(β) Η παγκοσμιοποίηση καθιστά σχεδόν αδύνατον για τις ρυθμιστικές Αρχές μίας χώρας, να προβλέψουν τις παγκόσμιες επιπτώσεις των πράξεων τους – οπότε, εάν ένα κράτος είναι μεγάλο και ισχυρό, όπως για παράδειγμα οι Η.Π.Α. ή η Ιαπωνία, τότε τυχόν λάθη της πολιτικής τους, μπορεί να αποβούν καταστροφικά για ολόκληρο τον πλανήτη.
(γ) Η παγκοσμιοποίηση λειτουργεί αυξητικά, όσον αφορά τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου (γράφημα) – οπότε περιορίζει τις προϋποθέσεις ανάπτυξης.
.
Κόσμος – παγκόσμια προσφορά σε πετρέλαιο (μπλε) και η τιμή του πετρελαίου (κόκκινο)
.
(δ) Μέσω της παγκοσμιοποίησης η κατανάλωση της περιορισμένης ποσότητας πετρελαίου μεταφέρεται από τις ανεπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες οικονομίες – λόγω του ότι αυτές παράγουν τα βιομηχανικά προϊόντα, για τα οποία απαιτούνται μεγάλες ποσότητες ενέργειας.
(ε) Για τον παραπάνω λόγο, μεταφέρονται όλο και περισσότερες θέσεις εργασίας από τις αναπτυγμένες στις αναπτυσσόμενες οικονομίες – επίσης κεφάλαια και επενδύσεις (ανάλυση).
(στ) Με το δολάριο ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, η παγκοσμιοποίηση προκαλεί τεράστια ελλείμματα στο εμπορικό ισοζύγιο των Η.Π.Α. (γράφημα), καθώς επίσης στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρηματοδοτηθούν επ’ αόριστον – ειδικά εάν κάποτε χάσει το δολάριο την ηγεμονική θέση του.
.
ΗΠΑ – η εξέλιξη του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας (σε εκ. δολάρια Αμερικής)
.
Δημιουργεί φυσικά πολλές άλλες ανισορροπίες σε όλες σχεδόν τις χώρες, για τις οποίες δεν υπάρχουν τρόποι ομαλοποίησης.
(ζ) Μέσω της παγκοσμιοποίησης μεταφέρεται η φορολογία των πολυεθνικών επιχειρήσεων προς τις μικρομεσαίες εταιρείες και τους μεμονωμένους πολίτες – επειδή οι μεγάλοι όμιλοι έχουν τη δυνατότητα να μετακινούνται σε χώρες, στις οποίες οι φόροι είναι χαμηλότεροι, για λόγους ανταγωνιστικότητας (για να προσελκύσουν τις πολυεθνικές).
.
ΗΠΑ – πηγές κρατικών εσόδων (από κάτω προς τα επάνω – εισoδήματα και ασφαλιστικά ταμεία, επιχειρήσεις-νομικά πρόσωπα, φόροι ακίνητης περιουσίας και διάφορα, λοιπά)
.
Όπως φαίνεται από το παραπάνω γράφημα στο παράδειγμα των Η.Π.Α., οι φόροι εισοδήματος νομικών προσώπων (κόκκινο) έχουν συρρικνωθεί περισσότερο από το μισό. Μέρος του πράσινου «στρώματος» (ειδικοί φόροι κατανάλωσης, φόροι επί των πωλήσεων ή της ακίνητης περιουσίας), προέρχονται επίσης από τις εταιρείες – σε κάθε περίπτωση όμως, οι φόροι επί των εισοδημάτων των φυσικών προσώπων και οι ασφαλιστικές τους εισφορές (μπλε) αυξάνονται συνεχώς.
(η) Η παγκοσμιοποίηση οδηγεί σε συναλλαγματικούς πολέμους (ανάλυση), αφού κάθε χώρα προσπαθεί να υποτιμήσει το νόμισμα της, για να εξάγει περισσότερα προϊόντα.
(θ) Τέλος, η παγκοσμιοποίηση ενθαρρύνει την εξάρτηση από άλλες χώρες, όσον αφορά τα βασικά αγαθά και τις υπηρεσίες, οπότε μειώνει σημαντικά την αυτάρκεια – καταστρέφοντας τον παραγωγικό ιστό, θέσεις εργασίας κλπ.
Το σημαντικότερο δε όλων, συνδέει όλες τις χώρες μαζί και με έναν τέτοιο τρόπο (συγκοινωνούντα δοχεία), ώστε όταν μία από αυτές καταρρέει, να υπάρχει ο κίνδυνος να παρασύρει μαζί της και τις υπόλοιπες – όπως διαπιστώσαμε από την ελληνική κρίση και τον φόβο ολόκληρου του πλανήτη, για τα αποτελέσματα τυχόν χρεοκοπίας της χώρας μας.
