Όσον αφορά την κατανάλωση, η οποία μαζί με τον τουρισμό και τη ναυτιλία θα μπορούσε ίσως να στηρίξει το ΑΕΠ, η μείωση της συνεχίζεται (γράφημα) – γεγονός αυτονόητο, αφού οι μισθοί ελαχιστοποιούνται, η ανεργία καλπάζει και η υπερβολική φορολόγηση ξεπερνάει κάθε προηγούμενο ρεκόρ.
.
Ελλάδα – πωλήσεις λιανικής (κατ’ έτος)
.
Εάν λοιπόν, αντίθετα στη λογική, η ελληνική Δημοκρατία επιβιώσει, με τους Έλληνες να παραμένουν ήσυχοι, έτσι ώστε να μην διαταραχθεί η κοινωνική συνοχή, τότε ο πρωθυπουργός θα έχει κάνει σωστές προβλέψεις – ενώ η Ελλάδα δεν θα είναι μία αποτυχημένη χώρα (άρθρο) αλλά, αντίθετα, μία χώρα που θα έχει καταφέρει να καταρρίψει όλες τις οικονομικές θεωρίες, πετυχαίνοντας να ξεφύγει από την κρίση παρά την εγκληματική πολιτική λιτότητας που της επιβλήθηκε.
Επομένως, θα μπορεί κάλλιστα να συνεχίσει το έργο του, φορολογώντας ακόμη περισσότερο τη μεσαία τάξη (η ανώτατη και οι ξένες πολυεθνικές, έχουν τα μέσα για να «διαφεύγουν»), καθώς επίσης εκποιώντας όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις, μαζί με τις κοινωφελείς – όπως είναι η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, η ΕΥΑΘ κοκ.
Με δεδομένο δε το ότι συνεχίζονται οι χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες, όταν ευημερούν, παράγουν θέσεις εργασίας, ενώ οι αποκρατικοποιήσεις μειώνουν νομοτελειακά τις θέσεις εργασίας, καθώς επίσης τα δημόσια έσοδα (ανάλυση), η Ελλάδα θα επιτύχει ακόμη ένα θαύμα, ενάντια στην κοινή λογική: θα καταπολεμήσει την ανεργία, διασώζοντας την τελευταία στιγμή τη μεσαία τάξη από το θάνατο (άρθρο).
Η πραγματική όμως ανάπτυξη που απαιτείται από μία φυσιολογική ευρωπαϊκή χώρα, για να μειώνεται η ανεργία ετήσια κατά 2%, είναι της τάξης του 2,7% του ΑΕΠ, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (μπλε στήλες η σχεδιαζόμενη μείωση της ανεργίας, πορτοκαλί οι προβλέψεις της Κομισιόν – μπλε γραμμή η απαιτούμενη πραγματική ανάπτυξη, πορτοκαλί η προβλεπόμενη).
.
Η πραγματική ανάπτυξη που απαιτείται από μία φυσιολογική ευρωπαϊκή χώρα, για να μειώνεται η ανεργία ετήσια κατά 2 τις εκατό
.
Για μία χώρα όμως με πολύ χαμηλή παραγωγικότητα του εργατικού της δυναμικού, η οποία συνεχίζει δυστυχώς να επιβάλλει μέτρα που δολοφονούν τη βιομηχανία της (υπερβολική φορολόγηση, αυξημένες τιμές ενέργειας κλπ.), ενώ ο ρυθμός αύξησης της παραγωγής που απαιτείται για να μειωθεί η ανεργία κατά 0,6% είναι, κατά το νόμο του Okun 5%, πρόσκειται για όνειρο θερινής νυκτός.
Πόσο μάλλον όταν η παραγωγή μειώθηκε τον Απρίλιο με διπλάσιο ρυθμό – γεγονός που σημαίνει πως, όταν περάσει η τουριστική περίοδος, η οποία εξελίσσεται θετικά για τη χώρα μας λόγω κυρίως των προβλημάτων στη Β. Αφρική, στην Τουρκία και στη Μέση Ανατολή, η κατάσταση πράγματι θα αντιστραφεί (με την ανεργία να ξεπερνάει ίσως ακόμη και το 30%).
.
Συμπέρασμα
Ολοκληρώνοντας, με διεθνείς οργανισμούς να αναφέρουν πως η μείωση της ανεργίας σε φυσιολογικά επίπεδα θα διαρκέσει τουλάχιστον 20 χρόνια, εάν επικρατήσει το αισιόδοξο σενάριο, αυτό που προβλέπεται είναι το ότι, μετά τη λεηλασία της ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, η οποία έγινε εφικτή μετά την υπογραφή του PSI και την Πύρρειο χρεοκοπία της πατρίδας μας (ανάλυση), θα ακολουθήσει η χρεοκοπία και η δραχμή (άρθρο) – κάτι που φυσικά απαιτεί ως συνεργούς τόσο την κυβέρνηση, όσο και την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς επίσης την εγχώρια ελίτ, η οποία θεωρεί πως θα κερδίσει επί πλέον προνόμια, ενώ οι Έλληνες θα παραμείνουν ήσυχοι, χωρίς να δημιουργηθούν κοινωνικές εντάσεις.
Όλοι όσοι δε αδυνατούν να καταλάβουν πώς είναι δυνατόν να επιβιώσει μία χώρα με 1,5 εκ. ανέργους, με κόκκινα τραπεζικά δάνεια που ξεπερνούν το 40% των συνολικών, καθώς επίσης με αποψιλωμένο τον παραγωγικό της ιστό, εν μέσω μίας παγκόσμιας ύφεσης (άρθρο) και ενός δολοφονικού στασιμοπληθωρισμού (άρθρο), ακόμη και αν της χαρίζονταν το σύνολο του δημοσίου της χρέους, «στοιβάζονται» στο περιθώριο – έτσι ώστε να μην διαταράσσεται η απαιτούμενη συλλογική αποχαύνωση.
