Η πολιτική πόλωση Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, η συνεχιζόμενες επεκτατικές κινήσεις της Τράπεζας Πειραιώς, η στρατηγική συμμαχία Κίνας και Ρωσίας, τα αποθέματα φυσικού αερίου της Κύπρου και η αναθέρμανση της διαμάχης Κίνας-Βιετνάμ.
(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
ΕΛΛΑΔΑ
Πολιτική πόλωση
Στην Ελλάδα σήμερα επικρατεί το θέμα των αποτελεσμάτων της κάλπης της Κυριακής. Το κλίμα εμφανίζεται ακόμη αρκετά πολωμένο, καθώς τα δύο μεγάλα κόμματα δεν έχουν ακόμη τα τελικά αποτελέσματα στα χέρια τους.
Οι κάλπες της Κυριακής πάντως δεν φάνηκαν να επαληθεύουν το νικηφόρο κλίμα που επικρατούσε στα εσωτερικά της διοίκησης του ΣΥΡΙΖΑ. Με εξαίρεση την περιφέρεια Αττικής, όπου η κα. Δούρου (ΣΥΡΙΖΑ) διατήρησε την πρωτιά, στους υπόλοιπους δήμους δεν είδαμε μεγάλο εναγκαλισμό του αριστερού κόμματος.
Μάλιστα, κανείς θα μπορούσε να επικαλεστεί, πως ο κυρίως λόγος που ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίχθηκε στην περιφέρεια Αττικής, είναι η έντονη δυσαρέσκεια των πολιτών της περιοχής – έχοντας βιώσει έντονα τα αποτελέσματα της κρίσης, μεταξύ των οποίων είναι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση και η ανεργία.
Λαμβάνοντας υπόψιν αυτή τη δυσαρέσκεια, δεν μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το 16% που έλαβε ο Ηλίας Κασιδιάρης (ΧΑ-ΕΑ). Με τον ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάζει μια εικόνα φιλική προς την μετανάστευση και την ΝΔ (και ΠΑΣΟΚ) μια αδιαφορία ως προς το θέμα της λαθρομετανάστευσης, ο πολίτης του οποίου η ζωής επηρεάζεται άμεσα από την παρούσα κατάσταση (πχ. καταστηματάρχες έναντι μικροπωλητών λαθρομεταναστών) θα στραφεί προς τη Χρυσή Αυγή-Ελληνική Αυγή.
Μεγάλο ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει η στάση των πολιτών, που φαίνεται ίσως για πρώτη φορά να φανερώνει σημάδια σοβαρότητας ή προβληματισμού. Τα αποτελέσματα δεν ακολούθησαν τα exit polls στο βαθμό που περιμέναμε όλοι. Αυτό ενδεχομένως δείχνει, πως ο πολίτης δεν επιλέγει να ψηφίζει βάση «φίλων και γνωστών» πλέον. Δηλώνει μεν πως θα το κάνει, αλλά εν τέλει επιλέγει βάση της προσωπικής αντικειμενικής του γνώμης.
Παράλληλα, παρατηρούμε με ιδιαίτερη χαρά την «άφιξη» εντελώς νέων υποψηφίων, ειδικά στον κλάδο των δημοτικών συμβούλων. Ανάμεσά τους καθηγητές μα και νέα παιδιά, λόγιοι, επαγγελματίες και επιχειρηματίες.
Στο σημείο αυτό θα μπορούσαμε βιαστικά να προσθέσουμε πως η άφιξη αυτή βασίζεται σε καθαρά εγωιστικά και εγωκεντρικά κίνητρα, μιας και οι υποψήφιοι για τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές ξεπέρασαν τους 30,000.
Από μια άλλη οπτική γωνία όμως, παρατηρούμε πως ο κόσμος έχει αρχίσει να πολιτικοποιείται ξανά, αναζωπυρώνοντας το ενδιαφέρον του για τα πολιτικά δρώμενα. Πολλά μέσα μάλιστα, αντιλαμβανόμενα το νέο trend, κατασκεύασαν εφαρμογές που σκοπό έχουν την άμεση και ζωντανή ενημέρωση των ψηφοφόρων για τα αποτελέσματα.
Επιπλέον, και η δημιουργία βιογραφικών σημειωμάτων των υποψηφίων κάνουν την εμφάνισή τους στις ηλεκτρονικές ανοικτές βιβλιοθήκες και νέα κόμματα (όχι υποχρεωτικά νέα υπαρξιακά) κάνουν την είσοδό τους στην πολιτική σκηνή.
Θα μπορούσαμε λοιπόν να υποθέσουμε, πως η πολιτική αρχίζει να ανθεί και πάλι – μια λειτουργία που όμως θα εξελιχθεί σε βάθος χρόνου, με την προϋπόθεση πως δεν θα στραβοπατήσουμε, επιλέγοντας αντιδημοκρατικά κόμματα που θα αφανίσουν και την τελευταία σπίθα μιας πιθανής αναγέννησης.
Ολοκληρώνοντας την ανασκόπηση των τετελεσμένων, ο Πειραιάς είδε τον Γιάννη Μώραλη να κατακτά την πρώτη θέση στις κάλπες της Κυριακής, ενώ στη Θεσσαλονίκη, ο κ. Μπουτάρης διατήρησε την πρωτιά του.
Μολονότι λοιπόν έχουμε εισπράξει μια πρώτη εικόνα για τον καταμερισμό των προτιμήσεων, ο αγώνας δεν έχει ολοκληρωθεί. Θα απαιτηθεί η συμπλήρωση του 50% και μιας ψήφου, για να ανακηρυχθεί ο τελικός νικητής ανά δήμο και περιφέρεια.
Ο κ. Βενιζέλος πάντως μίλησε περί «αποτυχίας της κομματικοποίησης των εκλογών». Στάθηκε για μια ακόμη φορά στο «ζήτημα Χρυσή Αυγή» και απείλησε εμμέσως τους ψηφοφόρους να αναλογιστούν το ζήτημα «πολιτική σταθερότητα» αναφέροντας πως «θα πρέπει να δείξουμε μια εικόνα κανονικής χώρας».
Παράλληλα, επίσκεψη στην Αθήνα πραγματοποιεί ο κ. Jean Claude Juncker, υποψήφιος για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εξέφρασε εμμέσως την υποστήριξή του στην Νέα Δημοκρατία, αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «η Ελλάδα στέκεται στα πόδια της ξανά».
Είναι φανερό πλέον, πως η Ελλάδα αρχίζει και αποτελεί κέντρο διεθνούς ενδιαφέροντος, καθώς πολλοί φοβούνται μια πιθανή έκρηξη αντίστασης απέναντι στους επιβαλλόμενους κανόνες εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σημαντική σημείωση και επιβεβαίωση, αποτελεί η κίνηση άμεσης υποστήριξης του κ. Schultz για τη δημιουργία του «νέου» κόμματος με την ονομασία Ελιά, που ως στόχο έχει την απεγνωσμένη διάσωση και επιβίωση των στελεχών του ΠΑΣΟΚ.
Μένει λοιπόν να δούμε τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών, καθώς και του δεύτερου γύρου των δημοτικών και περιφερειακών.
To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)
Αμείωτη η όρεξη της Πειραιώς
Την περασμένη εβδομάδα, η Τράπεζα Πειραιώς ανακοίνωσε μια ακόμη επεκτατική επιλογή της. Εν συνεχεία, προχώρησε σε διευκρινήσεις, που την θέλουν να αποκτά με 165 εκ. ευρώ, δάνεια και τίτλους της MIG, αξίας 325 εκ. ευρώ.
Γινόμαστε λοιπόν για άλλη μια φορά μάρτυρες της συνέχισης των συγχωνεύσεων (έστω και έμμεσων) στον Τραπεζικό κλάδο, που ενώ πολλοί αναλυτές τις παρουσιάζουν ως ωφέλιμες, μπορεί τελικά να δημιουργήσουν πολλά προβλήματα (το 2013, οι τέσσερις μεγαλύτερες Τράπεζες, απορρόφησαν περί τις 11 μεγάλες και μικρές).
Συνεχίζει λοιπόν να επεκτείνεται και να ισχυροποιείται ο όρος «To big to fail» (πολύ μεγάλη για να αποτύχει), που ουσιαστικά υποχρεώνει (όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια) τους φορολογούμενους να «πληρώνουν τα σπασμένα», σε περίπτωση που μια μεγάλη Τράπεζα βρισκόταν στα πρόθυρα πτώχευσης (αφού παύουν να υπάρχουν πλέον εναλλακτικές Τράπεζες, που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την απορρύθμιση του Τραπεζικού συστήματος σε περίπτωση μιας πτώχευσης).
Τα ομόλογα που θα αποκτήσει η Τράπεζα Πειραιώς, είναι σε μεγάλο βαθμό μετατρέψιμα σε μετοχές, με 0,54 ευρώ ανά μετοχή – ενώ έχουν απόδοση 7% ετησίως.
Η Πειραιώς έχει δεσμευθεί για μετατροπή ομολογιακού δανείου τουλάχιστον 90 εκ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 17,7% του μετοχικού κεφαλαίου της MIG.
Η όρεξη είναι αμείωτη.
.
ΚΟΣΜΟΣ
Η Ιαπωνία περνάει σε επίθεση
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κίνηση της Ιαπωνίας να πραγματοποιήσει ένα ακόμη πείραμα τεραστίων διαστάσεων. Ο λόγος γίνεται για το το κρατικό συνταξιοδοτικό επενδυτικό Fund (GPIF) της χώρας, το οποίο διαχειρίζεται το αστρονομικό ποσό των $1,26 τρις.
Ο πρωθυπουργός Shinzo Abe προχώρησε στην αύξηση των δικαιωμάτων του Δ.Σ. του Fund, δείχνοντας του τη δυνατότητα να ακολουθήσει πιο επιθετική επενδυτική στρατηγική, μακριά από τη παραδοσιακή τοποθέτηση του Fund σε ιαπωνικά κρατικά ομόλογα.
Ανακοινώνοντας μάλιστα την πιθανή προσθήκη ειδικών συμβούλων διαχείρισης χαρτοφυλακίων, το παρόν Fund θα μπορεί να επενδύει πλέον σε χρηματοοικονομικά προϊόντα με υψηλότερες αποδόσεις (ακόμη και σε μετοχές).
Δεν θέλουμε ούτε καν να σκεφθούμε, τι θα συνέβαινε στη περίπτωση που το εγχείρημα αποτύγχανε, καθώς η είσοδός του στις αγορές γενικότερα, αυξάνει ταυτόχρονα τον κίνδυνο να δεχθεί επιθέσεις (οργανωμένες) από μεγάλα ξένα Funds που θα θέλουν να κερδοσκοπήσουν (και μάλιστα εις βάρος ενός Δ.Σ. που δεν είναι έμπειρο, αφού επένδυε μέχρι τώρα αποκλειστικά σε κρατικά ομόλογα της χώρας του).
.
Το μέτωπο ΗΠΑ-Ρωσία διευρύνεται
Στην Ουκρανία αυτές τις μέρες, διαφαίνεται μια αχτίδα ελπίδας για την επιστροφή της ειρήνης στη περιοχή. Σύμφωνα με τον Ρώσο πρωθυπουργό Vladimir Putin, τα ρωσικά στρατεύματα έχουν αποχωρήσει από τα σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας.
Μολονότι, οι περιοχές Donetsk και Luhansk επιμένουν πως το «δημοψήφισμα» τους ισχύει και πως αποτελούν πλέον ανεξάρτητα κρατίδια, η Ρωσία δεν έχει προχωρήσει στην αναγνώρισή τους ως μέλη της.
Στο σημείο αυτό, υπενθυμίζουμε πως από τα τρία πιθανά σενάρια που θα επέλεγε η Ρωσία, φαίνεται να επέλεξε αυτό που αναφερόταν στην δημιουργία αντιπερισπασμού στο εσωτερικό της Ουκρανίας (δημοψηφίσματα), με σκοπό
.
(α) να ξεχαστεί η προσάρτηση της Κριμαίας (αφού όλοι έχουν πλέον στο μυαλό τους τον κίνδυνο προσάρτησης του Donetsk και Luhansk) και
(β) να κερδίσει πολύτιμο χρόνο για να προλάβει να αναπτύξει νέες σχέσεις συνεργασίας – ας μην ξεχνάμε πως η διακοπή συνεργασίας παροχής φυσικού αερίου με την Ευρώπη, θα δημιουργούσε και στην ίδια τη Ρωσία μεγάλα προβλήματα, αφού θα έβαζε φρένο στην ανάπτυξή της.
.
Πράγματι, η Ρωσία φαίνεται να έχει κινηθεί έξυπνα και μια πιθανή συνεργασία Ρωσίας-Κίνας ενδέχεται να πραγματοποιηθεί τις επόμενες ημέρες (φυσικά η κατασκευή ενός δικτύου παροχής φυσικού αερίου θα έπαιρνε χρόνια και θα ήταν έτοιμο για παροχή το νωρίτερο στα τέλη του 2019) – η μετοχή της Gazprom πάντως έχει δείξει σημάδια πως το deal μάλλον θα υλοποιηθεί (με τη μετοχή της να βρίσκεται σε άνοδο τις τελευταίες 19 ημέρες, με αύξηση αξίας κοντά στο 16%).
Οι ΗΠΑ πάντως δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Παράλληλα με την έναρξη ενός επικοινωνιακού πολέμου με την Κίνα (κατηγορώντας την για κατασκοπία), άρχισαν να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα αποθέματα φυσικού αερίου της Κύπρου.
Σύμφωνα με ανακοινώσεις του υπουργού ενέργειας της Κύπρου, Γιώργου Λακκοτρύπη, η χώρα κατέχει αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου της τάξης των 6 δις κυβικά πόδια και άλλα 4-5 δις κυβικά πόδια ενδέχεται να ανακαλυφθούν στο εγγύς μέλλον.
Παράλληλα, η Κύπρος βρίσκεται σε συζητήσεις για μεταφορά και επεξεργασία φυσικού αερίου από περιοχές του Ισραήλ, ώστε να μπορούν να καλυφθούν οι ανάγκες της Ευρώπης.
Στο παιχνίδι της διαμάχης με την Κίνα, έχει πλέον εισχωρήσει και το Vietnam, με τη μια χώρα να κατηγορεί την άλλη για επικίνδυνα παιχνίδια συγκρούσεων μεταξύ των πλοίων τους.
Η διαμάχη των δύο χωρών αναθερμάνθηκε μετά το έντονο ενδιαφέρον που έδειξαν οι ΗΠΑ για μια εξέδρα πετρελαίου κοντά στα νησιά Paracel.
.
