Δήμευση καταθέσεων
Στη περίπτωση τώρα, που μια χώρα δεν καταφέρει να «επιβιώσει» από τις οικονομικές επιθέσεις που δέχεται χρηματοδοτώντας τις προσπάθειές τις με έμμεσους τρόπους (όπως αναφέραμε στο παραπάνω παράδειγμα), προωθείται το σχέδιο Β, δηλαδή η άμεση πλέον «χρηματοδότηση» ή αλλιώς, η δήμευση καταθέσεων.
Σύμφωνα με την τακτική που ακολουθείται, η Ευρώπη λόγου χάρη θα επιβάλλει βήμα προς βήμα τη φορολογία των καταθέσεων – κατά τουλάχιστον 10%, όπως πρότεινε το ΔΝΤ ήδη από το 2013. Στην προκειμένη περίπτωση, η Ισπανία αποτελεί το πειραματόζωο – όπως στο παρελθόν η Κύπρος και προηγουμένως, για άλλους λόγους, η Ελλάδα.
Συνεχίζοντας, εάν αδιαφορήσουν όλες οι υπόλοιπες χώρες σχετικά με το τι συμβαίνει στην Ισπανία, θεωρώντας πως η φωτιά αφορά το γείτονα και θα σταματήσει στο σπίτι του, η δήμευση θα αρχίσει να επιβάλλεται στη μία μετά την άλλη – σταδιακά και με συνεχώς υψηλότερους συντελεστές.
Φυσικά θα αφορά μόνο τις κατώτερες εισοδηματικές τάξεις, τους μικρούς καταθέτες δηλαδή, όπως συμβαίνει και με όλους σχεδόν τους υπόλοιπους άμεσους φόρους – αφού η ελίτ διαθέτει χιλιάδες τρόπους και προνόμια, τα οποία την διευκολύνουν στην νόμιμη αποφυγή των φόρων.
Σε κάθε περίπτωση, η επιβολή της νέας φορολόγησης είναι ένας πολύ κακός οιωνός – αφού, όταν υιοθετηθεί για πρώτη φορά, μπορεί στη συνέχεια να αυξάνεται κατά το δοκούν. Πόσο μάλλον όταν το μεγάλο πλεονέκτημα του κράτους εδώ έγκειται στο ότι, έχει τη δυνατότητα να εισπράττει το φόρο απ’ ευθείας από τις τράπεζες – χωρίς να περιμένει τις φορολογικές δηλώσεις των Πολιτών του.
Παράλληλα όμως, η δήμευση καταθέσεων, αποτελεί κακό οιωνό και όσον αφορά την «έκβαση του πολέμου», αφού υποδηλώνει μια μορφή ήττας και την ανάγκη για άμεση πλέον δέσμευση πόρων με αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό τρόπο.
.
Επίλογος
Η συνεχιζόμενη συσχέτιση και αλληλοεξάρτηση της οικονομικής «κρίσης» που έχει δημιουργηθεί μεταξύ ΗΠΑ και Ευρώπης, υποδηλώνει πως η Ελίτ διατηρεί κυρίαρχη επιρροή στις δύο αυτές ηπείρους. Αντιθέτως, η Ρωσία και η Κίνα, με κεντρικά κατευθυνόμενες οικονομίες και διοίκηση, δεν έχουν επιτρέψει (ίσως ακόμη) την είσοδο της.
Ο επικοινωνιακός και οικονομικός πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη, είναι σχεδόν αποκλειστικό δημιούργημα της Ελίτ, με σκοπό την περαιτέρω αύξηση του πλούτου και της επιρροής της.
Στα πλαίσια αυτά, η «διάσωση» των Τραπεζών, θυμίζει περισσότερο την αναχρηματοδότηση των οικονομικών όπλων μαζικής καταστροφής, παρά τη διατήρηση του τραπεζικού συστήματος με απώτερο σκοπό τη προώθηση της ανάπτυξης και η ευημερίας των λαών.
.
Ευρωζώνη – δάνεια προς τον ιδιωτικό τομέα
.
Αυτό άλλωστε επιβεβαιώνεται και από το γεγονός, πως τα δάνεια προς επιχειρήσεις είναι ελάχιστα σε σύγκριση με τη χρηματοδότηση που έχουν λάβει οι Τράπεζες. Και κατ’ επέκτασιν δεν μπορεί κανείς παρά να συμπεράνει, πως ο πόλεμος χάνεται και πως η δήμευση της περιουσίας των πολιτών θα συνεχιστεί.
.
