Οι «ευοίωνες» προβλέψεις
Στα παραπάνω πλαίσια, μία μικρή αλλά σοβαρή μειοψηφία πιστεύει πως δεν απειλείται ο πλανήτης, τουλάχιστον για τα επόμενα 10-20 χρόνια, με έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο – ούτε με ένα μεγάλο κραχ ή με μία πραγματική «επανεκκίνηση» του συστήματος.
Φυσικά θα υπάρξουν κάποιες ανακατατάξεις στο συναλλαγματικό τομέα, όπως αυτή της δημιουργίας της Ευρωζώνης – οικονομικές συγκρούσεις, χρεοκοπίες κρατών ή τραπεζών, ενεργειακές αναταραχές, καθώς επίσης τοπικοί διακρατικοί συμβατικοί πόλεμοι.
Εν τούτοις, τίποτα παραπάνω από το συνηθισμένο, όπως συνέβαινε τις τελευταίες δεκαετίες – κάτι που όμως δεν σημαίνει πως μπορεί να αναπνεύσει κανείς βαθιά και να ηρεμήσει. Η αιτία είναι το ότι, σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο χρονικό διάστημα η κατάσταση θα είναι μάλλον πιο ευχάριστη, από όσο θα περιμέναμε – μακροπρόθεσμα όμως θα είναι κατά πολύ πιο δυσάρεστη, εάν όχι απελπιστικά τρομακτική. Ειδικότερα, χωρίς φυσικά να παριστάνω τον προφήτη, φαίνεται πως θα συμβούν τα εξής:
.
- Τα εθνικά και παγκόσμια χρέη θα αυξάνονται συνεχώς – οπότε θα κλιμακώνονται οι φόροι για την σχετική εξυπηρέτηση τους, θα δημεύεται οι ακίνητη περιουσία, θα «δασμολογούνται» οι καταθέσεις κοκ.
«Πειραματόζωα» όπως η Ελλάδα, η Κύπρος, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία κλπ. έχουν τεκμηριώσει πως κάτι τέτοιο είναι εφικτό – χωρίς να προκληθούν μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις.
- Οι πραγματικοί μισθοί, σε κάποιες περιπτώσεις ανόητων χωρών, επίσης οι ονομαστικοί, θα μειώνονται συνεχώς – όσον αφορά την αγοραστική τους δυνατότητα. Αυτό θα συμβαίνει παρά τις αυξημένες απαιτήσεις εκπαίδευσης των εργαζομένων, χρόνου εργασίας και συνταξιοδότησης.
- Η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται – οπότε, για να περιορισθούν οι αρνητικές της επιπτώσεις, θα ενταθεί η καταναγκαστική εργασία, ενώ θα διευρυνθούν οι τομείς της φθηνής απασχόλησης, της ενοικίασης του εργατικού δυναμικού, καθώς επίσης της μερικής εργασίας.
- Τα βασικά αγαθά διαβίωσης, όπως η ενέργεια, τα τρόφιμα και τα ενοίκια, θα γίνονται όλο και πιο ακριβά,
- Η ελευθερία του τύπου, καθώς επίσης της έκφρασης, θα συνεχίζουν να περιορίζονται, από όλο και πιο αυταρχικά καθεστώτα – ενδεδυμένα με δημοκρατικό μανδύα.
- Η συγκέντρωση της εξουσίας, καθώς επίσης η παγκοσμιοποίηση, θα διευρύνονται με σταθερό ρυθμό – ενώ οι νόμοι, στον τομέα των απαγορεύσεων, θα πολλαπλασιάζονται.
- Οι προσωπικές ελευθερίες, η ιδιωτική σφαίρα των ανθρώπων καθώς επίσης ο ατομικισμός, η δημοκρατία γενικότερα, θα ελαχιστοποιούνται – χρόνο με το χρόνο.
- Ο χρόνος εργασίας θα αυξάνεται, ενώ θα συνεχίσει να μειώνεται ο ελεύθερος χρόνος – με τη βοήθεια της εξαθλίωσης των μαζών, για τις οποίες η θέση εργασίας θα είναι πλέον δώρο εξ ουρανού, «άξιο» οποιουδήποτε αντιτίμου.
.
Σε γενικές γραμμές λοιπόν, χωρίς να επεκταθώ σε λεπτομέρειες, οτιδήποτε ομορφαίνει τη ζωή θα καταστρέφεται σταδιακά – ενώ, ταυτόχρονα, θα οικοδομείται ο «επί γης θάνατος» του ανθρώπου. Φυσικά όχι από σήμερα μέχρι αύριο, αλλά σκαλοπάτι προς σκαλοπάτι – με την αποδεδειγμένα επιτυχή μέθοδο του βατράχου.
Τόσο αργά δηλαδή, ώστε η καταβαράθρωση του βιοτικού επιπέδου, καθώς επίσης της ποιότητας της ζωής, να μην γίνονται αντιληπτά από τους ανθρώπους – οπότε να αποδεχθούν τη μοίρα τους χωρίς προβληματικές εξεγέρσεις, όπως συμβαίνει ήδη στην Ελλάδα και αλλού.
Στην κορύφωση της συγκεκριμένης «ευοίωνης» πρόβλεψης (μετά από 40-50 χρόνια), η οποία αποκλείει το κραχ και τον παγκόσμιο πόλεμο, οι άνθρωποι θα ζουν κυριολεκτικά σαν τα ζώα – θα δουλεύουν 14 ώρες την ημέρα, θα μένουν σε σπίτια μικρά σαν κλουβιά, θα τρέφονται με γενετικά μεταλλαγμένα τρόφιμα κοκ.
Επίσης, θα χρησιμοποιούν υποχρεωτικά φθηνά ηλεκτρονικά μηχανήματα για να διευκολύνεται η παρακολούθηση τους, θα φοβούνται να μιλήσουν ελεύθερα, θα τιμωρούνται όταν κάνουν παιδιά και θα είναι ευχαριστημένοι που όλα πηγαίνουν καλά – αφού θα μπορούσαν να είναι κατά πολύ χειρότερα.
.
Οι πλούσιοι
Η παραπάνω εξέλιξη δεν θα αφορά μόνο τους φτωχούς ανθρώπους – αλλά, τουλάχιστον, το 99% του πληθυσμού του πλανήτη. Παρά το ότι επικρατεί λοιπόν η άποψη ότι, οι πλούσιοι θα ωφελούνται συνεχώς και θα γίνονται πλουσιότεροι, δεν θα αποφύγουν το μοιραίο – αν και με κάποια καθυστέρηση, ενώ θα διασωθούν ίσως κάποιοι ελάχιστοι διορατικοί, οι οποίοι θα καταφέρουν να βρουν έναν τρόπο προστασίας τους.
Ορισμένοι βέβαια, οι οποίοι θα ευρίσκονται στην κορυφή, το 0,01% για παράδειγμα του 1% των πλουσιότερων, θα έχουν διαφορετική μοίρα – αν και κάθε χρόνο θα γίνονται λιγότεροι.
.
Επίλογος
Εάν επαληθευτεί αυτή η πρόβλεψη και δεν ακολουθήσει ένα μεγάλο κραχ ή ένας παγκόσμιος πόλεμος, ο τρόπος ζωής που περιγράφει στο βιβλίο του «Ο μεγάλος αδελφός» ο Orwell, θα ωχριά μπροστά στην πραγματικότητα.
Φυσικά πρόκειται για μία από τις πολλές προβλέψεις σε μία εποχή, κατά την οποία η ανθρωπότητα έχει φτάσει στο σημείο που υποχρεούται να αποφασίσει εάν βαδίσει δεξιά ή αριστερά, έχοντας φτάσει στο τέλος του μέχρι σήμερα δρόμου – σε μία εποχή αλλαγής παραδείγματος, η οποία καθιστά σχεδόν αδύνατες τις ασφαλείς προβλέψεις.
Σε κάθε περίπτωση, τα επόμενα χρόνια θα είναι αποφασιστικά, σε σχέση με το εάν θα βρεθούμε στην ωραιότερη εποχή της ανθρώπινης ιστορίας ή εάν θα βιώσουμε έναν πραγματικό εφιάλτη – αν και οι εξελίξεις των προηγουμένων ετών δεν επιτρέπουν μεγάλη αισιοδοξία.
Στα πλαίσια αυτά, οφείλουμε να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, όσον αφορά όλες μας τις ενέργειες και τις αποφάσεις – προετοιμασμένοι για το χειρότερο και ελπίζοντας πως θα συμβεί το καλύτερο.
