Ανατέμνω, στο παρόν άρθρο, το κείμενο που τίθεται υπό την κρίση του Ελληνικού Λαού. Πρόκειται για σχέδιο που κατέθεσαν οι «θεσμοί» στο Eurogroup της 25.6.2015.
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες).
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ανατέμνω, στο παρόν άρθρο, το κείμενο που τίθεται υπό την κρίση του Ελληνικού Λαού. Επιχειρώ, με άλλα λόγια, μία σε βάθος ανάλυση. Ανάλυση πέρα από τις γνωστές αναγνώσεις. Ανάλυση που θα μπορούσε να χρησιμεύσει, στους όποιους ψύχραιμους και συνετούς, στην διαμόρφωση της δικής τους γνώμης.
Αυτή η ανάλυση περιλαμβάνει:
- Συνοπτική παρουσίαση της προτάσεως.
- Ανάδειξη των εμμέσων πλην σαφών υποδείξεων της αποτυχίας των προηγουμένων κυβερνήσεων της χώρας.
- Παρατηρήσεις επί της ουσίας του κειμένου.
- Διεξοδικό σχολιασμό της γνωστής ακυρωτικής προσφυγής στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας
- Αιτιολογημένη πρόταση ψήφου.
Παρότι το άρθρο είναι αυτοτελές, θα συνιστούσα στον ενδιαφερόμενο αναγνώστη να διαβάσει και το προηγούμενο άρθρο «Το δημοψήφισμα ως ύβρις», όπου στοιχειοθετώ την άποψη ότι πρόκειται για παρωδία δημοκρατικής διαδικασίας. Όπως έγραφα:
Η παρωδία έγκειται τόσο στον τρόπο που ενημερώνεται ο πολίτης για τις επιλογές του και τις συνέπειες κάθε μιάς, όσο και στο επιτηδείως καλλιεργούμενο κλίμα συγχύσεως και τρόμου. Πρόκειται για ύβρι, δηλαδή βρισιά, στην ίδια την ιδέα της δημοκρατίας. Και, δυστυχώς, σε αυτό παρασύρονται ανύποπτοι και αυτοί που καταφανώς «επενδύουν» καλοπροαίρετα στον θεσμό.
Στα πλαίσια αυτά, αγωνίζομαι για το καλύτερο δυνατόν. Και θα ακολουθήσει άρθρο με τίτλο «Η Ελληνική Οδός για την υπέρβαση της κρίσης».
Συνολικά, πρόκειται για εδραία συγκρότηση μίας άλλης προοπτικής για την επόμενη μέρα, βασιζόμενη σε επίσης εδραίες διαπιστώσεις. Προοπτική που μπορεί να εμπνεύσει το ΟΧΙ σε συνετούς διστακτικούς, αλλά και που δεν θα είχε πρόβλημα να επιβιώσει ακόμη και μετά από ένα δουλοπρεπές ΝΑΙ.
.
“Τα σκληρά λόγια και οι φτωχές σκέψεις
ποτέ δεν διευθετούν την προστριβή.”
Κινέζικη σοφία, εκδόσεις Οδυσσέας
.
Επισημαίνω και υπογραμμίζω ότι η όλη αρθρογραφία είναι ανεξάρτητη των ενδιαμέσων εξελίξεων, ακόμη και στην περίπτωση ματαιώσεως του δημοψηφίσματος.
.
ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ
Η ΠΡΟΤΑΣΗ
- Τα βασικά
Πρόκειται για σχέδιο που κατέθεσαν οι «θεσμοί» στο Eurogroup της 25.6.2015. Συνιστά, δηλαδή, κοινή πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προς το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών της ζώνης του ευρώ.
Η πρόταση απευθύνεται ταυτόχρονα και στην Ελληνική Κυβέρνηση. Η Κυβέρνηση αρχικά την απέρριψε, υπέβαλε αντιπρόταση που αγνοήθηκε, και στην συνέχεια την έθεσε σε δημοψήφισμα.
Η πρόταση ρητώς τίθεται σύμφωνα με την «Δήλωση του Eurogroup ττς 20ης Φεβρουαρίου», η οποία έβαζε το πλαίσιο για την παράταση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (Master Financial Assistance Facility Agreement, MFFA).
- Περιεχόμενα
Η πρόταση περιλαμβάνει δύο μέρη:
- Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και για τη συνέχεια αυτού
- Προκαταρκτική Ανάλυση Βιωσιμότητας του Χρέους για την Ελλάδα
Το κείμενο είναι διαθέσιμο, σε μορφή .pdf, από τον επίσημο ιστότοπο του Υπουργείου Εσωτερικών. Παρακάτω δίνω τα βασικά σημεία των προτάσεων, με την σειρά και τους τίτλους που εμφανίζονται στο κείμενο.
.
Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και για τη συνέχεια αυτού.
- Εισαγωγή
Τίθεται το πλαίσιο ώστε «η Ελλάδα και οι εταίροι της να μπορέσουν να προχωρήσουν στην εγκαινίαση μιας νέας εταιρικής σχέσης και ενός νέου κεφαλαίου για την Ελλάδα, που θα παρέχει φως και προοπτική στο λαό, ιδιαίτερα στους νέους και άνεργους». Αυτό τίθεται ως στόχος της συμφωνίας.
Ως στρατηγική για την επίτευξη αυτού του στόχου, αναφέρεται μία ευρύτερη «ολοκληρωμένη προσέγγιση τριών πυλώνων, η οποία περιλαμβάνει μία νέα συμφωνία χρηματοδότησης και υποστήριξη από τους Ευρωπαίους εταίρους, με στόχο την ανάπτυξη και τις επενδύσεις».
Υπό αυτό το πρίσμα νοούνται διαδοχικά η «ολοκλήρωση της αξιολόγησης», οι υποχρεώσεις μεταρρυθμίσεων στην χώρα μας και – εν τέλει – η συνέχιση της χρηματοδότησης. Έτσι θα επιτραπεί στην Ελλάδα να αξιοποιήσει διαθέσιμους κοινοτικούς πόρους.
- Αντιμετώπιση της κοινωνικής κρίσης και ενίσχυση της δίκαιης μεταχείρισης στην κοινωνία.
Διαπιστώνεται ρητώς ότι «Η οικονομική κρίση έχει έναν άνευ προηγουμένου αντίκτυπο στην ευημερία των Ελλήνων πολιτών». Ως διέξοδος, αναφέρονται αφ’ ενός «μέτρα ανθρωπιστικής βοήθειας» και αφ’ ετέρου «μέτρα για την απασχόληση» και βελτιώσεις στο «σχεδιασμό του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας».
- Διασφάλιση βιώσιμων δημόσιων οικονομικών που υποστηρίζουν την οικονομική ανάπτυξη και την εργασία
Διαπιστώνεται ρητώς ότι «Η πρωτοφανής δημοσιονομική προσαρμογή των πρόσφατων ετών απαίτησε τεράστιες θυσίες από την Ελλάδα και τους πολίτες της» και ότι «το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής επωμίστηκαν περισσότερο ορισμένες κοινωνικές ομάδες, και ιδιαίτερα οι εργαζόμενοι».
Αναγνωρίζεται «δραματική κλιμάκωση των περικοπών των δημοσίων επενδύσεων και υπηρεσιών» και προδιαγράφεται «μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική για την περίοδο 2016-2019» με άξονα την επίτευξη όλο και υψηλότερων πρωτογενών πλεονασμάτων.
Ως παραμετρικά [sic] μέτρα αναφέρονται μεταρρυθμίσεις για την «ευρεία απλοποίηση του συστήματος του ΦΠΑ», την «εξάλειψη της φοροδιαφυγής» και τον «περιορισμό των δαπανών», οι οποίες θα ενισχυθούν από ένα «ευρύ φάσμα διοικητικών δράσεων προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ανεπάρκειες σε φοροεισπρακτικό επίπεδο και σε επίπεδο εφαρμογής της φορολογικής νομοθεσίας».:
- Μεταρρυθμίσεις στο ΦΠΑ
Διαπιστώνεται ρητώς ότι «Η Ελλάδα διαθέτει ένα ιδιαίτερα κατακερματισμένο σύστημα ΦΠΑ» και αναγνωρίζονται ανάγκες για την «προστασία του διαθέσιμου εισοδήματος των κατώτερων και μεσαίων νοικοκυριών» και την «προαγωγή της φορολογικής δικαιοσύνης».
Προβλέπονται τρεις συντελεστές 6%, 13% και 23%, καθώς και εξορθολογισμός φοροαπαλλαγών. Οι φορολογικές επιβαρύνσεις, ιδιαίτερα στα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία και τις υπηρεσίες εστίασης, προβλέπεται να αποδίδουν συνολικά πρόσθετους φόρους «της τάξης του 1% ως ποσοστό του ΑΕΠ»..
- Μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού/ συνταξιοδοτικού συστήματος
Διαπιστώνεται βελτίωση στη «βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος» αλλά και ότι «επιπλέον, πολύ πιο θαρραλέα και φιλόδοξα μέτρα απαιτούνται προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι υφιστάμενες διαρθρωτικές προκλήσεις και οι επιπρόσθετες επιβαρύνσεις του συστήματος λόγω της οικονομικής κρίσης».
Ως τέτοια μέτρα, αναφέρονται περαιτέρω ενοποίηση ταμείων, «ισχυρά αντικίνητρα για την πρόωρη συνταξιοδότηση», σταδιακή εξάλειψη του ΕΚΑΣ, αύξηση εισφορών υγείας των συνταξιούχων, «βελτιώσεις ώστε να υπάρξει στενότερη σχέση ανάμεσα στις εισφορές και τις παροχές» κ.α.
- Επιπρόσθετα παραμετρικά δημοσιονομικά μέτρα
Υπαγορεύονται συγκεκριμένα επί μέρους μέτρα, σε ευρύ φάσμα θεμάτων. Μαζί πάει και η «μεταρρύθμιση του κώδικα φορολογίας εισοδήματος», ενώ «οι Αρχές θα κωδικοποιήσουν και θα απλοποιήσουν τη σχετική με τον ΦΠΑ νομοθεσία».
- Μεταρρυθμίσεις φορολογικής διοίκησης
Διαπιστώνεται ρητώς ότι «η ικανότητα είσπραξης φόρων έχει πληγεί από μια μακρά ιστορία πολυδαίδαλης νομοθεσίας, κακής διοίκησης, πρακτικών πολιτικής παρέμβασης και γενναιόδωρων αμνηστιών, με χρόνια κακή εφαρμογή.»
Κατόπιν αναφέρεται : «Προκειμένου να αλλάξουν αυτές οι πρακτικές και να βελτιωθεί η κουλτούρα πληρωμής φόρων, η κυβέρνηση δεσμεύεται απαρέγκλιτα να μην θεσπίσει νέες ρυθμίσεις για την καταβολή δόσεων ή άλλη αμνηστία ή άλλες μορφές διακανονισμού, ούτε να επεκτείνει τις ήδη υπάρχουσες ρυθμίσεις.»
Στα πλαίσια αυτά, υπαγορεύεται σειρά μεταρρυθμίσεων σε επί μέρους θέματα.
- Διαχείριση των Δημόσιων Οικονομικών
Υπαγορεύονται «μεταρρυθμίσεις που στοχεύουν στη βελτίωση της διαδικασίας κατάρτισης του προϋπολογισμού και ελέγχου των δαπανών, στην εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων οφειλών, στη διαρκή παρακολούθηση της πορείας του προϋπολογισμού και της διαχείρισης των ταμειακών διαθεσίμων.»
- Νέο Ποινικό Κώδικα για τη Φοροδιαφυγή και τη Φορολογική Απάτη
Περιλαμβάνονται «νέος Ποινικός Κώδικας για τη Φοροδιαφυγή και τη Φορολογική Απάτη» και «σχέδιο για την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών».
- Διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας
Ζητούνται μέτρα για τη «διασφάλιση της συνολικής χρηματοπιστωτικής σταθερότητας» που να εγγυώνται την «επαρκή ρευστότητα του τραπεζικού συστήματος». Ιδιαίτερα απαιτούνται μέτρα «συνολικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση του ζητήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων». Επίσης «φωτογραφίζονται» ανεπίτρεπτες κρατικές παρεμβάσεις στις ιδιωτικές τράπεζες.
- Αγορές εργασίας
Με χαρακτηριστική έμφαση αναγνωρίζονται «σημαντικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει την αγορά εργασίας και το σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων» και ζητούνται πρόσθετα επί μέρους μέτρα και συνέχιση της ίδιας πολιτικής.
- Αγορές προϊόντων
Ζητούνται ανοικτές αγορές για την «βελτίωση της κοινωνικής δικαιοσύνης, μειώνοντας μονοπωλιακές και προσοδοθηρικές πρακτικές». Μεταξύ άλλων, ζητούνται «να ανοίξουν άμεσα επιλεγμένα κλειστά επαγγέλματα, και τα υπόλοιπα έως τον Οκτώβριο του 2016», μείωση του «γραφειοκρατικού κόστους» και «βήματα για τη διευκόλυνση του εμπορίου».
- Ιδιωτικοποιήσεις
«Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να εγκρίνουν και να προχωρήσουν ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων», στο οποίο περιλαμβάνονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ, αεροδρόμια και λιμάνια.
- Ενέργεια
Ζητούνται επί μέρους μέτρα εκσυγχρονισμού, αλλά και υποδεικνύεται στις Αρχές να «εκκαθαρίσουν τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου τομέα προς τη ΔΕΗ».
- Δημόσια Διοίκηση
Ζητείται «νομοθεσία για τη μεταρρύθμιση του ενιαίου μισθολογίου που θα εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2016» και εν γένει «εναρμόνιση με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ».
Ιδιαίτερα υποδεικνύεται στις Αρχές να «συνεχίσουν να εντοπίζουν παλιότερες υποθέσεις παράνομων προσλήψεων και προσωρινών διαταγών και να λάβουν κατάλληλα μέτρα επιβολής του νόμου.»
- Δικαιοσύνη
«Οι Αρχές θα νομοθετήσουν και θα εφαρμόσουν το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, όπως έχει συμφωνηθεί παλαιότερα».
- Καταπολέμηση της Διαφθοράς
«Οι Αρχές θα αναβαθμίσουν και θα δημοσιεύσουν ένα αναθεωρημένο Στρατηγικό Πλάνο για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς (ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ) στα τέλη Ιουλίου.»
- Στατιστικές
«Οι ελληνικές αρχές θα θεσπίσουν νομοθεσία για την ενίσχυση της διοίκησης και της ανεξαρτησίας της ΕΛΣΤΑΤ και για τη διασφάλιση τη κατάλληλης πρόσβασής της στα δεδομένα της δημόσιας διοίκησης.»
.
Ελλάδα – Χρηματοδοτικές ανάγκες και χρονοδιάγραμμα εκταμίευσης που σχετίζεται με την ολοκλήρωση της πέμπτης αξιολόγησης.
Δίνονται αριθμητικά στοιχεία εκταμιεύσεων, στα πλαίσια της επέκτασης της χρηματοδοτικής σύμβασης.
- Χρονοδιάγραμμα εκταμίευσης
Δίνεται «μηνιαίος χρηματοδοτικός πίνακας για την Ελλάδα Ιούνιος – Νοέμβριος 2015», συσχετισμένος με την προώθηση μεταρρυθμίσεων.
- Προκαταρκτική Ανάλυση Βιωσιμότητας του Χρέους για την Ελλάδα
Παρατίθενται τα αποτελέσματα του σχετικού υπολογισμού, σε τρία σενάρια, με την επισήμανση : «Το παρόν σημείωμα, το οποίο έχει εκπονηθεί από το προσωπικό των Ευρωπαϊκών θεσμών, συνοψίζει τις απόψεις τους, καθώς και εκείνες του προσωπικού του ΔΝΤ». Η υπογράμμιση δική μου.
Ο υπολογισμός «ανατρέχει στις παραμέτρους της συμφωνίας του Εurogroup του 2012», «μετά εξετάζει τις τρέχουσες εκτιμήσεις σχετικά με το επίπεδο του χρέους/ΑΕΠ, με ορίζοντα το 2020 και το 2022» και έτσι «εξετάζει τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες, ώστε να αξιολογήσει τη βιωσιμότητα του χρέους».
Επισημαίνεται ότι «Είναι ξεκάθαρο ότι η ανεπαρκής εφαρμογή της πολιτικής και οι αβεβαιότητες των τελευταίων μηνών έχουν καταστήσει την επίτευξη των στόχων του 2012 ανέφικτη σε κάθε περίπτωση.»
Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
- Γενική εικόνα
Για οποιονδήποτε ψύχραιμο ευρωπαϊστή, η απορία προκύπτει αβίαστα: γιατί τόση φασαρία ; Οι διαφωνίες του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ αφορούν όχι την γενική λογική της προταθείσας συμφωνίας, αλλά κάποια επί μέρους θέματα, όπως π.χ. ιδιωτικοποιήσεων. Γιατί φθάσαμε εδώ που βρισκόμαστε;
Μία «εύκολη» ερμηνεία θα εστίαζε σε εσωτερικά προβλήματα του κυβερνώντος κόμματος, σε κυβερνητική απειρία και τα συναφή. Ή, από την άλλη, σε εμμονές των εταίρων και των δανειστών μας. Αλλά είναι έτσι;
Η απάντησή μου είναι ότι πρόκειται περί πλεκτάνης, που αποκαλύπτεται από την πρόταση των δανειστών που είδαμε. Ιδιαίτερα, σε συνδυασμό με το κλίμα συγκατάβασης που αποτυπώνει η «Δήλωση του Eurogroup ττς 20ης Φεβρουαρίου».
- Μεθοδική τεκμηρίωση
Στις μέρες μας, κάθε ευφάνταστο σενάριο συνομωσίας πείθει. Και ξεχνιέται όταν απλώς απασχολήσει ένα άλλο ευφάνταστο σενάριο. Κάποιος που ενδιαφέρεται να διαμορφώσει εδραία πεποίθηση, δεν έχει παρά να ακολουθήσει επιστημονική μεθοδολογία. Ιδού πώς εδραιώνεται μία θεωρία πλεκτάνης:
Πρώτον, διατυπώνουμε επιγραμματικά μία άποψη. Η θεωρία πλεκτάνης, δηλαδή, θα στηρίζει αυτήν την άποψη.
Δεύτερον, με βάση αυτή την άποψη, προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε όλα τα σχετικά γεγονότα. Όλα.
Τρίτον, ελέγχουμε αν η άποψη διαψεύδεται από κάποια γεγονότα. Αρκεί μία και μόνη διάψευση, για να καταρρεύσει μία θεωρία. Αλλά χρειάζεται προσοχή σε αυτόν τον έλεγχο.
Και, τέταρτον, με βάση αυτή την – ελεγμένη πιά – θεωρία, μπορούμε να προβλέψουμε αξιόπιστα το μέλλον.
Και να κρίνουμε επαρκώς το τι θα πράξουμε.
- Το κόλπο του κακομαθημένου βουτυρόπαιδου
Ας υποθέσουμε μία εύπορη οικογένεια, και ας δούμε νοερά μία χαρακτηριστική συμπεριφορά παραχαϊδεμένου γιού. Έχει πείσει τον μπαμπά, συνήθως με την βοήθεια της μαμάς, να του δώσει χρήματα για να πεταχτεί να φροντίσει για το βάψιμο του οικογενειακού εξοχικού εν όψει θέρους.
Σπαταλάει κάπου τα λεφτά – π.χ. χαρτοπαιξία. Φυσικά, αντί να πάει να πει την αλήθεια, θα ψάξει για τρόπο να γλυτώσει. Ένα απλό σχετικά κόλπο είναι να προκαλέσει πυρκαγιά στο εξοχικό. Φροντίζει εγκαίρως, μάλιστα, να συστήσει στον πονόψυχο μπαμπά να προσλάβει ως φύλακα τον παλιό συμμαθητή του που είναι σε δύσκολη οικονομική κατάσταση.
Η φωτιά έχει κρύψει ότι το εξοχικό δεν βάφτηκε ποτέ. Ο έμπιστος του μπαμπά φύλακας θα επιβεβαιώσει την φωτιά και τις υπεράνω υποψίας συνθήκες της. Αλλά δεν πρόκειται ποτέ να σκεφθεί να ανοίξει κουβέντα για το βάψιμο που ουδέποτε ξεκίνησε. Πού να το φαντασθεί;
Όταν, όμως, «μπουν ψύλλοι στ’ αυτιά» του μπαμπά, έχει τρόπο να τσεκάρει το τι έγινε. Και όταν βεβαιωθεί …
- Άποψη
Όλα όσα συμβαίνουν είναι πλεκτάνη του Αντ. Σαμαρά και της παρέας του, αφ’ ενός για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους και αφ’ ετέρου να επανέλθουν στην εξουσία, και μάλιστα με τρόπο που να μην απασχολούν πιά την κοινή γνώμη οι αποτυχίες του παρελθόντος.
- Τι λένε τα γραπτά
Είδαμε στο κείμενο της προτάσεως των δανειστών σειρά υποδείξεων μεταρρυθμίσεων, αλλά είδαμε και έμμεσες αντίστοιχες υποδείξεις παραλείψεων παρελθόντων ετών. Όλα αυτά, δηλαδή, έπρεπε να είχαν ξεκινήσει από το ‘12.
Γιατί π.χ. θα μπει τώρα τάξη στο κρίσιμο θέμα του ΦΠΑ και δεν μπήκε τόσα χρόνια ; Μήπως διαφωνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ή μήπως δεν υπήρξε ολόκληρη σειρά φορολογικών νομοσχεδίων που πέρασαν χωρίς πρόβλημα;
Αν ξαναρίξουμε μία ματιά στην ως άνω συνοπτική παρουσίαση, υπό αυτό το πρίσμα, θα δούμε αλλεπάλληλα ανοικτά θέματα καίριας σημασίας.
Οι θεσμοί «παίρνουν αποστάσεις» από τις δραστικές περικοπές επενδύσεων π.χ. Ήταν δική τους ιδέα ή όχι; Ελάχιστα κρύβουν – οι θεσμοί ! – την αγανάκτησή τους για τις αλλεπάλληλες ρυθμίσεις φορολογικών θεμάτων.
Η ερώτηση είναι απλή : ποιος δεν θέλει να συζητηθεί σοβαρά το τι συνέβη σε αυτή τη χώρα;
- Ο κίνδυνος συγκατάβασης
Το Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου άνοιξε ένα παράθυρο συνεννόησης με την νέα κυβέρνηση. Αυτήν που παρουσιαζόταν κάτι σαν φράξια του σταλινικού παρελθόντος. Ξαφνικά οι ευρωπαίοι ανακάλυψαν ότι είχαν να κάνουν με συνεννοήσιμους ανθρώπους. Αριστερούς μεν, λογικούς δε.
Ο διεθνής τύπος δικαίως κατέγραψε την «δήλωση» ως τέλος της αδιέξοδης λιτότητας. Και η δήλωση ήταν εύγλωττη στο κρίσιμο θέμα : «Οι αρχές δεσμεύονται στην εφαρμογή μεταρρυθμίσεων που έπρεπε να είχαν εφαρμοστεί εδώ και πολύ καιρό για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της δημόσιας διοίκησης.».
Η συμμορία έβλεπε τα πλάνα της να ναυαγούν και σε δεύτερο χρόνο. Είχαν ήδη αποτύχει σε πρώτο χρόνο, με την εκλογική ήττα. Αν νικούσαν, θα δικαιολογούσαν πολλά με την εκλογική περιπέτεια.
Έπρεπε λοιπόν η συμμορία να κάνει τα πάντα. Αυτό.
- Νοοτροπία
Κάποιος που θα ήθελε λίγο περισσότερα από το παρελθόν, μπορεί να δει το άρθρο μου «Η νοοτροπία Σαμαρά ως εθνικός κίνδυνος», όπως επίσης και το άρθρο «Το πρόβλημα με τους γερμανογενίτσαρους», που δημοσιεύθηκε στη ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ.
Είχα προειδοποιήσει από τις 13/4 : «Υπό αυτές τις συνθήκες οι γερμανογενίτσαροι γίνονται απίστευτα επικίνδυνοι. Περί αυτού πρόκειται.»
- Έλεγχος
Υπό το φως της ως άνω θεωρίας πλεκτάνης, μπορούμε να δούμε ξανά όλες τις ενορχηστρωμένες προσπάθειες. Κι αν υπάρχει κάτι που εξηγεί την φανατική υποστήριξη από την πλευρά των καναλιών, οι ρυθμίσεις της προτάσεως που αφορούν τις σχετικές τηλεοπτικές άδειες είναι η «άκρη της κλωστής». Με παλινόρθωση, «κάπως θα τα βολέψουμε» …
Η επιστημονική μεθοδολογία, όπως είδαμε, επιβάλλει έλεγχο τυχόν διαψεύσεων. Αλλά, τι δεν εξηγείται;
Εκεί που προσεγγίζουμε την βεβαιότητα, είναι όταν βρούμε την «λυδία λίθο». Το τεστ στο τώρα που δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Και που – από την άλλη – οδηγεί στο να αποφύγουμε και στο ελάχιστο να αδικήσουμε τον οποιονδήποτε φαινομενικά ένοχο.
Η ερώτηση-ματ είναι απλή: να ξαναδούμε τις αξιολογήσεις της τρόϊκας ; Υπό το φως της προτάσεως των δανειστών, βεβαίως-βεβαίως …
.
ΠΡΟΠΥΡΓΙΟ
- Προσφυγή
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, σήμερα Παρασκευή 3/7/15, συζητείται επειγόντως προσφυγή δύο πολιτών στο Σ.τ.Ε. για ακύρωση της προκήρυξης δημοψηφίσματος.
Ο πρώτος προβαλλόμενος λόγος, ως προς το δημοσιονομικό αντικείμενο, είναι παντελώς αστήρικτος. Κατά το άρθρ. 44 παρ. 2 του Συντάγματος ο αποκλεισμός δημοσιονομικών θεμάτων από δημοψήφισμα αφορά τα δημοψηφίσματα που προκαλεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (εδάφιο 2ο), όχι αυτά που προκαλεί η Κυβέρνηση (εδάφιο 1ο) όπως στην προκείμενη περίπτωση.
Ο ισχυρισμός, όμως, ότι το ερώτημα του δημοψηφίσματος «είναι πολυσύνθετο, περιγράφεται με ειδικούς τεχνικούς και επιστημονικούς όρους, οι οποίοι είναι «αδύνατον να γίνουν κατανοητοί από την συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων» είναι καταφανώς ενδιαφέρων.
- Σκέψεις
Υπό στενή έννοια, η ερώτηση που τίθεται υπό την κρίση του ψηφοφόρου είναι πράγματι δυσανάγνωστη. Δεν διστάζω μάλιστα να παραδεχθώ ότι, παρότι μελέτησα επισταμένως την πρόταση, έχω ακόμη κενά. Κενά, όμως, ως προς τις λεπτομέρειες – όχι ως προς το ευρύτερο ζήτημα που κρίνεται.
Ή, πάλι, αν – αν ! – υποθέσουμε ότι τα μέλη του Σ.τ.Ε. καλούνταν να «ψηφίσουν» εν σώματι, θα ζητούσαν ένα σωρό στοιχεία του φακέλου που λείπουν.
Θα ζητούσαν, πρώτα από όλα, την «δήλωση της 20ης Φεβρουαρίου». Αλλά, σίγουρα θα χρειάζονταν την αρχική δανειακή σύμβαση και τις αξιολογήσεις της πορείας του προγράμματος.
Αλλά, ποιο είναι το εθνικό ζήτημα που κατά το Σύνταγμα δικαιολογεί δημοψήφισμα; Είναι οι λεπτομέρειες που πράγματι δυσκολεύουν τους πάντες ή είναι κάτι πιο σφαιρικό; Είναι το γράμμα της προτάσεως των δανειστών ή το πνεύμα της;
- Ιδέα
Τι θα γινόταν αν το Σ.τ.Ε. ερμήνευε αυθεντικώς το ερώτημα του δημοψηφίσματος;
Ήδη, άλλωστε, διακινούνται ευρέως διάφορες επιτήδειες συνθηματικές μεταφράσεις του ερωτήματος. Υπό την δημαγωγική αοριστολογία «ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ» λες και υπάρχουν ευρωσκεπτικιστές στην κυβέρνηση ή στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.
Εκτιμώ, λοιπόν, ότι το Σ.τ.Ε. θα έκανε πολύ καλά να διατυπώσει έγκυρη απάντηση στο ερώτημα : τι ψηφίζουμε;
Αισθάνομαι ότι έχω δώσει εδραία επιχειρήματα για μία διατύπωση σαν : είναι αποτελεσματική η προτεινόμενη από τους θεσμούς συμφωνία ; Φυσικά υπό την έννοια να ξεπεράσουμε την κρίση, όχι να σπρώξουμε άλλο λίγο χρόνο.
- Πρόβλεψη
Έχω λόγους να πιστεύω ότι σήμερα 3 Ιουλίου 2015 το Σ.τ.Ε. πρόκειται να γράψει Ιστορία.
.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΟΥ
ΟΧΙ.
.
ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ
Είδαμε μία σε βάθος ανάλυση της προτάσεως των δανειστών μας. Μία συνοπτική παρουσίαση, έδωσε τα κατά την γνώμη μου ουσιώδη του πράγματι εκτεταμένου κειμένου. Από την προσεκτική ανάγνωση, αποκαλύπτεται το ρήγμα στους υπέρμαχους του ΝΑΙ – κάποιοι έχουν πεισθεί παραπλανημένοι. Δεν συνθηματολογώ, υποδεικνύω αποσπάσματα εντός εισαγωγικών.
Η σε βάθος ανάγνωση αποκαλύπτει αβίαστα την αποτυχία των προηγουμένων κυβερνήσεων. Όχι μόνο τις ολιγωρίες και ανεπάρκειες, αλλά – πρώτα από όλα ! – την συστηματική και επιτήδεια συντήρηση της «παράγκας». Η σχετική παράγραφος της «Δήλωσης του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου» θα είχε – υπό κανονικές συνθήκες – προκαλέσει πολιτικό σεισμό. Γιατί δεν προκάλεσε αλήθεια;
Είδαμε και κάποιες αιτιολογημένες σκέψεις για την γνωστή προσφυγή που σήμερα κρίνεται στο Σ.τ.Ε.
Η όλη ανάλυση καταλήγει με πεποίθηση στο ΟΧΙ. Να αρνηθούμε την συγκάλυψη, να βγάλουμε στην άκρη τους ενόχους, να βάλουμε μπρος την κάθαρση.
Το ΝΑΙ είναι ΝΑΙ στην συγκάλυψη.
.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Μπροστά σε αυτό το δίλημμα, πραγματικά ιστορικών διαστάσεων διακύβευμα της χώρας μας, το κρίσιμο είναι οι αντιδράσεις αυτών που είναι σε θέση να κάνουν σοβαρή προσέγγιση του δέον γενέσθαι. Γιατί όχι, και αυτών που θα διατυπώσουν εξ ίσου συγκροτημένες προσεγγίσεις της άλλης πλευράς, του ΝΑΙ.
Αντί άλλων επιφωνημάτων περί του επείγοντος, θα καταγράψω ένα επώνυμο διαδικτυακό σχόλιο (1/7/2015 23:34) για το προηγούμενο άρθρο μου «Το δημοψήφισμα ως ύβρις»
«Άρες μάρες κουκουνάρες! (και χρειάστηκαν 3 σελίδες)…»
Σχολιαστής : Τριαντάφυλλος Κατσαρέλης, ομότιμος καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.
.