Πλασματική εξυγίανση

Εάν κάποια στιγμή οι επενδυτές, κυρίως βέβαια οι καταθέτες των τραπεζών, αντιληφθούν τους κινδύνους, αποσύροντας μαζικά τα χρήματα τους, τότε η χρεοκοπία θα είναι αναπόφευκτη – για πολλές τράπεζες, αλλά και για χώρες της Ευρωζώνης  (Διαγραμματική ανάλυση)

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

Η φούσκα των ομολόγων της ευρωπαϊκής περιφέρειας είναι δεδομένη και μη διατηρήσιμη, αφού καμία χώρα δεν έχει ξεφύγει από την κρίση – παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις, κυρίως εν όψει των ευρωεκλογών. Η επιστροφή δε στις αγορές, τόσο της Ελλάδας, όσο και της Πορτογαλίας οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα δεκανίκια που τους παρείχε η ΕΚΤ και η Γερμανία – γεγονός που τεκμηριώνεται από την πρόσφατη εξέλιξη των οικονομικών τους μεγεθών.

Ειδικότερα, το ΑΕΠ της Ελλάδας μειώθηκε ξανά κατά 1,1% το πρώτο τρίμηνο του 2014, έχοντας συνολικά χάσει 19% σε σχέση με το 2009 – ενώ η εξέλιξη και στις υπόλοιπες χώρες του Νότου δεν είναι καθόλου αισιόδοξη, όπως φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί (ΑΕΠ σε πραγματικές αξίες).

.

.

Το μεγαλύτερο βέβαια πρόβλημα, ειδικά στην Ελλάδα και στην Ισπανία, είναι η ανεργία – όπου εύλογα αναρωτιέται κανείς, πόσο ακόμη θα μπορούσε να αντέξει ο πληθυσμός, πριν ξεχυθεί στους δρόμους, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα του.

Μόνο στις πέντε χώρες που είναι βυθισμένες στην κρίση (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ελλάδα, Ιταλία και Ισπανία), περί τα 6,8 εκ. άνθρωποι έχουν χάσει τη δουλειά τους τα τελευταία χρόνια – με το σύνολο των ανέργων να έχει φτάσει τα 11,4 εκατομμύρια (γράφημα).

.

.

Παραδόξως δε ο πληθωρισμός σε χώρες όπως η Γερμανία συνεχίζει να μειώνεται, αντί να αυξάνεται – γεγονός που δυσκολεύει την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, ενώ τεκμηριώνει το ότι, η Ευρωζώνη κινδυνεύει να βυθιστεί σε έναν αποπληθωρισμό ιαπωνικού τύπου.

Προφανώς η ΕΚΤ, στην επόμενη σύσκεψη της, θα μειώσει ακόμη περισσότερο το βασικό επιτόκιο – επιβάλλοντας αρνητικά επιτόκια στις «λιμνάζουσες καταθέσεις» των τραπεζών και αυξάνοντας την ποσότητα χρήματος. Εν τούτοις, η κατάσταση είναι δύσκολα ανατρέψιμη – ενώ επιδεινώνεται από την κρίση της Ουκρανίας. Η εξέλιξη των τιμών καταναλωτή φαίνεται στο γράφημα που ακολουθεί.

.

.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Ένας ακόμη ανησυχητικός παράγοντας είναι η δραματική μείωση των επενδύσεων σε πάγια, η οποία τοποθετείται μεταξύ -20% και -60%, ανάλογα με τη χώρα – όπως φαίνεται από το επόμενο γράφημα. Στην Ελλάδα, όπου δεν έχουν ακόμη δημοσιευτεί πρόσφατα στοιχεία, η βιομηχανική παραγωγή το Μάρτιο υποχώρησε ξανά κατά -3,1%, ενώ οι κατασκευές κατά -5,9% – οπότε είναι ανόητο να αναφέρεται κανείς σε έξοδο από την κρίση, πόσο μάλλον σε εξυγίανση της Οικονομίας.

.

.

Σύμφωνα τώρα με τα τελευταία στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα δημόσια χρέη ως προς το ΑΕΠ συνεχίζουν να αυξάνονται στην Ευρώπη το 2014 – ενώ, με εξαίρεση ίσως την Ιρλανδία, καμία χώρα του Νότου δεν μπόρεσε να μειώσει τις υποχρεώσεις της. Για να αποφευχθεί δε η περαιτέρω αύξηση των δημοσίων χρεών, θα έπρεπε ο ρυθμός ανάπτυξης των παραπάνω οικονομιών να υπερβαίνει το 3% ετησίως – κάτι που φαίνεται μάλλον απίθανο, κάτω από τις σημερινές προϋποθέσεις.

Ένας επόμενος κίνδυνος είναι οι τραπεζικές επισφάλειες – οι οποίες αυξήθηκαν κατά 8,1% στο 1 τρις €, στις 100 περίπου τράπεζες της Ευρωζώνης, τους ισολογισμούς των οποίων έλεγξε η Fitch. Έναντι αυτών, οι τράπεζες αύξησαν τις ρεζέρβες τους για να προστατευθούν μόλις κατά 7,5% στα 570 δις € – γεγονός που σημαίνει ότι, πάνω από 400 δις € επισφάλειες παραμένουν εντελώς ακάλυπτες.

Από το σύνολο των τραπεζών που έλεγξε η εταιρεία αξιολόγησης, σε 29 τα επισφαλή χρέη αυξήθηκαν κατά 20% – ενώ μόλις το 30% των τραπεζών παρουσίασε μείωση των επισφαλειών. Ως εκ τούτου, οι τράπεζες αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία – παρά το ότι ενισχύθηκαν με περίπου 1,5 τρις € από το 2008 έως το 2012 (το 12% του ΑΕΠ του 2012).

Με βάση τις τελευταίες στατιστικές της ΕΚΤ, οι πιστώσεις των τραπεζών προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις μειώθηκαν ξανά το Μάρτιο, κατά 2,2% – ειδικά προς τις επιχειρήσεις κατά 3%.

.

.

Την ίδια στιγμή τα επιτόκια δανεισμού (με εξαίρεση τη Γερμανία και τη Γαλλία) είναι πολύ υψηλά, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο την έξοδο από την κρίση (γράφημα).

.

.

Επομένως, η ευρωπαϊκή κρίση χρέους καλά κρατεί – οπότε όλα όσα λέγονται περί αντιμετώπισης της ανήκουν στο χώρο της φαντασίας. Εάν δε κάποια στιγμή οι καταθέτες των τραπεζών αντιληφθούν τους κινδύνους, αποσύροντας μαζικά τα χρήματα τους, τοποθετώντας τα σε εκείνη τη χώρα, η κεντρική τράπεζα της οποίας θα αυξήσει τα βασικά της επιτόκια (εισερχόμενη σε πορεία ανάπτυξης, κάτι που αναμένεται από πολλούς αναλυτές), τότε η χρεοκοπία θα είναι αναπόφευκτη – για πολλές τράπεζες, αλλά και για πολλές χώρες.