Ρωσική Άρια Φυλή;

Στο επόμενο γράφημα έχουμε μία μικρή ιστορική αναδρομή στην παρελθούσα, καθώς επίσης στην ενδεχομένως μέλλουσα ρωσική αυτοκρατορία – αφού επιδιώκεται η αναβίωση της Σοβιετικής Ένωσης ή της τσαρικής ηγεμονίας, με άλλη φυσικά μορφή και υπό την απόλυτη κυριαρχία της Ρωσίας.

.

.

Η γκρίζα γραμμή αναφέρεται στο ΑΕΠ, σε όρους αγοραστικής δύναμης, ενώ η μπλε στην εξέλιξη των τιμών. Σημαντικός εδώ είναι ο διαχωρισμός σε τρεις ιστορικές περιόδους, με ενδιάμεση τη Σοβιετική Ένωση και τον κομμουνισμό.

Αμέσως μετά έχουμε την ιστορική εξέλιξη της ουκρανικής κρίσης, ξεκινώντας από το 1954, όπου ο Χρουστσόφ δώρισε την Κριμαία, παλαιά ελληνική αποικία, στην Ουκρανία – μία περιοχή, η οποία θεωρείται ως η σημαντικότερη τόσο για την άμυνα (Μαύρη Θάλλασα), όσο και για τα πιθανά επεκτατικά σχέδια της Ρωσίας.

.

.

Αμέσως μετά, στο γράφημα που ακολουθεί, φαίνεται ο βαθμός εξάρτησης πολλών ευρωπαϊκών χωρών τόσο από το ρωσικό πετρέλαιο (αριστερά), όσο και από το φυσικό αέριο – πάντοτε σαν ποσοστό επί των εξαγωγών της Ρωσίας.

Όπως διαπιστώνεται δε, πουθενά αλλού στον πλανήτη δεν είναι τόσο έντονη η ρωσική «κυριαρχία», από ότι στην Ευρώπη – όσον αφορά την ενέργεια, καθώς επίσης τις πρώτες ύλες. Ειδικότερα, η Ρωσία εφοδιάζει κατά 100% με φυσικό αέριο τις χώρες της Βαλτικής, καθώς επίσης τη Φιλανδία, ενώ με 70% την Ουκρανία – οπότε η αύξηση της τιμής που αποφασίστηκε για την τελευταία, αποτελεί την καταδίκη της στη χρεοκοπία.

.

.

Ένα από τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από το παραπάνω γράφημα είναι το ότι, τυχόν κλιμάκωση της ουκρανικής κρίσης, θα βυθίσει ακόμη περισσότερο την Ευρώπη στην ύφεση – επίσης βέβαια τη Ρωσία, η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές της στην Ευρώπη.