ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ – Σελίδα 2 – The Analyst
ΓΕΩΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΚΡΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑΣ

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΡΙΑ 

Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν η ερώτηση, η οποία φαίνεται να απασχολεί τη διεθνή κοινότητα, είναι τι ακριβώς θα «σηματοδοτούσε» η αναπόφευκτη πτώχευση της Ελλάδας – αφού όλοι είναι βέβαιοι πως θα προκαλούταν μία χιονοστιβάδα, με αποτελέσματα που πολύ δύσκολα μπορούν να προβλεφθούν, για ολόκληρο τον πλανήτη. Εάν υποθέσουμε τώρα ότι, το πλέον ανώδυνο σενάριο είναι αυτό της ελεγχόμενης χρεοκοπίας, όπου η Ελλάδα θα συμφωνούσε με τους δανειστές της διαγραφή χρεών ύψους 50%, ποια θα ήταν τα επακόλουθα;

Υποθετικά πάντοτε, η Ελλάδα θα παρέμενε εντός της Ευρωζώνης, ενώ το ταμείο σταθερότητας (EFSF), το ΔΝΤ και η ΕΚΤ θα ήταν σύμφωνοι τόσο με τη διαγραφή, όσο και με την απαιτούμενη ανακεφαλαιοποίηση των Ελληνικών τραπεζών, καθώς επίσης με τις ανάγκες ρευστότητας τους – έτσι ώστε να μην χρεοκοπήσουν λόγω ανεπάρκειας κεφαλαίων ή/και από τις «επιδρομές» των καταθετών τους.

Ταυτόχρονα, θα ενισχυόντουσαν και οι τράπεζες εκείνων των χωρών (κυρίως της Γαλλίας, αλλά και της Γερμανίας), οι οποίες θα κινδύνευαν να χρεοκοπήσουν ή να σταματήσουν τη λειτουργία τους, λόγω χαμηλής επάρκειας των κεφαλαίων τους (το ΔΝΤ υπολόγισε τις ανάγκες των ευρωπαϊκών τραπεζών στα 300 δις € – σημαντικά χαμηλότερες λοιπόν από τις ανάγκες του EFSF, οι οποίες υπολογίζονται άνω των 2 τρις €).

Τέλος, η ΕΚΤ θα εμπόδιζε την εξάπλωση της πυρκαγιάς σε άλλες χώρες, ειδικά στην Ιταλία και στην Ισπανία, επεμβαίνοντας στην αγορά των ομολόγων τους – όπως ήδη συμβαίνει, με στόχο να παραμείνουν τα επιτόκια δανεισμού (spreads) σε λογικά επίπεδα (ενδεχομένως με τη βοήθεια της έκδοσης ευρωομολόγων).

Οι υπόλοιποι δανειστές, οι αγορές δηλαδή (ουσιαστικά υπολογίζεται ότι το 70% των δανείων προσφέρεται από το 5% των πλουσιότερων ανθρώπων), θα έχαναν το 50% των απαιτήσεων τους – χωρίς να χρειασθεί να τους βοηθήσει κανείς και χωρίς να συμβεί κάτι σοβαρό στο σύστημα.

.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ

Με βάση τα παραπάνω θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι, το πρόβλημα της Ελλάδας, καθώς επίσης της Ευρωζώνης, θα αποτελούσε πλέον παρελθόν. Είναι όμως έτσι ή μήπως πρόκειται για μία ακόμη «συλλογική ουτοπία»;

Καταρχήν, η Ελλάδα θα έχανε την πρόσβαση της στις αγορές για ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Τα έσοδα του δημοσίου της θα συρρικνώνονταν δραματικά, ενώ για πολλά χρόνια δεν θα έφθαναν για την κάλυψη των δαπανών της – όσο και αν αυτές περιορίζονταν (λόγω ανεργίας, επιχειρηματικής άπνοιας, χρεοκοπιών των μικρομεσαίων εταιρειών κλπ.). Επομένως, οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης θα έπρεπε να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τόσο το κράτος, όσο και τις τράπεζες μας, για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα – κάτι που πολύ δύσκολα θα μετέφεραν στους εκλογείς τους οι Πολιτικοί των άλλων χωρών.

Ακόμη όμως και αν κατάφερναν όλοι οι ηγέτες της Ευρωζώνης να πείσουν τους εκλογείς τους, θα έπρεπε παράλληλα να αντιμετωπίσουν το «μένος» των αγορών – οι οποίες είναι εξαιρετικά εκδικητικές και επιθετικές, όπως συμβαίνει με όλους όσους διαχειρίζονται μετρητά χρήματα. Είναι σχεδόν βέβαιο λοιπόν ότι, τα επιτόκια όλων των ευρωπαϊκών χωρών θα εκσφενδονίζονταν στα ύψη – αφού οι αγορές θα ήθελαν όχι μόνο να καλύψουν το κόστος της χρεοκοπίας της Ελλάδας, αλλά και να κερδίσουν από αυτό (ένας από τους κλασσικούς επιχειρηματικούς κανόνες είναι το ότι, πρέπει να κερδίζεις από τις ζημίες σου).

.

Η ΔΡΑΧΜΗ

Περαιτέρω, εάν υποθέσουμε ότι η Πολιτική νικούσε τις αγορές, επιβάλλοντας τις «εντολές» της (ένα μάλλον απίθανο σενάριο), θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς ότι, η Ελλάδα θα έλυνε τα υπόλοιπα προβλήματα της (ανταγωνιστικότητα, εκβιομηχάνιση, εξαγωγές κλπ.), εάν ταυτόχρονα με τη διαγραφή του 50% των χρεών της, εγκατέλειπε τη ζώνη του ευρώ –υιοθετώντας τη δραχμή. Άλλωστε αυτό είχε κάνει και η Αργεντινή αφού χρεοκόπησε, «αποσυνδέοντας» το νόμισμα της από το δολάριο – με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί ραγδαία το πέζο και στη συνέχεια να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της.

Χωρίς να επεκταθούμε στα προβλήματα της εκτόξευσης του συνολικού χρέους, δημοσίου και ιδιωτικού (η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστροφική για όλους τους δανειολήπτες, συμπεριλαμβανομένου του κράτους), θα αναφερθούμε μόνο στις συνέπειες της υιοθέτησης ενός εθνικού νομίσματος σε συνδυασμό με τη ραγδαία υποτίμηση του – για τους ανθρώπους μιας ανεπτυγμένης χώρας, με κατά κεφαλήν εισόδημα 30.000 $ (έναντι 5.000 $ της Αργεντινής τότε).

Όσο και αν θέλουμε να είμαστε αισιόδοξοι, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθούσαν τεράστιες κοινωνικές αναταραχές(άρθρο μας), λόγω της ραγδαίας μείωσης του βιοτικού επιπέδου – οι οποίες θα μπορούσαν πολύ εύκολα να καταλήξουν στηνάλωση της δημοκρατίας και στην «επέμβαση» στρατιωτικών δυνάμεων, λόγω ολοκληρωτικής «απορρύθμισης» του συστήματος (ενδεχομένως και για την προστασία της εθνικής κυριαρχίας).

Οι αναταραχές αυτές θα επεκτείνονταν με βεβαιότητα σε όλες τις υπόλοιπες «ελλειμματικές» οικονομίες της ΕΕ, ενώ η Ευρωζώνη πολύ δύσκολα θα μπορούσε να πείσει ότι, η Ελλάδα αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός  (όπως προσπαθεί σήμερα, θεωρώντας δυστυχώς ότι μπορεί να παραπλανήσει τις αγορές). Αμέσως μετά λοιπόν θα διαλυόταν ανεξέλεγκτα η Ευρωζώνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση επίσης, θα επέστρεφαν οι εχθρότητες τους παρελθόντος, ενώ θα ακολουθούσαν πολλά άλλα «δεινά» (αρκετοί μιλούν ακόμη και για ένα 4ο Ράιχ), τα οποία έχουμε αρκετές φορές αναλύσει στο παρελθόν.

.

ΚΑΘΑΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ 

Είναι βέβαιο λοιπόν ότι, η συνταγή της υποτέλειας ή/και της αποφυγής των συγκρούσεων δεν οδηγεί πουθενά, όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές από την Ιστορία. Τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρώπη, απαιτούνται καθαρές λύσεις – βιώσιμες, υπερήφανες και θαρραλέες.

Όσον αφορά την Ελλάδα, δεν υπάρχουν δυστυχώς πολλές επιλογές. Είτε δηλώνει άμεσα στάση πληρωμών (οπότε τουλάχιστον δεν θα επιβαρύνεται με τις δόσεις και τους τόκους του μη διαχειρίσιμου πλέον δημοσίου χρέους της), παραμένοντας φυσικά εντός του ευρώ, είτε συμφωνεί με την Τρόικα να διαγραφεί το 50% του χρέους, με εφικτά επιτόκια και μακροπρόθεσμη αποπληρωμή για το υπόλοιπο – επίσης, με σημαντικές παραγωγικές επενδύσεις στην οικονομία της, από τους ισχυρούς «εταίρους» της (εάν «πιεζόταν» αφόρητα να εγκαταλείψει το ευρώ, τότε η διαγραφή χρεών θα έπρεπε να είναι της τάξης του 90% – εάν ήθελε να παραμείνει κυρίαρχη χώρα).

Όσον αφορά τώρα την Ευρώπη, 

(α) είτε δρομολογεί τη δημοσιονομική ένωση της – όπου όμως η Γερμανία, για παράδειγμα, δεν θα ελέγχει μόνο δημοσιονομικά την Ελλάδα, αλλά θα ελέγχεται και η ίδια από την Ελλάδα, θα υπάρχει απόλυτη ισοτιμία δηλαδή,

(β) είτε αποφασίζει το Σχέδιο Β – την «ελεγχόμενη έξοδο» όλων των χωρών από το κοινό νόμισμα, πριν είναι πολύ αργά για όλους μας.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η Ελλάδα μπορεί, αφού είναι μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με ικανότατο «έμψυχο υλικό» – όταν κυβερνάται σωστά.  Δεν πρόκειται να σωθεί όμως ούτε από τις «αγορές», ούτε από τους «εταίρους» της, ούτε από τα πολιτικά της κόμματα – αλλά από τους ελεύθερους Πολίτες της, όταν επιτέλους βρουν όλοι μαζί το θάρρος, ενωμένοι και μαχητικοί, να πάρουν το μέλλον της χώρας τους στα δικά τους χέρια.

Για να τα καταφέρει η Ελλάδα χωρίς να επιβαρύνει κανέναν, ούτε το σύστημα δηλαδή, ούτε τους δανειστές ή τους πολίτες των άλλων χωρών της Ευρωζώνης, χρειάζονται παραγωγικές επενδύσεις – εκ μέρους των Ευρωπαίων «εταίρων» της, οι οποίοι την έχουν οδηγήσει στην κατάρρευση του παραγωγικού της ιστού, μέσα από τις ύπουλες παγίδες της νομισματικής ένωσης (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχει η ίδια μεγάλες ευθύνες).

Εάν όμως δεν συμβεί κάτι τέτοιο, παράλληλα με τη διαμόρφωση του επιτοκίου δανεισμού της στο βασικό της ΕΚΤ (1,5%), καθώς επίσης με την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους της για 40 τουλάχιστον έτη, τότε είναι καλύτερα να κηρύξει άμεσα στάση πληρωμών – παραμένοντας εντός του ευρώ. Έτσι ξανά θα τα καταφέρει, αφού δεν θα πληρώνει πια τόκους, ούτε και χρεολύσια – επενδύοντας η ίδια στην αναβίωση του παραγωγικού της ιστού.

Η μοναδική ίσως περίπτωση να μην τα καταφέρει, είναι η επιλογή του δρόμου της υποτέλειας – η πιστή ακολουθία δηλαδή των εντολών της Τρόικας, οι οποίες οδηγούν σχεδόν με απόλυτη σιγουριά σε μία ακόμη μεγαλύτερη ύφεση («εκβάλλει» στην ολοκληρωτική καταστροφή μίας οικονομίας, καθώς επίσης στην υποδούλωση της).

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε ένα μέρος από τη ζοφερή διάγνωση, την ανησυχητική θεώρηση καλύτερα των «πραγμάτων», η οποία εκφράσθηκε από τον Keynes στη Γενική Θεωρία του:

(α)  Μία οικονομία σε ύφεση, μπορεί να παραμείνει σε ύφεση. Δεν υπάρχει τίποτα εγγενές στον οικονομικό μηχανισμό, το οποίο να μπορεί να οδηγήσει την οικονομία στην έξοδο από την ύφεση. Είναι δυνατόν να υπάρχει «ισορροπία» και ταυτόχρονα ανεργία – ακόμη και μαζική ανεργία.

(β)  Η ευημερία εξαρτάται από τις επενδύσεις. Εάν μειωθούν οι επενδύσεις για κεφαλαιουχικό εξοπλισμό, θα ξεκινήσει μία διαδικασία συρρίκνωσης της οικονομίας. Μόνο εάν αυξηθούν οι επενδύσεις, θα ακολουθήσει η διαδικασία ανάπτυξης.

Τέλος, ένα κείμενο του F.A.Hayek σε ελεύθερη μετάφραση, το οποίο φαίνεται να ταιριάζει με αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα – «αναδεικνύοντας» τις ευθύνες μας:

“Η επιθυμία των ανθρώπων να αποφύγουν τις πικρές επιλογές, με τις οποίες πολύ συχνά τους φέρνει σε αντιπαράθεση η ψυχρή πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου αδικαιολόγητη. Εν τούτοις, είναι λίγοι αυτοί οι οποίοι θέλουν να αποφύγουν τις οδυνηρές αποφάσεις, αφήνοντας τες σε κάποιους άλλους συνανθρώπους τους. Οι περισσότεροι εύχονται να καταστούν οι δύσκολες αποφάσεις (όπως για παράδειγμα η εθελούσια στάση πληρωμών) «ως εκ θαύματος» μη αναγκαίες – θέλοντας ουτοπικά να πιστεύουν ότι, το οικονομικό και πολιτικό σύστημα, στο οποίο ζουν, θα λύσει μόνο του τα προβλήματα του”.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!