Η αλήθεια για τις τράπεζες – Σελίδα 2 – The Analyst
Χωρίς κατηγορία

Η αλήθεια για τις τράπεζες

Συνεχίζοντας, όπως αναφέραμε προηγουμένως, μετά τη Deutsche Bank ακολουθούν οι γαλλικές τράπεζες – οι οποίες έχουν στους ισολογισμούς τους τα μεγαλύτερα ρίσκα. Στην περίπτωση που θα ακολουθούσε κάποια κρίση όπως, για παράδειγμα, τυχόν αθέτηση πληρωμών εκ μέρους της Ελλάδας, οι κεφαλαιακές ανάγκες των γαλλικών τραπεζών θα ξεπερνούσαν το 10% του ΑΕΠ της χώρας – οπότε θα εκτοξευόταν κυριολεκτικά στα ύψη τόσο τα ελλείμματα, όσο και τα χρέη της Γαλλίας (γράφημα).

.

Ευρώπη - το πραγματικό χρηματοδοτικό κενό ανά χώρα

Ευρώπη – το πραγματικό χρηματοδοτικό κενό ανά χώρα (ως ποσοστό επί του ΑΕΠ).

 .

Η Ιταλία, η οποία θεωρείται ως το επίκεντρο του μελλοντικού χρηματοπιστωτικού σεισμού, βρίσκεται στην τέταρτη θέση μετά την Ολλανδία και το Βέλγιο – ενώ η Γερμανία θα χρειαζόταν τουλάχιστον το 4% του ΑΕΠ της, ευρισκόμενη στην πέμπτη θέση. Ακολουθεί η Αυστρία, ενώ οι τράπεζες της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και της Κύπρου χαρακτηρίζονται από ένα σημαντικά χαμηλότερο ρίσκο.

.

Επίλογος

Από όλα τα παραπάνω συμπεραίνεται πως τα ψέματα δεν ωφελούν σχεδόν ποτέ – ενώ οι αναφορές στα αποτελέσματα του «τεστ αντοχής» εκ μέρους του αντιπροέδρου της ΕΚΤ, αντί του προέδρου της, ο οποίος μάλλον απέφυγε το «πικρό ποτήρι», έδειχναν από την αρχή πως κάτι δεν πηγαίνει καλά.

Δυστυχώς για όλους μας, τα τραπεζικά ζόμπι συνεχίζουν να υπάρχουν στην Ευρώπη, οι κίνδυνοι είναι τεράστιοι, ενώ η διάλυση της περισσότερο πιθανή από ποτέ – ιδιαίτερα μετά την κατάρρευση του χρηματιστηριακού δείκτη των τραπεζών της Ιταλίας, η οποία είναι αδύνατον να αποφύγει την Τρόικα ή τη χρεοκοπία, εάν παραμείνει μέλος της Ευρωζώνης.

.

Υστερόγραφο

Η κυβέρνηση της Ισπανίας ανέπνευσε ικανοποιημένη μετά τα αποτελέσματα του τεστ αντοχής – αφού μόλις πριν από δύο χρόνια η χώρα ήταν βυθισμένη σε μία μεγάλη τραπεζική κρίση, έχοντας αναγκασθεί το 2012 να ζητήσει από την Ευρώπη 41 δις €, για να διασώσει δεκάδες τοπικές τράπεζες που κινδύνευαν να χρεοκοπήσουν.

Σημαντικότερη όλως ήταν η Bankia, η οποία δημιουργήθηκε το 2010 από της ένωση έξι τοπικών τραπεζών, με μία μεγαλύτερη της Μαδρίτης – εισερχόμενη στο χρηματιστήριο το 2011. Ένα χρόνο αργότερα, η κυβέρνηση της Ισπανίας υποχρεώθηκε να διαθέσει το μεγαλύτερο μέρος του ευρωπαϊκού δανείου για να τη διασώσει – ενώ έχει έκτοτε κλείσει 1.119 υποκαταστήματα, μειώνοντας το ΔΣ της στα 11 από 20 άτομα.

Οι 30.000 μικροεπενδυτές, οι οποίοι είχαν αγοράσει μετοχές κατά τη διάρκεια της δημόσιας εγγραφής της τράπεζας, υποχρεώθηκαν σε μεγάλες ζημίες – ενώ η ΕΚΤ ανακοίνωσε την Κυριακή πως τα κεφάλαια της τράπεζας ήταν στο 10,6% έναντι 8% του ορίου.

Στιες αρχές όμως του μήνα πολλοί Ισπανοί αναβίωσαν ξαφνικά εικόνες της κρίσης, όταν απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίων δεκάδων διευθυντών της τράπεζας. Τα στελέχη αυτά είχαν χρησιμοποιήσει πιστωτικές κάρτες του ιδρύματος για ιδιωτικούς σκοπούς μεταξύ των ετών 2003 και 2012 – με ποσά που πλησιάζουν κατά μέσον όρο τα 15,5 εκ. € ανά πιστωτική κάρτα.

Όταν οδηγήθηκαν στο δικαστήριο οι manager της τράπεζας, υπήρξαν πολλές διαδηλώσεις – καθώς επίσης εκτενείς αναφορές στο θέμα, εκ μέρους των ΜΜΕ της χώρας, τα οποία υπενθύμιζαν πως όλοι προέρχονταν από το χώρο της πολιτικής, όπως συνήθως συμβαίνει στις περισσότερες τοπικές τράπεζες.

Η κατάσταση βέβαια έχει αλλάξει πια, αφού έχουν αποκλεισθεί οι διαφθαρμένοι πολιτικοί από τις διευθυντικές θέσεις των τραπεζών – κάτι που όμως δεν φαίνεται να πιστεύουν οι Ισπανοί, οι οποίοι θεωρούν πως η πολιτική διαφθορά δεν καταπολεμήθηκε, αλλά έγινε πιο προσεκτική, λόγω της κρίσης.

.


Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.

Συντάξτε την άποψή σας

Σχόλια

Don`t copy text!