Οι Ισπανοί Αγανακτισμένοι – The Analyst

Οι Ισπανοί Αγανακτισμένοι

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

ΕΙΚΟΝΑ---Ισπανία

Η ελκυστικότητα των «Podemos» οφείλεται κυρίως στη λυπηρή εικόνα της πολιτικής και οικονομικής ελίτ της χώρας η οποία, με τη βοήθεια της τρομακτικής διαφθοράς, αύξησε υπερβολικά τον πλούτο της – εις βάρος της πλειοψηφίας του πληθυσμού

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Ένα χρόνο μετά, στα «γενέθλια» της ειρηνικής εξέγερσης εναντίον του συστήματος εκ μέρους των ισπανών αγανακτισμένων Πολιτών, στις 15 Μαΐου του 2012, άρχισε να αναρωτιέται κανείς, όπως και στην Ελλάδα, τι απόγινε με όλους αυτούς που διαμαρτύρονταν στις πλατείες της χώρας – πολλοί από τους οποίους δεν δίσταζαν να κοιμηθούν στο έδαφος, για να τονίσουν την αποφασιστικότητα τους.

Στην Ελλάδα αναφερόμαστε τότε, πριν από την υπογραφή του PSI, «στη σιωπή των αμνών», φοβούμενοι πως η χώρα οδηγούταν στη χρεοκοπία, με τους Πολίτες της να περιμένουν ήρεμοι τον «από μηχανής Θεό» – αρνούμενοι να συνειδητοποιήσουν τι συνέβαινε ή να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Όσον αφορά τον κλασσικό αντίλογο των υπερασπιστών της υποτέλειας, ήταν ο ίδιος τότε και σήμερα:

«ότι δηλαδή, εάν θα εξεγειρόταν, θα κυριαρχούσε το χάος και η αναρχία, παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως ζούμε ακόμη «κατ’ επίφαση εν τάξει» – εκτός εάν «τάξη» θεωρείται να μην ξέρεις τι φόρους θα σου επιβάλλουν την επόμενη εβδομάδα, αν θα έχεις δουλειά αύριο ή όχι, αν θα μπορείς να πληρώσεις φάρμακα, αν πρέπει να μεταναστεύσεις για να επιβιώσεις, αν τα νοσοκομεία θα έχουν γάζες, αν τα σχολεία θα συνεχίσουν να λειτουργούν και αν τα παιδιά σου θα έχουν το δικαίωμα να ονειρεύονται».

Η απάντηση στο ερώτημα από την πλευρά των Ισπανών ήταν πως οι «αγανακτισμένοι» συνέχισαν τις διαμαρτυρίες τους, αλλά με διαφορετικό τρόπο: σε πολιτικές συγκεντρώσεις, καθώς επίσης στα ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Προφανώς δεν θα μπορούσαν να σταματήσουν να διαμαρτύρονται, αφού η κακή οικονομική κατάσταση της Ισπανίας παρέμενε αναλλοίωτη: 25% ανεργία, πάνω από 50% στους νέους, δραστικά μέτρα λιτότητας, μείωση των δαπανών στην Παιδεία και στην Υγεία, πολυάριθμες περιπτώσεις πολιτικής διαφθοράς, κατασχέσεις ακινήτων, πλειστηριασμοί, πείνα, εξαθλίωση κοκ.

Βέβαια, συγκριτικά με την Ελλάδα τα μεγέθη της Ισπανίας, με εξαίρεση την ανεργία (διακεκομμένες γραμμές στο γράφημα που ακολουθεί, δεξιά στήλη), ειδικά όσον αφορά την πτώση του ΑΕΠ (κανονικές γραμμές, αριστερή στήλη), είναι καλύτερα – ενδεχομένως επειδή το εγκληματικό πρόγραμμα λιτότητας (κάθετες γραμμές) ξεκίνησε αργότερα.   

 .

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ισπανία, Ελλάδα, ΑΕΠ, Ανεργία εξέλιξη

 .

Εν τούτοις, στο θέμα των κατασχέσεων ακινήτων, η Ισπανία προηγείται σημαντικά – αφού η κυβέρνηση της δεν έλαβε απολύτως κανένα μέτρο προστασίας των Πολιτών της από τις τράπεζες. Η Ισπανία προηγείται επίσης στην πολιτική διαφθορά, η οποία έχει τεράστιες διαστάσεις – με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού να έχει πάψει να εμπιστεύεται τα μεγάλα πολιτικά κόμματα, λέγοντας πως δεν το εκπροσωπούν.

.

Οι Podemos

Χωρίς όμως εκπροσώπηση δεν υπάρχει Δημοκρατία – ενώ μία ολόκληρη νέα γενιά προβληματισμένων Ισπανών άρχισε να επανεξετάζει τόσο την κοινωνία, όσο και τους Θεσμούς της. Στα πλαίσια αυτά αναβίωσε στη χώρα το σύνθημα «Ναι, μπορούμε», το οποίο είχε χρησιμοποιήσει πρώτος ο αμερικανός πρόεδρος στην προεκλογική του εκστρατεία, με στόχο να αναπτερώσει το ηθικό των συμπολιτών του και να κερδίσει την ψήφο τους.

Το «νεογέννητο του γάμου», της ένωσης δηλαδή της διαμαρτυρίας των αγανακτισμένων και του αμερικανικού συνθήματος, ήταν το κόμμα των Podemos («Μπορούμε» στα ισπανικά) – μία πολιτική παράταξη δηλαδή, παρά το ότι η κίνηση των αγανακτισμένων της «15ης Μαΐου» δεν ήθελε για πολλά χρόνια να έχει τίποτα κοινό με το σύστημα.

Οι ηγέτες του κινήματος, μεταξύ των οποίων ο γενικός γραμματέας στην κορυφή του, ο μόλις 36 ετών P. Iglesias, προέρχονται από τον κύκλο των πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου της Μαδρίτης. Το πολιτικό πρόγραμμα δε, με το οποίο το νέο κόμμα κέρδισε πέντε έδρες στις Ευρωεκλογές, τρομάζοντας το κατεστημένο της χώρας, είναι σε τέτοιο βαθμό ριζοσπαστικό, ώστε να συνδέει θεωρητικά εγχειρήματα που αφορούν τη Δημοκρατία, τη συμμετοχή των Πολιτών στις αποφάσεις, το κοινωνικό κράτος, τον αφοπλισμό, την προστασία του περιβάλλοντος, τη διεθνικότητα και πολλά άλλα, με την πράξη και με την καθημερινότητα.

Το κόμμα δεν έχει μέχρι στιγμής καταφέρει απολύτως τίποτα, θέλει να κάνει πάρα πολλά και έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μίας πολύ μεγάλης μερίδας του πληθυσμού – γεγονός που προξενεί πολύ μεγάλη εντύπωση. Ο αριθμός των μελών του ξεπέρασε ήδη τον περασμένο Οκτώβρη τις 200.000, με αποτέλεσμα να είναι μεγαλύτερος από το σοσιαλιστικό κόμμα (PSOE) – το οποίο ισχυρίζεται πως οφείλεται στην ετήσια συνδρομή, η οποία για το ίδιο υπερβαίνει τα 100 €, ενώ για τους «Podemos» είναι δωρεάν.

Συνεχίστε στη 2η σελίδα (…)
Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×