Το τραπεζικό καρτέλ και ο χρυσός – Σελίδα 2 – The Analyst
Η Ελίτ και ο χρυσός Εξ.

Το τραπεζικό καρτέλ και ο χρυσός

141 total views, 1 views today

Συνεχίζοντας η Γερμανία, παρά τις επιβαρύνσεις που της επιβλήθηκαν, ήθελε να έχει αντίκρισμα στα χρήματα της σε χρυσό, τουλάχιστον στο 30% των ποσοτήτων που τύπωνε – γεγονός που περιόριζε αυτόματα την ποσότητα των χρημάτων, οπότε την ισχύ του τραπεζικού καρτέλ.

Οι τράπεζες τότε, επειδή δεν ήθελαν να είναι η Γερμανία η μοναδική χώρα με αντίκρισμα στο νόμισμα της, προκάλεσαν το 1922 τη συμφωνία των σημαντικότερων κρατών στη Γένουα – με βάση την οποία υιοθετήθηκε ο «μισός κανόνας του χρυσού». Σύμφωνα με αυτόν, η Μ. Βρετανία και οι Η.Π.Α. όφειλαν να έχουν αντίκρισμα σε χρυσό, όσον αφορά τα νομίσματα τους – γεγονός πολύ εύκολο φυσικά για τις δύο αυτές χώρες, οι οποίες διέθεταν αρκετά αποθέματα, ενώ θα εισέπρατταν ακόμη περισσότερα από την ηττημένοι Γερμανία.

Ο «μισός κανόνας του χρυσού» απέτυχε – ενώ μεταξύ των ετών 1920 και 1930 αυξήθηκε το μίσος εναντίον των τραπεζών, καθώς επίσης των ιδιοκτητών τους. Οι άνθρωποι, άνεργοι και πεινασμένοι, ήθελαν να αποκτήσουν ξανά τα κράτη τον έλεγχο των νομισμάτων τους, τον οποίο είχαν παραδώσει ανόητα στις τράπεζες – με αποτέλεσμα να κινδυνεύει ξανά η εξουσία του καρτέλ (με έναν ανάλογο τρόπο «υπεξαίρεσε» ουσιαστικά η ΕΚΤ, με εντολή της Fed, τα νομίσματα όλων των χωρών της Ευρωζώνης).

Ακολούθησε λοιπόν ένας καινούργιος πόλεμος, ο οποίος πυροδοτήθηκε από τη σύγκρουση της Γερμανίας με την Πολωνία – οπότε εκτοξεύθηκαν ξανά τα κέρδη των τραπεζών στα ύψη, αφού χρηματοδοτούσαν και τις δύο πλευρές. Στο τέλος δε οικειοποιήθηκαν όλες εκείνες τις ποσότητες χρυσού, τις οποίες είχαν προηγουμένως ληστέψει η Γερμανία και η Ιαπωνία, από πολλές άλλες χώρες, κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Το πραγματικά πολύ μεγάλο παιχνίδι, το «Colpo Grosso», ολοκληρώθηκε με τη συμφωνία του Bretton Woods το 1944 – όπου η Fed υποχρέωσε ουσιαστικά ολόκληρο τον πλανήτη να διεξάγει το σύνολο των διεθνών συναλλαγών του σε δολάρια. Φυσικά υπήρξαν ορισμένα «προβληματικά» κράτη, τα οποία δεν ήθελαν να παραιτηθούν εντελώς από το χρυσό – οπότε η Fed αναγκάσθηκε να εγγυηθεί την ανταλλαγή των δολαρίων με χρυσό, εάν κανείς το επιθυμούσε.

Δυόμιση δεκαετίες αργότερα δημιουργήθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία παγκοσμίως τόσα πολλά δολάρια, ώστε η αμερικανική κεντρική τράπεζα δεν μπορούσε να εκπληρώσει πλέον τις επιθυμίες των Ευρωπαίων «φίλων» της – να ανταλλάσσει δηλαδή τα δολάρια με χρυσό.

Κατήγγειλε λοιπόν μονομερώς τη συμφωνία (σοκ του Νίξον, 1971), με τη βοήθεια μίας ακόμη μαριονέτας-προέδρου των Η.Π.Α. – γεγονός που ουσιαστικά ισοδυναμούσε με την κήρυξη του πολέμου, εναντίον όλου του υπόλοιπου πλανήτη.

Η Fed ανακοίνωσε στην πραγματικότητα προς όλες τις χώρες πως είτε αποδέχονται τα ψέματα και την απάτη της, συνεχίζοντας να χρησιμοποιούν τα χωρίς αντίκρισμα δολάρια για τις συναλλαγές τους, είτε θα υποχρέωνε τον πρόεδρο των Η.Π.Α. να εισβάλλει στο εσωτερικό τους – με όλα τα μέσα, οικονομικά, χρηματοπιστωτικά και στρατιωτικά που έχει στη διάθεση του.  Έκτοτε, αρκετές χώρες έχουν συνειδητοποιήσει πως η απειλή δεν ήταν θεωρητική, αλλά πρακτική – έχοντας αντιμετωπίσει τις επιθέσεις του ΔΝΤ, του ΝΑΤΟ κοκ.

.

Η σύγχρονη εποχή

Το δολάριο, καθώς επίσης το βασισμένο στα χρέη νομισματικό μας σύστημα, το οποίο ελέγχεται από μία μικρή ελίτ, έχει φτάσει στο τέλος του. Μαζί του καταρρέει η δύναμη του αγγλοσαξονικού τραπεζικού καρτέλ, καθώς επίσης η ισχύς όλων των συντελεστών που το υπηρετούν: της Παγκόσμιας Τράπεζας, του ΔΝΤ, της BIS, της λέσχης Bilderberg, της στρογγυλής τράπεζας του Ο.Η.Ε. κοκ.

Τα ανερχόμενα κράτη της BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Ν. Αφρική), γίνονται όλο και πιο ισχυρά, πολύ πιο θαρραλέα – έχοντας ήδη δημιουργήσει τη δική τους Παγκόσμια Τράπεζα και το δικό τους ΔΝΤ, με τα οποία θα ενισχύουν τις υπόλοιπες χώρες. Σύντομα δε θα ιδρύσουν τα δικά τους οικονομικά ινστιτούτα, τις δικές τους αγορές (χρηματιστήρια κλπ.) και τις δικές τους εταιρείες αξιολόγησης – συναλλασσόμενες με τα δικά τους νομίσματα και συσσωρεύοντας χρυσό.

Εκτός αυτού, αγοράζουν ήδη με τα συναλλαγματικά τους αποθέματα σε δολάρια όλα όσα πωλούνται στη Δύση – μειώνοντας με αυτόν τον τρόπο την εξάρτηση τους από τις Η.Π.Α., από τα αμερικανικά ομόλογα, καθώς επίσης από το δολάριο.

Τα γεγονότα αυτά «προκαλούν» τους ιδιοκτήτες της Fed σε πολύ μεγάλο βαθμό – οπότε θεωρείται πως θα κάνουν όλα όσα περνούν από τα χέρια τους, στην κυριολεξία τα πάντα, για να εμποδίσουν το τέλος του δολαρίου και την απώλεια της παγκόσμιας ηγεμονίας τους.

Αυτήν την εποχή πάντως φαίνεται πως γίνονται όλες οι προετοιμασίες για τη διεξαγωγή ενός νέου, μεγάλου πολέμου σε ευρωπαϊκά εδάφη – αφού οι μαζικές οικονομικές κυρώσεις, οι οποίες επιβάλλονται σε μία χώρα, είναι ο «προθάλαμος» των στρατιωτικών συγκρούσεων. Φυσικά αυτοί που ήδη υποφέρουν είναι οι Ευρωπαίοι και οι Ρώσοι Πολίτες – οι οποίοι είναι όμως εντελώς αδιάφοροι στο τραπεζικό καρτέλ που κινεί τα νήματα.

Περαιτέρω, τόσο η Κίνα, όσο και η Ρωσία θα συνεχίσουν να μειώνουν τα συναλλαγματικά τους αποθέματα σε δολάρια, προσπαθώντας να μην προκληθεί πόλεμος – αφού έχουν τη δυνατότητα να καταστρέψουν το υφιστάμενο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και το δολάριο, οπότε το τραπεζικό καρτέλ που το ελέγχει.

Εάν τα καταφέρουν, τότε θα επιβάλλουν μία νέα τάξη πραγμάτων, όπου οι Η.Π.Α. θα πάψουν να είναι η ηγεμονική δύναμη στον πλανήτη – ενώ η θέση της Ευρώπης σε μία τέτοια περίπτωση δεν είναι εύκολο να προσδιορισθεί, επειδή ο τρόπος, με τον οποίο χειρίζονται οι ευρωπαίοι πολιτικοί το θέμα (με τα δύο πόδια σε δύο βάρκες που απομακρύνονται μεταξύ τους), δεν οδηγεί πουθενά.

.

Επιμύθιο

Προφανώς το τραπεζικό καρτέλ που ελέγχει τις Η.Π.Α. δεν μπορεί να επιτεθεί στην Κίνα. Επομένως, προσπαθεί αγωνιωδώς να αποδυναμώσει τη συμμαχία των BRICS, ενορχηστρώνοντας μία επίθεση εναντίον της Ρωσίας – διατηρώντας μακριά την ευρωπαϊκή συμμαχία.

Εάν λοιπόν κατορθώσει να απομονώσει τα δύο μεγάλα μπλοκ, την ΕΕ και τις υπόλοιπες  BRICS, θα έχει την ευκαιρία να επιβάλλει στην Ευρώπη την υπογραφή των δύο συμφωνιών (TTIP, TISA) – μέσω των οποίων θα μεταφερθούν κεφάλαια και ισχύς από την Ευρώπη στις Η.Π.Α., οπότε η ΕΕ θα γίνει πολύ πιο εξαρτημένη από την υπερδύναμη.

Ολοκληρώνοντας, όπως το 1914, έτσι και το 2014 υπάρχει μία παγκόσμια αυτοκρατορία σε καθοδική πορεία (αυτή της Fed), καθώς επίσης χώρες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, οι οποίες τοποθετούνται εναντίον της ηγεμονίας του τραπεζικού καρτέλ. Υπήρξε επίσης ένα επεισόδιο, αυτό της «δολοφονίας» της πτήσης ΜΗ17, η έρευνα του οποίου εμποδίζεται – όπως εμποδίστηκε η έρευνα που ήθελαν να διεξάγουν οι Αυστριακοί, από τους Σέρβους.

Το εάν θα ακολουθήσει ή όχι ένας ανάλογος πόλεμος, όπως το 1914, εξαρτάται από το εάν το καρτέλ είναι πρόθυμο να αναλάβει το ρίσκο μίας στρατιωτικής σύγκρουσης – καθώς επίσης από το εάν οι Ευρωπαίοι Πολίτες είναι τόσο ανόητοι, ώστε να επαναλάβουν τα λάθη του 1914 και του 1939. Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο χρυσός, όσο και το ασήμι, λάμπουν σε τέτοιες αποχές – γεγονός που γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες της Fed, κάνοντας ότι μπορούν για να χειραγωγήσουν τις τιμές τους.

.

Η εξέλιξη της τιμής του χρυσού 1970 - σήμερα

Η εξέλιξη της τιμής του χρυσού (σε σχέση με το αμερικανικό δολάριο) από το 1970 έως και σήμερα. Οι γκρίζες ζώνες αντιπροσωπεύουν τις περιόδους ύφεσης στις ΗΠΑ.

.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όποιος έχει στην κατοχή του χρυσό και ασήμι δεν θα είναι βέβαια ευτυχισμένος, εάν ξεσπάσει πόλεμος, αλλά θα μπορεί να επιβιώσει – ενώ όλο και περισσότερες χώρες θα απαιτούν την υιοθέτηση ενός καινούργιου παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος, καθώς επίσης του κανόνα του χρυσού. Όποιοι δε θεωρούν πως «ο χρυσός θα πάψει να λάμπει», δεν έχουν κατανοήσει καθόλου το μονεταριστικό μας σύστημα – οπότε θα υποχρεωθούν σε μεγάλες απώλειες.

Advertisements

Τα άρθρα που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν αποκλειστικά τους συγγραφείς τους. Η ιστοσελίδα μας δεν λογοκρίνει τις γνώμες των συνεργατών της.