Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκεται σαφώς σε τροχιά ενίσχυσης επενδύσεων. Ωστόσο, πολλά κράτη μέλη έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τις αποκαλούμενες “εχθρικές εξαγορές” από εταιρείες που δεν ανήκουν στην ΕΕ και επιθυμούν νομοθεσία για την προστασία κρίσιμων εθνικών υποδομών.
Αυτό είναι ένα δίκαιο αίτημα δεδομένης της αυξανόμενης πίεσης από νέους παίκτες στις διεθνείς αγορές. Αλλά ποια είναι η κρίσιμη υποδομή; Από τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών έως τα ηλεκτρικά δίκτυα, θα μπορούσε να καλύψει σχεδόν οτιδήποτε. Τι γίνεται όμως όσον αφορά στα χρώματα και τις χρωστικές;
Η ολλανδική εταιρεία κατασκευής χρωμάτων και επιχρισμάτων AkzoNobel, με την πολιτική στήριξη της φιλελεύθερης κυβέρνησης της χώρας, απέρριψε μια προσφορά εξαγοράς από την ανταγωνιστική αμερικανική εταιρεία PPG Industries. Η ολλανδική πολυεθνική υπαινίχθηκε ότι μια τέτοια εξαγορά θα έπληττε σοβαρά το εθνικό συμφέρον της χώρας. Αρκετά δίκαιο, ίσως να πείτε.
Αλλά όταν προέρχεται από έναν από τους πρωταθλητές του φιλελευθερισμού της ΕΕ, δεν είναι αυτό λίγο υποκριτικό;
Οι ηγέτες του μπλοκ γρήγορα επικρίνουν την προστατευτική ατζέντα του αμερικανικού προέδρου Ντόναλντ Τράμπ, αλλά οι δικές τους αναφορές δεν είναι καθόλου ξεκάθαρες.
Πώς μπορεί να υπερασπιστεί ένας κατασκευαστής χρωμάτων σε κάποιο μέρος της ΕΕ ότι αποτελεί κρίσιμη υποδομή, όταν η Ελλάδα αναγκάστηκε να πουλήσει σχεδόν όλα τα κρίσιμα δημόσια περιουσιακά της στοιχεία για να ξεπληρώνει τους πιστωτές της και να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του προγράμματος διάσωσης;
Το Amsterdam έχει περίπου 1.500 γέφυρες, οι οποίες χρειάζονται βάψιμο κάθε τόσο. Αλλά το χρώμα είναι πολύ πιο σημαντικό για το Άμστερνταμ από ό, τι το λιμάνι του Πειραιά είναι για την Αθήνα; Και τι γίνεται με την ελληνική υποδομή ηλεκτρικής ενέργειας;
Αυτός ο επιλεκτικός τρόπος προστατευτισμού θα’πρεπε να δημιουργεί στους φιλελεύθερους της Ευρώπης φρενίτιδα. Αλλά η ροπή τους για διπλά μέτρα και σταθμά εδράζεται σε καλά τεκμηριωμένους ισχυρισμούς. (το παραπάνω κείμενο είναι αναδημοσίευση σε ελεύθερη απόδοση από το Euractiv )
Αυτά, όσον αφορά τους ισχυρούς της Ευρώπης που τα θέλουν όλα δικά τους.
Εν συντομία, για την Ουγγαρία: Ο πρωθυπουργός της Orban αντιτέθηκε σθεναρά στις πολιτικές της Ε.Ε όσον αφορά στα εξής θέματα: το 2016 στο μεταναστευτικό – επίσης κατηγόρησε ανοιχτά τον Soros- Ουγγρικής καταγωγής- και την ομάδα που τον στηρίζει ότι επηρεάζει τις πολιτικές αποφάσεις μέσω πιέσεων από ΜΚΟ, ανέφερε επί λέξει «Ο Σόρος έχει καταστρέψει τη ζωή εκατομμυρίων Ευρωπαίων, είναι ο εχθρός του ευρώ, αλλά εξακολουθεί να είναι ευπρόσδεκτος στις Βρυξέλλες στο υψηλότερο επίπεδο» – στις 27 Απριλίου είχε συνάντηση με τον πρόεδρο της επιτροπής κ.Juncker. Τέλος, το 2014 καταφέρθηκε κατά του φιλελεύθερου οράματος λέγοντας ότι η χρηματοπιστωτική κρίση είχε δείξει ότι οι φιλελεύθερες δημοκρατίες δεν μπορούν να παραμείνουν “παγκοσμίως ανταγωνιστικές” και επαίνεσε μοντέλα όπως η Ρωσία, η Τουρκία και η Κίνα, χρησιμοποίησε δε τη φράση «”Οι αλεπούδες αφήνονται στο κοτέτσι να ανταγωνίζονται ελεύθερα και κανείς δεν μπορεί να σταματήσει τις αλεπούδες να κερδίζουν με την πάροδο του χρόνου”.
Μετά από αυτά, το Μάιο του 2017 με ψήφισμα του το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο προτρέπει να διερευνηθεί η κατάσταση της δημοκρατίας και η «σοβαρή επιδείνωση» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της Ουγγαρίας.
Πάντα η διπλωματία και η επίκληση στα ανθρώπινα δικαιώματα ήταν και είναι προσχηματική και υποκριτική, υποκρύπτοντας οικονομικά συμφέροντα.
Έτσι και σήμερα, που η άγρια Δύση έχει καταδικάσει σε θάνατο, στην καταστροφή και την εξαφάνιση δισεκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον αδύναμο κόσμο, με πραγματικά ή οικονομικά όπλα (βουνά χρεών) – μετανάστευση, ανεργία, οικονομική εξαθλίωση, περιθωριοποίηση- η Ε.Ε προβάλλεται σαν υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν είναι αυτό καταφανώς πολύ υποκριτικό; Πώς υπερασπίζεται τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα για τροφή και στέγη, όταν πιέζει επιτακτικά για μείωση μισθών και συντάξεων κάτω του κόστους επιβίωσης, για την απελευθέρωση των μαζικών απολύσεων και για τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας, σε όφελος των σκοτεινών αρπακτικών κεφαλαίων-vulture funds ;
Όταν μετατρέπει δηλαδή τους Ανθρώπους, μέσα σε μια νύχτα, σε αδέσποτους; Γιατί άραγε η Ε.Ε δεν προτείνει στον ΟΗΕ επικριτική δήλωση κατά των ΗΠΑ, όπου το 2016 επιβλήθηκαν 30 θανατικές καταδίκες και ο σημερινός της Πρόεδρος στην καμπάνια του ζήτησε την επαναφορά των θανατικών εκτελέσεων;
Ρητορικές οι ερωτήσεις, όλοι είμαστε υποψιασμένοι.
Κατερίνα Μπερλή