Τα « λάθη» του ΔΝΤ και ο ρόλος της Γερμανίας – Σελίδα 2 – The Analyst

Τα « λάθη» του ΔΝΤ και ο ρόλος της Γερμανίας

5,484 total views, 66 views today

.

Ούτε πιστεύω ότι με τις κατάλληλες ενέργειες και τα μέτρα εκ μέρους της ΕΚΤ θα κινδύνευαν σοβαρά, τόσο οι τράπεζες της ΕΖ, όσο και η ίδια η Ευρωζώνη, στηρίζοντας εν ανάγκη τις συγκεκριμένες τράπεζες λόγω του κουρέματος και της αναδιάρθρωσης των ελληνικών ομολόγων, με σκοπό να αποφευχθεί η πτώχευση της χώρας και να μη χρειαστεί να εγγυηθούν, όπως τελικά αποφασίστηκε και έγινε, όλες οι χώρες της ΕΖ, ανάλογα με το ΑΕΠ της κάθε χώρας και συνεπώς στη πραγματικότητα οι φορολογούμενοι των χωρών αυτών για τον τεράστιο αναγκαίο δανεισμό της τα επόμενα χρόνια, όχι μόνο για την εξυπηρέτηση του ήδη υφιστάμενου τεράστιου χρέους της, που στο τέλος του 2009, μόλις λίγους μήνες πριν την έναρξη της κρίσης, ήταν στο ύψος των 298,5 δισ ευρώ (126,7 % του ΑΕΠ) από περίπου 170 δισ ευρώ (101,5% του ΑΕΠ) που ήταν το 2003, όπως και των ετήσιων τόκων, αλλά και για την αναγκαία ετήσια κάλυψη των εκάστοτε δημοσιονομικών ελλειμμάτων της, που αποτελούν πάντα νέο χρέος της κάθε κρατικής οικονομίας και όχι μόνο αρχής γενομένης του πρωτόγνωρου πανευρωπαϊκά ελλείμματος του 2009 ύψους 36 δισ ευρώ (15,4% του τότε ΑΕΠ της χώρας), αλλά και των επόμενων ετών κατά τη διάρκεια της κρίσης !

Φυσικά ακόμα και στη περίπτωση ενός σημαντικού κουρέματος των ελληνικών ομολόγων στις αρχές του 2010 εκ μέρους κυρίως των γερμανικών και των γαλλικών τραπεζών, όπως και των υπόλοιπων τραπεζών της ΕΖ, με ταυτόχρονη ευρεία αναδιάρθρωση του υπολοίπου της αξίας τους, προφανώς κατόπιν έκδοσης νέων ομολόγων και εν ανάγκη της εγγύησης τους μέσω ελληνικών κρατικών assets, κατά προτίμηση μέσω της τιτλοποίησης δημόσιας ακίνητης περιουσίας, ή ακόμα και στην περίπτωση της πλήρους διαγραφής τους σε βάρος όλων αυτών των τραπεζών, που θα ήταν φυσικά ένα ακραίο και κατά την άποψη μου αχρείαστο μέτρο, θα έπρεπε να πάρει η τότε κυβέρνηση της χώρας μας, όπως και όσες θα την διαδέχονταν, άμεσα και παράλληλα τα απαραίτητα δημοσιονομικά μέτρα για την εξυγίανση της οικονομίας της χώρας, με σκοπό την συγκράτηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και συνεπώς του δημόσιου χρέους, αλλά στον απαραίτητο χρόνο και στις κατάλληλες δώσεις, με παράλληλα αναπτυξιακά μέτρα και κυρίως σημαντικά ειδικά φορολογικά κίνητρα για νέες επενδύσεις, ενταγμένες σε ένα νέο εξωστρεφές αναπτυξιακό πρότυπο της χώρας, που θα έπρεπε να είχε εκπονηθεί άμεσα, με την αξιοποίηση όλων των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει η χώρα μας, για την αντιστάθμιση της ύφεσης και της αύξησης της ανεργίας, που ήταν λογικά αναμενόμενο να προκαλέσουν τα αναγκαία δημοσιονομικά μέτρα στην ελληνική οικονομία !

Το παραπάνω αναφερόμενο γεγονός των διαχρονικά σημαντικών ετήσιων δημοσιονομικών ελλειμμάτων της χώρα μας, με το κορυφαίο και πανευρωπαϊκά πρωτόγνωρο έλλειμμα του 2009, ήταν και ή κύρια αιτία, όχι μόνο γενικά για την υπερχρέωση της, αλλά και για το ανεξήγητο για τους περισσότερους Έλληνες πολίτες φαινόμενο, ότι παρά την τεράστια λιτότητα  και την ληστρική φορολόγηση που επιβλήθηκε από την Τρόικα και τις ελληνικές κυβερνήσεις στον ελληνικό λαό τόσα χρόνια και παρά το περιβόητο PSI του 2012, το οποίο στο μεγαλύτερο βαθμό ζημίωσε τελικά τις ελληνικές τράπεζες, που χρειάστηκε να δανειστούμε ως χώρα και τελικά ως φορολογούμενοι πολίτες, όπως και πριν το ξέσπασμα της κρίσης, έτσι και μετά το PSI επανειλημμένα αδρά, αυτή τη φορά από τους νέους «δανειστές» (εγγυητές μας) της ΕΖ για να τις ανακεφαλαιοποιήσουμε, όπως επίσης τα Ασφαλιστικά Ταμεία, διάφορα ΝΠΔΔ της χώρας, που είχαν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου στα χαρτοφυλάκια τους και περίπου 15.000 απλούς Έλληνες και λίγους ξένους ομολογιούχους που είχαν στα χέρια τους ομόλογα του ελληνικού δημοσίου !

Άλλωστε απέδειξε η ΕΚΤ περίτρανα στο πλαίσιο των μη συμβατικών μέτρων νομισματικής πολιτικής, με την γνωστή πιστωτική χαλάρωση (Quantitative Easing ή QE) που εφάρμοσε από το 2015 έως και το 2018 για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, η συνολική αξία των οποίων έφτασε στα 2,6 τρισ. ευρώ για ενίσχυση μέσω των τραπεζών των χωρών της ΕΖ – πλην της Ελλάδος που το είχε τόση ανάγκη – της οικονομίας της Ευρωζώνης, ότι έχει τεράστιες δυνατότητες όταν το θέλει η διοίκηση της και αυτοί που πράγματι την ελέγχουν και όταν αυτό εξυπηρετεί φυσικά τα συμφέροντα των χωρών και των οικονομιών τους !

Για να επανέλθω στο αρχικό θέμα μας πρέπει να τονίσω, ότι αυτή ήταν βέβαια για τους Γερμανούς μόνο η αρχή των ευρύτερων σχεδίων τους, ενώ στα σχέδια τους ήταν να βάλουν επιλεκτικά χέρι στην δημόσια περιουσία της χώρας μας, με σκοπό την εκπλήρωση παλιών γεωοικονομικών σχεδίων τους και στις ελληνικές επιχειρήσεις, όπως και στην περιουσία των Ελλήνων μέσω των γνωστών κορακιών των αγορών, αλλά και να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα με την ακραία και παραδειγματική τιμωρία της και κυρίως της ελληνικής κοινωνίας ως παράδειγμα προς αποφυγήν και να τρομοκρατήσουν έτσι και τις υπόλοιπες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, με σκοπό την πειθαρχία τους στην καταστροφική λιτότητα και στο σύμφωνο σταθερότητας της Γερμανίας και την εφαρμογή και σε αυτές τις χώρες «των ενδεδειγμένων δημοσιονομικών μέτρων», με στόχο το 4ο Ράιχ μιας γερμανικής Ευρώπης, δια της συστηματικής φτωχοποίησης αυτών των χωρών και σε βάθος χρόνου, σε ότι αφορά τη χώρα μας, για να μπορέσουν επίσης να βάλουν χέρι και στα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα της Ελλάδος, αλλά και να δημιουργήσουν τις κατάλληλες οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες στη χώρα μας, με σκοπό να υλοποιήσουν, με την μέγιστη βοήθεια της κατάλληλης ελληνικής κυβέρνησης και την προηγουμένως αναγκαία «λύση» στο πρόβλημα που εκκρεμούσε με τα Σκόπια σε ότι αφορά την Μακεδονία, πολύ παλιά σχέδια τους που υπήρχαν και στην εποχή του 3ου Ραίχ, για τα οποία υπάρχουν και συγκεκριμένες τεχνικοοικονομικές μελέτες ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, μεταξύ των άλλων και στο αρμόδιο υπουργείο δημοσίων έργων της τότε Γιουγκοσλαβίας και τώρα της Σερβίας !

Το τελευταίο και για γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς λόγους των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, αλλά και γεωοικονομικούς λόγους της Γερμανίας και της ΕΕ και αναφέρομαι στα σχέδια για την κατασκευή ενός καναλιού, δηλαδή ενός πλωτού ποτάμιου διαδρόμου που θα συνδέει τον Δούναβη μέσω του ποταμού Μοράβα και του Αξιού, μέσω του λιμανιού της Θεσσαλονίκης με το Αιγαίο και τελικά την Μεσόγειο !

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που εξαγοράστηκαν, όχι μόνο μέσω της γερμανικής κρατικής Fraport τα 14 καλύτερα αεροδρόμια της χώρας μας, εκτός του «Ελ. Βενιζέλος», με πρώτο αυτό της Θεσσαλονίκης, αλλά  τελικά και το μεγαλύτερο πακέτο των μετοχών του λιμανιού της Θεσσαλονίκης από γερμανικό κονσόρτσιουμ, με συνέπεια να ελέγχεται πλέον και η διοίκηση του λιμανιού από Γερμανούς !

Έτσι θα εξοικονομούσαν η γερμανική οικονομία και η οικονομία όλων των οικονομικά αναπτυγμένων και εξαγωγικών χωρών της κεντρικής και της βόρειας Ευρώπης αρκετό χρόνο και σημαντικά έξοδα για την έως σήμερα θαλάσσια μεταφορά των εξαγώγιμων προϊόντων τους που προορίζονται για τις τεράστιες αγορές της Κίνας, της Ινδίας, της Ιαπωνίας και ολόκληρης της Μέσης και της Άπω Ανατολής, που μεταφέρονται έως τώρα δια θαλάσσης μέσω της Βόρειας Θάλασσας, του ανατολικού Ατλαντικού, του Γιβραλτάρ, της ανατολικής Μεσογείου και της διώρυγας του Σουέζ της Αιγύπτου σε όλες αυτές τις τεράστιες και γοργά αναπτυσσόμενες αγορές !

Στα σχέδια για την κατασκευή αυτού του τεράστιου έργου, για το οποίο ήδη την δεκαετία του 1970 εκτιμήθηκε η αναγκαία δαπάνη του στα 17 δισ δολάρια, αναφέρονταν στο τέλος του 2017, έναν χρόνο δηλαδή πριν την εθνικά απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών – αλλά θα φύγουμε από το θέμα μας αν ανέφερα γιατί την θεωρώ εθνικά απαράδεκτη – μερίδα του γερμανικού Τύπου.

Π.χ. η γνωστή μεγάλη γερμανική εφημερίδα «Welt», όπως και το ειδησεογραφικό δίκτυο n-tv έκαναν τότε λόγο στη διαδικτυακή τους έκδοση για «εντυπωσιακό έργο», σημειώνοντας ότι «η Ελλάδα, η ΠΓΔΜ και η Σερβία θέλουν να κατασκευάσουν ένα κανάλι, το οποίο σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα “θα μπορούσε να αλλάξει τη γεωγραφία των Βαλκανίων”.

Αυτό που δεν έγραφαν όμως αυτά τα διαδικτυακά έντυπα είναι το γεγονός, ότι αυτό το κολοσσιαίο έργο δεν είναι στα σχέδια της Ελλάδος, της Σερβίας και της ΠΓΔΜ, οι οποίες χώρες έχουν τεράστια οικονομικά και άλλα προβλήματα και δεν έχουν σε καμία περίπτωση αυτό το έργο στα σχέδια των χωρών τους, αλλά ότι πρόκειται για ένα σχέδιο της ίδιας της Γερμανίας, η οικονομία της οποίας θα ωφεληθεί άλλωστε κυρίως από την υλοποίηση αυτού του έργου !

Για να συνεχίσω και πάλι στο καθεαυτού θέμα μας, θα μπορούσε έτσι η χώρα μας να ζητήσει μέσω της παραπάνω αναφερόμενης δικαστικής οδού, όχι μόνο απ’ όλους αυτούς τις ανάλογες αποζημιώσεις, αλλά και την διάλυση του υπερταμείου του Wolfgang Schaeuble και του ΤΑΪΠΕΔ, στη πραγματικότητα δικό του εφεύρημα και αυτό, που υλοποίησε ως τότε υπουργός οικονομικών της χώρας μας ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που θα το κουβαλάει σε ολόκληρο τον υπόλοιπο πολιτικό του βίο, μαζί με το χαράτσι και το PSI στην εικόνα του και συνεπώς την απελευθέρωση ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας που έχει απομείνει, όπως και την ακύρωση ή έστω την ανάλογη διόρθωση των δανειακών συμβάσεων μέσω των οποίων δανείστηκε η χώρα μας κατά τη διάρκεια της κρίσης, επαναλαμβάνω όχι όπως λένε και πιστεύουν αρκετοί, από τις χώρες της Ευρωζώνης, αλλά από τις λεγόμενες αγορές μέσω των δύο μηχανισμών στήριξης της ΕΖ, αρχικά τον EFSF και αργότερα τον ESM, αλλά και με την εγγύηση αναλογικά με το ΑΕΠ τους όλων των χωρών της ΕΖ !

Μια ανάλογη, νομικά πολύ καλά προετοιμασμένη, δικαστική προσφυγή της χώρας μας στο διεθνώς αρμόδιο δικαστήριο θα ταρακουνούσε συθέμελα την ΕΖ και την ΕΕ, την Γερμανία, αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ, το οποίο θα αναγκάζονταν έτσι να πει την αλήθεια, δηλαδή το γεγονός ότι εκτελούσε ήδη από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και της πρώτης δανειακής σύμβασης τα σχέδια και τις εντολές της γερμανικής κυβέρνησης και ειδικά του Γερμανού υπουργού οικονομικών Wolfgang Schaeuble και αυτό για τους εξής λόγους που λίγοι γνωρίζουν :

1) Ως εκ του γεγονότος και όπως ανέφερα ήδη παραπάνω, ότι η ΕΕ στο σύνολο των 28 χωρών της, μαζί με την Μ. Βρετανία, έχει αθροιστική συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο του ΔΝΤ ύψους 30% και αποτελεί έτσι με απόσταση τον ισχυρότερο μέτοχο του μετά τις ΗΠΑ με 17% .

Συνεπώς ο πανίσχυρος τότε υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, Wolfgang Schaeuble, όχι μόνο της με απόσταση ισχυρότερης οικονομίας της ΕΖ και ολόκληρης της ΕΕ και ως εκφραστής για να μη γράψω εκπρόσωπος των πανίσχυρων γερμανικών πολυεθνικών κολοσσών εντός της γερμανικής κυβέρνησης, αλλά στην ουσία και ως απόλυτα κυρίαρχος υπουργός οικονομικών της ΕΖ και ολόκληρης της ΕΕ, μέσω του Eurogroup και γενικά, εκπροσωπούσε στην πράξη στο ΔΝΤ με τις εντολές του ολόκληρη την ΕΕ, δηλαδή το 30% των κεφαλαίων του !

2) Το ΔΝΤ το ενέπλεξε με το ξέσπασμα της κρίσης στη χώρα μας, με σχετική απόφαση της, κατόπιν εισήγησης του κορυφαίου εκ των οικονομικών συμβούλων της και σχεδιαστή του τρόπου λειτουργίας και του καταστατικού της ΕΚΤ, Γερμανού οικονομολόγου και για πολλά χρόνια κορυφαίου στελέχους του ΔΝΤ, Otmar Issing, η ίδια η Γερμανίδα Καγκελάριος, Angela Merkel, με σκοπό να μην πληγεί η εικόνα της πανίσχυρης εξαγωγικής υπερδύναμης της Γερμανίας, που κατέχει την 3η θέση παγκοσμίως, αλλά και με απόσταση την 1η θέση στα εξαγωγικά πλεονάσματα, τα οποία αγγίζουν αρκετά χρόνια τώρα ετησίως το ύψος του ελληνικού δημοσίου χρέους αφού βρίσκονται πάνω από 300 δισ ευρώ, αλλά και για να μην πληγεί και η εικόνα της ίδιας της Angela Merkel λόγω των αναμενόμενων συνεπειών και της τεράστιας καταστροφής που θα επέφεραν αυτά τα δημοσιονομικά μέτρα στην Ελλάδα και προπάντων στην κοινωνία της χώρας μας, όπως και στις άλλες χώρες της ΕΖ που θα έμπαιναν σε ανάλογα «προγράμματα», καμία όμως δεν θα είχε τις επιπτώσεις της χώρας μας, η οποία όμως είχε λόγω της αρχαίας ιστορίας της διεθνώς την αναγνώριση, και την συμπάθεια ως γενέτειρα της Δημοκρατίας του ευρωπαϊκού και του συνόλου του Δυτικού Πολιτισμού και οι ευθύνες της γερμανικής κυβέρνησης και της Merkel προσωπικά για την καταστροφή που θα επέφεραν με τις φανερές εντολές της και πιο συγκεκριμένα του υπουργού της των οικονομικών Wolfgang Schaeuble, θα είχε τεράστιο αντίκτυπο στην εικόνα της χώρας της με την γνωστή νεότερη ιστορία της, που μοιάζει με ένα βαρύτατο ποινικό μητρώο των ειδεχθέστερων εγκλημάτων της ανθρωπότητας και κατά της ανθρωπότητας, αλλά και στην ίδια προσωπικά ως Καγκελάριο της Γερμανίας !

Και αν απορεί κανείς από πού τα γνωρίζω όλα αυτά, απαντώ φυσικά από τον γερμανικό ηλεκτρονικό τύπο του Internet, κυρίως της γερμανικής αντιπολίτευσης και σχετικά δημοσιεύματα εκείνης της περιόδου (του 2010) !

Γιατί επέλεξε η Angela Merkel να εκπονήσει δήθεν το ΔΝΤ «το πρόγραμμα» για τη χώρα μας αλλά και να εποπτεύει την πιστή εφαρμογή του, ενώ στη πραγματικότητα θα εκτελούσε το πρόγραμμα, ή ορθότερα μέσω « του προγράμματος του» τις εντολές του Γερμανού υπουργού οικονομικών Wolfgang Schaeuble ;;;

Σημειωτέον ότι ο ίδιος ήταν αρχικά αντίθετος γιατί δεν το ήθελε το ΔΝΤ στα πόδια του, όχι μόνο σε σχέση με τη χώρα μας, αλλά με όλες τις χώρες της ΕΖ που θα έμπαιναν σε κάποιο «πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης» και πείστηκε αργότερα, αφού διαπίστωσε ότι χωρίς την συμμετοχή του ΔΝΤ δεν θα δέχονταν οι Γερμανοί βουλευτές να αναλάβει η χώρα τους το μέρος των εγγυήσεων που αφορούσε αναλογικά την Γερμανία για τον δανεισμό της χώρας μας και των άλλων χωρών, αλλά και ότι είχε να κάνει με την υλοποίηση «του ελληνικού προγράμματος» και αυτό των άλλων χωρών, που θα έπρεπε να ψηφιστούν από την απαραίτητη πλειοψηφία της γερμανικής βουλής !

Ο λόγος είναι προφανής όταν γνωρίζει κανείς την οικονομική και κοινωνική καταστροφή που επέφερε το ήδη τότε κακόφημο ΔΝΤ με την εφαρμογή ανάλογων «προγραμμάτων» σε άλλες χώρες και ιδιαίτερα σε χώρες της λατινικής Αμερικής !

Η κ. Merkel και ο κ. Schaeuble, αλλά και η ίδια η εξαγωγική υπερδύναμη που λέγεται Γερμανία, που πραγματοποιεί πάνω από το 50% του συνόλου των ετήσιων εξαγωγών της προς τις χώρες των «εταίρων της» στην ΕΖ και στο σύνολο της ΕΕ, θα είχε έτσι τον κατάλληλο και ήδη διεθνώς κακόφημο φορέα, το ΔΝΤ, για να φορτωθεί στη συνέχεια τον Μουτζούρη για την καταστροφή που θα δημιουργούνταν στη χώρα μας και προπάντων στην ελληνική κοινωνία και στις άλλες χώρες της ΕΖ, που θα έμπαιναν σε ένα ανάλογο «πρόγραμμα», υποτίθεται του ΔΝΤ, τόσο απλά.

Βεβαία το οικονομικό πρόβλημα της χώρας μας ήταν ασυγκρίτως μεγαλύτερο από αυτό των άλλων χωρών της ΕΖ, συνεπώς και το πρόγραμμα που αναγκάστηκε να εφαρμόσει είχε ασυγκρίτως μεγαλύτερες επιπτώσεις στην οικονομία και στην κοινωνία της !

Συνεπώς η προσφυγή της χώρας μας στα διεθνώς αρμόδια δικαστήρια με σκοπό την ακύρωση καταρχήν, τόσο των δανειακών συμβάσεων και των τριών μνημονίων που τις συνόδευαν και στη συνέχεια όλων των εφαρμοστικών νόμων, όπως φυσικά και την διάλυση του ΤΑΪΠΕΔ και του περιβόητου Υπερταμείου του Wolfgang Schaeuble και έτσι την απελευθέρωση ολόκληρης της δημόσιας περιουσίας, με επακόλουθο και την δικαστική αξίωση των ανάλογων αποζημιώσεων για την καταστροφή που επέφεραν στην ελληνική οικονομία και προπάντων στην ελληνική κοινωνία, θα έπρεπε να γίνει το ταχύτερο δυνατό, καταρχήν με επίκληση του γεγονότος ότι έγιναν όλα μέσω απροκάλυπτου εκβιασμού των ελληνικών κυβερνήσεων και δεν θέλω με αυτό που γράφω να τις δικαιολογήσω σε καμία περίπτωση, αλλά η τιμωρία τους για την απαράδεκτη στάση τους είναι υπόθεση του ελληνικού λαού, ενδεχομένως και κάποιας μελλοντικής κυβέρνησης μέσω της ελληνικής δικαιοσύνης !

Για την ακυρότητα της συνθήκης  –   π.χ. του 2ου μνημονίου, που υπερψήφισαν στις 12-2-2012 με Πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμο και την στήριξη των κομμάτων της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΛΑΟΣ 199 βουλευτές, ενώ κατά ψήφισαν τότε 74 και υπήρξαν και 5 παρών, που είχε ως συνέπεια ίσως την μεγαλύτερη διαδήλωση την ίδια μέρα, η οποία έγινε κατά τη διάρκεια της κρίσης στη χώρα μας και είχε ως επακόλουθο να επιταχυνθούν οι εξελίξεις για διάλυση της βουλής και την διεξαγωγή νέων εκλογών  – είχαν αποφανθεί άλλωστε με νομική αιτιολόγηση, όπως προκύπτει από το ακόλουθο δημοσίευμα από 13-2-2012 , με τίτλο « Άκυρη μία συνθήκη αν είναι αποτέλεσμα εκβιασμού» πέντε εκ των κορυφαίων Συνταγματολόγων της χώρας, ένας εκ των οποίων είναι εδώ και τέσσερα και πλέον χρόνια τώρα υπουργός της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κατά συνέπεια το ίδιο ακριβώς ισχύει και για την ακυρότητα όλων των συνθηκών (των δανειακών συμβάσεων και των τριών μνημονίων) :

«Άκυρη μία συνθήκη αν είναι αποτέλεσμα εκβιασμού – Κοινή δήλωση συνταγματολόγων για το κείμενο που ψήφισε η Βουλή» ! (πηγή)

Θαρρώ πως ειδικά τώρα που βρίσκονται, υπό την κυβέρνηση του Donald Trump, οι ΗΠΑ σε μια ανοιχτή πλέον εμπορική και όχι μόνο διαμάχη με την ΕΕ, κυρίως όμως με την Γερμανία, ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος να γίνει κάτι ανάλογο από ελληνικής πλευράς !

Το ερώτημα που ισχύει – τόσο γι αυτό το τεράστιο και κραυγαλέο θέμα, για το οποίο δεν άκουσα δυστυχώς εν όψει των εκλογών κανένα από τα κόμματα να αναφέρει κουβέντα, όσο επιτέλους και για την ανάγκη της δικαστικής διεκδίκησης των γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου από την Γερμανία, που θα βοηθούσε ενδεχομένως επίσης για την λύτρωση της χώρας μας από τα πολυετή δεσμά στα οποία έχει εγκλωβιστεί χειροπόδαρα – είναι αν τελικά θα υπάρξει Έλληνας Πρωθυπουργός που θα έχει το πολιτικό σθένος, αλλά και πέραν της όποιας φιλοδοξίας και ιδιοτέλειας του, την απαραίτητη αγάπη γι αυτό τον όμορφο, στη πραγματικότητα πλούσιο, πλην όμως λόγω των πολιτικών και των εξ ανατολάς γειτόνων του δύσμοιρο τόπο !

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.