Οι δεξαμενές της κερδοσκοπίας

Οι «επενδυτές», περιμένοντας πως θα τυπώσουν ξανά νέα χρήματα οι κεντρικές τράπεζες, συνεχίζουν το παιχνίδι τους στα διεθνή χρηματιστηριακά καζίνο – ο μυστηριώδης δανειστής των Η.Π.Α. και το ξεπούλημα των ακινήτων στην Ισπανία

 (To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

Αντιστροφή της τάσης και άνοδος στα χρηματιστήρια χθες, επειδή το οικονομικό πρόγραμμα της Ιαπωνίας απέτυχε – οπότε η κεντρική τράπεζα θα πρέπει να τυπώσει ξανά νέα χρήματα! Την ίδια στιγμή υπολογίζεται μεν αύξηση του πληθωρισμού στο 3%, λόγω του υψηλότερου ΦΠΑ που επιβλήθηκε (οι ιαπωνικές επιχειρήσεις τον μετέφεραν στις τιμές), αλλά οι ονομαστικοί μισθοί συνεχίζουν να συρρικνώνονται – οπότε οι πραγματικοί μισθοί (αγοραστική αξία) καταρρέουν.

Το «καζίνο» λοιπόν (Wall Street) συνεχίζει την ξέφρενη πορεία του, αφού οι «επενδυτές»  περιμένουν πως θα γεμίσουν ξανά οι δεξαμενές της κερδοσκοπίας με καινούργια καύσιμα – πόσο μάλλον εάν ακολουθήσει σύντομα η ΕΚΤ (άρθρο), οπότε θα αναγκασθεί να συμμετέχει η Τράπεζα της Αγγλίας, η Fed, η Κίνα και όλες οι υπόλοιπες.

Η Ελλάδα βέβαια δεν συμμετέχει στην κερδοσκοπική γιορτή – σήμερα, λόγω του «πολιτικού ρίσκου» που κατά τις αγορές διαφαίνεται στον ορίζοντα. Εν τούτοις, κατά την άποψη μας, η αρνητική πορεία του χρηματιστηρίου θα διακοπεί, τουλάχιστον  έως τις εκλογές – επειδή θα συμμετέχει και αυτό στην «επιθετική εκλογική πολιτική» της κυβέρνησης, την οποία επικροτούν τόσο οι «δυνάμεις κατοχής» (ΔΝΤ, Γερμανία), όσο και οι αγορές.

Το τι θα συμβεί μετά, ειδικά εάν αποσύρει την κυβερνητική στήριξη της, άμεσα ή έμμεσα, η «σοσιαλιστική» παράταξη, μπορούμε όλοι να υποθέσουμε – ελπίζοντας βέβαια να αποφευχθεί το μοιραίο.

Περαιτέρω, όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν, ο τρίτος μεγάλος δανειστής των Η.Π.Α. μετά την Κίνα και την Ιαπωνία, το Βέλγιο, αύξησε ξανά τα αποθέματα του σε αμερικανικά ομόλογα κατά 10% – αγοράζοντας χρεόγραφα του δημοσίου, αξίας 31 δις $ (γράφημα).

.

.

Βέβαια, είναι ελάχιστοι αυτοί που πιστεύουν ότι, το μικρό και υπερχρεωμένο Βέλγιο είναι σε θέση να αγοράσει τόσο πολλά αμερικανικά ομόλογα – περί τα 100 δις $ το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, καθώς επίσης 31 δις $ το Φεβρουάριο, όταν τον ίδιο μήνα η Κίνα μείωσε τα αποθέματα της κατά 2,7 δις $ (στα συνολικά 1,273 τρις $), ενώ η Ιαπωνία τα αύξησε κατά 9 δις $ (στα 1,21 τρις $ συνολικά).

Επομένως, ο αγοραστής είναι κάποιος άλλος, χρησιμοποιώντας το Βέλγιο ως «κάλυμμα» – ενώ δεν μπορεί να είναι η Ρωσία, επειδή μείωσε τα αποθέματα της (πούλησε ομόλογα), κατά 6 δις $ (συνολικά στα 126 δις $, στο χαμηλότερο επίπεδο δηλαδή από το 2011).

Θα μπορούσε φυσικά να είναι η ΕΚΤ, η Σαουδική Αραβία ή κάποιος άλλος «σύμμαχος» των Η.Π.Α., ο οποίος θέλει με αυτόν τον τρόπο να βοηθήσει τη Fed να εξισορροπήσει τις «πιέσεις» στην αμερικανική αγορά ομολόγων (αύξηση του επιτοκίου δανεισμού της υπερδύναμης) – λόγω της προσπάθειας «αναρρόφησης» της ρευστότητας (σταδιακή μείωση του QE).

Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να είναι το Βέλγιο – ειδικά λόγω του μεγάλου δημοσίου χρέους του (γράφημα), καθώς επίσης του σχετικά χαμηλού ΑΕΠ του (στα 483 δις $).

.

.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Από την άλλη πλευρά, με την Κίνα, με τη Ρωσία, καθώς επίσης με τις υπόλοιπες χώρες της BRICS να προσπαθούν να ανεξαρτητοποιηθούν από το δολάριο, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν πως σύντομα η ισοτιμία του θα φτάσει στο 1,50 σε σχέση με το ευρώ – ειδικά εάν η Ευρώπη δεν πέσει στην παγίδα των Η.Π.Α. ξανά, όπως το 2007, πληρώνοντας το λογαριασμό (την προσπάθεια δηλαδή να καλύψουν τις ζημίες τους οι Η.Π.Α. αυξάνοντας τις εξαγωγές πολεμικού εξοπλισμού, φυσικού αερίου από σχιστόλιθο κοκ.), μέσω της ουκρανικής κρίσης.

Συνεχίζοντας, τα στατιστικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Κίνα (γράφημα που ακολουθεί) δεν ενθουσίασαν την παγκόσμια κοινότητα – αν και, κατά την άποψη μας, σωστά μειώνει το ρυθμό ανάπτυξης (άρθρο). Διαφορετικά δεν θα μπορέσει να ελέγξει τα προβλήματα του χρηματοπιστωτικού της συστήματος, τα οποία προέρχονται αφενός μεν από τη φούσκα ακινήτων, αφετέρου από την υπερχρέωση του ιδιωτικού της τομέα.

.

.

Όπως φαίνεται από το γράφημα, η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ είναι η χαμηλότερη μετά το 2009, ενώ η τριμηνιαία περιορίσθηκε σε επίπεδα ρεκόρ. Παράλληλα, η βιομηχανική παραγωγή κινήθηκε σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα για τη χώρα, όπως επίσης οι επενδύσεις.

Στην Ευρώπη τώρα, μετά το πρόβλημα που παρουσιάστηκε για μία ακόμη φορά στην αρχαιότερη τράπεζα της Ιταλίας, η οποία δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της (αν και ολόκληρος ο χρηματοπιστωτικός τομέας της χώρας υποφέρει πολύ σοβαρά), ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατάσταση των ισπανικών τραπεζών – οι οποίες ξεπουλούν στην κυριολεξία τα ακίνητα τους.

Ειδικότερα, όσον αφορά τα ενυπόθηκα δάνεια που προσφέρουν, χρηματοδοτούν το 100% της αξίας των ακινήτων που έχουν στην ιδιοκτησία τους, παρέχοντας τα δάνεια με εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια. Στο γράφημα που ακολουθεί, στην αριστερή πλευρά έχουμε την «Banco Popular» και στη δεξιά την υπερχρεωμένη «Bankia» – όπου το πράσινο αφορά τους όρους χρηματοδότησης των ιδιόκτητων ακινήτων, ενώ το μαύρο των υπολοίπων.

Όπως διαπιστώνεται, τα ιδιόκτητα ακίνητα των τραπεζών χρηματοδοτούνται το πρώτο έτος με επιτόκιο «Euribor συν 0,9%», δηλαδή με περίπου 1,23% – ενώ τα ξένα με σταθερό 4,25%.

Για τα επόμενα έτη το επιτόκιο διαμορφώνεται στο 1,58% για τα ιδιόκτητα, καθώς επίσης στο 4,25% για τα ξένα – πάντοτε όσον αφορά την Banco Popular, ενώ η Bankia προσφέρει ακόμη καλύτερους όρους. Τέλος, χρηματοδοτείται το 100% της αξίας του ακινήτου και από τις δύο τράπεζες, εάν τους ανήκει – ενώ το 80% εάν δεν είναι στην ιδιοκτησία τους.

.

.

Ολοκληρώνοντας, οι ισπανικές τράπεζες έχουν στην ιδιοκτησία τους ακίνητα συνολικής αξίας περί τα 100 δις € – τα οποία απέκτησαν μετά από κατασχέσεις, λόγω αδυναμίας εξυπηρέτησης των δανείων εκ μέρους των πελατών τους. Τα ακίνητα αυτά θέλουν να τα ρευστοποιήσουν το δυνατόν γρηγορότερα, έτσι ώστε να μειώσουν τις ανάγκες τους για νέα κεφάλαια – πριν από τον έλεγχο που θα δρομολογήσει η ΕΚΤ, στα τέλη του έτους.

Ακριβώς για το λόγο αυτό προσφέρουν τόσο μεγάλες διευκολύνσεις στους αγοραστές των ακινήτων που κατέχουν, παρά το ότι θα προκληθούν αργότερα ξανά τα ίδια προβλήματα – από τους νέους ιδιοκτήτες, οι οποίοι πιθανότατα θα αντιμετωπίσουν ανάλογες δυσκολίες εξυπηρέτησης των δανείων τους, όπως οι προηγούμενοι.