλλά υπαρκτή ανάκαμψη, σε συνδυασμό με την πληθώρα των νέων χρημάτων που έχουν πλημμυρίσει οι κεντρικές τράπεζες τις αγορές, καθώς επίσης με τις ελπίδες της αύξησης του ρυθμού ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες οικονομίες και ειδικά στην Κίνα, συντηρεί θετικούς τους δείκτες των χρηματιστηρίων.
Αυτό σημαίνει με τη σειρά του πως οι προοπτικές δημιουργίας μίας πολύ μεγαλύτερης φούσκας στα χρηματιστήρια, είναι περισσότερες από αυτές ενός κραχ. Πόσο μάλλον όταν το κραχ έρχεται συνήθως ξαφνικά και απρόβλεπτα, ενώ οι περισσότεροι το φοβούνται σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Εγγραφείτε στο Newsletter:
[wysija_form id=”1″]