Αυτό που οφείλει να μας ενδιαφέρει σήμερα δεν είναι το εάν θα ακολουθήσει το αναμενόμενο παγκόσμιο κραχ, αλλά το πότε θα συμβεί, με την σχεδόν ακριβή ημερομηνία του να διαγράφεται στον ορίζοντα – η ανοησία της Αργεντινής
(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)
.
“Επιθυμούμε να τονίσουμε πως ο όγκος των σημερινών πληροφοριών που μας κατακλύζουν, καθώς επίσης η συνεχώς επιδεινούμενη ποιότητα τους, πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαίτερα – ενώ είναι δεδομένο το ότι, η επιλογή των πηγών γνώσης και πληροφόρησης, είναι κατά πολύ σημαντικότερη από τις ίδιες.
Εάν δε προσθέσουμε πως οι περισσότερες ειδήσεις σήμερα είναι στην κυριολεξία «τρομοκρατικές», αφενός μεν λόγω του ότι η τρομοκρατία, ο φόβος καλύτερα βοηθάει στην «πώληση» τους (άρα τα ΜΜΕ), αφετέρου επειδή εξυπηρετούν «ανίερους» στόχους της εξουσίας (υποταγή των ανθρώπων, συνεχές «κυνήγι» τους για να μην προλαβαίνουν να σκεφθούν κλπ.), τότε θα κατανοήσουμε ότι, η σωστή επιλογή οφείλει να είναι η πρωταρχική μας επιδίωξη“.
.
Άρθρο
Δεν υπάρχει καμία απολύτως αμφιβολία σε σχέση με το εκκωφαντικό σπάσιμο της φούσκας των χρηματιστηρίων στις Η.Π.Α. – κάτι που δεν θα λέγαμε για τα ευρωπαϊκά, πόσο μάλλον για το πάμφθηνο ελληνικό, παρά τις πολύ υψηλές τιμές τους, εάν δεν γνωρίζαμε πως είναι αδύνατον να μην συμπαρασυρθούν.
Αυτή που αναζητιέται λοιπόν δεν είναι το εάν θα σπάσει ή όχι η φούσκα, αλλά το πότε θα συμβεί – με την έννοια πως οι μακροπρόθεσμες προβλέψεις, ειδικά στην σημερινή χρονική περίοδο της βασιλείας των παραγώγων και της βραχυπρόθεσμης κερδοσκοπίας, δε έχουν καμία αξία.
Πολύ περισσότερο όταν ζούμε σε μία εποχή «αλλαγής παραδείγματος», στην οποία η παγκόσμια οικονομία είναι βυθισμένη στα προβλήματα (υπερχρέωση, ελλείμματα, υφέσεις, τραπεζικές κρίσεις, κρατικές χρεοκοπίες κοκ.), το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταρρέει, ο νεοφιλελευθερισμός πεθαίνει (άρθρο), οι γεωπολιτικές εντάσεις αυξάνονται συνεχώς, ξεκινούν οι γενοκτονίες (εν πρώτοις των Παλαιστινίων από τους Ισραηλινούς, αν και η φυλετική εκκαθάριση στην Ελλάδα δεν είναι λιγότερο επώδυνη), οι θρησκευτικοί πόλεμοι μαίνονται, πολλές κοινωνίες ευρίσκονται στα πρόθυρα της εξέγερσης κοκ.
Ειδικά στο θέμα της διένεξης των Η.Π.Α. με τη Ρωσία, όπου δυστυχώς η Ευρώπη εξυπηρετεί συμφέροντα που σε καμία περίπτωση δεν προάγουν τα δικά της, εγκυμονεί ο κίνδυνος να υποχρεωθεί ο πρόεδρος της, ή κάποιος άλλος περισσότερο εθνικιστής που θα τον διαδεχόταν, στη «χιτλεροποίηση» της χώρας του (άρθρο) – με την έννοια πως η απομόνωση, στην οποία εξαναγκάζεται η Ρωσία, έχει υπερβολικά πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την αντίστοιχη της Γερμανίας πριν από το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στο θέμα της αμερικανικής φούσκας τώρα, η απάντηση σχετικά με το πότε θα σπάσει είναι εξαιρετικά απλή – αφού, εάν παρατηρήσει κανείς τη διαχρονική άνοδο του βασικότερου δείκτη της, του S&P, θα διαπιστώσει χωρίς καμία αμφιβολία ότι, ακολουθεί πιστά τα πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης (QE) της Fed (γράφημα). Τη διόγκωση δηλαδή του ισολογισμού της, μέσω της εκτύπωσης νέων χρημάτων (αγορά ομολόγων του δημοσίου και παγίων στοιχείων των τραπεζών).
.
Η διόγκωση του ισολογισμού της FED (μπλε γραμμή) και η αντίστοιχη εξέλιξη του δείκτη S&P 500 των ΗΠΑ. Ο δείκτης S&P 500 αντιπροσωπεύει τις 500 μεγαλύτερες (βάση κεφαλαιοποίησης) εταιρίες των ΗΠΑ, ενώ η αύξηση στον ισολογισμό της FED φανερώνει την συνέχιση της πολιτικής της για διοχέτευσης φθηνού χρήματος στην αγορά. Το αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής φαίνεται να είναι τα χρήματα αυτά, αντί να καταλήγουν στις επιχειρήσεις υπό τη μορφή επιχειρηματικών δανείων, να διοχετεύονται στα χρηματιστήρια, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στην πραγματική οικονομία και μια φούσκα στις αγορές μετοχών.
.
Επομένως, εκείνη ακριβώς τη στιγμή που θα σταματήσουν τα πακέτα, που θα τοποθετηθεί δηλαδή ένα ανώτατο όριο στην αύξηση του ισολογισμού (πριν είναι ακόμη πολύ αργά και οδηγηθούν οι Η.Π.Α. σε έναν ανεξέλεγκτο υπερπληθωρισμό), η φούσκα θα σπάσει – ενώ η πτώση θα επιταχυνθεί, εάν παράλληλα αυξηθούν τα βασικά επιτόκια, όπως ανακοίνωσε ήδη η κεντρική (ακόμη) τράπεζα του πλανήτη.
To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)
Φυσικά οι αγορές προεξοφλούν τις κινήσεις οπότε, η αφετηρία θα είναι η πεποίθηση τους, σχετικά με τις μελλοντικές κινήσεις της Fed – ενώ ο κρίσιμος χρόνος είναι ο Οκτώβρης, όπου λήγει το 3ο πακέτο (QE 3). Φυσικά τα «ομόλογα υψηλού κινδύνου» (Junk Bonds), έχουν ήδη αντιδράσει και μας δείχνουν το «τι μέλει γενέσθαι» – κρίνοντας από τις κινήσεις τους των τελευταίων μηνών.
.
Η εξέλιξη του S&P 500 και των High Yield Bonds (των ομολόγων υψηλών αποδόσεων – ομόλογα υψηλού κινδύνου).
.
Βέβαια, θα μπορούσε να προηγηθεί ένα άλλο γεγονός – όπως η χρεοκοπία της Ιαπωνίας, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία ή στην Πολωνία, επίθεση της ISIS στην Τουρκία ή κάτι ανάλογο. Εν τούτοις, οφείλει κανείς να επικεντρώνεται σε αυτά που μπορούν να προβλεφθούν με μία σχετική ασφάλεια – αφήνοντας τα υπόλοιπα.
Ολοκληρώνοντας, εάν η Fed συνεχίσει να «φουσκώνει» τις αγορές με νέα χρήματα, συνεπικουρούμενη ενδεχομένως από την ΕΚΤ, την Τράπεζα της Αγγλίας και την Τράπεζα της Ιαπωνίας, τότε φυσικά η φούσκα δεν θα σπάσει – αντίθετα, θα εκτοξευθούν οι δείκτες των χρηματιστηρίων, παράλληλα με τον υπερπληθωρισμό, στα ύψη – όπως φαίνεται από το παράδειγμα της Αργεντινής που ακολουθεί.
Η πολιτική πάντως της κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. μοιάζει πάρα πολύ με τη διεθνή πολιτική της κυβέρνησης της υπερδύναμης – η οποία απεικονίζεται πολύ παραστατικά, στην καρικατούρα αμερικανικού περιοδικού που ακολουθεί.
.
.
Ας ελπίζουμε βέβαια πως δεν θα συνεχιστεί, αφού σε τελική ανάλυση θα ζημιώσει πολύ περισσότερο τους ίδιους τους Αμερικανούς πολίτες, από ότι τον υπόλοιπο πλανήτη.
.
Η αλήθεια πίσω από την άρνηση πληρωμής της Αργεντινής
Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η Αργεντινή δεν θα μπορούσε να πληρώσει τα κερδοσκοπικά κεφάλαια, ακόμη και αν το ήθελε – επειδή διαφορετικά θα άνοιγαν οι ασκοί του Αιόλου (άρθρο). Η υποτίμηση της δε, σε καθεστώς «επιλεκτικής χρεοκοπίας» από την S&P, λόγω της μη εμπρόθεσμης καταβολής τόκων 539 εκ. $ επί των αναδιαρθρωμένων ομολόγων ύψους 13 δις $, ήταν γνωστή στην ηγέτιδα της.
Ο υπουργός οικονομικών βέβαια της χώρας, μετά την πλήρη αποτυχία των συζητήσεων που αφορούν την παραπάνω «αθέτηση πληρωμών», χαρακτήρισε την ομάδα των πιστωτών ως «ληστρικά αμοιβαία κεφάλαια» – τονίζοντας πως δεν θα διαπραγματευθεί, υπό καθεστώς στυγνού εκβιασμού.
Εν τούτοις, κατά την άποψη μας, το πρόβλημα της Αργεντινής δεν είναι αυτό, για το οποίο θέλει να μας πείσει ο υπουργός της – ακόμη περισσότερο, χρησιμοποιεί πιθανότατα το συγκεκριμένο «σόου» για να αποκρύψει τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, τα οποία είναι τεράστια. Ένα από αυτά είναι ο υψηλός πληθωρισμός, ο οποίος τείνει να εξελιχθεί σε έναν φονικό υπερπληθωρισμό – καταστρέφοντας εντελώς το εθνικό της νόμισμα.
Όπως γνωρίζουμε δε από τον Keynes, το μεγαλύτερο οικονομικό κακό που μπορεί να πλήξει ένα κράτος, είναι η καταστροφή του νομίσματος του – η οποία συνήθως ακολουθείται από τεράστιες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις.
Περαιτέρω, η έντονα ανοδική πορεία του χρηματιστηριακού δείκτη της Αργεντινής (γράφημα), τεκμηριώνει τους κινδύνους υπερπληθωρισμού – αφού συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με τις Η.Π.Α., με την έννοια πως η κυβέρνηση της Αργεντινής τυπώνει συνεχώς νέα χρήματα (άρα αυξάνεται έμμεσα ο ισολογισμός της κεντρικής τράπεζας), με αποτέλεσμα να αδυνατίζει διαρκώς η ισοτιμία του νομίσματος.
.
Η εξέλιξη του χρηματιστηριακού δείκτη της Αργεντινής.
.
Εάν τώρα μελετήσει κανείς την εξέλιξη της ισοτιμίας του νομίσματος της, λαμβάνοντας υπ’ όψιν του τόσο την επίσημη, όσο και αυτήν στη μαύρη αγορά, μπορεί να μετρήσει το ποσοστό του πληθωρισμού της χώρας – αν και με κάποιες επιφυλάξεις, αφού δεν είναι πάντοτε εύκολη η διαπίστωση της πραγματικής αγοραστικής αξίας ενός νομίσματος.
Στο γράφημα που ακολουθεί (πηγή: J. Hopkins University), στο οποίο προστίθεται και μία άλλη χώρα με ανάλογα προβλήματα, η Βενεζουέλα (ανάλυση), φαίνεται η πρόσφατη ισοτιμία του νομίσματος στη μαύρη αγορά ως προς το δολάριο (12.65), η επίσημη (8.17), ο υπολογιζόμενος πληθωρισμός (51%), καθώς επίσης ο επίσημος (15,01%).
.
Προβληματικά νομίσματα, οι ισοτιμίες και ο πληθωρισμός – οι στήλες με τη σειρά αντιπροσωπεύουν τα εξής: Τη χώρα, την ημερομηνία καταγραφής των στοιχείων, την ισοτιμία στη μαύρη αγορά, την επίσημη ισοτιμία, τον ετήσιο υπολογιζόμενο πληθωρισμό,τον επίσημο πληθωρισμό (για την περίοδο που αναγράφεται στην παρένθεση, 6 και 12 μήνες αντίστοιχα).
.
Προφανώς υπάρχει μία τεράστια διαφορά μεταξύ ενός πληθωρισμού 15% και ενός άλλου 51% – μεταξύ άλλων, για τα επιτόκια καταθέσεων και χορηγήσεων, τα οποία φυσικά δεν μπορεί να είναι αρνητικά.
Ολοκληρώνοντας, το πρόβλημα που συναντάται σήμερα στην Αργεντινή, «ελλοχεύει» και στον αναπτυγμένο κόσμο – ο οποίος συμπεριφέρεται ανάλογα, ανεύθυνα δηλαδή, τυπώνοντας τεράστιες ποσότητες χρημάτων χωρίς αντίκρισμα. Η Αργεντινή απλώς προηγήθηκε, ενώ η κυβέρνηση της το «παράκανε», όπως θα λέγαμε, απλά και μόνο για να παραμείνει στην εξουσία.
Προβλήματα όμως αυτού του μεγέθους δεν κρύβονται για πολύ – δυστυχώς ούτε πίσω από τους ηρωισμούς του υπουργού της Αργεντινής, ο οποίος θέλει να παριστάνει τον τιμωρό των κερδοσκόπων, έχοντας την ανόητη εντύπωση ότι μπορεί να «εμπαίζει» τις αγορές.
Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της χώρας άλλωστε (γράφημα), δίνει μία επίσης πραγματική εικόνα συνεχούς πτώσης, η οποία δεν μπορεί να κρυφτεί – με αποτέλεσμα, αργά ή γρήγορα, το νόμισμα της Αργεντινής να δεχτεί τις μαζικές επιθέσεις των κερδοσκόπων (ανοιχτές πωλήσεις), καταρρέοντας σε χρόνο μηδέν.
.
Αργεντινή – ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
.
Ευχόμαστε να μην οδηγηθεί στο «ικρίωμα» η Αργεντινή, από μία κυβέρνηση που ενώ οδηγεί στη χρεοκοπία τη χώρα της, θέλει να παρουσιάζεται ως ένας παγκόσμιος ήρωας – ως ο ιππότης που σκοτώνει το τέρας.
Το τέρας υπάρχει και πρέπει να σκοτωθεί – αν και νομίζουμε πως είναι τόσο αχόρταγο που τελικά θα πεθάνει από μόνο του (άρθρο). Ο θάνατος του όμως είναι αδύνατον να προέλθει από μία και μόνο χώρα, πόσο μάλλον από μία τόσο αδύναμη, όσο η Αργεντινή – ενώ τις μεγαλύτερες προϋποθέσεις σήμερα τις έχει η Ευρώπη.
.