Έλληνας Επενδυτής (#2): Η μικρή τράπεζα – The Analyst

Έλληνας Επενδυτής (#2): Η μικρή τράπεζα

Email this page.

Ο κάθε επενδυτής, μικρός ή μεγάλος, είναι ουσιαστικά μια μικρή τράπεζα. Επενδύοντας σε μια μετοχή, δανείζει ή και συνεργάζεται ουσιαστικά με τη σχετική εταιρεία. Τυχόν κέρδη είναι αποτέλεσμα της σωστής του επιλογής, δηλαδή της οικονομικής ενίσχυσης μιας επιχείρησης που κατάφερε και δημιούργησε αξία για την παγκόσμια κοινωνία. Με αυτόν τον τρόπο και ο ίδιος ο επενδυτής (τράπεζα) προσέφερε στη κοινωνία, επιτρέποντας δηλαδή στην επιχείρηση να ανθήσει και να παράγει προϊόντα, αλλά και να προσφέρει θέσεις εργασίας

Έλληνας Επενδυτής – Κεφάλαιο 1ο, Επεισόδιο 2ο
*Για τη συνολική λίστα επεισοδίων πατήστε εδώ

Στη κουζίνα της βίλας του, ο θείος Σταύρος έβραζε τον ελληνικό καφέ. Ο Ερίκ σταύρωσε ανήσυχα αλλά και ανυπόμονα τα πόδια του. Ετοιμαζόταν να κάνει το ξεκίνημα. Προτού όμως προλάβει να αρθρώσει έστω και μια λέξη, ο Σταύρος τον αποπήρε.

«Άκου Ερίκ, εγώ το απτό, το υλικό μπορώ να το καταλάβω. Ένα οικόπεδο, ένα κτήριο, ένα μερίδιο σε κάποια ιδιωτική εταιρεία. Υπέγραψα χαρτιά με ανθρώπους και δικηγόρους μαζί. Το επενδυτικό αυτό μου φέρνει για αέρα κοπανιστό. Και εσύ ….να, σαν εκείνους τους πωλητές που προσπαθούσαν να μου πουλήσουν νερό με όζον!».

Χαχάνισε με τα ίδια του τα λόγια. Φυσικά δεν είχε εντελώς άδικο. Ο κλάδος ήταν και είναι γεμάτος “αέρα κοπανιστό”: Πωλητές ή χρηματιστές, όπως είναι ο πιο σωστός όρος, οργώνουν την αγορά χωρίς να σέβονται τον μόχθο των όσων διαθέτουν τα χρήματά τους προς διαχείριση. Ενώ όσοι επιλέγουν να διαχειριστούν μόνοι τους τα χαρτοφυλάκιά τους, έρχονται συχνά αντιμέτωποι με πλήθος “ημι-νόμιμων” πρακτικών, όπως είναι η άσκηση επιρροής στις τιμές των μετοχών (πρακτικές των λεγόμενων Activist Traders, δηλαδή των ακτιβιστών επενδυτών) καθώς και οι ειδικές μη ξεκάθαρες χρεώσεις των επενδυτικών λογισμικών (πλατφόρμες trading).

Παρ ’όλα αυτά όμως, ο Ερίκ επενέβη αμέσως μόλις ο Σταύρος άρχισε να σερβίρει τον καφέ και του έκοψε τον ειρμό.

«Επέτρεψε μου θείε να ξεκαθαρίσω πως όταν αγοράζεις μερικές μετοχές πχ. της ρωσικής Gazprom, αποκτάς ουσιαστικά ένα μικρό μερίδιο ιδιοκτησίας. Σου ανήκει ας πούμε ένα τετραγωνικό μέτρο ενός εργοστασίου της εταιρείας». Ο Ερίκ σκέφτηκε να παραλείψει προς το παρόν τους διάφορους τύπους μετοχών, ανάμεσά τους και τα ADR, που δεν αντιπροσωπεύουν υποχρεωτικά τίτλους ιδιοκτησίας.

«Επιπλέον, σε αντίθεση με ένα ακίνητο ή ένα μερίδιο σε κάποια ιδιωτική εταιρεία, οι μετοχές έχουν το μεγάλο προνόμιο της ρευστότητας. Για να καταλάβεις, εάν εγώ θέλω να πουλήσω τις μετοχές μου στην Gazprom, μπορώ να το κάνω σε λιγότερο από 24 ώρες ή και σε ένα λεπτό ακόμη. Εσύ, για να πουλήσεις ένα μερίδιο πχ. στη Λουξ, πόσο καιρό χρειάζεσαι;».

O Σταύρος δεν φάνηκε να εκπλήσσεται. Και έσπευσε να απαντήσει. «Δεκτό. Η ρευστότητα είναι προνόμιο των χρηματιστηριακών αγορών. Γνωρίζω και εγώ κάτι λίγα. Όπως για παράδειγμα πως ο λόγος είναι οι Traders: Όσο αντιπαθείς και αν είναι σαν είδος (χαχάνισε ακόμη μια φορά), εάν δεν κερδοσκοπούσαν, ρευστότητα δεν θα υπήρχε». Σταμάτησε, πήρε μια βαθιά θεατρινίστικη ανάσα και συνέχισε. «Όμως, πώς να εμπιστευτώ μια εταιρεία όταν η μόνη επαφή που έχω μαζί της είναι κάτι αριθμάκια ή ένας υπάλληλος τραπέζης που μου παραδίδει ένα μικρό μάτσο χαρτιά να υπογράψω;».

«Βασικά θείε, διαθέτεις ένα ακόμη πλεονέκτημα που δύσκολα θα είχες εάν αγόραζες μερίδιο στη Λουξ: Στοιχεία. Και εξηγούμαι. Εσύ μπορεί να γεύεσαι το υπέροχο και πολυβραβευμένο προϊόν της. Όμως, όταν έρθει η ώρα να σκεφτείς σοβαρά να επενδύσεις στην εταιρεία, ελάχιστα στοιχεία θα έχεις στη διάθεσή σου. Αντιθέτως, μια εισηγμένη είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύει ισολογισμό φανερά και με αρκετές λεπτομέρειες. Επιπλέον, πολλά είναι και τα όσα γράφονται για αυτές, ενώ χρήσιμη πηγή ενημέρωση είναι και τα δελτία τύπου που δημοσιεύουν τακτικά. Όσο για την ειλικρίνεια των στοιχείων; Είναι σχετικά μεγάλη, αφού οι εισηγμένες υποχρεωτικά ελέγχονται από πολλούς οργανισμούς αλλά και από τους ίδιους τους μεγάλους επενδυτές τους, οι οποίοι άλλωστε έχουν πρόσβαση και στα μη φανερά, εσωτερικά στοιχεία – Εξού και ότι αποκαλούνται “Insiders”».

Ο Σταύρος το σκέφτηκε λίγο. Πράγματι τα στοιχεία παίζουν μεγάλο ρόλο. Φυσικά εάν αποφάσιζε τελικά να επενδύσει σε μια ιδιωτική επιχείρηση όπως είναι η Λουξ, θα είχε πρόσβαση σε περισσότερα στοιχεία – αφού όμως πρώτα αποδείκνυε πως διέθετε τα απαραίτητα χρήματα.

Πράγμα που σημαίνει πως μόνο ένας “μεγάλος παίκτης” μπορεί να λάβει μέρος στην “πραγματική” αγορά. Όσοι δεν είναι εκατομμυριούχοι, δεν θα μπορούν να αποκτήσουν την αναγκαία διασπορά κινδύνου. Δεν θα μπορούσαν δηλαδή να αποκτήσουν μερίδια σε αρκετές επιχειρήσεις, εντός και εκτός Ελλάδας, ώστε να μειώσουν το ρίσκο απέναντι στο απρόοπτο (το ίδιο ισχύει και για τους επενδυτές ακινήτων). Επιπλέον, ο επενδυτής της πραγματικής αγοράς, ενδέχεται να φέρει και μεγαλύτερη νομική ευθύνη αλλά και υποχρέωση απέναντι σε τυχόν χρέη της εκάστοτε εταιρείας (υποχρέωση που ξεπερνά το επενδεδυμένο κεφάλαιο). Θεός φυλάξει, μουρμούρησε.

«Τι έχεις όμως να πεις για τα ομόλογα Ερίκ; Δεν έχουν διακυμάνσεις. Το κρατάω για 10 χρόνια και εισπράττω το κουπόνι. Βέβαια είναι για μεγάλους παίκτες. Μικρή η διασπορά…», είπε ο Σταύρος σε μια τελευταία απόπειρα.

«Θείε Σταύρο, τα ομόλογα είναι χρηματιστηριακό προϊόν πλέον. Μπορεί κανείς να επενδύσει στη πρωτογενή αγορά, δηλαδή στην αρχική έκδοση του ομολόγου και στη συνέχεια να πουλήσει στη δευτερογενή αγορά. Εάν η ζήτηση γι’ αυτό το ομόλογο (εταιρικό ή κρατικό) είναι αυξημένη, ο αρχικός αγοραστής μπορεί να βγάλει σημαντικό κέρδος. Φυσικά το πιθανό κέρδος περιορίζεται μέσα σε ορισμένα όρια. Η μετοχή αντιθέτως μπορεί να πολλαπλασιάζει την αξία της για χρόνια, στη θεωρία για πάντα, σε αντίθεση με το ομόλογο».

Ο Ερίκ ετοιμαζόταν να μοιραστεί και άλλες διάσπαρτες γνώσεις που είχε συλλέξει με τον καιρό, όμως προτίμησε να μην επεκταθεί προς το παρόν στις βασικές αρχές των ομολόγων και στο καθεστώς φορολόγησης των κερδών από πωλήσεις ομολόγων, κουπονιών, πωλήσεις μετοχών και μερισμάτων. Είναι ένα ενδιαφέρον θέμα, ειδικά όταν γίνονται συγκρίσεις με το Γερμανικό και Αμερικανικό φορολογικό πλαίσιο. Και ο ίδιος όμως έπρεπε να μελετήσει και να μάθει. Ειδικά εάν επιθυμεί να ασχοληθεί σοβαρά με το αντικείμενο. Χρειαζόταν λοιπόν ένα εκπαιδευτικό πλάνο, οργανωμένο. Απαραίτητη θα είναι και η πρακτική εξάσκηση. Ξεφύσησε δυνατά.

Δεν είχε σημαντικές αποταμιεύσεις. Όσο διέμενε στη Γαλλία, έκανε καλή ζωή. Όχι πως διασκέδαζε, μα φρόντιζε να ακολουθεί τα μεγάλα κεφάλια της Lafarge όπου και αν σύχναζαν. Ανοησία; Ίσως. Έχω πολλά ακόμη να μάθω, σκέφτηκε. Όμως είχε ήδη ξεκινήσει να “ενεργοποιείται”. Ένιωθε ανάλαφρος και σίγουρος για τον εαυτό του. Άρχισε να πιστεύει πως μπορούσε και εκείνος να ασχοληθεί με τις χρηματιστηριακές επενδύσεις και να πετύχει. Να ξεκινήσει με λίγα και σε βάθος χρόνου να κερδίσει πολλά!

Πήρε μια βαθιά ανάσα. Φοβήθηκε μήπως ο θείος Σταύρος διαισθανθεί την “αναγέννηση” που εξελισσόταν μέσα του. Ένιωθε ντροπή. Στη Γαλλία, μια άκρως σοσιαλιστική χώρα, το πάθος για πλούτο ήταν κάτι αξιοκατάκριτο. Παρ ‘όλα αυτά βέβαια, το χρηματιστήριο της χώρας δεν ήταν “ακατέργαστο”. Καμία σχέση με το Ελληνικό, μουρμούρισε. Η ντροπή όμως που ένιωθε, βασιζόταν σε κάτι που του είχε περάσει η κοινωνία εκεί.

Αντιλαμβανόταν, ότι εάν ήθελε να έχει ελπίδες να προκόψει στον κλάδο ετούτο, τότε θα έπρεπε πρώτα να νοιώσει πως δεν κάνει κάτι κακό. Πως δηλαδή δεν θα κερδοσκοπεί, εις βάρος της παγκόσμιας κοινωνίας. Πως δηλαδή δεν είναι ένα ακόμη παράσιτο, ένας πολιτισμένος και εκσυγχρονισμένος μαφιόζος. Έπρεπε λοιπόν να δώσε απάντηση σε ένα πολύ βασικό ερώτημα:

«Τι είναι η χρηματιστηριακή επένδυση θείε; Έχεις αναλογιστεί ποτέ σου πραγματικά;». Ο Σταύρος τον κοίταξε κατάματα. Είχε ήδη αποσυρθεί νοητά από τη συζήτηση. Σιγόπινε τον καφέ του και έκανε νόημα στον Ερίκ να κάνει το ίδιο. Εκείνος όμως συνέχισε. Είχε ανάγκη να δώσει μια πειστική και ρεαλιστική απάντηση στον εαυτό του. Εάν τα κατάφερνε, τότε θα ασχολούταν με τις επενδύσεις. Το υποσχέθηκε στον εαυτό του.

«Λοιπόν, με βάση το πώς αντιλαμβάνομαι εγώ τις επενδύσεις, θα έλεγα τα εξής:

  • Το μέλλον της παραγωγής: Το χρήμα και η ορθή διαχείρισή του κρίνουν ήδη τα έθνη. Η παραγωγή αυτοματοποιείται όλο και περισσότερο, ενώ εργατικό δυναμικό βρίσκεται πάντοτε διαθέσιμο, αφού το κόστος της εκπαίδευσης έχει πέσει (σε σχέση με έναν αιώνα πριν, όταν μονάχα μια μειονότητα είχε πρόσβαση). Κατ’ επέκτασιν, όσο περισσότερο εξελίσσεται η παγκόσμια οικονομία και η τεχνολογία, οι επενδυτικές ικανότητες θα μετράνε όλο και περισσότερο. Όπως άλλωστε αποδεικνύουν οι υψηλές αποδοχές που λαμβάνουν οι επαγγελματίες του κλάδου.

 

  • Ο επενδυτής ως μια μικρή τράπεζα: Ο κάθε επενδυτής, μικρός ή μεγάλος, είναι ουσιαστικά μια μικρή τράπεζα. Επενδύοντας σε μια μετοχή, δανείζει ή και συνεργάζεται ουσιαστικά με τη σχετική εταιρεία. Τυχόν κέρδη είναι αποτέλεσμα της σωστής του επιλογής, δηλαδή της οικονομικής ενίσχυσης μιας επιχείρησης που κατάφερε και δημιούργησε αξία για την παγκόσμια κοινωνία. Με αυτόν τον τρόπο και ο ίδιος ο επενδυτής (τράπεζα) προσέφερε στη κοινωνία, επιτρέποντας δηλαδή στην επιχείρηση να ανθήσει και να παράγει προϊόντα, αλλά και να προσφέρει θέσεις εργασίας.

 

  • Η κοινωνική επένδυση: Ο σωστός τρόπος να επενδύει κανείς (νοοτροπία), είναι να επιλέγει μεν τις πιο κερδοφόρες εταιρείες, αλλά και να ενισχύει αυτές που προσφέρουν τα μέγιστα στη παγκόσμια ή εγχώρια κοινωνία. Υπάρχουν για παράδειγμα ορισμένα Fund, που επενδύουν μονάχα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Παράλληλα, προσπαθούν να ανακαλύψουν τις πιο κερδοφόρες του κλάδου, ώστε και να προωθούνται οι πιο κατάλληλες επιχειρήσεις (με τα πιο ικανά στελέχη) αλλά και να αποζημιωθούν οι ίδιοι με κέρδη.

Βάση της προαναφερθείσας ωφέλιμης νοοτροπίας, θα μπορούσε κανείς λοιπόν να αναρωτηθεί τι προσφέρει πχ. ο ΟΠΑΠ στη κοινωνία της Ελλάδας και εάν ο κερδοφόρος ισολογισμός της εταιρείας και οι θέσεις εργασίας που δημιουργεί, είναι από μόνα τους αρκετά “ισχυρά” επιχειρήματα. Θα έπρεπε να λάβουμε υπόψιν και το εάν το προϊόν της προσφέρει κοινωνικά. Μήπως υπάρχουν καλύτερες εναλλακτικές ή μήπως όχι; Το μόνο σίγουρο είναι, πως τα χρήματα δεν είναι απεριόριστα. Πρέπει λοιπόν να επιλέγουμε τις πιο “κοινωνικές” επιχειρήσεις, γιατί η οικονομία είναι ένα οικοσύστημα. Αφανίζεις ένα χρήσιμο ζώο και αρχίζει όλο το σύστημα να καταρρέει. Δε θα πρέπει λοιπόν να επιλέγουμε και να επενδύουμε μονάχα στη κερδοφορία, αλλά και στη κοινωνική προσφορά (προϊόν παραγωγής). Το εάν ή όχι ο ΟΠΑΠ προσφέρει συνολικά βέβαια, είναι μια μεγάλη συζήτηση. Το σίγουρο είναι, πως μόλις ο Έλληνας Επενδυτής ωριμάσει αρκετά και δείξει προθυμία να επενδύει κοινωνικά, τότε και οι “χρήσιμες” επιχειρήσεις θα επιλέξουν να εισαχθούν στο χρηματιστήριο (όπως συμβαίνει στο εξωτερικό). Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τα πολιτικά κόμματα».

Ο Ερίκ άρχισε ήδη να ονειρεύεται την Ελλάδα ως μια μεγάλη παγκόσμιας εμβέλειας επενδυτική τράπεζα. Με τα μέλη της, να μελετούν, να συζητούν και να επιλέγουν τις πιο κερδοφόρες αλλά και τις πιο “κοινωνικές” επιχειρήσεις. Προσφορά και κέρδη, σκέφτηκε.

Είναι σημαντικό οι Έλληνες να λάβουμε μέρος στη μοιρασιά των παγκόσμιων κερδών. Να παραμερίσουμε τα κόμπλεξ που θέλουν τις επενδύσεις να είναι κάτι το αξιοκατάκριτο. Ναι, υπάρχουν οι σωστές και οι εγκληματικές επενδύσεις, όπως άλλωστε σε κάθε παραγωγικό κλάδο. Δεν σημαίνει πως θα αναμειχθούμε ή και πως θα υποστηρίξουμε τις εγκληματικές.

Όταν ο Ερίκ άκουσε ήχους νερού να έρχονται από τη μεριά της πισίνας, δεν έδωσε και πολύ σημασία. Ο Σταύρος είχε πάει για μια βουτιά. Ο ίδιος, είχε απορροφηθεί από τις ίδιες του τις σκέψεις. Μια όμως ήταν φράση που του είχε μπει για τα καλά στο μυαλό:

Γιατί όλες οι άλλες χώρες (οι πολίτες συλλογικά) να επωφελούνται της δημιουργίας πλούτου και εμείς οι Έλληνες να “μένουμε στην απέξω”;

 

(i) Όσοι επιθυμούν να λάβουν μέρος στη συζήτηση, να γνωρίζουν πως τα σχόλια θα μελετηθούν και ορισμένα θα επιλεχθούν για ενσωματωθούν σε επόμενα επεισόδια. Θα εμφανίζονται ως «σχόλια φίλων του Ερίκ».

Ακολουθήστε με στο Facebook (follow)

*Πρόκειται για το 2ο μέρος ενός εκπαιδευτικού, επενδυτικού μυθιστορήματος σε συνέχειες – με επίκαιρα μεγέθη όσον αφορά τις εταιρείες που αναφέρονται. Αποτελεί μία νέα μορφή εξιστόρησης πραγματικών επενδυτικών γεγονότων, που ως στόχο έχει την εξοικείωση του αναγνώστη με θέματα (όρους, τεχνικές) χρηματοοικονομικά και επενδυτικά – Το παρόν άρθρο είναι σε δοκιμαστική έκδοση (beta).

 

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×

Συμφωνείτε ή διαφωνείτε; Συντάξτε την άποψή σας

Απόψεις και σχόλια

/* ]]> */