“Περίπου το 20% του εκλογικού σώματος ψήφισε μία κυβέρνηση που αποτελείται από ένα κάπως πιο δεξιό κόμμα, καθώς επίσης από ένα λιγότερο αριστερό – εκλέγοντας έναν πρωθυπουργό που, κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαπραγματευθεί με τους δανειστές, εκκαθαρίζοντας όμως επιτυχώς τις αριστερές φωνές στην παράταξη του, χωρίς να απασχοληθεί με τη διακυβέρνηση της Ελλάδας.
Ο πρωθυπουργός αυτός δεν είπε πλήθος ψέματα στους Έλληνες, όσον αφορά τις αρχικές προθέσεις του, αλλά μόνο σε σχέση με τις ικανότητες/επάρκεια/δυνατότητες του να πετύχει αυτά που εξήγγειλε προεκλογικά το 2014 – κάτι που επανόρθωσε, υιοθετώντας το μνημόνιο και αλλάζοντας τις προηγούμενες δηλώσεις του.
Φυσικά οι εκλογείς του γνώριζαν τι ακριβώς ψήφισαν, έχοντας πεισθεί από την έντιμη εικόνα (image) του νεαρού πρωθυπουργού, οπότε συμφώνησαν με το τρίτο μνημόνιο – γεγονός που σημαίνει ότι, κανένας δεν μπορεί να ισχυρισθεί αυτή τη φορά πως παρασύρθηκε από κενές υποσχέσεις. Ως εκ τούτου, αυτοί τουλάχιστον δεν δικαιούνται να διαμαρτύρονται – αν και μάλλον θα είναι οι πρώτοι που θα το κάνουν“.
.
Άποψη
Τα παραπάνω στάλθηκαν από φίλο μας, περιγράφοντας τις εκλογές στην Ελλάδα. Εν τούτοις, πρόκειται μόνο έμμεσα για το θέμα, με το οποίο θα ασχοληθούμε – το οποίο αφορά τη σημασία της εικόνας (Image) μίας χώρας, όσον αφορά τις εξαγωγές της.
Στην προκειμένη περίπτωση η εικόνα της Γερμανίας, παρά τον τρόπο, με τον οποίο ο κ. Σόιμπλε αντιμετώπισε πρόσφατα την Ελλάδα, εκβιάζοντας την κυβέρνηση της ασύστολα, διατηρήθηκε ανέπαφη – ειδικά μετά τη «μητρική στοργή» που έδειξε η καγκελάριος στους πρόσφυγες, τουλάχιστον στα λόγια.
Δυστυχώς όμως, οι απάτες του «κάστρου των λύκων», όπως μεταφράζεται η πόλη που εδρεύει η Volkswagen, σε σχέση με τις οποίες οι όποιοι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί μοιάζουν με αθώους ερασιτέχνες, προκάλεσαν τεράστιες ρωγμές στην εικόνα της εντιμότατης εταίρου μας.
Αν και οι γερμανικές Αρχές τώρα μάλλον αδιαφόρησαν για τις όποιες ζημίες προκλήθηκαν στο περιβάλλον ή στην υγεία των ανθρώπων, τρομοκρατήθηκαν για τις απώλειες της εικόνας της χώρας τους στο εξωτερικό – γνωρίζοντας προφανώς τη μελέτη (A. Rose), σύμφωνα με την οποία οι χώρες πουλούν προϊόντα σε άλλα κράτη, ανάλογα με την εικόνα (συμπάθεια) που έχουν για τις ίδιες οι Πολίτες των άλλων χωρών.
Ειδικότερα, εάν η εικόνα μίας χώρας στο εξωτερικό πέσει κατά 1%, τότε οι εξαγωγές της μειώνονται κατά 0,5% κατά μέσον όρο – πάντοτε κατά την έρευνα του παραπάνω οικονομολόγου. Με απλά λόγια, εάν η εντύπωση που έχουν πλέον οι αμερικανοί καταναλωτές για τα γερμανικά προϊόντα και τη Γερμανία, μετά το σκάνδαλο της VW, μειωθεί κατά 1%, τότε η χώρα θα χάσει 500.000.000 $ εξαγωγές.
Ακόμη χειρότερα, εάν η εικόνα της Γερμανίας δεν πέσει μόνο στις Η.Π.Α. κατά 1%, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη, επίσης κατά 1%, τότε οι γερμανικές εξαγωγές θα μειωθούν κατά 7 δις € – μόνο και μόνο από την πτώση του δείκτη συμπάθειας!
Κάτι ανάλογο βέβαια ισχύει και για τις Η.Π.Α. οι οποίες, στην περίοδο διακυβέρνησης του G. Bush, αντιμετώπισαν μεγάλο πρόβλημα στις εξαγωγές τους – γεγονός που μπόρεσε να αλλάξει ο κ. B. Obama (γράφημα), με θετικότατα αποτελέσματα για τις αμερικανικές εξαγωγές.
.
Επεξηγηση γραφήματος: Αριστερά, θετικές απόψεις καταναλωτών ανά χώρα το 2014 (Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Η.Π.Α., Κίνα, Ρωσία, Ιράν). Δεξιά, παγκόσμια δημοφηλία των Η.Π.Α. από το 2005 – θετικές απόψεις πλην τις αρνητικές.
.
Συμπερασματικά λοιπόν, εάν αποδειχθεί πως ακόμη περισσότερες γερμανικές βιομηχανίες εξαπατούσαν τους πελάτες τους, τότε οι ζημίες της Γερμανίας στον τομέα των εξαγωγών θα εκτοξευθούν γρήγορα στα ύψη.
Επομένως η Γερμανία θα προσπαθήσει αφενός μεν να είναι πιο συμπαθητική σε άλλους τομείς, αντιμετωπίζοντας ίσως με επιείκεια την Ελλάδα, αφετέρου να ανακαλύψει άλλες χώρες, οι οποίες ενδεχομένως χρησιμοποιούν τις ίδιες απάτες στα πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα – έτσι ώστε να μην είναι η μοναδική.
Ίσως τα καταφέρει βέβαια, ίσως όχι, ερευνώντας κυρίως τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ιαπωνία – όσον αφορά τις δικές τους αυτοκινητοβιομηχανίες. Εμείς οι Έλληνες όμως οφείλουμε να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η εικόνα τις χώρας μας, όσον αφορά τις εξαγωγές, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ο τουρισμός – κάτι που δεν χρειάζεται χρήματα για να επιτευχθεί, αλλά μόνο θέληση και γνώση. Όταν κατηγορούμε βέβαια εντός και εκτός την πατρίδα μας, είτε εμείς, είτε η όποια κυβέρνηση μας (φοροφυγάδες κοκ.), δεν συμπεριφερόμαστε έξυπνα – κάτι που μας έχει κοστίσει ήδη πανάκριβα.