Πως έσβησε το Made in Japan (α) – The Analyst

Πως έσβησε το Made in Japan (α)

Email this page.
Print Friendly, PDF & Email

Ιαπωνία,-made-in-Japan,-πτώση,-οικονομία

Το υπουργείο οικονομικών επιτηρούσε τον χρηματοπιστωτικό τομέα και διασφάλιζε πως οι αποταμιεύσεις θα διοχετεύονταν μέσω φτηνών δανείων στις εταιρίες. Καθώς διατηρούσαν τεχνητά τα επιτόκια χαμηλά, οι επιχειρήσεις έβρισκαν φτηνή χρηματοδότηση για επενδύσεις, βοηθώντας έτσι την ανάπτυξη τους

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

.

Καπιταλισμός Ιαπωνικού τύπου

Για να καταλάβουμε πως οδηγήθηκε η Ιαπωνία στην ακμή της την δεκαετία του 1980, μέχρι την κατάρρευση το 1991, οφείλουμε να γνωρίζουμε τις γιαπωνέζικες ιδιαιτερότητες.

Ο πληθυσμός της χώρας είναι 127 εκατομμύρια, κυρίως συγκεντρωμένος σε πυκνοκατοικημένες υπερσύγχρονες πόλεις. Η συνολική έκταση της Ιαπωνίας δεν ξεπερνά 3 φόρες το μέγεθος της Ελλάδας.

Η επιβίωση του ιαπωνικού λαού για αιώνες σε μια κυρίως ορεινή, εχθρική γη, όπως είναι φυσικό σφυρηλάτησε την νοοτροπία τους. H Ιαπωνία ήταν και είναι μια φτωχή χώρα από πλευράς φυσικών πόρων και συνεπώς η εξάρτηση της από εισαγωγές πρώτων υλών ήταν και είναι μεγάλη.

Οι Ιάπωνες υπερηφανεύονταν ότι το σύστημα τους ήταν λιγότερο εγωιστικό και περισσότερο σταθερό από το δυτικό. Ότι είχαν μακροπρόθεσμες επιδιώξεις και δεν κυνηγούσαν μόνο τα βραχυπρόθεσμα κέρδη.

Κατά την άποψη των Γιαπωνέζων αυτό το σύστημα έχει θετικά αποτελέσματα, παρόλο που παρουσιάζει μειονεκτήματα σε ότι αφορά την προσαρμογή του στις οικονομικές διακυμάνσεις. Ισχυρίζονται πως η γιαπωνέζικη νοοτροπία για την αφοσίωση στην επιχείρηση, προσφέρει τη δυνατότητα ενός μακροχρόνιου προγραμματισμού και συμβάλλει στην καλύτερη επαγγελματική κατάρτιση του προσωπικού.

.

Χαρακτηριστικά της ιαπωνικής κουλτούρας

Ο ιαπωνικός καπιταλισμός εναντιώνονταν στον δυτικό ορθολογισμό, θεωρώντας ότι είναι ασυμβίβαστος με την κοινωνική αρμονία. Οι διαφορές πηγάζουν από μια ισχυρή προσκόλληση στην ομάδα και την υπακοή στην εξουσία.

Η Ιαπωνία μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, ήταν μια χώρα που η οικονομία της ήταν φεουδαρχικού τύπου. Κλειστή κοινωνία σε εξωτερικές επιδράσεις, χωρίς παράδοση δικαιωμάτων για το άτομο. Όταν αποφάσισαν να εκσυγχρονίσουν τη χώρα μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, υπό την καθοδήγηση των αμερικάνων, δανείστηκαν επιλεκτικά στοιχεία από την Δύση για να δημιουργήσουν ένα νέο οικονομικό σύστημα.

Η ανεπτυγμένη ομαδοποίηση και η αφοσίωση είναι τόσο βαθιά ριζωμένες στο λαό, που και αν ακόμα μια επιχείρηση εργάζεται σε βάρος του κοινωνικού συνόλου δεν πρόκειται να εκτεθεί στην κοινή γνώμη. Όταν ένας εργαζόμενος αυτοκτονεί για να μην αποκαλύψει κάποιο σκάνδαλο της εταιρείας του, αυτό δείχνει όχι μόνο ένα έντονο ομαδικό αίσθημα, αλλά και ότι πιστεύει, πως απειλείται και η προσωπική του ευτυχία.

Αυτή η ασυνήθιστη εργασιακή ηθική φέρνει προτερήματα κόστους, μαζί με την έφεση για καινοτομία και τη συνείδηση ποιότητας. Όλα τα αναφερόμενα οδήγησαν σε επιτυχία την Ιαπωνία, φέρνοντας σε δύσκολη θέση τις άλλες βιομηχανικές χώρες.

.
Το άτομο υποταγμένο στην ομάδα

O Ιαπωνικός τρόπος σκέψης ιδιαίτερα στον τομέα των επιχειρήσεων στηρίζεται στην συνεχή βελτίωση μέσω της εμπειρίας, στην προώθηση της έννοιας της ομάδας, στην προσήλωση στην επίτευξη του στόχου και στην απόλυτη κατανόηση των συνθηκών πριν την λήψη μιας απόφασης. Η φιλοσοφία της συνεχής βελτίωσης στηρίζεται στην συνεχή πρόοδο μέσω μικρών αλλαγών και την αποφυγή μεγάλων μεταρρυθμίσεων που θα μπορούσαν να μεταβάλλουν τις αρχικές ισορροπίες δυνάμεων

Το άτομο στην Ιαπωνία έχει σημασία μόνο ως μέλος μιας ομάδας, όπου το μεμονωμένο μέλος πρέπει να παραμείνει στην προκαθορισμένη θέση και πρέπει οπωσδήποτε να αναπτύξει ικανότητα για συμβιβασμούς.

Συγχρόνως και η ομάδα παρέχει στο μέλος ασφάλεια, αποκατάσταση και ένα εφ΄ όρου ζωής αίσθημα ομοιογένειας. Από αυτό μπορεί να καταλάβει κανείς, πως το όνειρο ενός Ιάπωνα είναι η αναγνώρισή του μέσα στην ομάδα.

Για παράδειγμα, θεωρείται συχνό φαινόμενο ένας υπάλληλος να μην χρησιμοποιήσει όλη την άδεια του. Κατά κανόνα χαρίζονται οι μισές ημέρες των διακοπών στην επιχείρηση, ως ένδειξη σεβασμού στους συνάδελφους του.

 .

Η σχέση του Ιάπωνα με την κερδοσκοπία

Παρά την παραδοσιακή απέχθεια τους για τον τζόγο, τον οποίο θεωρούν κινέζικο ελάττωμα, έχουν δύο συναφή εθνικά χαρακτηριστικά που τους καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτους στην έλξη της χρηματιστηριακής αγοράς:

Πρώτον, έχουν την τάση να συμπεριφέρονται σαν αγέλη όταν επιδίδονται σε μια συγκεκριμένη δραστηριότητα, είτε στην εργασία, είτε στο παιχνίδι. Θεωρείται πως αυτό πηγάζει από την κοινοτική απαίτηση της καλλιέργειας ρυζιού, η οποία έχει υποθάλψει μια εθνική ομαδική συνείδηση.

Στην διάρκεια του πολέμου η Ιαπωνία παρουσιαζόταν από την κρατική προπαγάνδα ως 100 εκατομμύρια καρδιές που χτυπούν σαν μία.

Δεύτερον, ο ιαπωνικός ψυχισμός είναι ιδιαίτερα επιρρεπής στην αλλαγή διαθέσεων, μεταπίπτοντας αιφνίδια από τον ενθουσιασμό στην απελπισία και αντίστροφα.

Υπάρχει και ένας τρίτος λόγος, που τον συναντάμε ιστορικά σε κάθε χρηματιστηριακή φούσκα, ανεξάρτητα από χρονική περίοδο και από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε λαού. Είναι η πεποίθηση των επενδυτών ότι δεν υπάρχει γενικευμένο ρίσκο. Ότι η κυβέρνηση δεν θα επέτρεπε να μειωθούν πολύ οι τιμές των μετοχών. Ότι οι τράπεζες και οι χρηματιστηριακές εταιρίες είναι πολύ μεγάλες για να τις αφήσουν να χρεοκοπήσουν.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)

Ανοιχτή Συνδρομή
Εμείς την ορεξη και την εργατικότητα την έχουμε. ‘Οραμα διαθέτουμε. Γνώσεις αρκετές. Στηρίξτε τη προσπάθειά μας να γίνουμε ο καταλύτης, για τη συλλογική εξέλιξη της κοινωνίας και της χώρας μας.
*Σχεδιάζουμε να "ανταμείψουμε" τους Συνδρομητές μας σύντομα για την υποστήριξή τους.
Αντιαμβανόμαστε πως δεν μπορεί ο καθένας να γίνει συνδρομητής. Για το λόγο αυτό, όσοι από εσάς είσαστε σε θέση να υποστηρίξετε το όραμά μας, θα βοηθάτε και εκείνους που δεν μπορούν να συνδράμουν άμεσα.
×