Ο θάνατος της μεσαίας τάξης

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

“Οι Αμερικανοί Πολίτες χρειάστηκαν είκοσι ολόκληρα χρόνια, καθώς επίσης τη χρηματιστηριακή καταστροφή του 2008, για να καταλάβουν τις αληθινές επιπτώσεις των αποκρατικοποιήσεων, καθώς επίσης για να αποδεχθούν τη θλιβερή πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία: ο ταχύτερος τρόπος της ιδιωτικοποίησης του πλούτου είναι η κλοπή”.

.

Άρθρο

Βιώνουμε μία εποχή που τα πάντα χειραγωγούνται, διαστρεβλώνονται και παραποιούνται σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος για τίποτα – για τις δημοσκοπήσεις, για τα στατιστικά στοιχεία που ανακοινώνουν τα κράτη, για τους ισολογισμούς τραπεζών και επιχειρήσεων, για τις ειδήσεις, για τις αντικειμενικές κινήσεις των χρηματιστηριακών δεικτών κοκ.

Πρόσφατο παράδειγμα η ομιλία του διοικητή της ΕΚΤ, ο οποίος ανακοίνωσε (κατ’ εντολή της πρωσικής Γερμανίας πιθανότατα) ότι, δεν υπάρχει φόβος αποπληθωρισμού στην Ευρωζώνη, οπότε κανένας λόγος μείωσης των βασικών επιτοκίων – με αποτέλεσμα να καταρρεύσει, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ο δείκτης των τριάντα μεγαλύτερων εταιρειών της Γερμανίας (DAX).

Εν τούτοις, ακριβώς εκείνη τη στιγμή που ο δείκτης έχανε 200 μονάδες σε χρόνο ρεκόρ, οι υπεύθυνοι σταμάτησαν τις συναλλαγές για μερικά λεπτά (γράφημα), έως ότου επανέλθει ο δείκτης – πιθανότητα με τη βοήθεια της διάθεσης τεράστιων ποσών χρημάτων για αγορές μετοχών, εκ μέρους αυτών που χειραγώγησαν το χρηματιστήριο (μέσω αυτού, τα υπόλοιπα).

.

.

Ένα άλλον παράδειγμα είναι η παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της Ελλάδας, έτσι ώστε να εισβάλλει το ΔΝΤ τόσο στην πατρίδα μας, όσο και στην Ευρωζώνη – με τη μέθοδο της υπερβολικής διόγκωσης των ελλειμμάτων, καθώς επίσης με τη βοήθεια της διεθνούς συκοφάντησης της οικονομίας της χώρας (Τιτανικός κλπ.).

Ένα τρίτο είναι η χειραγώγηση της τιμής του χρυσού (άρθρο μας), παράλληλα με αυτήν των μεγαλυτέρων αμερικανικών χρηματιστηρίων από τη Fed και τις ιδιωτικές μεγάλες τράπεζες-μετόχους της. Φυσικά κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις στατιστικές στις Η.Π.Α., όσον αφορά την ανεργία, τις πωλήσεις λιανικής κλπ. – οι οποίες εμφανίζονται εν πρώτοις θετικές, τροφοδοτώντας τη χρηματιστηριακή φούσκα και στη συνέχεια, όταν πια δεν ενδιαφέρουν, «αναπροσαρμόζονται».

Ανάλογα συμπεριφέρεται τόσο η Παγκόσμια τράπεζα, όσο και το ΔΝΤ – αφού ανακοινώνουν προβλέψεις εξαιρετικά αισιόδοξες, για παράδειγμα όσον αφορά την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη (γράφημα που ακολουθεί) ή την πορεία της ύφεσης στην Ελλάδα, τις οποίες στη συνέχεια αναθεωρούν προς τα κάτω.

.

.

Με τη βοήθεια όλων των παραπάνω τεχνασμάτων επιδιώκεται προφανώς η διατήρηση της νέας τάξης πραγμάτων στον πλανήτη – η ηγεμονία των τραπεζών, καθώς επίσης εκείνης της ελίτ, η οποία χρησιμοποιεί τα πάντα προς όφελος της.

Οι κυρίαρχοι του σύμπαντος, οι σύγχρονοι ολιγάρχες λοιπόν έχουν καταφέρει να ελέγξουν την πληροφορία – μέσω της οποίας έχουν τη δυνατότητα να κερδίζουν τεράστια ποσά, υπηρετούμενοι από τη διεφθαρμένη πολιτική, εις βάρος και με την ανοχή των μαζών.

To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες (…)

Στα πλαίσια αυτά αναρωτιέται κανείς εάν είναι δυνατόν να υπάρξει κάποια αλλαγή, γνωρίζοντας ότι αυτή η αλλαγή μπορεί να προέλθει μόνο από τους Πολίτες – από τη μεσαία τάξη κυρίως, με κριτήριο την Ιστορία και σε καμία περίπτωση από τα πολιτικά κόμματα. Την ίδια γνώση όμως φαίνεται να έχουν και οι παγκόσμιες ελίτ – οι οποίες κάνουν τα πάντα για να θανατώσουν τη μεσαία τάξη, επιδιώκοντας να υπάρχει στο μέλλον μόνο η ανώτατη και η κατώτατη.

Η πρόθεση αυτή της ελίτ φαίνεται στο παράδειγμα των Η.Π.Α. – όπου εκατομμύρια θέσεις εργασίας της μεσαίας τάξης έχουν εξαφανισθεί, τα εισοδήματα μειώνονται σταθερά, τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης καταρρέουν για όγδοο συνεχές έτος, ενώ οι Πολίτες-καταναλωτές έχουν συσσωρεύσει ιδιωτικό χρέος σε επίπεδα ρεκόρ.

Δυστυχώς, το ποσοστό των αμερικανών που είναι σε θέση να φροντίζουν μόνοι τους τον εαυτό τους, χωρίς κυβερνητική βοήθεια, συνεχίζει να μειώνεται δραματικά – γεγονός που τεκμηριώνεται μεταξύ άλλων από την ραγδαία αύξηση των κουπονιών διατροφής (food stamps) κατά 50% (στα 50.000.000 ανθρώπους), μέσα στην κυβερνητική θητεία του σημερινού προέδρου.

.

.

Περαιτέρω, μερικές από τις μεγαλύτερες αλυσίδες λιανικής πώλησης, οι οποίες ήκμασαν εξυπηρετώντας τις ανάγκες της μεσαίας τάξης, ευρίσκονται σε πορεία συρρίκνωσης – όπως η Sears και η JC Penney, οι οποίες είναι στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Το 2008, το 53% όλων των αμερικανών θεωρούσαν τον εαυτό τους μεσαία τάξη – το 2014 το ποσοστό έχει μειωθεί στο 44%. Την ίδια στιγμή και όσον αφορά τους νέους (18-29), το 2008 θεωρούσε το 25% τον εαυτό του πως ανήκει στην κατώτερη τάξη – το 2014 το ποσοστό έχει εκτοξευθεί στο 49%.

Συνεχίζοντας, τι 56% των αμερικανών έχουν δάνεια χαμηλής εξασφάλισης (sub primes), τα καταναλωτικά δάνεια έχουν αυξηθεί κατά 22% μέσα στα τελευταία τρία χρόνια (συνολικό χρέος των νοικοκυριών στα 11,36 τρις $), το μέσο χρέος των πιστωτικών κρατών εκτινάχθηκε στα 15.279 $, ο μέσος όρος του χρέους των σπουδαστών είναι 32.250 $, το δημόσιο χρέος της χώρας έφτασε τα 17,26 τρις $ και οι πληρωμές για τόκους θα τετραπλασιαστούν πολύ σύντομα.

Χωρίς να επεκταθούμε σε περαιτέρω στατιστικά, τα οποία τεκμηριώνουν τον σταθερά αυξανόμενο, βασανιστικό θάνατο της μεσαίας τάξης των Η.Π.Α., τον οποίο παρατηρούμε καθημερινά και στην πατρίδα μας (επίσης στην υπόλοιπη Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας), παραθέτουμε σε ελεύθερη μετάφραση ένα μικρό μέρος από την επιστολή μίας αμερικανίδας με μεταπτυχιακό δίπλωμα και τριάντα χρόνια επαγγελματική εμπειρία, προς τον πρόεδρο της χώρας,

.

“Αξιότιμε κ. Πρόεδρε

Γράφω σε σας σήμερα, επειδή δεν έχω πουθενά αλλού να στραφώ. Έχασα τη θέση πλήρους απασχόλησης που είχα το Σεπτέμβρη του 2012 και κατάφερα να βρω μόνο μία δουλειά μερικής απασχόλησης – 16 ώρες την εβδομάδα με 12 $ την ώρα.

Οι καθαρές αποδοχές μου το Δεκέμβριο ήταν 365 $, ενώ μένω μαζί με το σύζυγό μου μέσα σε ένα παλιό αυτοκίνητο σε ένα κάμπινγκ, επειδή δεν μπορώ να νοικιάσω διαμέρισμα. Το μηνιαίο μίσθωμα μας για τη θέση στο κάμπινγκ είναι 455 $ και το αυτοκίνητο μου το χάρισαν, όταν έχασα τη δουλειά μου.

Αυτή είναι η Αμερική σήμερα – με εμάς που δεν διαθέτουμε ούτε τρεχούμενο νερό, να το μεταφέρουμε με κανάτες από το κάμπινγκ. Έχουμε ευτυχώς μία τουαλέτα, η οποία όμως λειτουργεί μόνο όταν η γραμμή αποχέτευσης δεν παγώνει – εάν παγώσει, χρησιμοποιούμε τις κοινές τουαλέτες του κάμπινγκ, όπως και το ντους εκεί.

Τη νύχτα, όταν κάνει κρύο, η κουβέρτα μου μπορεί να παγώσει και να κολλήσει στο τοίχωμα του αυτοκινήτου. Δεν έχουμε θέρμανση ή φούρνο για μαγείρευα, αλλά μόνο μία συσκευή μικροκυμάτων – οπότε μπορούμε να τρώμε μόνο έτοιμα φαγητά. Πρόσφατα βρήκαμε μία μεταχειρισμένη τοστιέρα σε ένα παλαιοπωλείο και μπορούμε να ψήσουμε λίγο ψωμί.

Ηλεκτρικό ψυγείο δεν έχουμε, αλλά μόνο πάγου – η μία κολόνα κοστίζει βέβαια 1,89 $, αλλά διατηρεί τα πράγματα κάπως κρύα. Εάν κάνει κρύο, τότε βάζουμε τα τρόφιμα έξω και δεν μας χρειάζεται το ψυγείο“.

.

Χωρίς να επεκταθεί κανείς σε περιττές λεπτομέρειες, καταλαβαίνει που ακριβώς οδηγείται η μεσαία τάξη στις Η.Π.Α. – επίσης στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Απλούστατα, δεν εξυπηρετεί καθόλου την ελίτ, ενώ είναι η μοναδική που θα μπορούσε να επαναστατήσει και να γίνει επικίνδυνη – οπότε είναι καλύτερα να οδηγηθεί είτε στο ικρίωμα, είτε στην πλήρη φτωχοποίηση.

.

Υστερόγραφο: Έχοντας αναφερθεί στην παγίδα των ιδιωτικοποιήσεων, στον πρόλογο του κειμένου, είναι ίσως απαραίτητη η ενημέρωση σχετικά με τη Βοσνία – όπου τέσσερις από τις δημόσιες επιχειρήσεις που αποκρατικοποιήθηκαν δήλωσαν χρεοκοπία, σταματώντας τις πληρωμές των εργαζομένων.

Ακολούθησαν διαμαρτυρίες εναντίον της διεφθαρμένης κυβέρνησης (η Βοσνία έχει υψηλή πολιτική διαφθορά, καθώς επίσης την υψηλότερη ανεργία στα Βαλκάνια, με 27,5%), με αποτέλεσμα να τραυματισθούν 134 Πολίτες – 30 διαδηλωτές και 104 αστυνομικοί.

Οι διαδηλώσεις ξέσπασαν σε ολόκληρη τη χώρα, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι στάθηκαν αλληλέγγυα στο πλευρό των απολυμένων – χωρίς φυσικά να αλλάξει τίποτα, όσον αφορά τις χρεοκοπημένες πρώην δημόσιες επιχειρήσεις.

Βασίλης Βιλιάρδος, για το Analyst.gr