Συνεχίζοντας, άλλοι αγοράζουν χρυσές λίρες ή γενικότερα χρυσό – μετατρέποντας έτσι τα χρήματα τους σε μία σταθερή αξία (ανάλυση). Εν τούτοις, υπάρχει το ρίσκο της πτώσης της τιμής του, η οποία συνήθως συνοδεύεται από την αύξηση της ισοτιμίας του δολαρίου.
Εάν όμως θελήσει κανείς να αποτιμήσει σωστά το χρυσό, τότε θα πρέπει να συγκρίνει την τιμή του με την αύξηση της ποσότητας των χρημάτων χωρίς αντίκρισμα (Fiat money) – ως αποτέλεσμα της πολιτικής ποσοτικής χαλάρωσης (QE) των κεντρικών τραπεζών.
Η ποσότητα αυτή, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, εκτοξεύθηκε κυριολεκτικά στα ύψη στις Η.Π.Α. μετά την κρίση του 2008 – όπου ως FMQ θεωρείται το σύνολο των ταμειακών διαθεσίμων των εμπορικών τραπεζών συν τις καταθέσεις τους συν τα αποθεματικά τους στη Fed (πηγή).
.
.
Όπως θα φανεί τώρα από το επόμενο γράφημα, ενώ η ονομαστική τιμή του χρυσού είναι σήμερα στα 1.202 $ η ουγγιά (καφέ καμπύλη), η προσαρμοσμένη τιμή, με βάση την αύξηση της ποσότητας χρήματος, είναι της τάξης των 480 $ (μπλε καμπύλη) – με δεδομένο την τιμή του τον Ιούλιο του 2008, ύψους 918 $, όταν δεν είχαν ξεκινήσει τα πακέτα ρευστότητας.
.
.
Επομένως, έχει υποτιμηθεί ουσιαστικά κατά 45% περίπου, λόγω της χειραγώγησης του (ανάλυση) – οπότε δεν θα ήταν απίθανη μία ανάλογη αύξηση της η οποία, όπως συνήθως συμβαίνει με το χρυσό, είναι ξαφνική και απότομη. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πολύ δύσκολο να επιστρέψει ξανά στα 900 $ – οπότε η τοποθέτηση σε χρυσές λίρες δεν είναι καθόλου παράλογη.
Ολοκληρώνοντας, η αγορά μικρών ακινήτων σε καλές περιοχές, διασφαλίζει επίσης την αγοραστική αξία των χρημάτων, ακόμη και σε εποχές πληθωρισμού (υποτίμησης του νομίσματος), ενώ είναι αρκετά υποτιμημένα σήμερα στην Ελλάδα – αν και δυστυχώς ίσως συνεχισθεί η κατάρρευση των τιμών τους, για κάποιο χρονικό διάστημα (λόγω του αποπληθωρισμού – επενδυτική ανάλυση).
Το ενοίκιο εξασφαλίζει επίσης κάποια εισοδήματα, παρά το ότι υπάρχουν πάρα πολλά ανοίκιαστα καταστήματα και διαμερίσματα – αρκεί να είναι στη σωστή τοποθεσία. Εν τούτοις, υπάρχει πρόβλημα με τη φορολογία τους, την οποία αδυνατεί να προβλέψει κανείς – ειδικά επειδή είναι ακίνητα πάγια, τα οποία δεν μεταφέρονται εάν υπάρξει ανάγκη, ενώ δεν ρευστοποιούνται όταν χρειάζεται κανείς τα χρήματα.
.
Συμπέρασμα
Το να είναι κανείς προετοιμασμένος απέναντι στα χειρότερα, ειδικά όταν βλέπει τον τρόπο, με τον οποίο εκβιάζεται σήμερα η Ελλάδα από τη Γερμανία και το ΔΝΤ, δεν είναι παράλογο – αντίθετα, είναι μάλλον συνετό, εάν όχι υποχρεωτικό για την εξασφάλιση του οικογενειακού εισοδήματος, των σπουδών των παιδιών κοκ.
Ειδικά όταν το μέλλον των συντάξεων είναι σκοτεινό, ενώ δεν είναι απίθανη ούτε η φορολόγηση των καταθέσεων (δήμευση), ούτε μέτρα ανάλογα με αυτά που επιβλήθηκαν στην Κύπρο (άρθρο). Εύλογα λοιπόν αναφέρθηκα σε ορισμένους τρόπους, συμβάλλοντας όσο μπόρεσα στην αντιμετώπιση της καταιγίδας που φαίνεται πως θα φτάσει σύντομα στην Ελλάδα.
*Το παρόν άρθρο είναι εκπαιδευτικού χαρακτήρα και όχι προτροπή για τυχόν ενέργειες. Ο κάθε πολίτης είναι υπεύθυνος για τις αποφάσεις του και μόνον. Στα πλαίσια αυτά, κρίνουμε ως “άδικο” να μην κατέχουν τις απαραίτητες γνώσεις ΟΛΟΙ οι πολίτες. Η γνώση είναι δικαίωμα όλων, η λήψη αποφάσεων που αφορούν ιδιωτικά ζητήματα επίσης.
.
