Η Μετανάστευση ως Πολιτικό/Πολεμικό Εργαλείο: Η κρίση ΗΠΑ-Κούβας – Σελίδα 3 – The Analyst
Σχολιασμός Επικαιρότητας

Η Μετανάστευση ως Πολιτικό/Πολεμικό Εργαλείο: Η κρίση ΗΠΑ-Κούβας

.

Ομοιότητες Μετανάστευσης προς Ελλάδα με έξοδο από Κούβα

Αν δούμε λοιπόν τι γίνεται αυτή την στιγμή που υπάρχει έκρηξη των μεταναστευτικών πιέσεων στον Εβρο όπως και το 2015 που έγινε η άλλη μεγάλη εισροή σε σχέση με το τι έγινε με τις εξόδους από την Κούβα το 1980 και 1994.

Αφήνοντας έξω την ροή που υπάρχει ούτως η άλλως συνεχώς είτε αυτοβούλως είτε με την λειτουργία κυκλωμάτων διακινητών θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι άμα η κρίση του 2015 ήταν κάτι αντίστοιχο με αυτή του 1980 (Μαριελ), η πρόσφατη στις Καστανιές μοιάζει με αυτή του 1994 (Balseros)…

  • «Προσφυγική» Ροή 2015 – Μαριελ 1980: μεγάλος αριθμός επιτυχώς μετακινούμενων σε ένα μικρό διάστημα. Υπάρχει σχετική υποστήριξη από τοπικές κοινωνίες
  • Εβρος 2020-Βαλσερος 1994: μικρότερος διακινούμενων αριθμός μεταναστών παρά τις απειλές. Ο κρατικός μηχανισμός αντιδρά στην εισβολή, δεν υπάρχει κοινωνική υποστήριξη έως αδιαφορία ή αντίδραση (Ελλάδα).

Και στις δυο περιπτώσεις έχουμε δυο καθεστώτα (Κούβα και Τουρκία) με χαμηλή αποδοχή διεθνώς ή τουλάχιστον μικρότερη από τις χώρες που επιτίθενται που θεωρούνται προπύργια της φιλελεύθερης δημοκρατίας (ΕΕ, Ελλάδα και ΗΠΑ). Συνεπώς οι επιτιθέμενοι δεν έχουν να χάσουν και πολλά από πλευράς «φιλελεύθερης» φήμης (Σχέση κόστους-οφέλους Τύπου I). Αν αποτρέψουν δυναμικά τους μετανάστες θα επικριθούν αν τους διώξουν πάλι θα επικριθούν. Επίσης αν υπήρχανε απώλειες πάλι θα έπρεπε να υπάρξει αντίδραση.

Oλα αυτά υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι η «εισβολή» στον Εβρο false flag operation ή απλά ένα μιντιακό σόου στα 5 χλμ μόνο των συνόρων που υπάρχει φράχτης για να αποσπάσει την προσοχή και να κερδίζει πόντους η Ελληνική κυβέρνηση που είχε βιώσει το φιάσκο από την διαχείριση του θέματος ίδρυσης νέων κέντρων μεταναστών όπως στη Μυτιλήνη ή να κερδίσει πόντους ο Ερντογαν.  Μάλιστα οι φερόμενοι ως απελπισμένοι «πρόσφυγες» που επιχειρούσαν με την υποστήριξη και εξοπλισμό αστυνομικών ή παραστρατιωτικών μονάδων της Τουρκίας ανέχωρησαν εν μέσω της έξαρσης του κορονοίου για να γυρίσουν μετά!  Πάντως αν το show έγινε και για πολιτικούς λόγους, έκαψαν το αφήγημα περι «προσφυγικής» κρίσης και αδυναμίας σταματήματος τους.  Όλα αυτά είναι σε εξέλιξη και θα αναλυθούν αργότερα.

Από την άλλη πλευρά η ΕΕ φοβάται να πληγώσει την «φιλελεύθερη»-«δημοκρατική» φήμη της (έστω και αν είναι στα χαρτιά) συν το ότι αν αντιδράσει θα σταματήσει το αφήγημα περι μη ύπαρξης λύσης και άρα να δημιουργήσει θέμα και για την παράνομη μετανάστευση που λαμβάνει χώρα έτσι κι αλλιώς. Αν δεν αντιδράσει θα πληγωθεί η εικόνα ισχύος (το οποίο θα ήταν βέβαια το πραγματικό διακύβευμα).

Δεν είναι ίσως μόνο αυτό. Υπάρχουν ισχυρές απόψεις υπέρ της μετανάστευσης και της ομογενοποίησης στην ΕΕ όπως είδαμε. Της διαχείρισης ηγείται η Σουηδή αριστερή Ιλβα Γιοχανσον, επίτροπος της ΕΕ για εσωτερικά θέματα και μετανάστευση, που θεωρείται θιασώτης του πολυπολιτισμού και διάδοχος της επίσης πολυπολιτισμικής Σεσίλια Μαλμστρομ. Ενώ σε αρχική συνάντηση εν μέσω της κρίσης εμφανίζεται από τα Ελληνικά ΜΜΕ να ανακοινώνει την επιστροφή 5.000 μεταναστών στις χώρες τους με επίδομα €2.000 ουσιαστικά ασχολείται μόνο με την προώθηση των παρανόμων εισερχόμενων στην ενδοχώρα εν μέσω επιδημίας κορονοίου! και αμφισβητεί αν είναι νόμιμες οι πράξεις της Ελληνικής κυβέρνησης!

Είναι γνωστή η δράση της Γιόχανσον και οι δηλώσεις ότι είναι περήφανη για την μεταναστευτική πολιτική της Σουηδίας σε ερώτηση για τα προβλήματα που εμφανίζονται εκεί.  Κάναν έξωση σε συνταξιούχους για να φτιάξουν συγκρότημα για μετανάστες. Αυτή είναι η «Ευρώπη» που φαίνεται ότι ο ανθρωπισμός της εξαντλείται σε βάρος των ντόπιων ή των φορολογούμενών της ….

Τελικά αμέσως μετά την λήξη της «κρίσης» ανακοινώνεται ότι είχε συμφωνηθεί να δοθεί άσυλο μετά το πέρας της 30ημερης παύσης, ουσιαστικά δηλαδή κωλοτούμπα ή εξαπάτηση . Επίσης ανακοινώνεται ότι μεταφέρεται στην Ελλάδα η επιχείρηση Σοφία που έφερνε μετανάστες από την Αφρική(Λιβύη) στην Ιταλία με πλοία ΜΚΟ η οποία πλέον θα μετονομαζόταν σε επιχείρηση Ειρήνη. Βέβαια η επίσημη δικαιολογία για τις μάζες είναι ότι θα ελέγχουν τα όπλα Τώρα γιατί χρειάζεται και λιμάνι αποβίβασης αυτό θα’ταν κάτι που θα το μάθαιναν οι μάζες όταν θα είναι αργά. Όλα αυτά είναι σε εξέλιξη όπως γράφεται το παρών. Όπως θα πρέπει να μάθουμε και την μυστική συμφωνία που είχε κάνει η Γιόχανσον με την Λιβύη  Ενδιαφέροντες καιροί!

Και στις δυο περιπτώσεις (Κούβας και Τουρκίας) η είσοδος γίνεται μέσω κέντρων υποδοχής για τον έλεγχο των στοιχείων στην περίπτωση των ΗΠΑ και την παροχή μεταναστευτικής άδειας ή τον έλεγχο των στοιχείων και της παροχής «ασύλου» στην περίπτωση της ΕΕ. Μόνο που στις ΗΠΑ τα κέντρα υποδοχής ήταν και είναι εντελώς κλειστά κέντρα κράτησης και όχι σαν ανοιχτά την μέρα-κλειστά την νύχτα στην Ελλάδα κάτι δηλαδή σαν τα gated communities των πλουσίων Αμερικανών με ασφάλεια και αυτονομία εσωτερικά, τζαμιά, νοσοκομεία, σχολεία υπό την διοίκηση των ΜΚΟ και ενδεχομένως εκτός του ελέγχου του Ελληνικού Κράτους και της ΑΑΔΕ (με σημαντική φοροδιαφυγή που δεν θα επιτρέπονταν στους Έλληνες πολίτες). Δηλαδή κάτι σαν κράτος εν κράτει. Σαν καντόνια.

Η άλλη διαφορά είναι ότι δεν υπάρχει η συγγενική σχέση μεταξύ ντόπιων και εισερχόμενων στην Ελλάδα όπως στην Φλόριντα όπου ειδικά στην πρώτη έξοδο οι αντικαθεστωτικοί Κουβανοί εξόριστοι παρείχαν κάποια στήριξη. Επίσης υπήρχε μια τάση στα Αμερικανικά ΜΜΕ κατά του Κάστρο που εξ αντανακλάσεως ευνοούσε και τους εξόριστους. Στην Ελλάδα το ρόλο τον υποστηρικτών καλούνται να παίζουν ΜΚΟ με αμφίβολη προέλευση και χρηματοδότηση όπως είδαμε και «αλληλέγγυοι» με σημαντική υποστήριξη από ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, επαγγελματίες διακινητές ίσως και πράκτορες, εμμονικοί ινστρούχτορες που βρίσκουν ευκαιρία να βγάλουν μίσος προς το εθνικό κράτος και τις εθνικές ομάδες, δικαιωματιστικές μειονότητες και τα απωθημένα με στην κατεστημένη νοοτροπία. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει μέχρι προσπάθεια σε εξέλιξη να πείσει ότι η έννοια του έθνους, ειδικά στην Ελλάδα, είναι μια τεχνητή ή πρόσφατη ή σχετική ιδέα. Αυτό που λέγεται ιστορικός αναθεωρητισμός.

Με την κατάλληλη κάλυψη από τα ΜΜΕ και το σύστημα κάποιοι διακινητές μπορούν να εμφανίζονται ως «φιλάνθρωποί», οι μετανάστες ως πρόσφυγες και αυτοί που αντιδρούν ως ρατσιστές. Πόσο μάλλον αν τα κυκλώματα διακίνησης έχουν επενδύσει στα ΜΜΕ. Δεν λέμε φυσικά ότι κάτι τέτοιο ισχύει. Προκαλούν συναισθήματα ανθρωπισμού, ενοχής και συμπάθειας στον φιλότιμο Ελληνικό λαό Κάτι όμως που τελικά εξαντλείται και κούρασε.. όπως και στις ΗΠΑ άλλωστε πόσο μάλλον όταν εκεί υπήρχαν και ομοεθνείς Κουβανοί. Αλλά και αυτοί με την σειρά απομακρύνθηκαν, ήρθαν ποιο κοντά με την νέα πατρίδα. Είναι κάτι που παρατηρείται και σε άλλες μειονότητες. Είναι ενδιαφέρουσες οι διεργασίες αυτές.

Και όλα αυτά την ίδια ώρα που η ΕΕ χρηματοδότει την Τουρκία και της πουλά όπλα δηλαδή σε ένα καθεστώς προβληματικό για τα δεδομένα της Ευρώπης που χτίζει τοίχος με την Συρία (2016) το οποίο εν μέρει χρηματοδότησε η ίδια η ΕΕ όπως και τα τεθωρακισμένα περιπολικά στα σύνορα και τα σκάφη της ακτοφυλακής. Κάποια από αυτά τώρα χρησιμοποιούνται για να παρενοχλούν τις Ελληνικές αρχές και να υποβοηθούν την μετανάστευση. Και όλα αυτά με την δικαιολογία ή αφορμή της ανθρωπιστικής κρίσης στην Συρία που η Τουρκία είχε εμπλοκή, άλλο μεγάλο θέμα.

Και όμως οι ξένες και εγχώριες πολιτικές και οικονομικές ελίτ συνεχίζουν να αρνούνται στην Ελλάδα το χτίσιμο τοίχους ή την αποτροπή. Λένε ότι το push back, η συνοπτική απέλαση δηλαδή αυτών που εφορμούν στα σύνορα όπως κάνει η Ισπανία ότι απαγορεύεται και όμως την δικαιώνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Κι ενώ υπάρχουν ανησυχίες τόσο για το ποιον αυτών που διαφεύγουν από την Συρία ή άλλες περιοχές όσο και για ενδεχόμενες επιδημίες.  Το θέμα είναι γιατί δεν χτίζει το φράχτη από μόνο του το πολιτικό κατεστημένο όπως έγινε στην Βουλγαρία.

Στο θέμα του φράχτη είναι αντίθετη, τουλάχιστον μέχρι τα γεγονότα του Εβρου σχεδόν όλη πολιτική σκηνή. Στον ΣΥΡΙΖΑ φυσικά με τις επαναστατικές καταβολές ή προφάσεις που στην πορεία ιδιοποιήθηκε μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων με κίβδηλες υποσχέσεις. Ο Τσίπρας δεν ήξερε ότι υπάρχουν σύνορα, η Τασία Χριστοδουλοπούλου ζητούσε γκρέμισμα του φράχτη  ενώ ο υπουργός μετανάστευση Μουζάλας που έλεγε ότι ο φράχτης είναι αναποτελεσματικός! Άγνωστο βέβαια αν αυτοί οι «επαναστάτες» έκαναν push back στον Εβρο και στο Αιγαίο και πως κάπως μαγικά οι μεταναστευτικές ροές περνούσαν λιάζονταν και προωθούνταν.

Αλλά εκτός αυτών και οι λεγόμενοι φιλελεύθεροι είναι εναντίον των φραχτών και υπερ του πολιτισμικού «μπολιάσματος», ίσως και περισσότερο μάλιστα αφού όπως είδαμε ωφελεί και την οικονομία των λίγων, όπως ο Μητσοτάκη στο τέλος του 2019 και ο Δένδιας το 2018.

Η άλλη διαφορά μεταξύ Κούβας και Ελλάδας είναι στο ότι δεν αναφέρεται πουθενά αριθμητικά όρια στην μετανάστευση ή στους εισερχόμενους πρόσφυγες. Στις ΗΠΑ των 330 εκατ. κατοίκων υπάρχει πλαφόν αριθμού προσφύγων που γίνονται δεκτοί. Από 110.000, έπεσε στα 45.000 πέρσι και 30.000 φέτος και θα γίνει 18.000 του χρόνου. Αυτό θα αντιστοιχούσε στην Ελλάδα των 10 εκατ. στα 900 άτομα πλαφόν – το δε πολύ πιο «γενναιόδωρο» των 110.000 επί διοικήσεως Ομπάμα αντιστοιχεί στα 3.300 άτομα. Αλλά πάντοτε στις ΗΠΑ η μετανάστευση γινόταν συντεταγμένα μετά από πρόσκληση και με προδιαγραφές.

Εν τέλει η αντίρρηση στην ανέλεγκτη μετανάστευση όπως και να το πει κανείς είναι θέμα κοινής λογικής: Η αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων στην φυσική λέει ότι μεταξύ δυο δοχείων με διαφορετική πίεση θα υπάρξει ροή ώσπου να εξισορροπηθούν (ή κάλυψη vacuum space). Αν το Πακιστάν για παράδειγμα είναι αντιδημοκρατικό σε σχέση με την Ελλάδα τότε ίσως μεγάλο μέρος του πληθυσμού του να θελήσει να διαφύγει εδώ.  Πληθυσμός Πακιστάν 200 εκατομμύρια, πληθυσμός Ελλάδας 11 εκατομμύρια. Αν αφεθούν ελεύθερες οι ροές υποθετικά σύντομα η Ελλάδα θα είναι Πακιστάν ή Μπαγκλαντες (165 εκατομμύρια) ή Αφγανιστάν (35 εκατομμύρια). Όπως έχει σημασία και τι πληθυσμό χρειάζεται πλέον μια χώρα με βάση την οικονομία της. Πληθυσμός χαμηλής εξειδίκευσης που θα πρέπει να επενδύσει σε αυτόν ή «έτοιμους» εργάτες υψηλής γνώσης;

Ας μην γελιόμαστε. Στην περίπτωση της παράνομης μετανάστευσης προς την Ευρώπη μιλάμε για μετακίνηση πληθυσμού, πληθυσμιακή αλλοίωση, εποικισμό. Ειδικά όταν δεν τίθενται όρια. Λογικά μπορεί να εμπίπτει στον ορισμό της γενοκτονίας κατά τον ΟΗΕ. Η όταν θα εμπίπτει θα είναι αργά. Το θέμα είναι κατά πόσο κάποιος το θεωρεί αυτό σημαντικό ή όχι.

Αλλά υπάρχουν και σημαντικές οικονομικές πτυχές με την κατανάλωση συνταξιοδοτικών και δημοσιονομικών αποθεμάτων και προώθηση τους στην ακίνητη περιουσία μέσω επιδομάτων και ενοικίων και την κατανάλωση χωρίς όμως αυτό να είναι βιώσιμο. Αλλά ούτε και ο καπιταλισμός καζίνο είναι αλλά συμβαίνει ακόμα κι αν το παγκόσμιο χρέος έχει ξεπεράσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά τρείς φορές και όλοι διερωτώνται αν αυτό είναι διατηρήσιμο. Η διαφορά είναι ότι κάποιους άλλους τους ενδιαφέρει απλά να είναι διατηρήσιμο όσο ωφελούνται…

Και εκτός αυτού η μετανάστευση όπως είδαμε είναι απλά ένας τομέας δραστηριοποίησης της διεθνούς παραοικονομίας μαζί με τα ναρκωτικά με την οποία μπορεί και να επικοινωνεί. Άρα τελικά το θέμα διατήρησης της μετανάστευσης δεν είναι τόσο ανάγκη των ίδιων των υποκειμένων όσο θέμα επιχειρηματικό, θέμα οικονομικής επιβίωσης ολόκληρων οικονομικών αυτοκρατοριών, θέσεων εργασίας είτε σε παράνομες είτε στις νόμιμες δραστηριότητες δηλαδή στις βιτρίνες ξεπλύματος χρήματος. Και κάποιες από αυτές τις αυτοκρατορίες μπορεί να είναι εμφανισιακά νόμιμες και σημαίνουσες σε μια χώρα. Αλλά εδώ ξεκινάει μια άλλη μεγάλη συζήτηση…


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!