Η Ελλάδα, η Ουκρανία και η Ανατολική Ευρώπη

(To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες)

Δύο είναι ίσως τα σημαντικότερα γεγονότα αυτή τη στιγμή: η επίθεση της Δύσης στην Ουκρανία με όλων των ειδών τα όπλα, συμπεριλαμβανομένης μίας απίστευτης προπαγάνδας, καθώς επίσης η πιθανότητα ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας της Ελλάδας – για μία ακόμη φορά το Μάιο και με φόντο τα ομόλογα που θα «διαμαρτυρηθούν» (της τάξης των 10 δις €), εάν η χώρα μας δεν λάβει τη δόση των 10,5 δις € έγκαιρα, η οποία καθυστερεί εν μέρει από τον περασμένο Οκτώβριο.

 .

Η ΕΛΛΑΔΑ

Όσον αφορά το δεύτερο, η Τρόικα φαίνεται πως «έχει βάλει το πιστόλι στον κρόταφο» της κυβέρνησης – ισχυριζόμενη πως μετά από τέσσερα χρόνια συνεχούς παρακολούθησης, έχει διαπιστώσει πως δεν έχουν δρομολογηθεί καθόλου διαρθρωτικές αλλαγές.

Αντίθετα, έχουν μόνο συμφωνηθεί επίσημα στα χαρτιά, χωρίς να πραγματοποιηθούν, ενώ αντί αυτών η κυβέρνηση επέλεξε την επιβολή υπερβολικών φόρων, καθώς επίσης τη μείωση εκείνων των δαπανών, οι οποίες ήταν απαραίτητες για να μην περιοριστεί σε τέτοιο βαθμό το ΑΕΠ.

Από την άλλη πλευρά, προτίμησε να οδηγήσει στην ανεργία εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, παράλληλα με τις μαζικές χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, παρά να απολύσει δημοσίους υπαλλήλους – οι οποίοι αποτελούν τη βασική της εκλογική πελατεία.

Χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές, ολοκληρώνει η Τρόικα, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά εκεί που ξεκίνησε: λίγο πριν τη χρεοκοπία της. Όσον αφορά δε τις ουτοπικές ελπίδες της κυβέρνησης, σχετικά με το δανεισμό της από της αγορές με στόχο την αποφυγή της πτώχευσης, η θέση της Τρόικας είναι αρνητική.

Η αιτία είναι το ότι, ακόμη και αν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό, η χώρα δεν θα μπορούσε ποτέ να ανταπεξέλθει με επιτόκια της τάξης του 7% (από 2,3% κατά μέσον όρο σήμερα), αφού θα έπρεπε να αναπτύσσεται κάθε χρόνο με ρυθμό πάνω από 7% – γεγονός που είναι προφανώς απίθανο.

Πόσο μάλλον όταν η Ελλάδα είναι βυθισμένη στον αποπληθωρισμό, έχοντας «αποψιλώσει» μεθοδικά τα τελευταία χρόνια ολόκληρο σχεδόν τον παραγωγικό και επιχειρηματικό της ιστό. Περαιτέρω, οι νέες αυξημένες απαιτήσεις της Τρόικας, όσον αφορά

.

(α)  το βασικό μισθό των συλλογικών συμβάσεων – ο οποίος οφείλει να μείνει για πάντα στα ίδια επίπεδα και όχι έως το 2017, όπως είχε συμφωνηθεί αρχικά

(β) τις ανάγκες νέων κεφαλαίων των τραπεζών – τις οποίες υπολογίζει αρκετά υψηλότερες από αυτές που αποδέχεται η κυβέρνηση, καθώς επίσης

(γ)  το πρωτογενές πλεόνασμα – όπου δεν συμφωνεί με το μοίρασμα του σε παροχές, όταν καθυστερούν 400.000 αιτήσεις συντάξεων, το δημόσιο δεν πληρώνει τους προμηθευτές του, ενώ τα χρέη των Ελλήνων απέναντι στο κράτος τους έχουν εκτοξευθεί στα 62,5 δις € δυσκολεύουν σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση, σε σχέση με τη διατήρηση της στην εξουσία – κάτι που επιτυγχάνεται μέχρι σήμερα με την πολιτική των υποκλίσεων και της υποτέλειας προς τη Γερμανία, με τα «δανεικά και αγύριστα», με τη μη τήρηση των υποσχέσεων ή των έγγραφων συμφωνιών με όλους κοκ.

.

Η ΟΥΚΡΑΝΙΑ

Η επίθεση που έχει δεχθεί μέχρι σήμερα η Ρωσία, μέσω της Ουκρανίας, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, είναι πρωτοφανής – αφού η Δύση κατάφερε

.

(α)  να ανατρέψει πραξικοπηματικά τη νόμιμα εκλεγείσα ουκρανική κυβέρνηση, κυρίως με τη βοήθεια ακροδεξιών και νεοναζιστικών «πυρήνων της φωτιάς» (μέχρι τότε η Ρωσία δεν είχε δείξει καμία επιθετική διάθεση), εγκαθιστώντας έναν δικό της (Η.Π.Α.) «μυστικό πράκτορα» στην εξουσία,

(β)  να εισβάλλει στα εσωτερικά  ζητήματα της Ουκρανίας, με «πολιορκητικό κριό» τη Γερμανία, τη Γαλλία και την Πολωνία – οι υπουργοί εξωτερικών των οποίων υπέγραψαν μία συμφωνία που δεν τηρήθηκε ποτέ (άρθρο), καθώς επίσης

(γ)  να επιβάλλει το ΔΝΤ, το οποίο θα δρομολογήσει πιθανότατα μέτρα ανάλογα με αυτά της Κύπρου στο χρηματοπιστωτικό σύστημα (δήμευση καταθέσεων κλπ.) – όπως συμπεραίνεται από έκθεση της Deutsche Bank, αλλά και από τις ουρές των καταθετών στις τράπεζες (εικόνα).

.

.

To άρθρο αποτελείται από 3 Σελίδες (…)

Σε γενικές γραμμές φαίνεται λοιπόν πως η Δύση δεν διστάζει να πατήσει πάνω σε πτώματα, όταν πρόκειται για δικά της γεωπολιτικά οφέλη – γεγονός που είδαμε

.

(α)  στο Ιράκ, η εισβολή στο οποίο ήταν αντίθετη με το διεθνές δίκαιο και τα δικαιώματα των λαών, ενώ είχε στηριχθεί σε δήθεν ανακαλύψεις χημικών όπλων,

(β)  στο Πακιστάν, με δολοφονικές αεροπορικές επιθέσεις (Drones) εναντίον υποθετικών τρομοκρατών και επαναστατών,

(γ)  στην Υεμένη, στη Σομαλία, στη Λιβύη και σε πολλές άλλες χώρες της Αφρικής, στις οποίες ελάχιστα ΜΜΕ αναφέρθηκαν,

(δ)  στο Κόσσοβο, όπου αναμίχθηκε επίσης η Γερμανία σε έναν παράνομο πόλεμο, όσον αφορά τα διεθνές δίκαιο, φροντίζοντας να αναγνωρισθεί ως ένα ανεξάρτητο κράτος – με το ΝΑΤΟ να ευρίσκεται ακόμη στην περιοχή κοκ.

.

Σήμερα, στην περίπτωση της Ουκρανίας, οι «σταυροφόροι της Δύσης», οι Η.Π.Α. και η ΕΕ (με την καγκελάριο να έχει το θράσος να απευθύνεται στη γερμανική βουλή, μιλώντας στο όνομα όλης της ΕΕ), μαζί με τις υπόλοιπες «δυνάμεις του φωτός και της δικαιοσύνης» (G7), ανακοινώνουν πως το δημοψήφισμα της Κυριακής στην αυτόνομη δημοκρατία της Κριμαίας είναι παράνομο.

Την ίδια στιγμή, αναγνωρίζουν ως νόμιμη την προσωρινή κυβέρνηση της Ουκρανίας, η οποία είναι το αποτέλεσμα ενός πραξικοπήματος – με τη βοήθεια ναζιστικών παρατάξεων και ελεύθερων σκοπευτών, πιθανότατα της Ακαδημίας του Εγκλήματος (άρθρο).

Περαιτέρω, οι Η.Π.Α. αναφέρονται σε προμήθεια πολεμικού εξοπλισμού κάθε είδους στην Ουκρανία – πυρομαχικά, επικοινωνιακά «εργαλεία», πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών, τρόφιμα για το στρατό, καύσιμα για αεροπλάνα κοκ.

Παράλληλα, προσπαθούν να χαρακτηρίσουν παράνομο το δημοψήφισμα στην Κριμαία, με τη συμφωνία των G7 – θέλοντας προφανώς να «δοκιμάσουν» την Κίνα, καθώς επίσης να απομονώσουν τη Ρωσία από όλες τις χώρες του πλανήτη.

Ανακοινώνουν δε κυρώσεις, οι οποίες για την υπερδύναμη δεν είναι καθόλου επώδυνες – κάτι που δεν συμβαίνει με την Ευρώπη, ειδικά στον τομέα της ενέργειας (γράφημα – ανάλυση), αλλά και απέναντι στο ενδεχόμενο πυρηνικού πολέμου στην ήπειρο της.

Επίσης βέβαια στον χρηματοπιστωτικό τομέα, κυρίως στην υπό κατάρρευση Αυστρία (ανάλυση), στην Ιταλία και στη Γαλλία – οι τράπεζες των οποίων είναι εξαιρετικά εκτεθειμένες στην Ουκρανία.

.

.

Ο πρόεδρος της Ρωσίας τώρα συζήτησε την όλη κατάσταση με τον ιρανό ομόλογο του – τονίζοντας πως οποιαδήποτε λύση επιδιωχθεί, θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν τα συμφέροντα όλων των πρώην κρατών της σοβιετικής ένωσης.

Φυσικά οι οικονομικές επιθέσεις της Δύσης αυξήθηκαν γεωμετρικά (ανάλυση) – κυρίως εκ μέρους των Η.Π.Α., οι οποίες είναι αναμφίβολα ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.  Όσον αφορά τις υπόλοιπες «ευαίσθητες» χώρες της περιοχής, τα εξής:

.

Η ΠΟΛΩΝΙΑ

Επειδή η χώρα συνορεύει με την Ουκρανία, ενώ η κυβέρνηση της έχει προ πολλού «εξαγορασθεί» από τη Δύση, τοποθετήθηκε από την αρχή εναντίον της Ρωσίας – συμμετέχοντας σε όλες τις εχθρικές ενέργειες της Γερμανίας.

Ο πρόεδρος της απαίτησε, λόγω της εισόδου ρωσικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κριμαία, «διαβουλεύσεις βάσει του άρθρου 4 του ΝΑΤΟ» – το οποίο καθορίζει, ρυθμίζει καλύτερα τις διαδικασίες που ακολουθούνται, όταν ένα μέλος της στρατιωτικής συμμαχίας θεωρεί πως απειλείται η εδαφική του ακεραιότητα ή η ασφάλεια του.

Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν απειλείται μεν άμεσα η ασφάλεια της Πολωνίας, αλλά η Ρωσία έχει παραβιάσει το διεθνές δίκαιο – οπότε πρέπει να ληφθούν μέτρα εκ μέρους του ΝΑΤΟ.

Ο υπουργός εξωτερικών δε της χώρας καταδίκασε τον «τραυματισμό» των συνόρων της Ουκρανίας, λέγοντας πως δεν πρέπει να αδιαφορήσει ούτε η Πολωνία, ούτε η παγκόσμια κοινότητα – επειδή “γνωρίζει κανείς πως το άγριο θηρίο, όταν κατασπαράζει το θύμα του, ανοίγει ακόμη περισσότερο η όρεξη του“.

.

Η ΤΣΕΧΙΑ

Η κεντροαριστερή κυβέρνηση της χώρας καταδίκασε την σε εξέλιξη κατάληψη της χερσονήσου της Κριμαίας, λέγοντας πως πρόκειται για μία ρωσική επιθετικότητα με βίαια επακόλουθα. Θεώρησε δε πως μοιάζει με την εισβολή του σοβιετικού στρατού στην Πράγα το 1968 – με τις γνωστές συνέπειες για την Τσεχία.

Ο πρέσβης της Ρωσίας κλήθηκε στο υπουργείο εξωτερικών, το εθνικό συμβούλιο της χώρας συνεδρίασε επειγόντως, ενώ απαιτήθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο μία σκληρότερη στάση της ΕΕ απέναντι στη Ρωσία – μεταξύ άλλων, το άμεσο σταμάτημα των διαπραγματεύσεων για τη διευκόλυνση παροχής βίζας στους Ρώσους.

Εν τούτοις, η Τσεχία απέρριψε τις οικονομικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, επειδή θα είχαν οδυνηρά επακόλουθα για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο – ενώ θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ ΒΑΛΤΙΚΗΣ

Τα τρία μικρά κράτη που ευρίσκονται δίπλα στη Ρωσία, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Λετονία, έχουν καταληφθεί από φόβο απέναντι στη Ρωσία – ενώ αμέσως μετά το ξέσπασμα της κρίσης στην Κριμαία τα εθνικά συμβούλια ασφαλείας τους καταδίκασαν αυστηρά τις ρωσικές ενέργειες. Χαρακτήρισαν δε τις αντιδράσεις της διεθνούς κοινότητας ως παθητικές, διστακτικές, πολύ αργές και δειλές.

Και στις τρεις χώρες συζητήθηκε δημόσια το εάν θα ήταν πρόθυμη η Δύση να επέμβει, εάν η Ρωσία εισέβαλλε στη Βαλτική, για να προστατεύσει τις ρωσικές μειονότητες που κατοικούν εκεί – ενώ υπερίσχυσε η πεποίθηση ότι, η στρατιωτική ηγεσία του Κρεμλίνου δεν θα τολμούσε να επιτεθεί στα κράτη τους, επειδή είναι μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

.

.

Οι Η.Π.Α., μετά από κοινή παράκληση των χωρών αυτών, αποφάσισε να στείλει στην περιοχή πολεμικά αεροπλάνα του ΝΑΤΟ, για να προστατεύσει τα τρία κράτη της Βαλτικής από ενδεχόμενη ρωσική εισβολή – κάτι που φαίνεται μάλλον ανόητο, εάν δεν εξυπηρετεί άλλους σχεδιασμούς της υπερδύναμης, υπό το μανδύα του ΝΑΤΟ.

.

Η ΣΛΟΒΑΚΙΑ

Η χώρα, επειδή συνορεύει άμεσα με την Ουκρανία, ευρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Από τη μία πλευρά η κυβέρνηση της καταδίκασε την παραβίαση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου εκ μέρους της Ρωσίας – τονίζοντας πολλές φορές ότι, το κράτος της θα συμμετέχει σε όλα τα μέτρα που θα επιβληθούν εναντίον της Ρωσίας από την ΕΕ (όπως και έκανε ήδη, λαμβάνοντας μέρος στο κλιμάκιο ελέγχου που έστειλε στην Ουκρανία η Δύση).

Από την άλλη πλευρά όμως δεν τάχθηκε υπέρ τυχόν οικονομικών κυρώσεων που θα επιβαλλόταν στη Ρωσία, λόγω της μεγάλης εξάρτησης της από το ρωσικό φυσικό αέριο, καθώς επίσης επειδή η ρωσική αγορά είναι πάρα πολύ σημαντική για τα προϊόντα και τις εξαγωγές της – μεταξύ των οποίων για τα αυτοκίνητα, τα οποία παράγονται από την «Volkswagen Slovakia», το σημαντικότερο εξαγωγέα της.

.

Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Ο μεγαλύτερος φόβος του γειτονικού κράτους είναι η σχεδόν ολοκληρωτική εξάρτηση του από το ρωσικό φυσικό αέριο – γεγονός που οδήγησε στη σύσταση μίας επιτροπής, για τη διερεύνηση του θέματος και την αντιμετώπιση του ρίσκου.

Η σοσιαλιστική κυβέρνηση, λόγω του συγκεκριμένου γεγονότος, δίστασε να τοποθετηθεί δημόσια στο θέμα της Κριμαίας – επιλέγοντας τη στάση αναμονής, μέχρι να αποφασίσει η ΕΕ τις ενέργειες της. Εν τούτοις, συμμετείχε στα πολεμικά γυμνάσια του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα, τα οποία έλαβαν χώρα με πρωτοβουλία των Η.Π.Α.

Ο ηγέτης της χώρας καταδίκασε γενικότερα τη χρήση στρατιωτικής βίας, όσον αφορά την κατάληψη «ξένων περιοχών», τονίζοντας πως στην Ουκρανία ζουν περίπου 200.000 Βούλγαροι, οι οποίοι απαιτούν να μιλούν τη δική τους γλώσσα.

.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όλα όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη, με αφορμή την Ουκρανία, είναι εξαιρετικά ανησυχητικά – πολύ λιγότερο για τις Η.Π.Α., τις οποίες χωρίζει ένας ολόκληρος ωκεανός από την ήπειρο μας.

Αυτοί βέβαια που ανησυχούν επίσης είναι οι πλούσιοι Ρώσοι, τους οποίους παραδόξως χαρακτηρίζει η Δύση υποτιμητικά ως «Ολιγάρχες», διαφοροποιώντας τους από τα δικά της «τέρατα» (τοκογλύφους, αχόρταγους κερδοσκόπους κλπ.). Η ΕΕ θέλει να παγώσει τις καταθέσεις 130 Ρώσων χωρίς νομικό δικαίωμα (έρεισμα).

Έχοντας εγκατασταθεί στο Λονδίνο, στο Μονακό, στην κεντρική Ευρώπη και αλλού, σκέφτονται ήδη την επιστροφή τους στη Ρωσία – ιδιαίτερα μετά τη βίαιη σύλληψη του Ουκρανού εκατομμυριούχου στην Αυστρία, από το αμερικανικό FBI.

Ολοκληρώνοντας, χωρίς να παίρνουμε το μέρος κανενός, αφού όλοι οι εμπλεκόμενοι έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης σε μία κρίση, η οποία θα μπορούσε εύκολα να ξεφύγει από τον έλεγχο, ευχόμαστε και ελπίζουμε να επικρατήσει η λογική – με βάση την οποία δεν πρόκειται να υπάρξει τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, αφού ο τρίτος θα κατάστρεφε ολόκληρο τον πλανήτη.

Ευχόμαστε και ελπίζουμε επίσης να μην οδηγηθεί στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία η Ελλάδα, επειδή οι πολιτικές δυνάμεις της δεν μπορούν να λειτουργήσουν για μία τουλάχιστον φορά συναινετικά, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον – ειδικά σε μία τόσο ταραγμένη εποχή, όπως η σημερινή, η οποία όμως έχει τεράστια γεωπολιτικά πλεονεκτήματα για την Ελλάδα (αγωγός TAP, ενεργειακά αποθέματα, αμερικανό-ισραηλιτικά συμφέροντα κοκ.).

.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr

Επισκεφθείτε το Blog του συγγραφέα. Πατήστε εδώ.