Με τη νέα εφαρμογή για τα έξυπνα τηλέφωνα, η οποία μέσω GPS βρίσκει τη θέση του πελάτη και το πλησιέστερο αυτοκίνητο, μπορεί κανείς να καλέσει ένα ταξί της αρεσκείας του – ο κίνδυνος χρεοκοπίας της Ισπανίας και ο χαρακτήρας των Ελλήνων.
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Μέσω έξυπνου τηλεφώνου (smart phone), με εφαρμογή της ιδιωτικής εταιρείας Uber, η χρηματιστηριακή τιμή της οποίας έφτασε στα 18,2 δις $, μπορεί να καλέσει κανείς ένα ταξί όπως ακριβώς το επιθυμεί – ενώ ειδοποιείται για τον οδηγό και το αυτοκίνητο του, όταν αυτός βρεθεί.
Η πληρωμή γίνεται μέσω του κινητού, ενώ το τιμολόγιο έρχεται αργότερα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e–mail). Ο πελάτης, φτάνοντας στον προορισμό του, μπορεί να αξιολογήσει τον οδηγό με την ίδια εφαρμογή.
.
.
Οι ιδιοκτήτες ταξί τώρα, διαμαρτυρόμενοι εναντίον της εταιρείας, κήρυξαν απεργία σε πολλές ευρωπαϊκές μητροπόλεις – μετατρέποντας τους δρόμους σε τεράστια παρκινγκ. Στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στη Μαδρίτη και στο Βερολίνο συμμετείχαν χιλιάδες ταξί στην απεργία – θεωρώντας πως η εταιρεία Uber λειτουργεί εναντίον των συμφερόντων τους.
Σε κάθε περίπτωση, οπουδήποτε εμφανίζεται η ανταγωνίστρια εταιρεία των ταξί Uber υπάρχουν αντιδράσεις – ακόμη και στις Η.Π.Α. ή στον Καναδά. Στην Ευρώπη όμως, όπου οι οδηγοί είναι καλύτερα οργανωμένοι, τα εμπόδια είναι πολύ μεγαλύτερα – πόσο μάλλον όταν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ενδιαφέρονται περισσότερο για την προστασία του επαγγέλματος του ταξιτζή, έτσι ώστε να μην καταστραφούν και άλλες θέσεις εργασίας.
Περαιτέρω, σε ολόκληρη την Ευρώπη έχουν κατατεθεί αγωγές εναντίον της Uber – ενώ ένα δικαστήριο του Λονδίνου καλείται να αποφασίσει εάν η τεχνολογία της επιχείρησης είναι όμοια με ένα ταξίμετρο ή όχι. Εάν τυχόν πάντως κάποιο δικαστήριο αποφασίσει εναντίον της εταιρείας, θα της δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα – με δεδομένο ότι τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και στο Βερολίνο, τα δικαστήρια αποφάσισαν εναντίον της υπηρεσίας λιμουζίνων της Uber.
Όπως φαίνεται πάντως, οι πολυεθνικές δεν αφήνουν κανέναν τομέα ανεκμετάλλευτο – όπου στην Ελλάδα σειρά έχουν τα φαρμακεία, έως ότου ακολουθήσει ο επόμενος κλάδος.
Οι πελάτες βέβαια απολαμβάνουν τις νέες υπηρεσίες ταξί – αφού είναι ενθουσιασμένοι, σύμφωνα με διάφορες δημοσκοπήσεις. Πολλοί δε έχουν προσέξει την καινούργια εταιρεία από τις διαδηλώσεις – ενώ είναι γνωστό ότι, όσο πιο πολύ μιλάς για κάποιον, καλά ή κακά, τόσο πιο πολύ αναγνωρίσιμος γίνεται.
Συνεχίζοντας, σε ορισμένες αγορές η Uber λειτουργεί επίσης ως προσωπικός οδηγός ή σαν υπηρεσία συνεπιβίβασης – με την έννοια ότι μπορούν περισσότεροι πελάτες να μοιραστούν μεταξύ τους το κόστος διαδρομής. Οι ταξιτζήδες διαμαρτύρονται για την καινούργια αυτή υπηρεσία, κατηγορώντας την εταιρεία ότι λειτουργεί χωρίς να σέβεται τις διατάξεις του κλάδου και χωρίς να πληρώνει τις ακριβές άδειες.
.
Κίνδυνοι χρεοκοπίας της Ισπανίας
Με τις αποδόσεις των δεκαετών ομολόγων της Ισπανίας να είναι χαμηλότερες των αμερικανικών, φαίνεται ανόητη η αναφορά στην πιθανότητα χρεοκοπίας της. Όμως, όσοι κατανοούν ότι αυτό που έχει σημασία είναι τα πραγματικά και όχι τα ονομαστικά επιτόκια (ανάλυση), τα οποία, σε περιπτώσεις αποπληθωρισμού. είναι επί πλέον των ονομαστικών (πραγματικό επιτόκιο = ονομαστικό + αποπληθωρισμός), καταλαβαίνουν τον κίνδυνο.
Βέβαια η ΕΚΤ υποσχέθηκε πως θα καταπολεμήσει την ύφεση, μειώνοντας τα βασικά επιτόκια κατά 0,10% (!), προτείνοντας παράλληλα τον ονομαζόμενο «1/20» κανόνα – σύμφωνα με τον οποίο τα υπερβολικά (πάνω από το 60% του ΑΕΠ) χρέη, θα πρέπει να μειώνονται κατά 1/20οστό ετήσια, διαφορετικά τα κράτη θα τιμωρούνται με πρόστιμο ίσο με το 0,2% του ΑΕΠ τους!
Προφανώς λοιπόν, κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει τον αποπληθωρισμό, ούτε να εμπιστευθεί τα μεγάλα λόγια της ΕΚΤ – οπότε η Ισπανία έχει πέντε διαφορετικές επιλογές για να αποφύγει τη χρεοκοπία, μία από τις οποίες είναι η αναδιάρθρωση (διαγραφή) του χρέους.
.
(α) Η πρώτη είναι να προσπαθήσει να αυξηθεί το ΑΕΠ ταχύτερα από ότι το δημόσιο χρέος – οπότε να μειωθεί η σχέση χρέος/ΑΕΠ. Σύμφωνα όμως με τις προβλέψεις του ΔΝΤ, ο ετήσιος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ στην Ισπανία, θα παραμείνει κάτω από 1,3% έως το 2020 – κάτι που δεν είναι αρκετό για να σταθεροποιηθεί το δημόσιο χρέος.
(β) Η δεύτερη είναι η συνέχιση της δημοσιονομικής προσαρμογής (πολιτική λιτότητας), έως ότου αποκτήσει πρωτογενές (προ τόκων) πλεόνασμα. Με πρωτογενές έλλειμμα όμως της τάξης του -4%, η Ισπανία εξακολουθεί να χρειάζεται περαιτέρω «προσαρμογές» – αυξάνοντας τον πολιτικό κίνδυνο από τους ψηφοφόρους, οι οποίοι δείχνουν αυξανόμενο σημάδια κόπωσης. Εκτός αυτού, η μείωση του ελλείμματος θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ανάκαμψη.
(γ) Μια άλλη επιλογή είναι τα καταναγκαστικά μέτρα – όπως η τοποθέτηση ανωτάτων ορίων στα επιτόκια, ο έλεγχος των ροών κεφαλαίου με την ταυτόχρονη οριοθέτηση των αναλήψεων κλπ., κατά το «παράδειγμα» της Κύπρου. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αλλά θα δημιουργούσε πολλά προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας.
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
(δ) Μία επόμενη, ακόμη πιο ριζοσπαστική λύση είναι η αναδιάρθρωση – κατά το «παράδειγμα» της Ελλάδας. Όπως τεκμηριώθηκε όμως από την Ελλάδα, εάν δεν είναι «γενναία» δεν φτάνει για να λύσει το πρόβλημα – όπου στην Ισπανία θα έπρεπε να υπερβαίνει τα 500 δις €. Εκτός αυτού η χώρα έχει και πρόβλημα ιδιωτικού χρέους, το οποίο δεν είχε η Ελλάδα – οπότε η κατάσταση είναι ακόμη δυσκολότερη.
(ε) Η τελευταία ίσως επιλογή είναι ο πληθωρισμός – όπου όμως, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΔΝΤ, ένας πληθωρισμός της τάξης του 3% θα μείωνε το δημόσιο χρέος της Ισπανίας κατά 1% του ΑΕΠ, αλλά μετά το 2025 (γράφημα).
.
Ισπανία – σενάρια “απομείωση” του χρέους της χώρας, με βάση τον υψηλότερο πληθωρισμό (2 και 3%)
.
Με βάση λοιπόν όλα τα μέχρι σήμερα δεδομένα, η μοναδική ρεαλιστική δυνατότητα της Ισπανίας είναι η χρεοκοπία – παρά το ότι οι δανειστές της δεν το πιστεύουν, προσφέροντας της επιτόκια χαμηλότερα των αμερικανικών.
.
Έλληνες – Εγκυκλοπαίδεια Britannica 1911, 11η έκδοση
«Παρά τη σύνθετη προέλευσή τους, την ευρεία γεωγραφική εξάπλωσή τους και τα κοσμοπολίτικα ένστικτά τους, οι σύγχρονοι Έλληνες είναι ένας αξιοσημείωτα ομοιογενής λαός, αισθητά διαφορετικός κατά τον χαρακτήρα από τους γειτονικούς λαούς, ενωμένος από τον κοινό ενθουσιασμό για τους εθνικούς στόχους και βαθύτατα πεπεισμένος για την ανωτερότητά του έναντι των άλλων εθνών.
Ο ξεχωριστός χαρακτήρας τους, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή τάση τους να αντιμετωπίζουν τους μη ελληνικούς πληθυσμούς ως βαρβάρους, αντισταθμίζει, στην πραγματικότητα, τη μεγάλη ενέργεια και τον ζήλο τους στην αφομοίωση άλλων φυλών. Η προνομιακή θέση την οποία απέκτησαν, οφειλόμενη στον ανώτερο πολιτισμό τους, την ευελιξία τους, τον πλούτο τους και το μονοπώλιο της εκκλησιαστικής εξουσίας, θα τους επέτρεπαν πιθανώς να εξελληνίσουν μονίμως το μεγαλύτερο μέρος της Βαλκανικής, αν έδειχναν περισσότερη συμπάθεια προς τις άλλες χριστιανικές φυλές.
Πάντα ως η πιο πολιτισμένη φυλή στην Ανατολή επηρέασαν τον ένα μετά τον άλλο τους {…} κατακτητές τους και τα εντυπωσιακά πνευματικά τους χαρίσματα δικαίως τους εξασφάλισαν μια λαμπρή θέση στο μέλλον.
Ο έντονος πατριωτικός ζήλος των Ελλήνων είναι συγκρίσιμος με εκείνον των Ούγγρων. Δύναται να εκφυλισθεί σε αλαζονεία και δυσανεξία. Ενίοτε τυφλώνει την κρίση τους και τους εμπλέκει σε απερίσκεπτα εγχειρήματα, αλλά παρ’ όλα αυτά περιέχει την καλύτερη εγγύηση για την τελική επίτευξη των εθνικών στόχων τους {…} Το πατριωτικό τους αίσθημα, δυστυχώς, υπόκειται στην εκμετάλλευση ιδιοτελών δημαγωγών και δημοσιογράφων, που ανταγωνίζονται στην υπερβολή των εθνικών αξιώσεων και στην κολακεία της εθνικής ματαιοδοξίας.
Σε καμία άλλη χώρα το πάθος της πολιτικής δεν είναι τόσο έντονο. Παθιασμένες πολιτικές συζητήσεις δίνουν και παίρνουν στα καφενεία. Οι εφημερίδες, που είναι εξαιρετικά πολυάριθμες και γενικώς μικρής αξίας, καταβροχθίζονται και κάθε κυβερνητικό μέτρο επικρίνεται και αποδίδεται σε ιδιοτελή συμφέροντα. Η επίδραση του Τύπου είναι τεράστια, ακόμη και τα γκαρσόνια στα καφενεία και οι υπηρεσίες στα σπίτια έχουν τη δική τους εφημερίδα και συζητούν με άνεση τα πολιτικά προβλήματα της ημέρας.
Μεγάλο μέρος της ενέργειας του έθνους ξοδεύεται σε αυτό τον διαρκή πολιτικό πυρετό, εκτρέπεται από πρακτικούς στόχους και, ούτως ειπείν, εξαερώνεται με τα λόγια. Η ανεξαρτησία της γνώμης και η κριτική τείνουν προς την απειθαρχία του δημοσίου τομέα και έχει παρατηρηθεί ότι κάθε Ελληνας στρατιώτης είναι ένας στρατηγός και κάθε ναύτης ναύαρχος {….}
Μικρή είναι και η πειθαρχία στις τάξεις των πολιτικών κομμάτων, τα οποία δεν διατηρούν τη συνοχή τους χάρη σε κάποια ξεκάθαρη αρχή, αλλά χάρη στην προσωπική επιρροή των ηγεσιών τους. Αποστασίες είναι συχνές και κατά κανόνα κάθε βουλευτής στο κοινοβούλιο διαπραγματεύεται τους όρους με τον αρχηγό του. Εξάλλου ο ανεξάρτητος χαρακτήρας των Ελλήνων, εύκολα αποδεικνύεται από το γεγονός, ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στη Βαλκανική χερσόνησο όπου μια κυβέρνηση δεν μπορεί να υπολογίσει ότι μπορεί να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία με επιβολή πειθαρχίας σε ψηφοφορίες.
Στις πολιτικές διαμάχες, ελάχιστοι είναι οι ενδοιασμοί, αλλά επιθέσεις που αφορούν την ιδιωτική ζωή είναι σπάνιες. Η αγάπη για τον ελεύθερο διάλογο είναι σύμφυτη με το βαθιά ριζωμένο δημοκρατικό ένστικτο των Ελλήνων. Είναι στο φρόνημα ο πιο δημοκρατικός ευρωπαϊκός λαός, ούτε ίχνος λατινικού φεουδαλισμού επιζεί και αριστοκρατικές αξιώσεις γελοιοποιούνται {…}
Οι Έλληνες επιδεικνύουν μεγάλη πνευματική ζωντάνια. Είναι έξυπνοι, ερευνητικοί, πνευματώδεις και επινοητικοί, αλλά αβαθείς. Η παρατεταμένη πνευματική προσπάθεια και η ακρίβεια δεν τους αρέσουν, η δε αποστροφή τους στη χειρωνακτική εργασία είναι περισσότερο εμφανής. Ακόμη και οι αγρότες είναι μετρίως εργατικοί. Άφθονες ευκαιρίες ξεκούρασης προσφέρουν οι εκκλησιαστικές εορτές.
Η επιθυμία για εκπαίδευση είναι έντονη ακόμη και στα χαμηλότερα στρώματα. Τα ρητορικά και λογοτεχνικά επιτεύγματα ασκούν μεγάλη έλξη στην πλειονότητα από τα επιτεύγματα στα πεδία της σύγχρονης επιστήμης. Ο αριθμός των προσώπων που επιδιώκουν τη σταδιοδρομία στα επαγγέλματα του πνεύματος είναι υπερβολικός. Σχηματίζουν ένα τμήμα της κοινωνίας που περισσεύει, ένα μορφωμένο προλεταριάτο, που προσκολλάται σε διάφορα κόμματα με την ελπίδα της κρατικής απασχόλησης και ξοδεύει την ύπαρξή του ασκόπως, περιφερόμενο στα καφενεία και στους δρόμους όταν το κόμμα τους είναι εκτός εξουσίας.
Από χαρακτήρα οι Έλληνες έχουν ζωντάνια, είναι εύχαρεις, εύλογοι, προσεκτικοί, συμπαθητικοί, πρόσχαροι με τους ξένους, φιλόξενοι, προσηνείς με τους υπηρέτες ή τους οικείους τους, ιδιαίτερα απλοί και λιτοί στη συμπεριφορά τους, φιλικοί και ενωμένοι στην οικογενειακή τους ζωή {…}
Τα ελαττώματα των Ελλήνων, σε μεγάλο βαθμό, πρέπει να αποδοθούν στη μακροχρόνια υποταγή τους σε ξένες φυλές. Η εξυπνάδα τους συχνά εκφυλίζεται σε πονηριά, η ευρηματικότητά τους σε ανειλικρίνεια, η λιτότητά τους σε απληστία και η επινοητικότητά τους σε απάτη. Η ανεντιμότητα δεν είναι εθνικό ελάττωμα, αλλά πολλοί που δεν θα καταδέχονταν να κλέψουν δεν θα διστάσουν να καρπωθούν παράνομα κέρδη μέσω δολιότητας και παραπλάνησης. Πράγματι, η εξαπάτηση συχνά ασκείται ανώφελα για την απλή πνευματική ικανοποίηση που παρέχει.
Στην οξύνοια των οικονομικών τους δοσοληψιών, οι Έλληνες παροιμιωδώς υπερτερούν των Εβραίων, αλλά υπολείπονται των Αρμενίων. Η αξιοσημείωτη ικανότητά τους στις επιχειρήσεις ορισμένες φορές βλάπτεται από την κοντόφθαλμη προσέγγισή τους, που τους κάνει να επιδιώκουν το άμεσο κέρδος εις βάρος του μακροπρόθεσμου. Η ματαιοδοξία και ο εγωισμός τους, που σημειώνεται, ακόμα και από τους πιο ευνοϊκά διακείμενους παρατηρητές, τους κάνει ζηλόφθονους, απαιτητικούς και ευάλωτους στην κολακεία.
Από κοινού με άλλους νοτίους ευρωπαϊκούς λαούς, οι Έλληνες είναι ιδιαίτερα ευέξαπτοι, ο εμπαθής χαρακτήρας τους εύκολα προσβάλλεται από μικρές προκλήσεις και ασήμαντες λογομαχίες συχνά καταλήγουν σε ανθρωποκτονίες. Είναι θρήσκοι, αλλά καθόλου φανατικοί, εκτός σε περιπτώσεις πολιτικό-θρησκευτικών θεμάτων, που θίγουν τις εθνικές τους επιδιώξεις.
Γενικώς, οι Έλληνες μπορεί να περιγραφούν ως ένας έξυπνος, φιλόδοξος και ευρηματικός λαός, ικανός για μεγάλες προσπάθειες και θυσίες, αλλά ελλιπής σε ορισμένα πιο στερεά χαρακτηριστικά που οδηγούν στην εθνική μεγαλοσύνη».