Site icon The Analyst

Η τιμωρία των Πρεσπών

.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 26ης Μαΐου (καθώς και της 2ας Ιουνίου που ακολουθούν), αποτελεί «ψήφο τιμωρίας» του Αλέξη Τσίπρα και των στενών συνεργατών του. «Ψήφο τιμωρίας» κυρίως για το Σκοπιανό αλλά και για όλα τα άλλα προβλήματα που δημιούργησε στην κοινωνία η αλαζονεία της «αριστερής» εξουσίας. Ειδικά στο Σκοπιανό που απειλεί να διαλύσει ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία θα κριθούν ακόμα πιο αυστηρά.

.

Άποψη

– του Λεωνίδα Κουμάκη

Στις αρχές του χρόνου (6/1/2019) ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στο Σκοπιανό από την ακριτική Σαμοθράκη, με μια περισσή δόση υπεροψίας: «Μπροστά σε αυτό που εγώ τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι και πιστεύω η πλειοψηφία των Ελλήνων ως εθνικά ωφέλιμο για τη χώρα, δεν πρόκειται -ούτε το έκανα τα τρεισήμισι αυτά χρόνια, ούτε θα το κάνω ποτέ ως πρωθυπουργός- να δειλιάσω μπροστά στο κόστος ή στο ρίσκο».

Όταν έκανε τις δηλώσεις αυτές γνώριζε βέβαια πολύ καλά πως «η πλειοψηφία των Ελλήνων», όπως απέδειξαν τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια σε ολόκληρη την Ελλάδα, δεν συμφωνούσε καθόλου με τις ιδιόρρυθμες αντιλήψεις του για το τι είναι «εθνικά ωφέλιμο» για την χώρα. Για τον λόγο ακριβώς αυτόν επιστράτευσε, στις 20 Ιανουαρίου 2019, όλο το γνωστό παρακράτος με τις άριστα οργανωμένες ομάδες κουκουλοφόρων προκειμένου να διαλυθούν οι εκατοντάδες χιλιάδες ειρηνικοί διαδηλωτές που συνέρρεαν στην πλατεία Συντάγματος από κάθε γωνιά της Ελλάδος, για να εκδηλώσουν την αντίθεση τους στην κατά Τσίπρα «εθνικά ωφέλιμη» Συμφωνία των Πρεσπών.

Ο πρωθυπουργός, είχε απλά αποφασίσει να αγνοήσει αυτούς που τον έστειλαν με την ψήφο τους στο Μέγαρο Μαξίμου, πιστεύοντας προφανώς πως δεν αντιμετώπιζε κανένα κίνδυνο, ούτε κάποιο πολιτικό κόστος.

Μάλιστα, λίγες μέρες αργότερα (13/1/2013) ο Αλέξης Τσίπρας δεν δίστασε να χαρακτηρίσει  «γνωστούς ακροδεξιούς» και «εθνικιστικούς κύκλους» όλους όσους δεν συμφωνούσαν με την Συμφωνία των Πρεσπών, όλους αυτούς που αγνοήθηκαν προκλητικά και υποτιμήθηκε η νοημοσύνη τους με τις «μεταγραφές» αποστατών και περιπλανώμενων βουλευτών, προκειμένου να ψηφίσει όπως-όπως, την λεγόμενη «Συμφωνία των Πρεσπών».

Τέτοια ήταν μάλιστα η πρεμούρα και η βιασύνη του να την επικυρώσει, ώστε αμέσως μετά την ψήφιση της από τους περιπλανώμενους βουλευτές που ντρόπιασαν το λειτούργημα τους, εστάλη στον (συνένοχο) Πρόεδρο της Δημοκρατίας και αμέσως μετά στο ΦΕΚ για να γίνει νόμος του κράτους, χωρίς καμιά καθυστέρηση!

Αυτοί όμως που αγνοήθηκαν, χτυπήθηκαν και κακοποιήθηκαν από τα «αριστερά» ΜΑΤ, λοιδορήθηκαν με την λάσπη ακραίων χαρακτηρισμών, αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού που δεν ήθελε να αντικρύσει ούτε ο πρωθυπουργός, ούτε και οι επιτελείς του. Βρισκόταν στον δικό τους κόσμο που θεωρούσαν βέβαιο πως δεν κινδύνευε καθόλου!

Σε όλα αυτά πρέπει να προσθέσει κανείς και ορισμένα πολύ ενοχλητικά για τις λαϊκές μάζες φαινόμενα κυβερνητικής συμπεριφοράς ή αδιαφορίας με «αριστερή αλαζονεία»:

Τα τεράστια οικονομικά προβλήματα της μέσης Ελληνικής οικογένειας, η ανεργία, η υπερβολική φορολόγηση, η φυγή των νέων και η παράνομη μετανάστευση αποτελούν διαχρονικά προβλήματα της τελευταίας δεκαετίας και φυσικά δεν αφορούν μόνο την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Ούτε φυσικά η διαχρονική προκλητικότητα της Τουρκίας.

Τον αφορούν όμως οι απλουστευμένες υποσχέσεις μαγικής εξάλειψης των προβλημάτων αυτών που μοίραζε πλουσιοπάροχα προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία και η «ανοικτή αγκαλιά στα ταξικά αδέλφια μας» με τις «ελεύθερες δομές φιλοξενίας» της κυρίας Τασίας, που οδήγησε την παράνομη μετανάστευση σε μια ανεξέλεγκτη κατάσταση, με πολλαπλές παρενέργειες.

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α: Η συντριπτική ήττα που υπέστη η αλαζονεία της «αριστερής» εξουσίας για τα περίσσια προβλήματα που πρόσθεσε σε μια ήδη προβληματισμένη κοινωνία, έχει σαν βάση της την τιμωρία για τις Πρέσπες. Σε ολόκληρη την Ελλάδα οι κατά τον Αλέξη Τσίπρα «ακροδεξιοί» (όπως π.χ. ο Μίκης Θεοδωράκης αλλά και τόσοι άλλοι), τον τιμώρησαν με την ψήφο τους και θα τον ξανα-τιμωρήσουν ακόμα πιο σκληρά στις βουλευτικές εκλογές, αν επιμένει στην ίδια αδιέξοδη κατεύθυνση.

Το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών, των περιφερειακών και των δημοτικών εκλογών στην Ελλάδα δεν αποτελούν όμως «εν λευκώ» ψήφο εμπιστοσύνης στον Κυριάκο Μητσοτάκη ή στην Νέα Δημοκρατία και ας «βάφτηκε μπλε» ολόκληρη σχεδόν η Ελλάδα – ακόμα και ένα μέρος της Κρήτης. Άλλωστε, η παραμικρή ένδειξη «αλαζονείας εξουσίας» θα έχει απείρως μεγαλύτερες πολιτικές συνέπειες για την Νέα Δημοκρατία, χωρίς κανένα ίχνος ανοχής.

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 26ης Μαΐου (καθώς και της 2ας Ιουνίου που ακολουθούν), αποτελεί «ψήφο τιμωρίας» του Αλέξη Τσίπρα και των στενών συνεργατών του.

«Ψήφο τιμωρίας» κυρίως για το Σκοπιανό αλλά και για όλα τα άλλα προβλήματα που δημιούργησε στην κοινωνία η αλαζονεία της «αριστερής» εξουσίας.

Ειδικά στο Σκοπιανό που απειλεί να διαλύσει ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία θα κριθούν ακόμα πιο αυστηρά. Πολύ σύντομα, η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση θα κληθεί να αποδείξει στην πράξη αν η συμμετοχή και η συμπαράσταση στις διαδηλώσεις για το Σκοπιανό ήταν απλά για να ψαρέψει ψήφους ή αν έχει κάποιο πρακτικό σχέδιο που θα αντιμετωπίσει αποτελεσματικά την καταστροφή της λεγόμενης «Συμφωνίας των Πρεσπών».

Ο Ελληνικός λαός απέδειξε πανηγυρικά πως όσοι τολμούν να τον θεωρούν άβουλο «πρόβατο», το πληρώνουν ακριβά -αργά ή γρήγορα.

Επιτέλους, ας το καταλάβουν καλά οι πολιτικοί μας, μήπως και η πατρίδα μας δει καμιά άσπρη μέρα… 

Exit mobile version