Συνεχίζοντας, τα κέρδη από τέτοιες «επιχειρήσεις χειραγώγησης» θα μπορούσαν να είναι πάρα πολύ μεγάλα – ενώ το να παρακολουθεί η NSA τι ακριβώς σχεδιάζει η ελίτ της Wall Street ή άλλων χρηματιστηρίων, θα ήταν παιχνίδι. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τις πολιτικές προβλέψεις, όπως για παράδειγμα με την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ – η οποία έκανε πάμπλουτους αυτούς που το γνώριζαν έγκαιρα, με τα CDS, με τις ανοιχτές πωλήσεις ελληνικών ομολόγων και μετοχών, καθώς επίσης με πολλούς άλλους τρόπους.
Πόσο μάλλον όταν ένας τέτοιος πανίσχυρος υπόγειος οργανισμός έχει τη δυνατότητα όχι μόνο να προβλέπει, αλλά και να προκαλεί τις οικονομικές ή πολιτικές εξελίξεις – γεγονός που τεκμηριώνει το σιωπηλό πραξικόπημα που βιώνουμε, από μία διαφορετική οπτική γωνία.
Σε κάθε περίπτωση, όπως συμβαίνει με τους κλάδους του οργανωμένου εγκλήματος, η NSA θα μπορούσε εύκολα να επενδύει τα χρήματα που τυχόν κέρδιζε παράνομα σε κερδοφόρες, νόμιμες επιχειρήσεις – αυξάνοντας κατά πολύ τα κέρδη της, με τη βοήθεια των πληροφοριών που διαθέτει.
Εάν δε το Πεντάγωνο των Η.Π.Α., ο εντολοδόχος της NSA, αντιμετώπιζε επείγουσες οικονομικές δυσκολίες, με τις οποίες δεν θα ήθελε να επιβαρύνει τον ήδη υπερβολικά ελλειμματικό προϋπολογισμό της χώρας, θα μπορούσε να απευθυνθεί σε αυτήν – λαμβάνοντας τα χρήματα που χρειάζεται.
Φυσικά το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί, εάν το Πεντάγωνο χρειαζόταν μυστικά κονδύλια – όπως, για παράδειγμα, με στόχο την επί πλέον χρηματοδότηση των ΜΚΟ, οι οποίες φαίνεται πως ενορχήστρωσαν το πραξικόπημα στην Ουκρανία, με απώτερο στόχο τη Ρωσία – τυχόν σύμπραξη της οποίας είτε με την ΕΕ, είτε με την Κίνα, θα σήμαινε το τέλος της παγκόσμιας αμερικανικής ηγεμονίας.
Σε κάθε περίπτωση, «Η γνώση είναι Δύναμη» – χωρίς να είναι σημαντικός ο νόμιμος ή παράνομος τρόπος, με τον οποίο εξασφαλίζεται, για τους ισχυρούς του πλανήτη. Είναι μάλλον αστείο δε να επικαλείται μία παντοδύναμη χώρα τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, όσον αφορά τη συμπεριφορά των αντιπάλων της, όταν η ίδια δεν σέβεται ποτέ και απολύτως κανέναν.
Μικρές Ειδήσεις: Έχουμε την άποψη ότι, η αυτάρκεια της κάθε χώρας θα κρίνει τελικά το παγκόσμιο γεωπολιτικό παιχνίδι που πλησιάζει στην κορύφωση του – κάτι που είχε επιδιώξει και ο Χίτλερ κάποτε (ανάλυση), στο δρόμο για την κυριαρχία του πλανήτη. Ακόμη δε και αν το «παιχνίδι» παραμείνει σε ειρηνικά πλαίσια, η αυτάρκεια θα είναι σημαντική για όλες τις χώρες – ενώ οι νικητές και οι ηττημένοι θα εξαρτηθούν σε μεγάλο βαθμό από τις ενεργειακές πηγές που διαθέτουν (γράφημα που ακολουθεί).
.
Αυτονομία στις ανάγκες ενέργειας ανά χώρα του κόσμου. Πάνω από 100% σημαίνει πως εξάγει επιπλέον ενέργεια. Σκούρο γαλάζιο φανερώνει τη χρήση πυρηνικής ενέργειας για την κάλυψη των αναγκών.
.
Με κριτήριο λοιπόν το παραπάνω γράφημα, μπορεί να προβλέψει κανείς τους μελλοντικούς νικητές – εάν βέβαια δεν τεθεί σε κίνδυνο η παγκόσμια ειρήνη, με επίκεντρο έναν ενεργειακό πόλεμο (ανάλυση μας).
Όσον αφορά τώρα την κρίση στην Ουκρανία, η οποία φυσικά έχει ως στόχο τη Ρωσία, από όποια πλευρά και αν το εξετάσει κανείς, η ρωσική τράπεζα της ελίτ, η «Rossija» με έδρα την Αγία Πετρούπολη, προειδοποίησε τους πελάτες της, σε σχέση με τις κυρώσεις των Η.Π.Α. – ανακοινώνοντας, μεταξύ άλλων, πως θα σταματήσει να εμβάζει χρήματα σε ξένο συνάλλαγμα, χρησιμοποιώντας αντί αυτού το ρούβλι.
Η τράπεζα διαθέτει ενεργητικό που ξεπερνάει τα 10 δις $, ενώ αντιμετωπίζεται από τις υπηρεσίες των Η.Π.Α. ως το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της ρωσικής ανώτατης κοινωνίας – με αποτέλεσμα να συμπεριλαμβάνεται στις κυρώσεις που επέβαλλε η υπερδύναμη.
Από την άλλη πλευρά, η μη εκλεγμένη ηγεσία της ΕΕ συνεχίζει να εμπλέκεται επιθετικά στη διαμάχη Η.Π.Α. – Ρωσίας, χωρίς φυσικά να ρωτάει την άποψη των ευρωπαίων πολιτών – με τον υποψήφιο των συντηρητικών κομμάτων για την προεδρία της Κομισιόν, τον κ. Juncker (το «αγαπημένο παιδί» των τραπεζών, ο σκοτεινός ρόλος του οποίου στην κρίση δεν έχει ακόμη αποκαλυφθεί) να απαιτεί την επείγουσα «προσάρτηση» της Μολδαβίας στην ΕΕ, πριν προλάβει να αντιδράσει η Ρωσία.
Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε εδώ ότι, οι Η.Π.Α. ενισχύουν τη στρατιωτική παρουσία τους στην Ανατολική Ευρώπη, στέλνοντας πολεμικά αεροπλάνα στη Λιθουανία – ενώ η Πολωνία έχει κλιμακώσει σημαντικά τις αμυντικές δαπάνες της, στοχεύοντας μεταξύ άλλων να αυξήσει τα τεθωρακισμένα που διαθέτει από 900 στα 2.000.
Η κρίση της Κριμαίας λοιπόν αποδεικνύεται εξαιρετικά πολύτιμη για την πολεμική βιομηχανία – η οποία θα μπορούσε να συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση του ρυθμού ανάπτυξης της Γερμανίας, της Γαλλίας και ειδικά των Η.Π.Α.
Όσα και να λέγονται πάντως, για προπαγανδιστικούς κυρίως λόγους, η Κίνα είναι με την πλευρά της Ρωσίας – ενώ ψήφισε λευκό στη συνάντηση κορυφής, απλά και μόνο επειδή φοβάται «αποσχιστικές τάσεις» στο δικό της κράτος (Θιβέτ κλπ.).
