Η πλατωνική τιμωρία – The Analyst

Η πλατωνική τιμωρία

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Ελλάδα,-πλάτωνας

Ποιά είναι τα χαρίσματα, οι δεξιότητες και οι ικανότητες που πρέπει να έχει ένας βουλευτής, ένας υπουργός, καθώς επίσης ένας πρωθυπουργός, χωρίς τα οποία είναι αδύνατο να φέρει εις πέρας σωστά τη δουλειά του, στη σημερινή Ελλάδα   

 .

Ο Πλάτωνας έλεγε χαρακτηριστικά πως μία από τις τιμωρίες του ανθρώπου, ο οποίος δεν συμμετέχει στην Πολιτική, είναι το να κυβερνάται από κατωτέρους του. Αυτό ισχύει φυσικά μόνο εάν αυτοί που κυβερνούν μία χώρα, συμπεριλαμβανομένης βέβαια της αντιπολίτευσης, είναι πράγματι «υποδεέστεροι», ενδεχομένως Εφιάλτες ή ανεύθυνοι.

Έχοντας την εντύπωση ότι, ο πρόγονος μας αναφέρεται στην ενεργό συμμετοχή στην Πολιτική, θεωρώ σκόπιμο να αναλύσω τον τρόπο, με το οποίο θα μπορούσε κανείς να αποφύγει την τιμωρία του. Μία τιμωρία, η οποία έχει φτάσει στο ζενίθ στην Ελλάδα του σήμερα.

.

(α)  Βουλευτής: Για να μπορέσει να εκλεγεί κάποιος σήμερα βουλευτής, θα πρέπει να γίνει μέλος ενός από τα υφιστάμενα πολιτικά κόμματα, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να εισέλθουν στο Κοινοβούλιο (3%). Οι παρατάξεις όμως αυτές, εάν δεν θέλει κανείς να τις χαρακτηρίσει αντικειμενικά ως συμμορίες, είναι στο σύνολο τους αρχηγικές, «φέουδο» ουσιαστικά του εκάστοτε προέδρου τους. Απαιτούν λοιπόν πολύ μεγάλους συμβιβασμούς, «έλλειμμα» ηθικών ενδοιασμών, υποκρισία, υποτέλεια, υποκλίσεις, καθώς επίσης «ελεγχόμενες» συνειδήσεις, τις οποίες δεν διαθέτουν όλοι.

Το παράδειγμα του πρώην υπουργού υγείας, ο οποίος δεν δίστασε να εξευτελισθεί δημόσια, ζητώντας συγνώμη για την άδικη απομάκρυνση του από τον πρωθυπουργό τον οποίο, πριν ακόμη «αποστατήσει» από το κόμμα που τον ανέδειξε, κατηγορούσε με τα χειρότερα λόγια, είναι χαρακτηριστικό της ιδιοτέλειας και των «ταλέντων» που απαιτούνται, τα οποία ελάχιστοι διαθέτουν.

Εκτός αυτού, το συγκεκριμένο αξίωμα προϋποθέτει γνώση των επιθυμιών της πλειοψηφίας των Πολιτών. Ένα προτέρημα που εγώ τουλάχιστον δεν το διαθέτω, πιστεύοντας ότι μπορεί να εξασφαλισθεί μόνο από το πολίτευμα της άμεσης δημοκρατίας. Τέλος, απαιτεί δυνατότητες, οι οποίες επιτρέπουν το ταχύτατο διάβασμα, καθώς επίσης την κατανόηση των ογκωδών πολυνομοσχεδίων, τα οποία κατατίθενται τα τελευταία χρόνια στη Βουλή με τη μέθοδο του κατεπείγοντος, τις οποίες δεν διαθέτω επίσης.

Επομένως, είναι αδύνατον να συμμετέχω ενεργητικά ως βουλευτής, εάν θέλω να είμαι υπεύθυνος απέναντι στους Έλληνες. Ειδικά απέναντι στις επόμενες γενιές και στην πατρίδα μου.

.

(β)  Υπουργός: Εν πρώτοις πιστεύω στο διαχωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία, την οποία σχεδόν όλα τα κόμματα επικαλούνται, αλλά κανένα δεν εφαρμόζει. Επίσης στο ότι εάν μία χώρα, όπως η Ελβετία, μπορεί να διοικείται με έξι υπουργεία, η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να είχε περισσότερα. Σε καμία περίπτωση λοιπόν πάνω από 40 υπουργούς, οι οποίοι εξασφαλίζουν ουσιαστικά τη «διάχυση» της ευθύνης και επομένως την ανευθυνότητα ή την «νομοτελειακή» ατιμωρησία.

Περαιτέρω, θεωρώ πως για να διευθύνει κανείς ένα υπουργείο θα πρέπει να έχει αφενός μεν επαγγελματική εμπειρία, να μην είναι δηλαδή ανεπάγγελτος ή επαγγελματίας πολιτικός, έχοντας πλήρη άγνοια της πραγματικότητας, αφετέρου τις απαιτούμενες γνώσεις, εμπειρίες και δεξιότητες.

Απλούστερα, δεν θα μπορούσα να διευθύνω το υπουργείο δικαιοσύνης, χωρίς να έχω υψηλές νομικές γνώσεις, επιτυχημένη προϋπηρεσία στον κλάδο, καθώς επίσης σημαντικές γνωριμίες σε άλλες χώρες, οι οποίες θα διευκόλυναν το έργο μου. Ούτε το υπουργείο υγείας εάν ήμουν δικηγόρος, το υπουργείο προστασίας του Πολίτη εάν ήμουν γιατρός κλπ.

Επομένως, δεν θα μπορούσα να γίνω υπεύθυνος, ωφέλιμος και αποτελεσματικός υπουργός, να συμμετέχω δηλαδή ενεργητικά στη διαχείριση της χώρας, στην εκτελεστική της εξουσία καλύτερα, αφού δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, ενώ δεν διαθέτω τα, κατά τη γνώμη μου,  «προαπαιτούμενα».

.

(γ)  Πρωθυπουργός: Έχω την άποψη πως σε όλες οι χώρες σήμερα, κυρίως λόγω της υπερχρέωσης, καθώς επίσης της παγκοσμιοποίησης, απαιτείται μία υψηλής ποιότητας ηγεσία. Ειδικά βέβαια στην Ελλάδα, η οποία δεν διαθέτει υγιείς οικονομικούς, πολιτικούς και λοιπούς Θεσμούς, αλλά ούτε και Πολίτες, οι οποίοι να κατανοούν επαρκώς τις βασικές αρχές της Οικονομίας, καθώς επίσης της Δημοκρατίας ή, τουλάχιστον, να έχουν διαμορφώσει ένα χαρακτήρα «συνεπή» προς το συγκεκριμένο «τρόπο ζωής» (λόγω της μακραίωνης σκλαβιάς, των πολέμων που ακλούθησαν κλπ,).

Η ηγεσία αυτή θα πρέπει, επί πλέον όλων αυτών που προϋποθέτουν τα αξιώματα του βουλευτή και του υπουργού, να μπορεί να πείθει τεκμηριωμένα όλους τους Πολίτες και όχι μόνο τους κομματικούς υποστηρικτές της, έχοντας σχέδιο που να εξασφαλίζει απόλυτα την επιτυχία της χώρας, ανεξάρτητα από τα εμπόδια που τοποθετούνται στο δρόμο της.

Εκτός αυτού, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να έχει το χάρισμα να διδάσκει τους ελεύθερους πολίτες της χώρας του (το εγγενές παράδοξο στη δημοκρατία είναι ότι οφείλει να δημιουργεί πολίτες ελεύθερους, αυτόνομους και αυτάρκεις, εξαρτώμενη παράλληλα από αυτούς). Να τους εκπαιδεύει δηλαδή, έχοντας τις ικανότητες που απαιτεί αυτός ο ρόλος.

Τέλος, θα πρέπει να μπορεί να ανταπεξέρχεται με τον κίνδυνο της αστάθειας του πραγματικά δημοκρατικού πολιτεύματος, του μοναδικού όμως που έχει την ιδιαιτερότητα να απελευθερώνει τις κρυμμένες δυνάμεις όλων των Πολιτών μίας χώρας, οι οποίοι τότε συμμετέχουν εθελοντικά και με αυτοθυσία σε μία κοινή προσπάθεια, με στόχο να γίνει το κράτος τους η ωραιότερη, η πλουσιότερη και η πιο πολιτισμένη χώρα του κόσμου.

Προφανώς δε απαιτούνται πολλά άλλα χαρίσματα, ικανότητες, επάρκεια, εμπειρία και δεξιότητες, ειδικά στις διεθνείς σχέσεις της χώρας και στις διαπραγματεύσεις που εκάστοτε χρειάζονται. Επίσης, αποδεδειγμένη πολύ υψηλή ποιότητα χαρακτήρα (δίκαιος, ανιδιοτελής κλπ.).

Επομένως, δεν θα μπορούσα να γίνω ούτε πρωθυπουργός, οπότε είμαι μάλλον υποχρεωμένος να υποστώ την τιμωρία, την οποία προέβλεψε ο Πλάτωνας, ο οποίος επίσης τιμωρήθηκε.

Μοναδική ελπίδα μας για να πάψουμε να τιμωρούμαστε όλοι εμείς οι Έλληνες, είναι η εγκατάσταση της Άμεσης Δημοκρατίας. Διαφορετικά θα κυβερνούμαστε από «ανόητους εγωμανείς» (άρθρο), με «θρασύ αυτοπεποίθηση» και έντονο έλλειμμα του «γνώθι σ’ αυτόν», οι οποίοι νομίζουν δυστυχώς, «ερήμην μας», πως έχουν τα απαιτούμενα προτερήματα.

Κλείνοντας πρέπει να σημειώσω ότι, ακόμη και αν ένα «πολιτικό σύστημα» διαθέτει τους σωστούς βουλευτές, υπουργούς, πρωθυπουργό και αντιπολίτευση, είναι πολύ δύσκολο, εάν όχι αδύνατον, να λειτουργήσει αποτελεσματικά, όταν οι υπόλοιποι Θεσμοί είναι «προβληματικοί».

Για παράδειγμα, εάν η ιδιωτική κεντρική τράπεζα κερδοσκοπεί εις βάρος του κράτους, εάν η Δικαιοσύνη δεν τιμωρεί την υψηλά ιστάμενη πολιτική και λοιπή ηγεσία, με αποτέλεσμα να μην εμπιστεύονται οι Πολίτες την πατρίδα τους, εάν τα Δικαστήρια επιτρέπουν την παράβαση του συντάγματος, τότε η επιτυχία μίας χώρας είναι αδύνατη.

Επίσης αδύνατη είναι η διακυβέρνηση ενός κράτους, εάν το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίνει ως αντισυνταγματική μόνο τη μείωση των συντάξεων των δικαστών και «ένστολων», των πατρικίων δηλαδή αδιαφορώντας για τους «πληβείους», εάν τα κόμματα ανέχονται μεταξύ των στελεχών τους κάκιστα πρότυπα για τους νέους, όπως αυτό του υποψηφίου νεαρού δημάρχου της αξιωματικής αντιπολίτευσης, εάν τα ΜΜΕ χειραγωγούν, εκβιάζουν ή χρηματίζονται κοκ.

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×