Είναι εμφανές ότι το «σύστημα» περιορίζει όλο και περισσότερο τα περιθώρια ιδιώτευσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο στην εποχή μας να βρει κανείς «χλωρό κλαρί». Ακόμη δυσκολότερο είναι να διδάξει κανείς στα παιδιά του πώς να μην ισοπεδωθούν ως προσωπικότητες
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
.
Πρόλογος
Συμμόρφωση είναι η κατόπιν πιέσεων αλλοίωση της προσωπικής μας γνώμης, ώστε να είναι συμβατή με τις επιθυμίες κάποιου άλλου ή της λεγόμενης «κοινής γνώμης».
Απελευθέρωση – αντίστοιχα – είναι ο απεγκλωβισμός μας από τις προσπάθειες να συμμορφωθούμε, με αποτέλεσμα την διατήρηση ή ανάκτηση της πνευματικής μας ελευθερίας.
Το δίλημμα του τίτλου αφορά κάθε άνθρωπο, και ιδιαίτερα εμάς τους Έλληνες. Σίγουρα απασχολεί κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, όπου γης.
.
Η φύση της προπαγανδιστικής επίθεσης
Η βάση της σύγχρονης προπαγάνδας εκφράζεται στο γνωστό «Πείραμα συμμόρφωσης»:
.
Το Πείραμα Συμμόρφωσης / The Asch Conformity Experiment
.
Ανύποπτα τα πειραματόζωα υποτάσσονται στην «γνώμη» της ομάδας σε θέματα οφθαλμοφανώς λανθασμένα, όπως το συγκριτικό μήκος δύο διπλανών γραμμών.
Εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς πόσο μπορεί να διαταράσσεται η κρίση μας, όταν η πίεση αφορά υποκειμενικά θέματα. Πόσο μάλλον αν γίνεται και σε μεγάλο εύρος θεμάτων, έχει μακρά διάρκεια εφαρμογής, και επαναλαμβάνεται συνεχώς και ποικιλοτρόπως. Η γνωστή «πλύση εγκεφάλου».
Αυτή την τεχνική εφάρμοσε συστηματικά ο χιτλερικός αρχιπροπαγανδιστής Γκαίμπελς. Με όπλο «επιχειρήματα» της μορφής «ΟΛΟΙ ΛΕΝΕ …», έπειθε τον απλό Γερμανό να πολεμήσει στην μακρινή Αίγυπτο ή να οδηγήσει Εβραίους στα κρεματόρια. Συνήθεις διαταγές δεν θα έφθαναν να τον οδηγήσουν στην παράνοια.
Σήμερα η τεχνική έχει γίνει πιά πολυδιάστατη, αλλά και εκλεπτυσμένη. Ο Γκαίμπελς προέβαλε την μία και μόνη χιτλερική πολιτική. Τώρα πιά προβάλλονται περισσότερες επιλογές, δίνοντας μία επίφαση πλουραλισμού και ελευθερίας. Εγκλωβιζόμαστε εύκολα στις προβαλλόμενες εναλλακτικές επιλογές.
Στο εγχώριο πολιτικάντικο παιχνίδι π.χ. έχουν διαμορφωθεί τρία «κουτάκια». Αν πάει κανείς αριστερότερα από το κυβερνητικό «κουτάκι» είναι ΣΥΡΙΖΑ, και εγκλωβίζεται στα λάθη της ηγεσίας του και των «απρόσεκτων» στελεχών του. Αντίστοιχα, αν πάει κανείς δεξιότερα, χαρακτηρίζεται ελληναράς και μάλιστα με υπονοούμενο το «χρυσαυγίτης». Έξω από αυτά τα τρία «κουτάκια» είναι δύσκολο να βρει κανείς μία κάποια ευμεγέθη δημοσιότητα – θετική ή αρνητική.
Δεν είναι απλό να γνωρίσει κανείς καλά την επιστήμη της προπαγάνδας. Π.χ. δεν είναι εύκολο να καταλάβει κανείς – ίσως ούτε να υποψιασθεί καν – ότι το video με το πείραμα της συμμόρφωσης διανέμεται από το «σύστημα». Δεν είναι απλό, δηλαδή, να γνωρίσει κανείς καλά με τι μέσα επιτυγχάνεται εν τέλει ο βιασμός των λαών.
Δεν είναι, όμως, δύσκολο να μπει κανείς στο νόημα : η προπαγάνδα κατασκευάζει αλήθειες και εγκαθιδρύει στερεότυπα. Και υποβάλλει την αίσθηση ανημπόριας. Αδίστακτα.
.
Η φύση των προπαγανδιστών
Το κρίσιμο ερώτημα είναι ακριβώς αυτό : τι είδους όντα είναι αυτοί που θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο σε συνανθρώπους ; Και πώς θεωρούν εαυτούς Χριστιανούς ; Αγαπούν αλλήλους, ή τον πλησίον ; Διψούν για την δικαιοσύνη ; Τηρούν το «Ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις» ;
Η «απάντησή» τους είναι υποκριτική, φαρισαϊκή. Προβάλλουν, με τα ίδια εντεταλμένα μέσα «ενημέρωσης», δημόσιες σχέσεις βιτρίνας. Δεν έχουν πρόβλημα π.χ. να βγάζουν δεκάρικους λόγους για την ημέρα κατά της παιδεραστίας, αν και συχνά παιδεραστές οι ίδιοι και οι συν αυτοίς. Γνωστά πράγματα.
Η απάντηση στο ως άνω «κρίσιμο ερώτημα» είναι καίριας σημασίας. Είναι σημαντικό να έχουμε πλήρη πεποίθηση ότι πρόκειται για ηθικά αναίσχυντους. Πιστεύουν βαθειά ότι «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αλλά δεν τους απασχολεί και πολύ «Ποιος αγιάζει τον σκοπό ;». Ο σκοπός τους είναι άγιος γιατί είναι δικός τους.
Στον δυτικό κόσμο, σήμερα τουλάχιστον, οι σκοποί αγιάζονται από βλάκες – είναι καταφανές. Η κινέζικη σοφία υποδεικνύει αφοπλιστικά «Ο άπληστος άνθρωπος είναι σαν ένα φίδι που προσπαθεί να καταπιεί έναν ελέφαντα». Κάπως έτσι το αμερικάνικο χρηματιστήριο ακόμη ανεβαίνει …
Στα πλαίσια αυτά, ίσως είναι καιρός να μας απασχολήσει το εξής ερώτημα : ποια είναι σήμερα Η πολιτική σημασία του βλακός ;
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Το παράδειγμα των stress tests
Πρόσφατα η κοινή γνώμη βομβαρδίσθηκε με διθυραμβικά επιφωνήματα, που πανηγύριζαν την λαμπρή αντοχή των πιστωτικών μας ιδρυμάτων. «Είδηση» ήταν μόνο η αναγγελία της επιτυχίας στο διαγώνισμα. Ο τηλεθεατής άκουγε επί ημέρες αλλεπάλληλα “s” και “t” να στριμώχνουν δύο “e”, και αγωνιούσε μήπως κλείσει η τράπεζα όπου εισπράττει την σύνταξη ή τον μισθό. Και ανακουφίσθηκε …
Προφανώς δεν άκουσε ποτέ ούτε για τις «7 τραπεζικές πληγές», ούτε ότι όλα αυτά τα ακριβοπληρωμένα συγγράμματα φωστήρων «δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα». Πολύ περισσότερο, ο τηλεθεατής δεν άκουσε ποτέ για τράπεζες που βούλιαξαν λίγο μετά από την επιτυχία τους σε stress test …
Δυστυχώς, ο συνήθης πανηγυρίζων τηλεθεατής δεν είναι σε θέση να απαντήσει στην ερώτηση «τι είναι το stress test ;». Η δικαιολογία του είναι στην πραγματικότητα ότι :
- Πρώτον, είναι ένα τεστ αντοχής για να δούμε πόσο καλές είναι οι τράπεζές μας.
- Δεύτερον, η τρόϊκα το έκανε και «μας περίμενε στην γωνία».
- Τρίτον, εμείς τα καταφέραμε – το παραδέχθηκε και η τρόϊκα.
- Τέταρτον, το είπε η τηλεόραση ότι τα περάσαμε.
- Πέμπτον, το λένε όλοι ότι πάμε καλά.
Κάπως έτσι, έσπευσε πρωί-πρωί την Δευτέρα να αγοράσει μετοχές των τραπεζών και …
Και, με τα ίδια μυαλά, χειροκρότησε ενθουσιωδώς και την παρασκευιάτικη δήλωση «Σήμερα βγαίνουμε οριστικά από την κρίση και από τα μνημόνια». Ίδωμεν …
.
Η λύση της φυγής
Το πείραμα της συμμόρφωσης υποδεικνύει – εμμέσως πλην σαφώς – την «λύση» στο πρόβλημα. Δεν είναι και τόσο μεγάλο το πρόβλημα, αν δεν ακούνε οι άλλοι τι πιστεύεις. Αξίζει να το προσέξουμε, προς το τέλος του video.
Έχει μάλιστα πλασαρισθεί αυτή η διέξοδος και με slogan : “Get a life” (βρες μιά ζωή). Είναι η γνωστή συμπεριφορά της στρουθοκαμήλου : κρύβει το κεφάλι της στην άμμο για να μην δει το λιοντάρι που σε λίγο θα την κατασπαράξει. Αυτό που αλλάζει είναι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί.
Είναι εμφανές ότι το «σύστημα» περιορίζει όλο και περισσότερο τα περιθώρια ιδιώτευσης. Δεν είναι καθόλου εύκολο στην εποχή μας να βρει κανείς «χλωρό κλαρί». Ακόμη δυσκολότερο είναι να διδάξει κανείς στα παιδιά του πώς να μην ισοπεδωθούν ως προσωπικότητες.
Στο βιβλίο «Με τα μάτια ενός πατέρα» επισημαίνω το πρόβλημα με το σύνδρομο διάσπασης προσοχής και υπερκινητικότητας, το κωδικοποιημένο ως ADD/ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder). Μετά από την παρουσίαση προχωρημένων υφιστάμενων προσεγγίσεων του προβλήματος επισημαίνω :
Ως γονιός – το τονίζω ! – καταθέτω απλά τον προβληματισμό μου και περιμένω από την επιστημονική κοινότητα να τον αξιολογήσει και να τον προχωρήσει, αν αξίζει.
Θεωρώ ότι, πριν «σηκώσουμε ψηλά τα χέρια» μπροστά στο βιοχημικό πρόβλημα, θα πρέπει να δοκιμάσουμε – αν δεν έχει ήδη γίνει καλά – όχι να νουθετήσουμε, αλλά να εκπαιδεύσουμε με παιδαγωγικές μεθόδους το υπερκινητικό παιδί.
Το αν η προσέγγιση που παραθέτω στην συνέχεια έχει βάση είναι στην κρίση παντός ενδιαφερόμενου. Στα πλαίσια του παρόντος άρθρου, ας αναλογισθεί ο κάθε γονιός ποια ακριβώς είναι η διέξοδος get a life για το παιδί του.
.
Και η απελευθέρωση;
Προφανώς η αποτελεσματική αντίδραση απαιτεί επιστημονική συγκρότηση, και μάλιστα υπέρτερη. Πρόκειται σαφώς για πόλεμο. Και τους πόλεμους τους κερδίζουν αυτοί που προσέρχονται με νέα όπλα. Αυτό – ως γνωστόν – διδάσκει η Ιστορία.
Αξίζει να προσέξουμε ότι το Εθνικό μας Έπος περιλαμβάνει και κρίσιμη προειδοποίηση για τους κινδύνους του εγχειρήματος. Ο Οδυσσέας βρέθηκε απέναντι στον θηριώδη Πολύφημο. Μονόφθαλμος Κύκλωπας, με εμμονή στην τάξη, που «δεν αγαπά το δίκιο και τον ξένο». Ο συμβολισμός είναι σαφής, όπως και η αναλογία στο «τώρα».
Αξίζει, όμως, να προσέξουμε το μεγάλο λάθος του δικού μας : χλευάζοντας τον τυφλωμένο πιά αντίπαλό του, προδίδει το πραγματικό του όνομα. Αντί «ο ούτις» (ο κανένας δηλαδή), είναι ο Οδυσσέας. Και έτσι είναι εφικτό να γίνει στόχος του πατέρα του ανθρωποειδούς, του «θεού» Ποσειδώνα.
Επομένως : «Κάτι επικίνδυνο, παύει να είναι επικίνδυνο, αν ξέρουμε καλά ότι είναι επικίνδυνο».
Επί της ουσίας, μία πρώτη γεύση των διαστάσεων του προβλήματος έχω παρουσιάσει σε ένα τμήμα της διάλεξης που έδωσα στο Κιάτο την 1η Ιουνίου 2011 :
.
Όλα είναι στο μυαλό !
.
Θέμα της διάλεξης : «Λύσεις για … όλους στα προβλήματα επιβιώσεως και ρευστότητος»
.