Αποτίμηση της αντιμετώπισης του κορονοϊου στην Ελλάδα – Σελίδα 2 – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Αποτίμηση της αντιμετώπισης του κορονοϊου στην Ελλάδα

.

Ο ρόλος της ψυχολογίας στην σχέση γιατρού-ασθενή

Για οποιοδήποτε λόγο όμως δεν υπήρξε κριτική. Εξάλλου ήταν και ειδικές συνθήκες.  Κι έτσι η κυβέρνηση, ο Τσιόδρας απολαμβάνουν αυτό που λέγετε νοητική πλάνη του αποτελέσματος (cognitive outcome bias). Κρίνουμε με βάση το αποτέλεσμα δηλ. «Τέλος καλό όλα καλά….». Αλλά δεν κρίνουμε τα μέσα. Δεν ξέρουμε να θα μπορούσαν να είναι καλά έτσι κι αλλιώς ή αν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα με άλλη τακτική. Αν για παράδειγμα είχε εφαρμοστεί κλείσιμο συνόρων πιο γρήγορα για να αποφευχθεί εν μέρει η απαγόρευση κυκλοφορίας, να υπάρχουν τεστ κλπ

Από την άλλη τόσο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως υπάρχει μια μεταφυσική διάσταση στην σχέση ασθενή-γιατρού. Εδώ δηλαδή υπάρχει μια ακόμα νοητική πλάτη ή ψυχολογικό παιχνίδι: είναι το φαινόμενο που αναφέρεται στην ψυχολογία ως Σύνδρομο του Θεού (God Syndrom) όπου οι γιατροί αντιμετωπίζονται από τους ασθενείς ως θεοί πιστεύοντας υποσυνείδητα πως θα τους σώσουν (είναι το φαινόμενο transference (μετάθεσης/μεταφοράς)). Αυτό είναι ευεργετικό για την ψυχολογία των ασθενών. Όμως από την πλευρά των γιατρών μπορεί να δημιουργήσει φαινόμενα υπεραυτοπεποίθησης έτσι ώστε να προβαίνουν σε λάθη και στην θεραπεία αλλά θα έλεγα ίσως και σε αμέλεια των μέτρων προστασίας. Δεν είναι παράξενο πως τόσοι γιατροί εκτέθηκαν στον κορονοίο και δεν μιλά για την ώρα λειτουργίας αλλά στην κοινωνική τους ζωή. Λογικά αγνόησαν τον κίνδυνο.

Από την άλλη η υπεραυτοπεποίθηση είναι επικίνδυνη όταν δοκιμάζουν άκριτα θεραπείες μη δοκιμασμένες ή συναγωνίζονται για ποια θεραπεία/φάρμακο σώζει με σκοπό να προβάλλουν τον εαυτό τους αλλά παράλληλα εμπλέκοντας και το σύνολο σε έναν εμπορικό πόλεμο και ανησυχία. Το σύνδρομο του θεού σίγουρα είναι πιο επιτυχημένο όταν εμπλέκονται αδαή ή συναισθηματικά ευπαθή άτομα. Σίγουρα συντελεί και έχουν ευθύνη και σε αυτό τα ΜΜΕ αφού προστάτευσαν και αγιοποίησαν τον Τσίοδρα. Γιατί αλλιώς δεν θα ίσχυε το «πίστευε και μην ερεύνα» σε ότι λέει.

Για την ώρα η επιχείρηση πέτυχε, για το αν θα ζήσει ο ασθενής (οικονομία) θα φανεί στην πορεία. Τώρα είναι η ώρα για τις ευχαριστίες και το φακελάκι που συνήθως δίνεται για λόγους ευγνωμοσύνης. Μέχρι ο ίδιος ο φιλελεύθερος Παπαχελας λέει πως πήγε να δώσει μπουρμπουάρ σε έναν τραυματιοφορέα που δεν το δέχτηκε.  Άρα ας πούμε ότι η αποδοχή του Τσιόδρα είναι το ψυχολογικό «φακελάκι».

Γιατί η δημοφιλία και τι σημαίνει πολιτικά;

Από την άλλη η αντιμετώπιση του κορονοϊου είναι και θέμα με πολιτικές προεκτάσεις. Στον απόηχο μιας δοκιμαζόμενης κυβερνητικής δημοτικότητας στο θέμα των νέων ΚΥΤ στα νησιά του Αιγαίου , Μυτιλήνη Χίο, το κακοστημένο σόου εργαλειοποιημένης μετανάστευσης (weaponized migration) του Ερντογαν στον Εβρο ο κορονοΐός δημιούργησε μια ευκαιρία για να κερδηθεί χαμένη δημοτικότητα.

Βάλανε μπροστά έναν γιατρό σαν ειδικό για την πολιτική (έστω κι αν δεν ήταν) και προέβαλαν με πάνω από 40 εκατομμύρια παροχές προς τα ΜΜΕ (ναι το λέμε έτσι χοντροκομμένα). Προβάλλεται αντί των πολιτικών, που ενδεχομένως παίρνουν τις αποφάσεις, και όχι το κόστος αν υπήρχε. Όμως τουλάχιστον εκ των υστέρων φαίνεται ότι δεν υπήρχε τέτοιες φόβος. Όλα τα καθεστώτα μηδενός εξαιρουμένου ευνοήθηκαν εκτός ίσως αυτά με αποτυχία (Ιταλία).

Η σωτηρία αποδόθηκε στον Τσιόδρα εκτός από τα εγχώρια ΜΜΕ και από τα συστημικά  Γερμανικά όπως η Die Zeit  ή η FAZ  ακόμα και ο αντίστοιχες Γερμανός επιδημιολόγος. Μήπως έτσι οι δανειστές ξεπερνούσαν το θέμα των ελλείψεων σε ΜΕΘ και αναλώσιμα άρα το κόστος;

Tsiodrisation

Με αυτά κι αυτά ο Τσιόδρας έγινε «εργαλείο» για περισσότερα. Φτάσαμε σε αυτό που λέω Tsiodrisation κατά το Uberisation. Το δεύτερο θεωρείται η τακτική όπου ένα επιτυχημένο επιχειρηματικό μοντέλο, αυτό των κρατήσεων ταξί, εφαρμόζεται και σε άλλες χρήσεις. Πχ. uber για υδραυλικούς, για γιατρούς κλπ. Ένας Τσιόδρας για όλα λοιπόν. Ένας Τσιοδρας που δίνει οδηγίες για δίαιτα στην καραντίνα, για την οικογενειακή βία, για την διαφορετικότητα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δώσει οδηγίες για την οικονομία αύριο (αφού πέτυχε στον κορονοϊο εξάλλου θα σκεφτεί κάποιος απλοϊκά). Ο Τσιόδρας που έγινε λαμπάδα και τραγούδι (μαζί με τον Χαρδαλιά).  Τράπεζες, υπουργοί  στριμώχνονται στην εκπομπή των 6μμ με την ακροαματικότητα για να περάσει το μήνυμά του.  Περνάει μηνύματα. Ποιος ξέρει αν τα γράφει ο ίδιος. Θυμίζει τον Κιμούλη στο Βίος και Πολιτεία που τον χρησιμοποιούν για να διαφημίσουν την μάρκα από το μπλουζάκι στο διάγγελμα του στο τέλος.

Παρόλη όμως την επιστημιολαγνία δεν κυβερνάν οι ειδικοί μια χώρα. Αλλά οι πολιτικοί με βάση τις εισηγήσεις των ειδικών είτε είναι γιατροί είτε στρατιωτικοί, είτε σεισμολόγοι, είτε οικονομολόγοι.  Μήπως η αγιοποίηση των ειδικών έγινε γιατί υπάρχουν σκέψεις για μια νέα μνημονιακή συνεργασία όπου οι πολιτικοί καριέρας και διαφόρων χρωμάτων βιτρίνες βάζουν μπροστά, έναν άλλο άριστο Παπαδήμο (με το σχετική προστασία από συστημικά ΜΜΕ) για να κάνει το θεάρεστο έργο του για το καλό της πατρίδας βέβαια, όπως το προδοτικό PSI και να παραδώσει την σκυτάλη;

Γιατί τους «δανειστές» τους πειράζει η πραγματική δημοκρατία…. δεν βολεύει. Βέβαια η χειραγωγούμενη δημοκρατία των ολιγαρχικών κομμάτων δεν είναι εμπόδιο για την προώθηση των όποιων πολιτικών των ελίτ. Ίσως όμως είναι πιο ακριβή και αργή σε στιγμές που πρέπει να περάσουν πολλές αποφάσεις και γρήγορα. Και ο μανδύας της εθνικής ανάγκης μπορεί να «δουλέψει» με τον φιλότιμο Έλληνα. Όμως η πείρα δείχνει ότι ο «κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται». Αν δηλαδή ποτέ έγιναν αποδεκτά τα μνημόνια και αν δεν τα ανέχεται απλά ο Έλληνας ως αναγκαίο κακό και κάπου καταλαβαίνει τι γίνεται.

Τέλος μήπως οδηγούμαστε σε ένα Big Bath από την κυβέρνηση επ’ευκαιρία του κορονοϊου, την κίνηση δηλαδή όπου μια διοίκηση επιχείρησης θα ρίξει σε μια αιτία ότι ζημιά μπορεί ώστε την επόμενη χρονιά ξεκινώντας από μια χαμηλότερη βάση, και αφού έχει ξεφορτωθεί πολλά αγκάθια (πχ με απολύσεις) να φανεί ότι βελτιώνει την εικόνα ή θα οδηγήσει σε μνημόνιο. Είναι αυτό που λέει η παροιμία, αφού βρήκαμε παπά να θάψουμε πεντε-έξι…

Με αυτά και αυτά ένα άτομο με ποσοστό 80% δημοφιλία όπως ο Τσιόδρας και αποδοχή ασχέτως αν την αξίζει ή όχι και κατ’επέκταση η κυβέρνηση έχουν μεγάλο πολιτικό απόθεμα για να δράσουν. Αυτό ονομάζεται τώρα «απόθεμα εμπιστοσύνης» ενώ μετά τις εκλογές λεγόταν «πολιτικό κεφάλαιο». Τότε που με την μιντιακή υποστήριξη της ασυνάρτητης κυβερνητική νομοθεσίας, που όμως έβγαινε προς τα έξω ως δραστηριότητα, έπειθε το 63% (Νοέμβριο του 2019) ότι τα πράγματα πάνε προς θετική κατεύθυνση παρόλο που η οικονομία είχε «κάτσει» και αποδείχτηκε με 1% αύξηση ΑΕΠ στο Δ’ Τρίμηνο του 2019 και συνολικά κάτω των προβλέψεων παρά τις τρομερές εξαγγελίες, δηλώσεις και δημοσκοπήσεις ότι τα πράγματα «πάνε καλά».

Πολιτικό Κεφάλαιο που νόμιζαν ότι είχαν το Φεβρουάριο (και δεν θα το έβαζαν στο …βάζο αλλά στα νέα hotspot πριν εξανεμιστεί με τις επιχειρήσεις των ΜΑΤ σε Χίο- Μυτιλήνη. Για αυτό είναι κομβικό για την κυβέρνηση να υπερασπιστεί με νύχια και δόντια τον Τσιόδρα, ως έναν θεό ή νέο Λουδοβίκο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το κύρος του, και να περισώσει το πολιτικό απόθεμα εμπιστοσύνης αυτή τη στιγμή για ότι προγραμματίζει στο δυσοίωνο μέλλον είτε είναι εκλογές είτε κάποιο είδους μνημονίου.  Ίσως ήδη το καταναλώνει και θα φανεί με τα μέτρα για την οικονομία. Τα voucher ήταν η πρώτη «ζημιά» που άρον-άρον ανακλήθηκε.  Μια κυβέρνηση επί ξυρού ακμής. Ένα σύστημα επί ξυρού ακμής…

Τελικά γιατί πέτυχε; 

Τώρα γιατί πέτυχε η προσπάθεια; Τελικά βοήθησαν οι Έλληνες που σεβάστηκαν την απαγόρευση κυκλοφορίας. Ίσως αυτό φοβόντουσαν κάποιοι. Αν θα συμβάλλει ο Έλληνας. Ίσως δεν τον ξέραν.  Για κάποιους είναι παράξενο αφού οι Έλληνες δεν είχαν δεχτεί μνημόνια αγόγγυστα ίσως τους είχαν για έναν απείθαρχο όχλο διεφθαρμένων κατά την προπαγάνδα. Τους Έλληνες στους οποίους ένας ανεγκέφαλος υπουργός είχε κατηγορήσει για τους νεκρούς στο Μάτι λόγω των αυθαιρέτων! Ανατρέχουν στον Hofstede και στην κολεκτιβιστική ψυχοσύνθεση που συνέβαλλε μέσα από το φιλότιμο και την συμμόρφωση προς το γενικό καλό και τους ασθενέστερους.

Ανατρέχουν στην θεωρία «foot in the door» για να αποδώσουν την επιτυχία αφού τα απαγορευτικά μέτρα εφαρμόστηκαν σταδιακά κάτι που χρησιμοποιείται σε μνημόνια με το σταδιακό ξεπούλημα και φτωχοποίηση και το μεταναστευτικό) με την σταδιακή ανάπτυξη hotspot σε όλη την χώρα και την πύκνωση τους με τις «τελευταίες» κάθε φορά (ως την επόμενη) αποσυμφορήσεις των νησιών που σταθερά αναπληρώνονται με τα εκατομμύρια που περιμένουν στην Τουρκία και σε όλον τον κόσμο. Μια πιο ψύχραιμη ματιά το αποδίδει στην εκτός από τον κολεκτιβισμό στον σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.

Τελικά εκπλήσσονται μάλλον όσοι δεν είναι γνώστες της Ελληνικής νοοτροπίας. Για παράδειγμα ένας από μια κολεκτιβιστική κοινωνία δεν μπορεί να καταλάβει τον ατομοκεντρικό των Αγγλοσαξόνων όπου ο καθένας προβλέπεται να υπομένει ατομικά το μερίδιο την δυστυχίας του. Δεν είναι κάτι κατακριτέο. Είναι μια άλλη θεώρηση. Όπως για παράδειγμα ο Έλληνας συμπατριώτης που μίλησε για απάνθρωπο σύστημα στην Σουηδία. Δεν είδαμε για παράδειγμα οι Σουηδοί να δυσανασχετούν για αυτό όπως και για άλλα προβλήματα που έχουν υποστεί με την μετανάστευση τα τελευταία χρόνια. Το σύνολο συνίσταται σε μονάδες που πρέπει να λειτουργούν κάτω από κάποιους κανόνες ακόμα και από την δυστυχία του κορονοϊου. Και θα κριθεί στο κατά πόσο οι νέοι μετανάστες από άλλες κουλτούρες, ίσως κολλεκτιβιστικές, θα προσαρμοστούν. Ένα ενδιαφέρον κοινωνικό πείραμα που ίσως θα είναι καλύτερο να γίνεται σε συνθήκες εργαστηρίου….

Ποιος ξέρει ίσως και η αντιμετώπιση του Έλληνα μέσα από αυτή την πανδημία να είναι ένα κοινωνικό πείραμα. Τώρα ξέρουν ας πούμε ότι αν πειστεί ότι υπάρχει θέμα υγείας του συνόλου μπορεί να δεχτεί κάποια περιοριστικά μέτρα αγόγγυστα. Αντίθετα στις ΗΠΑ διαδηλώνουν εναντίον των μέτρων περιορισμού της ελευθερίας κίνησης και εργασίας στην βάση των προσωπικών δικαιωμάτων. Βλέπουμε όμως ότι και ο Έλληνας σιγά-σιγά ξεθαρρεύει, ξεκινώντας από τους νέους και διεκδικεί την κοινωνική ζωή του. Μια «κατασκευασμένη κρίση» δεν μπορεί να διαρκέσει πολύ και η διαδρομή από την δόξα στην πτώση είναι πολύ σύντομη όπως έχουμε δει από την Αρχαία Ελλάδα ακόμα.

Από εδώ και πέρα – Επίλογος

Την στιγμή που γράφεται το παρών τα μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας είναι σε χαλάρωση. Φαίνεται ότι δεν υπάρχει εξάπλωση στην Ελλάδα και τα σύνορα είναι κλειστά. Άρα δεν μπορεί και να εισέλθει ο ιός. Όμως τα σύνορα πρόκειται να ανοίξουν έστω με ελέγχους για κάποιους τουρίστες. Είναι ερώτημα τι θα γίνει τότε. Αν θα εξαπλωθεί ξανά, αν άνθρωποι που έχουν νοσήσει μπορούν να ξανανοσήσουν και να τον μεταφέρουν. Επειδή μετράει περισσότερο η απευθείας έκθεση σε φορέα, ο τουρισμός αποτελεί κίνδυνο ειδικά επειδή το ιατρικό σύστημα είναι αποδυναμωμένο.  Η Ελλάδα έχει πολύ μικρή εξάπλωση, άρα δεν υπάρχουν αντισώματα. Από την άλλη ίσως ο καιρός τουλάχιστον να είναι σύμμαχος.

Έχει βρεθεί ότι η θερμοκρασία και η υγρασία «σκοτώνουν» τον κορονοϊο όπως και ο ήλιος. Είχαμε ήδη μιλήσει για ευεργετική θερμοκρασία. και θεωρούσαμε όπως και άλλοι ότι δεν θα υπάρχει εξάπλωση το καλοκαίρι. Πιθανολογούσαμε επίσης όπως και άλλοι ότι κοντά στην θάλασσα δεν κολλάμε λόγω και των ανόργανων στοιχείων εκεί, εκτός της θερμοκρασίας του καλοκαιριού κάτι που επίσης υποστηρίζει καθηγητής του ΑΠΘ. Αν και πιστεύουμε ότι ίσως η υγρασία βοηθά σαν αγωγός δεν φαίνεται να αποδεικνύεται για την ώρα. Υποστηρίζεται όμως ότι η ρύπανση βοηθά στην μετάδοση κάτι που επίσης εμφανίζεται στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης.

Το μεγάλο όμως ζήτημα είναι να θα υπάρξει ξανά κύμα επιδημίας τον φθινόπωρο όπως και πότε θα βρεθεί το φάρμακο το εμβόλιο. Αν θα υπάρξει ανόσια και αν θα επανέλθουμε σε μια κανονικότητα. Και σε κάθε περίπτωση εντωμεταξύ θα πρέπει να επιβιώσουμε.

Τελικά είναι η επόμενη μέρα,η επαναχάραξη οικονομιών και της ζωής, για την οποία στην Ελλάδα δεν φαίνεται να υπάρχει πρόγραμμα. Μετά από 40 χρόνια μεταπολίτευσης που η οικονομία κουτσά στραβά κάπως ζούσε με κεκτημένη ταχύτητα ή με δανεικά, τώρα πρέπει να χαραχθεί στρατηγική. Δεν υπάρχουν ικανότητες ούτε διάθεση. Ίσως να το «αφήνουν για αργότερα», ίσως να πιστεύουν και να ξέρουν ότι θα υπάρχει κάποιου είδους βοήθεια προς την αποικία από αυτούς που κινούν τα νήματα της ΕΕ. Ενώ υπάρχει απουσία σχεδίου για ανάπτυξη δίνονται ενισχύσεις ουσιαστικά μόνο στον τουριστικό τομέα μέσα από τα €800 στους υπαλλήλους εκεί, όταν το τουριστικό μοντέλο είχε δείξει από πέρσι ότι είχε πρόβλημα. Ίσως θα έπρεπε να αναδιοργανωθεί ώστε να διοχετευθούν αλλού οι χρηματικοί και ανθρώπινοι πόροι. Εξάλλου όλη σχεδόν η οικονομία ζημιώθηκε από τον κορονοϊό. Γιατί να γίνει επιλεκτική ενίσχυση και όχι όπως στις ΗΠΑ όπου δόθηκε ενίσχυση σε όλους τους σχετικά χαμηλόμισθους με βάση την φορολογική δήλωση;

Εκτός αυτό το χρέος ήταν ήδη μη βιώσιμο και τα λεφτά για την εξυπηρέτησης του δεν φτάνανε ούτως ή άλλως πριν τις εκλογές του 2019 πλην συνταρακτικού απροόπτου ανάπτυξης 4% κλπ. Ενώ και η ΕΕ είναι σε κρίση που μάλλον δεν μπορεί να υποστηρίξει πάλι καταστάσεις μνημονίων μιας που θα υπάρχουν κι άλλοι για να σωθούν. Ίσως να μην αντέξει και για το σενάριο αυτό θα πρέπει να υπάρξει επίσης προετοιμασία και όχι αφορισμοί. Τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι ενδιαφέροντα, τουλάχιστον ας μην είναι πιο μοιραία για την Ελλάδα.

Παναγιώτης Χατζηπλής


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Γίνε Μέλος
Αγοράζοντας μια συνδρομή, στηρίζεται τη προσπάθειά μας και γίνεστε ενεργό μέλος της ομάδας μας (κίνημα). Θα λάβετε και τα δύο παρακάτω πλεονεκτήματα:

1. Θα μπορείτε να μελετάτε τα άρθρα/αναλύσεις χωρίς να βλέπετε διαφημίσεις (χωρίς περισπασμούς δηλαδή).

2. Θα μπορείτε να τα εκτυπώνετε ή/και να τα αποθηκεύετε σε μορφή PDF (για να τα έχετε πάντα δικά σας).

Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×
Don`t copy text!